Σέλτικ 2012-13

Οκτώ άντρες σε μια αίθουσα

Την Κυριακή 6 Νοεμβρίου 1887, οκτώ άντρες μαζεύτηκαν στην αίθουσα της εκκλησίας του Αγίου Μαρίου, στην Ανατολική Γλασκώβη. Εκείνο το απόγευμα γεννήθηκε η Σέλτικ.

Εκατόν είκοσι πέντε χρόνια μετά, ο σύλλογος ήθελε μια φανέλα που να το θυμίζει. Η Nike δεν ξαναχρησιμοποίησε τις πράσινες και λευκές ρίγες. Πήγε πίσω στον πρώτο αγώνα του 1888 και έφτιαξε ένα λευκό πουκάμισο με μαύρο γιακά, που δεν μοιάζει με καμία άλλη φανέλα της Σέλτικ των τελευταίων δεκαετιών.

Τη σεζόν 2012-13 η ομάδα του Νιλ Λένον πήρε το νταμπλ και νίκησε τη Μπαρτσελόνα στο Σέλτικ Παρκ, την ίδια εβδομάδα με την επέτειο.

Πώς ιδρύθηκε η Σέλτικ

Ο ιδρυτής ήταν ο Ιρλανδός μαριανιστής αδελφός Γουάλφριντ. Δεν ήθελε μια ποδοσφαιρική ομάδα για τη δόξα. Ήθελε χρήματα για το φιλανθρωπικό του έργο, το «Poor Children’s Dinner Table», που έδινε φαγητό στα φτωχά παιδιά της Ανατολικής Γλασκώβης.

Η αίθουσα βρισκόταν στο Κάλτον, στην οδό που τότε λεγόταν East Rose Street και σήμερα Forbes Street. Στην ίδια συνάντηση υιοθετήθηκε και το όνομα «Celtic», που πρότεινε ο ίδιος ο Γουάλφριντ, για να δείξει τις δύο ρίζες του συλλόγου, την ιρλανδική και τη σκωτσέζικη.

Ο πρώτος αγώνας παίχτηκε στις 28 Μαΐου 1888 απέναντι στον Ρέιντζερς. Η Σέλτικ κέρδισε με 5-2, σε ένα παιχνίδι που περιγράφεται ως φιλικό, και το πρώτο γκολ το σημείωσε ο Νιλ ΜακΚάλαμ. Η πρώτη φανέλα ήταν λευκή με πράσινο γιακά, με μαύρο σορτς και πράσινες κάλτσες. Οι γνωστές οριζόντιες ρίγες, οι «hoops», πρωτοφορέθηκαν στις 15 Αυγούστου 1903 κόντρα στην Πάρτικ Θίσλ.

The Shirt: μια λευκή φανέλα στον κόσμο των ριγών

Το πρώτο που παρατηρείς είναι το χρώμα. Η φανέλα είναι ολόλευκη, σε ένα ύφασμα με λεπτό διάτρητο ανάγλυφο, και ο μόνος τόνος που ξεχωρίζει είναι το πράσινο του σήματος και το μαύρο του γιακά. Ο σύλλογος την παρουσίασε στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 και η φανέλα κυκλοφόρησε στις 2 Οκτωβρίου.

Ο γιακάς είναι μαύρος, τύπου πόλο, και μέσα του, όπως περιγράφει η επίσημη ανακοίνωση, «backed with green», δηλαδή έχει πράσινη επένδυση. Κάτω από το γιακά υπάρχει ένα κούμπωμα με κουμπιά που φτάνει περίπου μέχρι τη μέση του στήθους, κάτι που θυμίζει τα πουκάμισα του 19ου αιώνα.

Το σορτς ήταν μαύρο και οι κάλτσες είχαν πράσινες και μαύρες ρίγες, όπως στο πρώτο ματς του 1888. Η φανέλα αναπαράγει εκείνη της πρώτης βραδιάς, με μία διαφορά: το ύφασμα ήταν της Nike του 2012, με τεχνολογία Dri-FIT και μικρές οπές λέιζερ κάτω από τις μασχάλες για αερισμό.

