Σέλτικ 1987-88
Τη σεζόν που γιόρταζε τα 100 χρόνια της, η Σέλτικ είχε χάσει τους δύο πρώτους της σκόρερ και είχε φέρει πίσω τον Μπίλι ΜακΝίλ στον πάγκο. Με μια φανέλα που φορούσε ένα σήμα φτιαγμένο για την επέτειο, κατέκτησε το νταμπλ, με δύο γκολ του Φρανκ ΜακΑβένι στον τελικό του Χάμπντεν.
9 λεπτά ανάγνωση1.642 λέξεις
Εκατό χρόνια σε μία σεζόν
Στις 6 Νοεμβρίου 1887, σε μια αίθουσα της εκκλησίας της Αγίας Μαρίας στο Κάλτον της Γλασκώβης, ένας Ιρλανδός μοναχός, ο αδελφός Γουόλφριντ, ίδρυσε έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο. Σκοπός του ήταν να μαζεύει χρήματα για τα φτωχά παιδιά του Ιστ Εντ. Τον ονόμασε Σέλτικ.
Εκατό χρόνια αργότερα, τη σεζόν 1987-88, η Σέλτικ γιόρτασε την εκατονταετηρίδα της με τον καλύτερο τρόπο: κατέκτησε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Σκωτίας. Και το έκανε φορώντας μια φανέλα που είχε πάνω της ένα σήμα φτιαγμένο ειδικά για την επέτειο.
The Shirt: Οι ρίγες του 1903 με το σήμα του 1988
Η Σέλτικ φοράει τις πράσινες και λευκές οριζόντιες ρίγες από το 1903. Στη σεζόν της εκατονταετηρίδας, η Umbro τις κράτησε όπως ήταν, αλλά πρόσθεσε λεπτομέρειες που κάνουν τη φανέλα να ξεχωρίζει από κοντά.
- Ρίγες: φαρδιές πράσινες και λευκές οριζόντιες ρίγες σε όλο τον κορμό και στα μανίκια.
- Ύφασμα: στις πράσινες ρίγες υπάρχει ένα διακριτικό μοτίβο από ρόμβους, υφασμένο τόνο σε τόνο, που φαίνεται μόνο όταν πέφτει πάνω του το φως.
- Γιακάς: λευκός, όρθιος και στρογγυλός, με πράσινη ρίγα στο τελείωμα, και μια μικρή πατιλέτα με ένα λευκό κουμπί.
- Κατασκευαστής: Umbro, με το πράσινο λογότυπο των δύο ρόμβων και τη λέξη umbro από κάτω, στο δεξί στήθος.
- Χορηγός: CR Smith, σε μαύρα κεφαλαία γράμματα πάνω στη λευκή ρίγα του στήθους.
- Σορτσάκι και κάλτσες: λευκά, όπως ταιριάζει στις πράσινες και λευκές ρίγες.
Το σήμα της εκατονταετηρίδας
Η Σέλτικ είχε βάλει σήμα στη φανέλα της μόνο από το 1977. Για τις σεζόν 1987-88 και 1988-89 το συνηθισμένο σήμα με το τριφύλλι αντικαταστάθηκε από ένα ειδικό σήμα για τα 100 χρόνια.
Είναι ένας λευκός κύκλος με πράσινο περίγραμμα. Γύρω γύρω, σε πράσινα γράμματα, η επωνυμία THE CELTIC FOOTBALL CLUB. Στο κέντρο, ένας ψηλός πράσινος κελτικός σταυρός, και δεξιά και αριστερά του οι δύο χρονιές: 1888 και 1988. Στη βάση του κύκλου, πράσινα φύλλα δένουν το σχέδιο.
Ο κελτικός σταυρός δεν ήταν τυχαία επιλογή. Παραπέμπει στις ιρλανδικές ρίζες του συλλόγου και στην πρώτη του φανέλα, που είχε στο στήθος έναν πράσινο κελτικό σταυρό μέσα σε κόκκινο κύκλο.
CR Smith: Ο πρώτος χορηγός
Το 1984 η Σέλτικ έβαλε για πρώτη φορά χορηγό στη φανέλα της. Ήταν η CR Smith, εταιρεία κουφωμάτων από το Φάιφ. Το λογότυπό της, σε μαύρα, συμπαγή γράμματα με τα C και R κολλημένα μεταξύ τους, έμεινε στο στήθος της Σέλτικ ως τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Στη φανέλα του 1987-88 το CR SMITH κάθεται ακριβώς πάνω στη δεύτερη λευκή ρίγα, έτσι ώστε να μη «σπάει» ποτέ το πράσινο. Μια μικρή σχεδιαστική λεπτομέρεια που κράτησε τις ρίγες καθαρές.
