Τζαμπάολο Πατσίνι: Τρεις μήνες μετά την είσοδό του στο 4-2 του ντέρμπι, έδωσε το Νο7 της Ίντερ για το Νο11 της Μίλαν και έκανε χατ-τρικ στο Μπολόνια με την άσπρη φανέλα

Στις 6 Μαΐου 2012, Κυριακή, στο Σαν Σίρο, το ντέρμπι του Μιλάνου έγινε 4-2 υπέρ της Ίντερ, και λίγοι πρόσεξαν δύο αλλαγές που φάνταζαν ρουτίνα. Στο 75ο λεπτό ο Τζαμπάολο Πατσίνι έπαιρνε τη θέση του Ρικάρντο Άλβαρες στην Ίντερ. Δύο λεπτά αργότερα, στην άλλη πλευρά, ο Αντόνιο Κασάνο έμπαινε αλλαγή στη Μίλαν. Τρεις μήνες και δεκαέξι μέρες αργότερα, οι δύο άντρες αντάλλαξαν ομάδες.

Από την Πέσια στο Σαν Σίρο

Ο Πατσίνι γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1984 στην Πέσια της Τοσκάνης και μεγάλωσε στις ακαδημίες της Αταλάντα, όπου πέρασε και από τη θέση του αριστερού μπακ πριν γίνει επιθετικός. Έπαιξε στην Αταλάντα ως το 2005, με 12 γκολ σε 51 αγώνες πρωταθλήματος, και μετά στη Φιορεντίνα και τη Σαμπντόρια. Στη Σαμπντόρια θεωρήθηκε ο καλύτερος Ιταλός επιθετικός της εποχής: το 2009 έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική, με γκολ στο Μαυροβούνιο, και είχε ήδη γράψει ιστορία δύο χρόνια νωρίτερα, όταν σκόραρε χατ-τρικ με την Ιταλία κάτω των 21 ετών στο νέο Γουέμπλεϊ, σε ένα 3-3 με την Αγγλία.

Στις 28 Ιανουαρίου 2011 ήρθε η μεγάλη μεταγραφή: συμβόλαιο τεσσεράμισι ετών με την Ίντερ, με τον Ζονατάν Μπιαμπιανί να πηγαίνει στην αντίθετη κατεύθυνση. Η Wikipedia γράφει ότι ο Πατσίνι αποτιμήθηκε στα 19 εκατ. ευρώ και ο Μπιαμπιανί στα 7. Στο ντεμπούτο του σκόραρε δύο φορές στο 3-2 επί της Παλέρμο και έκανε 11 γκολ σε 17 αγώνες. Η Ίντερ κέρδισε και το Κύπελλο Ιταλίας του 2010-11, ένα τρόπαιο που μπήκε στο δικό του βιογραφικό.

Η δεύτερη χρονιά που δεν ήρθε

Το 2011-12 τα πράγματα γύρισαν ανάποδα. Έπαιξε 33 αγώνες στη Serie A, σκόραρε πέντε γκολ, και συνολικά, με τα ευρωπαϊκά, έκανε 8 γκολ σε 40 αγώνες. Ο Μιλίτο ήταν πάλι ο κορυφαίος της ομάδας, κι ο Πατσίνι έβλεπε πολλά παιχνίδια από τον πάγκο. Το ESPN σημειώνει ότι άλλαξε τέσσερις προπονητές σε 18 μήνες και ότι δεν μπορούσε να συνυπάρξει με τον Αργεντινό.

Στη λίστα της σεζόν στη Wikipedia εμφανίζεται με το Νο7, με τη μπλε-μαύρη Nike και το Pirelli στο στήθος.

6 Μαΐου 2012: ένα ντέρμπι με δύο μελλοντικούς ανταλλαγμένους

Το Ίντερ – Μίλαν 4-2 του Σαν Σίρο έγινε με διαιτητή τον Νικόλα Ριτζόλι και 78.222 θεατές. Ο Μιλίτο σκόραρε τρεις φορές, στο 14ο, στο 52ο με πέναλτι και στο 79ο με πέναλτι, και ο Μαϊκόν έκλεισε το σκορ στο 87ο. Ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς έκανε και τα δύο γκολ της Μίλαν, στο 44ο με πέναλτι και στο 46ο.