Ο κελτικός σταυρός

Στη θέση του γνωστού σήματος με το τριφύλλι, η φανέλα έχει έναν πράσινο κελτικό σταυρό, στο αριστερό στήθος. Ήταν το πρώτο σήμα της Σέλτικ, που ο σύλλογος ξανασχεδίασε για τον 21ο αιώνα, χωρίς να χάσει τη σχέση του με την ιρλανδική καταγωγή.

Μέσα στον κύκλο γύρω από το σταυρό διαβάζεις 1888 στα αριστερά και 2013 στα δεξιά, με ένα αστέρι στο κέντρο, και από κάτω τα γράμματα «CELTIC FC». Οι χρονολογίες μετράνε από τον πρώτο αγώνα του 1888, όχι από την ίδρυση του 1887.

Μέσα στο γιακά βλέπεις το κλασικό στρογγυλό σήμα με το τριφύλλι και δεξιά και αριστερά τις ίδιες δύο χρονολογίες, 1888 και 2013.

Η Nike και η Tennent’s

Κατασκευαστής ήταν η Nike, που ντύνει τη Σέλτικ εκείνη την περίοδο. Το λογότυπο της, το swoosh, είναι λευκό πάνω στο λευκό ύφασμα, στο δεξί στήθος, και δεν φαίνεται παρά μόνο αν το κοιτάξεις από κοντά.

Ο χορηγός ήταν η Tennent’s, μια μπίρα της Σκωτίας. Αντί για το κανονικό λογότυπο με μαύρα και λευκά γράμματα που φορούσε η ομάδα στα ριγέ της, εδώ η Tennent’s τυπώθηκε σε τόνο του λευκού, κάτω από το σήμα, μικρότερη και χαμηλότερα. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, και η Nike και η Tennent’s έβαλαν τα λογότυπα τους με τρόπο που να τονίζει τον κλασικό χαρακτήρα της φανέλας και τον κελτικό σταυρό.

Η πλάτη και οι αριθμοί

Στην πλάτη, το όνομα και ο αριθμός είναι σκούρο γκρι, σχεδόν μαύρα, πάνω στο λευκό. Το όνομα είναι σε κεφαλαία γράμματα με πεπλατυσμένο χαρακτήρα και ο αριθμός σε μεγάλα ψηφία με στρογγυλές γραμμές. Στη βάση κάθε ψηφίου υπάρχει ένα μικροσκοπικό εικονίδιο κυπέλλου.

Οι φωτογραφίες που βρήκαμε δείχνουν τρία διαφορετικά ονόματα, από τα πιο γνωστά της σεζόν: Χούπερ με το 88, Μπράουν με το 8 και ΜακΚόρτ με το 20.

Ο Γκάρι Χούπερ ήταν ο πρώτος σκόρερ της σεζόν, με 19 γκολ στο πρωτάθλημα και 31 σε όλες τις διοργανώσεις.

Στο γήπεδο: Σέλτικ – Χαρτς, 7 Οκτωβρίου 2012

Η φανέλα κυκλοφόρησε στις 2 Οκτωβρίου και πέντε μέρες αργότερα, την Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012, η Σέλτικ έπαιξε στο Σέλτικ Παρκ με τη Χαρτς για το πρωτάθλημα. Το αρχείο του thecelticwiki σημειώνει ότι η ομάδα έπαιξε «με την ειδική φανέλα για τα 125 χρόνια του συλλόγου».

Στο 34ο λεπτό ο Γιώργος Σαμαράς έβαλε το μοναδικό γκολ και η Σέλτικ κέρδισε 1-0 μπροστά σε 46.204 θεατές.

Όπως σημείωνε ένα δημοσίευμα της εποχής, η λευκή φανέλα επρόκειτο να φοριέται με φειδώ, γιατί οι πράσινες και λευκές ρίγες έμεναν η κύρια φανέλα του συλλόγου. Δεν μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε σε ποιους άλλους αγώνες τη φόρεσε η ομάδα.

