Χαβιέρ Ζανέτι: Το αντίο στο Σαν Σίρο έγινε μία εβδομάδα νωρίτερα, το πραγματικό τέλος ήρθε στη Βερόνα με το Νο4, μια ήττα 2-1 και το πατς της Emergency
Το φινάλε του Ζανέτι δεν ήταν η γιορτή του Σαν Σίρο με τη Λάτσιο, αλλά ο αγώνας της τελευταίας αγωνιστικής στη Βερόνα. Ο αρχηγός της Ίντερ ξεκίνησε βασικός, έπαιξε και τα 90 λεπτά και έκλεισε μια καριέρα 858 αγώνων με μια ήττα 1-2 από την Κιέβο.
10 λεπτά ανάγνωση1.828 λέξεις
Δύο αποχαιρετισμοί, ένας τελευταίος αγώνας
Ο Χαβιέρ Ζανέτι αποχαιρετήθηκε δύο φορές. Η πρώτη ήταν η γιορτή. Η δεύτερη ήταν ο αγώνας.
Το Σάββατο 10 Μαΐου 2014, στο Σαν Σίρο, η Ίντερ νίκησε 4-1 τη Λάτσιο και ο 40χρονος αρχηγός έκανε την τελευταία του εμφάνιση μπροστά στο κοινό του. Μια εβδομάδα αργότερα, την Κυριακή 18 Μαΐου, η ομάδα πήγε στη Βερόνα για την τελευταία αγωνιστική της Serie A. Εκεί, στο Μπεντεγκόντι, ο Ζανέτι φόρεσε για τελευταία φορά τη γαλανόμαυρη φανέλα.
Γι’ αυτό η φανέλα, η φωτογραφία και η ιστορία που ακολουθούν αφορούν το δεύτερο ραντεβού: Κιέβο – Ίντερ 2-1, χωρίς δάκρυα στις κερκίδες, χωρίς εμβατήρια, με έναν απλό αγώνα για μια θέση που ήταν ήδη κλεισμένη.