Στο match center της Ίντερ υπάρχει μια λεπτομέρεια που κοιτάζεις αλλιώς σήμερα: στο 78ο λεπτό ο Νέστα έπιασε με το χέρι μια κεφαλιά του Πατσίνι και ο Ριτζόλι έδειξε την άσπρη βούλα, για το πέναλτι με το οποίο ο Μιλίτο ολοκλήρωσε το χατ-τρικ του στο 79ο. Δηλαδή, ο μελλοντικός παίκτης της Μίλαν είχε προκαλέσει πέναλτι εις βάρος της, την ώρα που ο μελλοντικός παίκτης της Ίντερ, ο Κασάνο, έμπαινε στο 77ο λεπτό στη Μίλαν στη θέση του Σουλεϊμάν Μουντάρι.

Η τελευταία φανέλα στην Ίντερ: Λάτσιο – Ίντερ 3-1

Η Ίντερ έκλεισε τη σεζόν μία εβδομάδα αργότερα, στις 13 Μαΐου 2012, στο Ολίμπικο της Ρώμης. Ο Πατσίνι δεν ήταν στην ενδεκάδα: ο προπονητής έβαλε βασικούς τους Καστελάτσι, Μαϊκόν, Λούσιο, Σαμιουέλ, Ναγκατόμο, Ζανέτι, Γκουαρίν, Καμπιάσο, Πόλι, Άλβαρες και Μιλίτο. Στο 61ο λεπτό έγινε η πρώτη αλλαγή: ο Πατσίνι έπαιρνε τη θέση του Άλβαρες.

Η Ίντερ προηγήθηκε στο ημίχρονο με πέναλτι του Μιλίτο (45′), αλλά η Λάτσιο έκλεισε το βράδυ με 3-1: κεφαλιά του Κόζακ στο 59ο, γκολ του Κανδρέβα στο 63ο και τέρμα του Μάουρι στις καθυστερήσεις (91′-92′, ανάλογα με την πηγή). Η είσοδος του Πατσίνι έφερε ένα σχεδόν αυτογκόλ του Μπιάβα, που έστειλε μια σέντρα του Μαϊκόν στο δοκάρι. Σε καρέ από το βίντεο του αγώνα, η Ίντερ παίζει με τη μπλε-μαύρη φανέλα. Ήταν η τελευταία επίσημη εμφάνιση του Πατσίνι με την Ίντερ: η ομάδα δεν έπαιξε άλλον επίσημο αγώνα πριν από την ανταλλαγή, που έγινε τον Αύγουστο.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Το τηλεφώνημα και η ανταλλαγή

Η συμφωνία έκλεισε στις 21-22 Αυγούστου 2012. Η Μίλαν πήρε τον Πατσίνι, η Ίντερ τον Κασάνο, και ο υπολογισμός ήταν απλός: 13 εκατ. ευρώ για τον Πατσίνι, 5,5 για τον Κασάνο. Η διαφορά πήγε στην Ίντερ, 7 εκατ. κατά τη UEFA και 7,5 κατά τη Wikipedia. Ο Κασάνο υπέγραψε διετές συμβόλαιο, και είπε στο ESPN ότι επιτέλους ήταν «στην ομάδα που πάντα υποστήριζα». Ο Φρανσέσκο Κόκο, πρώην αριστερός μπακ, χαρακτήρισε την ανταλλαγή «εξ ολοκλήρου υπέρ της Ίντερ» και είπε ότι χωρίς τα χρήματα θα ήταν πιο δίκαιη.

Ο Πατσίνι είπε στη Gazzetta dello Sport ότι τη νύχτα πριν από το καλοκαιρινό προπονητικό camp τον πήραν τηλέφωνο για να του πουν ότι δεν είναι στα σχέδια της ομάδας· το milanobsession.com γράφει ότι ο προπονητής Αντρέα Στραμάτσιονι τον είχε βάλει στην άκρη. Για τη Μίλαν είπε ότι είναι η καλύτερη ομάδα, και ότι μπορούσε να κοιτάξει τον κόσμο στα μάτια. Στη Μίλαν συναντούσε και τον Ριτσάρντο Μοντολίβο, παλιό συμπαίκτη του στην Αταλάντα και τη Φιορεντίνα. Με τον Κασάνο ήταν φίλοι από τις μέρες της Σαμπντόρια.

Ο Κασάνο είχε έρθει στη Μίλαν από τη Σαμπντόρια τον Δεκέμβριο του 2010 και είχε πάρει το πρωτάθλημα του 2010-11. Στις 29 Οκτωβρίου 2011 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και επέστρεψε στους αγώνες στις 7 Απριλίου 2012, ενώ το καλοκαίρι της ανταλλαγής είχε μόλις έρθει δεύτερος με την Ιταλία στο Euro 2012.