Οι ρίγες στην πλάτη
Η Σέλτικ εκείνης της εποχής δεν φορούσε νούμερα στην πλάτη στα παιχνίδια του πρωταθλήματος. Από τη δεκαετία του ’60 ο πρόεδρος Ρόμπερτ Κέλι είχε αρνηθεί να «χαλάσουν» οι ρίγες, και έτσι τα νούμερα έμπαιναν στο σορτσάκι. Η παράδοση κράτησε ως το 1994· μόνο στα ευρωπαϊκά παιχνίδια η Σέλτικ φορούσε νούμερα στη φανέλα. Στο πρωτάθλημα, οι φανέλες της εκατονταετηρίδας είχαν επομένως μια καθαρή πλάτη, μόνο με τις πράσινες και λευκές ρίγες και τον λευκό γιακά.
Το νούμερο που φαίνεται στη φωτογραφία είναι ένα απλό τύπωμα που προστέθηκε αργότερα, σε φανέλα του καταστήματος.
Πώς γεννήθηκαν οι ρίγες
Η Σέλτικ δεν ξεκίνησε με ρίγες. Η πρώτη της φανέλα, το 1888, ήταν λευκή με πράσινο γιακά, μαζί με μαύρο σορτσάκι, και είχε στο στήθος το σήμα των Μαριστών αδελφών: έναν πράσινο κελτικό σταυρό μέσα σε κόκκινο κύκλο. Στις 28 Μαΐου 1888 η ομάδα έπαιξε τον πρώτο επίσημο αγώνα της, απέναντι στη Ρέιντζερς, και νίκησε 5-2.
Το 1889 η Σέλτικ πέρασε σε φανέλα με κάθετες πράσινες και λευκές ρίγες, που κράτησε για δεκατέσσερα χρόνια. Οι οριζόντιες ρίγες εμφανίστηκαν στις 15 Αυγούστου 1903, σε αγώνα με την Πάρτικ Θίσλ. Από τότε έγιναν η ταυτότητα του συλλόγου, τόσο που στη Σκωτία η λέξη «hoops» σημαίνει σχεδόν πάντα τη Σέλτικ.
Η φανέλα της εκατονταετηρίδας κουβαλούσε και τις δύο ιστορίες: τις ρίγες του 1903 και, στο σήμα, τον κελτικό σταυρό της πρώτης φανέλας του 1888.
Τέσσερα ντέρμπι με τη Ρέιντζερς
Η σεζόν της εκατονταετηρίδας ήταν και μια σεζόν απάντησης στη Ρέιντζερς, που είχε πάρει τον τίτλο την προηγούμενη χρονιά. Στα τέσσερα «Old Firm» του πρωταθλήματος η Σέλτικ δεν έχασε κανένα.
- 29 Αυγούστου 1987: Σέλτικ – Ρέιντζερς 1-0
- 17 Οκτωβρίου 1987: Ρέιντζερς – Σέλτικ 2-2
- 2 Ιανουαρίου 1988: Σέλτικ – Ρέιντζερς 2-0
- 20 Μαρτίου 1988: Ρέιντζερς – Σέλτικ 1-2
Η πρωτοχρονιάτικη νίκη στο Σέλτικ Παρκ ήταν το σημείο όπου η κούρσα για τον τίτλο άρχισε να γέρνει οριστικά προς την πλευρά της Σέλτικ. Μετά από εκείνο το ματς, η ομάδα του ΜακΝίλ έμεινε αήττητη στο πρωτάθλημα για τρεις και πλέον μήνες, ως το παιχνίδι με τη Χαρτς τον Απρίλιο.
Umbro: Μια σχέση επτά δεκαετιών
Η Umbro δεν ήταν απλώς ο κατασκευαστής της φανέλας της εκατονταετηρίδας. Η αγγλική εταιρεία έντυνε τη Σέλτικ από τη δεκαετία του 1930 και θα συνέχιζε ως το 2005, όταν ο σύλλογος πέρασε στη Nike.
Η φανέλα του 1987-88 έχει όλα τα στοιχεία που θυμίζουν την Umbro εκείνων των χρόνων: το μικρό λογότυπο με τους δύο ρόμβους, τον όρθιο γιακά με το κουμπί και το ύφασμα με το κρυφό μοτίβο, χωρίς όμως να πειράζει την εικόνα που όλοι αναγνωρίζουν: τις ρίγες.