The Team: η Σέλτικ του Νιλ Λένον

Ο προπονητής ήταν ο Νιλ Λένον. Στο τέρμα έπαιζε ο Φρέιζερ Φόρστερ με το 1, στην άμυνα ο Εφε Άμπροουζ με το 4 και ο Μίκαελ Λούστιγκ με το 23, και στη μέση ο Βίκτορ Γουανιάμα με το 67 και ο Τσάρλι Μάλγκριου με το 21. Μπροστά έπαιζαν ο Κρις Κόμονς με το 15, ο Γιώργος Σαμαράς με το 9 και ο Γκάρι Χούπερ με το 88.

Ο Γουανιάμα, ο Κενυάτης μέσος της ομάδας, ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ κόντρα στη Μπαρτσελόνα, όπως θα δούμε παρακάτω.

The Season: τίτλος και Κύπελλο

Η σεζόν ξεκίνησε με τα προκριματικά του Champions League: 4-1 συνολικά επί της ΧΙΕΚ του Ελσίνκι και 4-0 επί της Χέλσινγκμποργκ.

Στο πρωτάθλημα η ομάδα προχώρησε σταθερά και χωρίς πολλές εντυπωσιακές στιγμές. Ο τίτλος, ο 44ος της ιστορίας, κρίθηκε στις 21 Απριλίου 2013, με νίκη 4-1 επί της Ίνβερνες στο Σέλτικ Παρκ. Η Σέλτικ τερμάτισε με 79 βαθμούς (24 νίκες, 7 ισοπαλίες, 7 ήττες), 16 περισσότερους από τη δεύτερη Μάδεργουελ, που είχε 63.

Στο Λιγκ Καπ ο δρόμος τελείωσε στον ημιτελικό, με ήττα 3-2 από τη Σεντ Μίρεν στο Χάμπντεν στις 27 Ιανουαρίου 2013.

Στο Κύπελλο Σκωτίας η ισοπαλία 1-1 με την Άρμπροουθ (1 Δεκεμβρίου) πήγε σε επαναληπτικό, όπου ο Άνταμ Μάθιους έβαλε το 1-0 στις 12 Δεκεμβρίου. Ακολούθησαν η Ρέιθ με 0-3 και η Σεντ Μίρεν με 1-2.

Στον ημιτελικό, στις 14 Απριλίου στο Χάμπντεν, η Σέλτικ νίκησε 4-3 τη Ντάντι Γιουνάιτεντ μετά από παράταση.

Key Matches: το βράδυ με τη Μπαρτσελόνα

Στον όμιλο G του Champions League η Σέλτικ είχε αντιπάλους τη Μπαρτσελόνα, τη Μπενφίκα και τη Σπαρτάκ Μόσχας.

• 19 Σεπτεμβρίου 2012: Σέλτικ 0-0 Μπενφίκα, στο Σέλτικ Παρκ.
• 2 Οκτωβρίου: Σπαρτάκ Μόσχας 2-3 Σέλτικ. Σκόραραν ο Χούπερ στο 12′, ένα αυτογκόλ του Κομπάροφ στο 71′ και ο Σαμαράς στο 90′. Ήταν η πρώτη εκτός έδρας νίκη της Σέλτικ σε όμιλο του Champions League.
• 23 Οκτωβρίου: Μπαρτσελόνα 2-1 Σέλτικ στο Καμπ Νου, με γκολ του Σαμαρά στο 18′.
• 7 Νοεμβρίου: Σέλτικ 2-1 Μπαρτσελόνα.
• 20 Νοεμβρίου: Μπενφίκα 2-1 Σέλτικ, με γκολ του Σαμαρά στο 32′.
• 5 Δεκεμβρίου: Σέλτικ 2-1 Σπαρτάκ Μόσχας. Σκόραραν ο Χούπερ στο 21′ και ο Κόμονς με πέναλτι στο 82′, και η νίκη έφερε την πρόκριση.

Το βράδυ της 7ης Νοεμβρίου έπεσε στην εβδομάδα της επετείου. Οι οπαδοί της Green Brigade ετοίμασαν πριν από τη σέντρα ένα τεράστιο κάδρο σε όλο το γήπεδο, με κελτικό σταυρό, πράσινες και λευκές ρίγες και τη λέξη «125 Celtic».