Από το Μπουένος Άιρες στο Σαν Σίρο
Ο Χαβιέρ Αδελμάρ Ζανέτι γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1973 στο Μπουένος Άιρες. Το 1995 έφτασε στην Ίντερ από τη Μπανφιλντ, ως η πρώτη μεταγραφή του Μάσιμο Μοράτι ως προέδρου. Το ντεμπούτο του έγινε στις 27 Αυγούστου 1995, με αντίπαλο τη Βιτσέντσα, στο Μιλάνο.
Δεν έφυγε ποτέ. Έπαιξε 19 σεζόν με την ίδια φανέλα, κατέγραψε 858 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις και 21 γκολ, και έφτασε τις 615 συμμετοχές στη Serie A, περισσότερες από κάθε ξένο παίκτη στην ιστορία του πρωταθλήματος. Πήρε το περιβραχιόνιο στα τέλη του 2001 και το κράτησε μέχρι το τέλος.
Τα τρόπαια ήταν 16, από τα οποία τα 15 ως αρχηγός: πέντε πρωταθλήματα Serie A μεταξύ 2005-06 και 2009-10, τέσσερα Κύπελλα Ιταλίας, τέσσερα Super Cup, το UEFA Cup του 1998 (στον τελικό είχε βάλει και ένα γκολ), το Champions League του 2010 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της ίδιας χρονιάς. Με την Αργεντινή κράτησε 145 συμμετοχές και πέντε γκολ.
Μια ανακοίνωση τον Απρίλιο
Τον Απρίλιο του 2014 ο Ζανέτι ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει στο τέλος της σεζόν. Έγινε γνωστό επίσης ότι θα γίνει αντιπρόεδρος του συλλόγου, ρόλο που ανέλαβε τον Ιούνιο του 2014 και κράτησε και μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας από τη Σουνίνγκ.
Η Ίντερ του Βάλτερ Ματσάρι ζούσε μια σεζόν μετάβασης. Ένα βράδυ νωρίτερα η νίκη επί της Λάτσιο την είχε φέρει στην πέμπτη θέση με 60 βαθμούς, με το εισιτήριο για το Europa League ουσιαστικά στα χέρια της. Ο αγώνας στη Βερόνα δεν είχε διακύβευμα. Είχε όμως έναν δεύτερο λόγο ύπαρξης: ήταν ο τελευταίος αγώνας των Ζανέτι, Ντιέγκο Μιλίτο και Εστεμπάν Καμπιάσο με την Ίντερ.
Η γιορτή του Σαν Σίρο
Ας πάμε πρώτα στη γιορτή, γιατί είναι αυτή που θυμούνται οι περισσότεροι. Στις 10 Μαΐου ο Ματσάρι άφησε τον Ζανέτι στον πάγκο και το γήπεδο αποδοκίμασε τον προπονητή όταν ανακοινώθηκε το όνομά του. Η Λάτσιο προηγήθηκε από το δεύτερο λεπτό με τον Μπιάβα. Η Ίντερ απάντησε με δύο γκολ του Ροδρίγο Παλάσιο, ένα του Μάουρο Ικάρντι και ένα του Ερνάνες.
Ο Ζανέτι μπήκε στο ματς περίπου στο 52ο λεπτό, για την 857η εμφάνισή του με την Ίντερ. Οι παίκτες και οι διευθυντές στάθηκαν στην πλάγια γραμμή φορώντας αναμνηστικά φούτερ με το Νο4, και στην οθόνη προβλήθηκαν στιγμές της καριέρας του, ανάμεσά τους το γκολ στον τελικό του UEFA Cup το 1998 και το Champions League του 2010. Ο Ζανέτι μίλησε στο κοινό με τη γυναίκα και τους δύο γιους του δίπλα του. «Η μόνη μου επιθυμία ήταν να τιμήσω τη φανέλα της Ίντερ σε όλο τον κόσμο», είπε, και πρόσθεσε ότι έμαθε από τον κόσμο να αγαπά αυτή τη φανέλα.
Αυτό ήταν το φινάλε της γιορτής. Το φινάλε του ποδοσφαιριστή όμως δεν είχε έρθει ακόμη.
Ο τελευταίος αγώνας: Βερόνα, 18 Μαΐου
Η Κιέβο του Εουτζένιο Κορίνι είχε ήδη εξασφαλίσει την παραμονή της. Ο Ματσάρι έβγαλε μια Ίντερ με τρεις στόπερ και πέντε μέσους: Καρίτσο στην εστία, οι Αντρεόλι, Καμπιάσο και Καμπανιάρο μπροστά του, και στη μεσαία γραμμή οι Ζανέτι, Κοβάτσιτς, Ταϊντέρ, Άλβαρες και Ντ’ Αμπρόζιο. Μπροστά έπαιξαν ο Μιλίτο και ο Μποτά. Ο διαιτητής ήταν ο Μανιελάλο.