The Team: Ο ΜακΝίλ επιστρέφει
Το καλοκαίρι του 1987 η Σέλτικ ήταν σε κρίση. Την προηγούμενη χρονιά είχε προηγηθεί με εννέα βαθμούς στις αρχές του χρόνου, αλλά έχασε τον τίτλο από τη Ρέιντζερς του Γκρέιαμ Σούνες και τελείωσε τη σεζόν χωρίς τρόπαιο. Ο προπονητής Ντέιβι Χέι απολύθηκε.
Η διοίκηση γύρισε σε ένα γνώριμο πρόσωπο: τον Μπίλι ΜακΝίλ, τον αρχηγό των «Λιονταριών της Λισαβόνας» που είχαν κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1967. Ο ΜακΝίλ είχε φύγει από τον πάγκο της Σέλτικ το 1983 με άσχημο τρόπο και είχε δουλέψει τέσσερα χρόνια στην Αγγλία, στη Μάντσεστερ Σίτι και στην Άστον Βίλα.
Βρήκε μια ομάδα που άλλαζε. Είχαν φύγει οι σκόρερ Μπράιαν ΜακΚλέρ και Μο Τζόνστον, ο Μέρντο ΜακΛάουντ και ο Άλαν ΜακΙνάλι. Ο ΜακΝίλ έφερε τον επιθετικό Άντι Γουόκερ από τη Μάδεργουελ, τον Κρις Μόρις από τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ και τον Μπίλι Σταρκ από την Αμπερντίν. Αργότερα ήρθαν ο Φρανκ ΜακΑβένι και ο Τζο Μίλερ.
The Season: Ένας χρόνος χωρίς πισωγύρισμα
Η Σέλτικ ξεκίνησε καλά στο πρωτάθλημα. Το φθινόπωρο αποκλείστηκε από την Μπορούσια Ντόρτμουντ στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου UEFA και από την Αμπερντίν στο Κύπελλο Λιγκ, αλλά στο πρωτάθλημα δεν έχανε βήμα.
Πριν από το πρωτοχρονιάτικο ντέρμπι με τη Ρέιντζερς είχε τρεις βαθμούς διαφορά από τη Χαρτς και πέντε από τη Ρέιντζερς. Νίκησε τη Ρέιντζερς και συνέχισε χωρίς ήττα ως τον Απρίλιο, όταν μια ήττα στο Τάινκασλ από τη Χαρτς ανέβαλε τη στέψη για μία εβδομάδα.
Key Matches: Ντάντι, Χαρτς και Χάμπντεν
23 Απριλίου 1988, Σέλτικ – Ντάντι 3-0. Σε ένα κατάμεστο Σέλτικ Παρκ, η Σέλτικ νίκησε άνετα την Ντάντι και εξασφάλισε το πρωτάθλημα της εκατονταετηρίδας.
9 Απριλίου 1988, ημιτελικός Κυπέλλου, Σέλτικ – Χαρτς 2-1. Η Σέλτικ έχανε 1-0 και σκόραρε δύο φορές στα τελευταία τέσσερα λεπτά για να περάσει στον τελικό.
14 Μαΐου 1988, τελικός Κυπέλλου, Σέλτικ – Ντάντι Γιουνάιτεντ 2-1. Στο Χάμπντεν Παρκ, ο Κέβιν Γκάλαχερ έβαλε την Ντάντι Γιουνάιτεντ μπροστά στο 49ο λεπτό. Ο Φρανκ ΜακΑβένι ισοφάρισε στο 76ο και, με λιγότερο από ένα λεπτό να απομένει, πέτυχε το γκολ της νίκης με χαμηλό σουτ στο δεύτερο δοκάρι μετά από κόρνερ. Η Σέλτικ είχε το νταμπλ της εκατονταετηρίδας.
Season Stats: Οι αριθμοί
- Πρωτάθλημα Σκωτίας: 1η θέση
- Κύπελλο Σκωτίας: Κάτοχος (2-1 επί της Ντάντι Γιουνάιτεντ)
- Κύπελλο Λιγκ: Προημιτελικά
- Κύπελλο UEFA: Πρώτος γύρος (Μπορούσια Ντόρτμουντ)
- Προπονητής: Μπίλι ΜακΝίλ
- Πρώτος σκόρερ: Άντι Γουόκερ
- Κατασκευαστής: Umbro
- Χορηγός: CR Smith
- Έδρα: Σέλτικ Παρκ, Γλασκώβη
Ο τελικός σε αριθμούς
- Ημερομηνία: Σάββατο 14 Μαΐου 1988
- Γήπεδο: Χάμπντεν Παρκ, Γλασκώβη
- Σκορ: Σέλτικ – Ντάντι Γιουνάιτεντ 2-1
- Γκολ: ΜακΑβένι 76′, 90′ / Γκάλαχερ 49′
- Διαιτητής: Τζορτζ Σμιθ
- Σέλτικ: ΜακΝάιτ, Μόρις, ΜακΚάρθι, Γουάιτ (70′ Σταρκ), Ρόγκαν, Μίλερ, Έιτκεν, ΜακΣτέι (αρχηγός), Μπερνς, ΜακΑβένι, Γουόκερ (70′ ΜακΓκι). Προπονητής: Μπίλι ΜακΝίλ
The Shirt Archive: Μια φανέλα για δύο σεζόν
Η φανέλα της εκατονταετηρίδας φορέθηκε δύο σεζόν, το 1987-88 και το 1988-89, όσο κράτησε και το ειδικό σήμα. Μετά επέστρεψε το κλασικό σήμα με το τριφύλλι.