Το γκολ του Γουανιάμα στο 21ο λεπτό έβαλε τη Σέλτικ μπροστά. Ο Φόρστερ έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση και ο Τόνι Γουατ, 18 ετών, έβαλε το 2-0 στο 83ο λεπτό. Ο Λιονέλ Μέσι μείωσε στις καθυστερήσεις, αλλά η νίκη έμεινε στη Γλασκώβη. Ο ισπανικός Τύπος ονόμασε τον Φόρστερ «La Gran Muralla», δηλαδή «Το Σινικό Τείχος».

Δεν επιβεβαιώσαμε αν η ομάδα φόρεσε εκείνη τη βραδιά τη λευκή φανέλα ή τις ρίγες.

Στη φάση των 16 η Σέλτικ έπεσε πάνω στη Γιουβέντους. Έχασε 0-3 στο Σέλτικ Παρκ στις 12 Φεβρουαρίου 2013 και 0-2 στο Τορίνο στις 6 Μαρτίου, και αποκλείστηκε με 5-0 συνολικά.

Ο τελικός του νταμπλ

Η Σέλτικ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Σκωτίας στις 26 Μαΐου 2013 απέναντι στη Χίμπερνιαν. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που ο τελικός έγινε Κυριακή.

Ο Χούπερ σκόραρε στο 8ο και στο 31ο λεπτό και ο Τζο Λέντλι πρόσθεσε το τρίτο στο 80ό. Η Σέλτικ κέρδισε 3-0 μπροστά σε 51.254 θεατές και ολοκλήρωσε το νταμπλ, με το 36ο Κύπελλο Σκωτίας της ιστορίας της. Για τη Χίμπερνιαν ήταν ο δεύτερος συνεχόμενος χαμένος τελικός, μετά την ήττα από τη Χαρτς ένα χρόνο πριν.

The Shirt Archive: η εντός έδρας των 125 χρόνων

Η λευκή φανέλα δεν ήταν η μόνη της σεζόν που τιμούσε την επέτειο. Η βασική φανέλα με τις ρίγες είχε και αυτή τα στοιχεία των 125 χρόνων: πιο στενές ρίγες από τις προηγούμενες χρονιές, ένα αστέρι πάνω από το σήμα και, κάτω από αυτό, τις χρονολογίες 1888 και 2013.

Το σήμα της ήταν διαφορετικό από το συνηθισμένο, με ένα δαχτυλίδι από κελτικό κόμπο γύρω από το τριφύλλι. Η Tennent’s εδώ είχε το γνώριμο λογότυπο της, με μαύρα και λευκά γράμματα, και η Nike το μαύρο της swoosh.

Μετά τη σεζόν

Το 2012-13 έμεινε στην ιστορία της Σέλτικ για τρία πράγματα: το νταμπλ, τη νίκη επί της Μπαρτσελόνα και τη λευκή φανέλα των 125 χρόνων.

Η φανέλα ξεχωρίζει ακριβώς επειδή η Σέλτικ σπάνια εμφανίζεται χωρίς τις πράσινες και λευκές ρίγες της. Με έναν κελτικό σταυρό στο στήθος και δύο χρονολογίες κρυμμένες μέσα στο γιακά, είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας του συλλόγου.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Σεζόν: 2012-13
• Επέτειος: 125 χρόνια, 1887–2012
• Κατασκευαστής: Nike (Dri-FIT)
• Χορηγός: Tennent’s, σε τόνο του λευκού
• Χρώμα: λευκή, με μαύρο γιακά και πράσινη επένδυση
• Σχέδιο: αντίγραφο της φανέλας του πρώτου αγώνα, 28 Μαΐου 1888
• Σήμα: πράσινος κελτικός σταυρός, με τις χρονολογίες 1888 και 2013
• Γιακάς: πόλο, με το σήμα του συλλόγου και τις χρονολογίες 1888 και 2013 στο εσωτερικό
• Παρουσίαση: 22 Σεπτεμβρίου 2012, κυκλοφορία 2 Οκτωβρίου 2012
• Πρώτος αγώνας: Σέλτικ 1-0 Χαρτς, 7 Οκτωβρίου 2012, γκολ του Σαμαρά
• Πρωτάθλημα: 1η με 79 βαθμούς, 16 πάνω από τη Μάδεργουελ
• Champions League: φάση των 16, 0-3 και 0-2 από τη Γιουβέντους