1 Σεπτεμβρίου 2012: χατ-τρικ στο Ντάλ’Άρα

Η Μίλαν άρχισε τη σεζόν με ήττα 0-1 από τη Σαμπντόρια στο Σαν Σίρο (26 Αυγούστου, 36.288 θεατές). Η δεύτερη αγωνιστική ήταν στο Ντάλ’Άρα, στις 1 Σεπτεμβρίου, με 22.202 θεατές, εναντίον της Μπολόνια.

Ο Πατσίνι προκάλεσε το πέναλτι: ο Νικολό Κερουμπίν τον έριξε μέσα στην περιοχή, και ο Ιταλός σκόραρε στο 16ο λεπτό. Ο Αλεσάντρο Ντιαμάντι ισοφάρισε με πέναλτι για την Μπολόνια, μετά από φάουλ του Νοτσερίνο, και ο Πατσίνι ξαναβρήκε το δίχτυ μετά από μπάλα που άφησε να φύγει ο Φεντερίκο Αλιαρντί, στο 77ο. Το τρίτο γκολ ήρθε στο 85ο και έκλεισε το 3-1. Η Μίλαν πήρε την πρώτη της νίκη, κι ο Πατσίνι χατ-τρικ στην πρώτη του πλήρη εμφάνιση με τη Μίλαν (κατά τη Wikipedia, ήταν η δεύτερη επίσημη εμφάνισή του).

Η φανέλα εκείνου του βραδιού ήταν η λευκή εκτός έδρας. Στο εξώφυλλο του επίσημου βίντεο της Μίλαν για το ματς φαίνεται να πανηγυρίζει με το Νο11 στην άσπρη φανέλα με το Fly Emirates στο στήθος.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η φανέλα της Ίντερ: μπλε-μαύρη, Nike και Pirelli

Η εντός έδρας φανέλα της Ίντερ 2011-12 ήταν η πιο κλασική που μπορεί να φανταστεί κανείς: κάθετες ρίγες σε μπλε και μαύρο, με γιακά πόλο σε μαύρο χρώμα, και την επιγραφή Pirelli σε μεγάλα λευκά γράμματα στο κέντρο του στήθους.

Στο αριστερό στήθος κάθεται το στρογγυλό έμβλημα της Ίντερ με τα γράμματα «FCIM» στο κέντρο και ένα χρυσό αστέρι από πάνω, δηλαδή το αστέρι των δέκα πρωταθλημάτων.

Στη δεξιά πλευρά του στήθους μπαίνει το λευκό σήμα της Nike, και πάνω από το σήμα υπάρχει ο στρογγυλός κύκλος του Κυπέλλου Ιταλίας με τα χρώματα της ιταλικής σημαίας, που ανήκε στον κάτοχο του τροπαίου από το 2010-11. Ο Πατσίνι ήταν μέλος εκείνης της ομάδας.

Στην πλάτη, το όνομα και το νούμερο είναι σε λευκά γράμματα πάνω στις ρίγες. Η φωτογραφία προϊόντος που βρήκαμε έχει το «SNEIJDER 10», όχι τα στοιχεία του Πατσίνι· για τον δικό του αριθμό, το Νο7, έχουμε μόνο τη λίστα της σεζόν στη Wikipedia.

Η φανέλα της Μίλαν: λευκή, adidas, Fly Emirates

Η εκτός έδρας φανέλα της Μίλαν 2012-13, αυτή με την οποία ο Πατσίνι έκανε το χατ-τρικ, ήταν λευκή, χωρίς γιακά, με τον κεντρικό χορηγό σε μια οριζόντια ζώνη στο στήθος.

Το έμβλημα της Μίλαν, ένα ασπιδόσχημο σήμα με την κόκκινη-μαύρη σχεδίαση και την ένδειξη «ACM 1899», έχει από πάνω το χρυσό αστέρι των δέκα πρωταθλημάτων.

Από τους ώμους κατεβαίνουν στα μανίκια οι τρεις ρίγες της adidas, σε κόκκινο, μαύρο και λευκό, και το κόκκινο φινίρισμα στο άκρο του μανικιού.

Στην πλάτη, η φωτογραφία προϊόντος δεν έχει όνομα ή νούμερο. Ο Πατσίνι φορούσε το Νο11.