Αυτή τη φορά ο Ζανέτι ήταν βασικός. Οι δύο καταγραφές της σύνθεσης που βρέθηκαν δεν δείχνουν αλλαγή για εκείνον, άρα έπαιξε και τα 90 λεπτά. Δεν υπάρχει αξιόπιστη πηγή για τη θέση του, γιατί οι πηγές διαφέρουν: άλλες τον βάζουν στη μεσαία γραμμή του 3-5-2, άλλες στην άμυνα, γι’ αυτό δεν τον τοποθετούμε.
### Πριν το ημίχρονο
Το μοναδικό γκολ της Ίντερ στο πρώτο μέρος μπήκε λίγο πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου, στο 40ό-41ο λεπτό, με τον Αντρεόλι. Οι πηγές διαφέρουν κατά ένα λεπτό στο πότε ακριβώς, αλλά συμφωνούν στον σκόρερ και στο ότι η Ίντερ πήγε στα αποδυτήρια μπροστά με 1-0.
### Το δεύτερο ημίχρονο
Στην επανάληψη ο Ρανόκια πήρε τη θέση του Καμπανιάρο, και ο Βίκτορ Οβίνα, που είχε μπει αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, ισοφάρισε στο 73ο λεπτό και πέτυχε και το νικητήριο στο φινάλε, γύρω στο 89ο-90ό. Η Ίντερ έχασε 2-1 στην τελευταία της αγωνιστική.
Αυτός ήταν ο αγώνας με τον οποίο έκλεισε ο Ζανέτι: μια συνηθισμένη ήττα, χωρίς δράμα. Ήταν η τελευταία εμφάνιση του Ζανέτι, του Μιλίτο και του Καμπιάσο στα γαλανόμαυρα, και το γήπεδο που τους τη χάρισε ήταν το Μπεντεγκόντι της Βερόνα και όχι το Σαν Σίρο.
Τι είπαν οι συμπαίκτες
Στη γιορτή της 10ης Μαΐου, όπως την κατέγραψε η UEFA, ο Ντεγιάν Στάνκοβιτς τον χαρακτήρισε πραγματικό στυλοβάτη και πρότυπο για τους νεότερους. Ο Φρέντι Γκουαρίν είπε ότι ο Ζανέτι έδειχνε ακόμη σε εξαιρετική φυσική κατάσταση και ότι η Ίντερ θα ήταν δύσκολο να φανταστεί τον εαυτό της χωρίς εκείνον.
Ένα πρακτικό ζήτημα που θα συναντήσει όποιος ψάξει τα στατιστικά: ο αριθμός των αγώνων του διαφέρει ανάλογα με την πηγή. Η UEFA ονομάζει την 857η εμφάνιση τον αγώνα με τη Λάτσιο, η Wikipedia και το SportMediaset μετρούν 858 συνολικά, και ο αγώνας της Βερόνα είναι εκείνος που συμπληρώνει το άθροισμα. Εδώ ακολουθούμε τους 858, που συμφωνούν με την 38η αγωνιστική.
Ο ρόλος των άλλων δύο
Ο Ζανέτι δεν ήταν ο μόνος που έφευγε εκείνη την ημέρα. Ο Ντιέγκο Μιλίτο, ο φορ που είχε βάλει και τα δύο γκολ στον τελικό του Champions League το 2010, έπαιξε και αυτός τον τελευταίο του αγώνα με την Ίντερ στη Βερόνα, ως βασικός στην επίθεση. Ο Εστεμπάν Καμπιάσο ήταν επίσης στην ενδεκάδα, και η φανέλα που φόρεσε προσφέρθηκε αργότερα στην ίδια δημοπρασία της Emergency ως «η τελευταία φανέλα του Καμπιάσο στην ιστορία της Ίντερ».
Οι τρεις τους είχαν μοιραστεί την τριπλή κατάκτηση του 2010. Στη Βερόνα έπαιξαν μαζί για τελευταία φορά, σε μια ομάδα που έμοιαζε πια πολύ διαφορετική.
Η φανέλα της τελευταίας παράστασης
Ο Ζανέτι φόρεσε την εντός έδρας φανέλα της Ίντερ 2013-14, γαλανόμαυρη, από τη Nike. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από μια φανέλα καταστήματος με το «J.ZANETTI» και το Νο4. Δεν είναι η φανέλα που φορέθηκε στη Βερόνα, και διαφέρει σε ένα σημείο, όπως θα δούμε παρακάτω.