Σήμερα είναι μία από τις πιο αγαπημένες φανέλες των οπαδών της Σέλτικ. Δεν έχει τίποτα φανταχτερό: ρίγες, ένα όρθιο γιακαδάκι, ένα μικρό λογότυπο της Umbro και το CR Smith. Έχει όμως εκείνο το σήμα με τις δύο χρονιές, που θυμίζει μια σεζόν όπου όλα πήγαν όπως έπρεπε.
Ένα τέλος σαν αρχή
Για τον ΜακΝίλ, η σεζόν της εκατονταετηρίδας ήταν μια δικαίωση. Ο άνθρωπος που είχε σηκώσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών ως αρχηγός, που είχε φύγει από τον σύλλογο με πικρία, γύρισε τη χρονιά που η Σέλτικ τον χρειαζόταν περισσότερο. Είχε επιστρέψει σε έναν σύλλογο που είχε χάσει τους καλύτερους σκόρερ του και τον είχε οδηγήσει σε νταμπλ.
Για τους οπαδούς, ήταν η χρονιά που η Σέλτικ γύρισε 100 χρόνια πίσω και θυμήθηκε γιατί υπάρχει. Ένας σύλλογος που ξεκίνησε για να ταΐζει τα φτωχά παιδιά του Ιστ Εντ γιόρτασε τον αιώνα του με δύο τρόπαια, ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό και μια φανέλα με έναν κελτικό σταυρό στην καρδιά.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Γκονσάλο Ιγκουαΐν: Η μεταγραφή από τη Νάπολι στη Γιουβέντους των 90 εκατομμυρίων
Από τη γαλάζια Kappa της Νάπολι με το κόκκινο Lete, με την οποία έγραψε τα 36 γκολ-ρεκόρ στη Serie A, στην ασπρόμαυρη adidas της Γιουβέντους με το Jeep: το καλοκαίρι του 2016 ο Γκονσάλο Ιγκουαΐν πέρασε στον μεγάλο αντίπαλο της Νάπολι για 90 εκατομμύρια ευρώ, με την ενεργοποίηση της ρήτρας του.
Με βίντεο Τότεναμ – Άρσεναλ: Το 4-5 των εννέα γκολ στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν
Η λευκή Kappa της Τότεναμ με το χαμόγελο της Thomson απέναντι στην κόκκινη Nike της Άρσεναλ με το O2: στις 13 Νοεμβρίου 2004, στο πρώτο ματς του Μάρτιν Γιολ, το ντέρμπι του Βόρειου Λονδίνου έβγαλε εννέα γκολ και έναν νικητή, την Άρσεναλ του Ανρί και του Βιεϊρά.
Με βίντεο Κάρλος Τέβες: Η μεταγραφή από τη Γιουνάιτεντ στη Σίτι που κρεμάστηκε σε μια αφίσα
Από τη λευκή Nike της Γιουνάιτεντ με το AIG, που φόρεσε στον τελικό της Ρώμης το 2009, στη γαλάζια Umbro της Σίτι με την Etihad και το ίδιο Νο32: ο Κάρλος Τέβες άλλαξε πλευρά στο Μάντσεστερ και η Σίτι τον υποδέχτηκε με μια αφίσα που έγραφε «Welcome to Manchester».
Με βίντεο Ντόρτμουντ – Σάλκε: Το 4-4 μετά το 4-0
Η κίτρινη Puma της Ντόρτμουντ με το ματζέντα Evonik απέναντι στη μπλε adidas της Σάλκε με την Gazprom: στις 25 Νοεμβρίου 2017 η Ντόρτμουντ προηγήθηκε 4-0 μέσα σε 25 λεπτά, και η Σάλκε του Ντομένικο Τεντέσκο ισοφάρισε με κεφαλιά του Νάλντο στο 94ο λεπτό, στο πιο τρελό Revierderby.