Η σεζόν 2012-13 στη Μίλαν

Η Μίλαν τερμάτισε τρίτη με 72 βαθμούς, με 21 νίκες, 9 ισοπαλίες και 8 ήττες. Ο Πατσίνι έκανε 15 γκολ σε 30 αγώνες πρωταθλήματος και ένα ακόμη στο Κύπελλο, 16 συνολικά σε 37 αγώνες. Σκόραρε πέντε φορές στην Μπολόνια εκείνη τη σεζόν, τρεις στο Ντάλ’Άρα και δύο στο Σαν Σίρο στις 20 Ιανουαρίου 2013 (2-1).

Το ντέρμπι του πρώτου γύρου, στις 7 Οκτωβρίου 2012, το έχασε η Μίλαν με 0-1: ο Σαμιουέλ σκόραρε νωρίς, και η Ίντερ κράτησε το σκορ παρότι έπαιξε με δέκα παίκτες για περίπου 40 λεπτά. Ο Πατσίνι έπαιξε και πήρε κίτρινη στο 82ο. Στο δεύτερο ντέρμπι, στις 24 Φεβρουαρίου 2013, με 79.341 θεατές, ο Ελ Σαραβί έβαλε μπροστά τη Μίλαν και ο Σκελότο έφερε το 1-1 για την Ίντερ.

Ο Κασάνο είχε χρονιά με εντάσεις. Με το Νο99, έκανε 9 γκολ σε 39 αγώνες και 15 ασίστ, αλλά η Ίντερ τερμάτισε ένατη, και στις 1 Φεβρουαρίου 2013 έγινε καβγάς στα αποδυτήρια. Το πρώτο του γκολ με την Ίντερ ήρθε σε μια εντός έδρας ήττα 1-3 από τη Ρόμα, τον Σεπτέμβριο του 2012.

Μετά τη Μίλαν

Ο Πατσίνι έμεινε στη Μίλαν ως το 2015. Σύνολο: 74 αγώνες και 21 γκολ στο πρωτάθλημα, 86 αγώνες και 24 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Στις 24 Μαΐου 2015, με 3-0 επί της Τορίνο, σημείωσε το 100ό γκολ του στη Serie A. Στη συνέχεια πήγε ελεύθερος στη Βερόνα, όπου έπαιξε ως το 2020, και τη σεζόν 2016-17 στη Serie B ήταν πρώτος σκόρερ με 23 γκολ. Στην εθνική έφτασε τις 25 συμμετοχές και τα 4 γκολ.

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

• Η φανέλα στην Ίντερ: εντός έδρας 2011-12, Nike, μπλε-μαύρες ρίγες, Pirelli, κύκλος Κυπέλλου Ιταλίας, το Νο7 κατά τη Wikipedia.
• Η φανέλα στη Μίλαν: εκτός έδρας 2012-13, adidas, λευκή, Fly Emirates, Νο11.
• Αγώνας-σταθμός: Μπολόνια – Μίλαν 1-3, 1 Σεπτεμβρίου 2012, Ντάλ’Άρα.
• Τελευταίος αγώνας με την Ίντερ: Λάτσιο – Ίντερ 3-1, 13 Μαΐου 2012, Ολίμπικο, αλλαγή στο 61ο.
• Αριθμοί: 50 αγώνες και 16 γκολ στην Ίντερ, 74 και 21 στη Μίλαν (πρωτάθλημα).

Τα στοιχεία της μεταγραφής

• Παίκτης: Τζαμπάολο Πατσίνι, επιθετικός, 28 ετών.
• Από: Ίντερ Μιλάνου. Προς: Μίλαν.
• Ημερομηνία: 21-22 Αυγούστου 2012, ανταλλαγή με τον Αντόνιο Κασάνο.
• Αποτίμηση: 13 εκατ. ευρώ ο Πατσίνι, 5,5 ο Κασάνο.
• Αποζημίωση στην Ίντερ: 7 εκατ. (UEFA) έως 7,5 εκατ. (Wikipedia).
• Πρώτη σεζόν: 2012-13, τρίτη θέση με τη Μίλαν.

Ένα Μιλάνο, δύο ομάδες

Η ανταλλαγή Πατσίνι – Κασάνο είχε μια συμμετρία: δύο παίκτες που είχαν μπει αλλαγή στο ίδιο ντέρμπι τρεις μήνες νωρίτερα, δύο φίλοι από τη Σαμπντόρια που άλλαξαν χρώματα την ίδια εβδομάδα. Για τον Πατσίνι, η πρώτη εικόνα με το Νο11 της Μίλαν ήταν μια άσπρη φανέλα, ένα πέναλτι στο 16ο λεπτό και τρία γκολ στο Ντάλ’Άρα.