Χρώματα και ρίγες: κάθετες ρίγες σε μπλε του ρουά και μαύρο, φαρδιές, που συνεχίζονται και στα μανίκια.
Γιακάς: μαύρος, κυκλικός, χωρίς πέτο, με κουμπωτό άνοιγμα μπροστά, όπως στα πουκάμισα τύπου henley.

Σήμα: το κεντημένο σήμα της Ίντερ, με το κύκλο και το μονόγραμμα, στο στήθος αριστερά. Από πάνω του υπάρχει ένα χρυσό αστέρι.

Κατασκευαστής: το λευκό λογότυπο της Nike στο δεξί στήθος. Στο κάτω μέρος της φανέλας υπάρχει η μαύρη ετικέτα «Authentic» της Nike, και μέσα στον γιακά η ένδειξη Dri-FIT.

Χορηγός: το Pirelli στο κέντρο, με μεγάλα λευκά γράμματα και το γνωστό «P» με την υπογράμμιση.

Πλάτη: το «J.ZANETTI» με λευκά κεφαλαία γράμματα και μπλε περίγραμμα, και από κάτω το Νο4 σε λευκό με μπλε περίγραμμα. Στη βάση του αριθμού υπάρχει το μικρό σήμα της Ίντερ.



Το πατς της Emergency: η φανέλα που φόρεσε ο Ζανέτι στη Βερόνα είχε κάτι που λείπει από τη φανέλα του καταστήματος. Για τον αγώνα η Ίντερ φόρεσε ένα ειδικό πατς για τα 20 χρόνια της Emergency, της ιταλικής οργάνωσης που παρέχει ιατρική περίθαλψη σε εμπόλεμες ζώνες. Σύμφωνα με αγγελίες της πλατφόρμας CharityStars, οι φανέλες του αγώνα δημοπρατήθηκαν υπέρ της οργάνωσης. Το πατς, σύμφωνα με την αγγελία της φανέλας του Ερνάνες, βρισκόταν στο αριστερό μανίκι. Η φανέλα του Ζανέτι έκλεισε στα 4.700 ευρώ, με το 85% των εσόδων να πηγαίνει στην Emergency. Η φανέλα δεν συνοδεύεται από εγγύηση αυθεντικότητας, και δεν έχουμε φωτογραφία του πατς με ελεύθερη άδεια, γι’ αυτό δεν εμφανίζεται εικόνα του εδώ.
Η φωτογραφία του άρθρου
Η φωτογραφία του Ζανέτι στην κάρτα και στην αρχή του άρθρου δεν είναι από το Μπεντεγκόντι. Είναι από τον Αύγουστο του 2009 και δείχνει τον αρχηγό με τη φανέλα της σεζόν 2009-10: ρίγες, Pirelli, το Scudetto στο στήθος και το κίτρινο περιβραχιόνιο. Οι ρίγες και τα χρώματα είναι τα ίδια, η φανέλα όμως διαφέρει στο σχέδιο και στο πατς.

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης
- Αγώνας: Κιέβο Βερόνα – Ίντερ 2-1, Serie A 2013-14, 38η αγωνιστική
- Ημερομηνία: Κυριακή 18 Μαΐου 2014
- Γήπεδο: Στάδιο Μαρκαντόνιο Μπεντεγκόντι, Βερόνα
- Διαιτητής: Μανιελάλο
- Γκολ: Αντρεόλι (Ίντερ) λίγο πριν το ημίχρονο, Οβίνα 73′ και στο φινάλε (Κιέβο)
- Προπονητές: Εουτζένιο Κορίνι (Κιέβο), Βάλτερ Ματσάρι (Ίντερ)
- Ζανέτι: Νο4, βασικός, 90 λεπτά
- Στην ίδια αποχώρηση: Ντιέγκο Μιλίτο και Εστεμπάν Καμπιάσο
- Σύνολο στην Ίντερ: 858 αγώνες, 21 γκολ
- Φανέλα: εντός έδρας γαλανόμαυρη, Nike, Pirelli, με πατς Emergency 20 Years στο μανίκι

Τα νούμερα του Νο4
- Αγώνες με την Ίντερ: 858 σε όλες τις διοργανώσεις, 615 από αυτούς στη Serie A
- Γκολ: 21
- Τρόπαια: 16, εκ των οποίων τα 15 ως αρχηγός
- Χρόνια στην Ίντερ: 19, από το 1995 ως το 2014
- Συμμετοχές με την Αργεντινή: 145, με πέντε γκολ
- Ο πρώτος και ο τελευταίος αντίπαλος: Βιτσέντσα (27 Αυγούστου 1995) και Κιέβο (18 Μαΐου 2014)
Το τέλος μιας εποχής
Η Ίντερ του 2014 δεν έμοιαζε με εκείνη του 2010. Τέσσερα χρόνια μετά το Champions League του 2010, οι τελευταίοι εκπρόσωποι εκείνης της γενιάς έφευγαν ένας ένας. Οι Ζανέτι, Μιλίτο και Καμπιάσο έπαιξαν μαζί για τελευταία φορά στη Βερόνα.
Ο Ζανέτι δεν έφυγε στην ουσία από τον σύλλογο. Τον Ιούνιο του 2014 έγινε αντιπρόεδρος, και ένα χρόνο αργότερα, σύμφωνα με τη Wikipedia, η Ίντερ αποσύρθηκε το Νο4 σε μια τελετή.
Το Σαν Σίρο είχε κάνει την καλύτερη του ημέρα μία εβδομάδα νωρίτερα. Η Βερόνα είχε το τελευταίο ματς. Ήταν μια ήττα, και ένα πατς με το όνομα μιας οργάνωσης που βοηθά ανθρώπους, πάνω στο μανίκι ενός παίκτη που είχε φορέσει αυτή τη φανέλα 858 φορές.

Σχετικές ιστορίες φανελών
Πατρίκ Βιεϊρά: Ένα Νο4 με το Tamoil στο Τορίνο, μια τιμή 9,5 εκατ. ευρώ και δύο γκολ στο 4-3 της Ίντερ με το Νο14 στο Σαν Σίρο
Η ασπρόμαυρη Nike της Γιουβέντους 2005-06 με το Tamoil και το Νο4, με την οποία ο Γάλλος μέσος έπαιξε βασικός στο 2-1 επί της Πάλερμο, και η μπλε-μαύρη Nike της Ίντερ με την Pirelli και το Νο14, με την οποία σκόραρε δύο φορές στη Supercoppa του 2006 απέναντι στη Ρόμα.
Χακάν Τσαλχανόγλου: Ένας ελεύθερος από τη Μίλαν, ένα γκολ στο 14ο λεπτό της πρεμιέρας και ένα πέναλτι στο πρώτο ντέρμπι
Η λευκή εκτός έδρας Puma της Μίλαν με το κόκκινο ψηφιδωτό και το Emirates, που φόρεσε στο Μπέργκαμο στις 23 Μαΐου 2021, και η μπλε εντός έδρας Nike της Ίντερ με το σχέδιο δέρματος φιδιού και το Νο20, σε μια μεταγραφή χωρίς αποζημίωση από τη μία πλευρά του Μιλάνου στην άλλη.
Με βίντεο Ίντερ 1965: Η λευκή φανέλα με τη γαλανόμαυρη ζώνη και ένα γκολ μέσα στη βροχή του Σαν Σίρο
Λευκή φανέλα με οριζόντια ζώνη γαλάζιου και μαύρου στο στήθος, γαλανόμαυρες ριμπ στον λαιμό και στα μανίκια, χωρίς χορηγό και χωρίς ορατό κατασκευαστή: η φανέλα με την οποία η Ίντερ του Ελένιο Ερέρα υπερασπίστηκε το Κύπελλο Πρωταθλητριών στο Σαν Σίρο, με γκολ του Τζαΐρ, στις 27 Μαΐου 1965.
Κρίστιαν Βιέρι: «Με ξεφορτώθηκαν» και η Μίλαν υπέγραψε σε δύο ώρες
Το μαύρο και μπλε Nike με το Pirelli και το Νο32 που ο Βιέρι άφησε στην Ίντερ το καλοκαίρι του 2005, και το κόκκινο και μαύρο adidas με το Opel Zafira της Μίλαν, σε μια μεταγραφή με λύση συμβολαίου, πέτρες σε εστιατόριο και δύο γκολ σε έξι μήνες.

