Νότιγχαμ Φόρεστ 1996-97

Προσθέστε το jerseystories.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google

Η χρονιά που η Φόρεστ βρήκε πάτο

Το Νότιγχαμ Φόρεστ του 1996-97 δεν μοιάζει με τη Φόρεστ που έχει μείνει στη μνήμη των περισσοτέρων. Δεν είναι η ομάδα του Μπράιαν Κλαφ που κατέκτησε δύο Ευρωπαϊκά Κύπελλα, είναι μια ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ που ξεκίνησε με νίκη και τελείωσε τη σεζόν τελευταία στον πίνακα. Έχει όμως το δικό της ενδιαφέρον: είναι μια χρονιά με τρεις προπονητές, με μεγάλες μεταγραφές, με έναν Νορβηγό που σήμερα είναι πιο γνωστός ως πατέρας ενός άλλου ποδοσφαιριστή, και με μια φανέλα που άφησε εποχή για το σχέδιό της.

Η φανέλα αυτού του άρθρου είναι η κόκκινη εντός έδρας της Umbro με το όνομα Labatt’s στο στήθος. Δεν είναι η πιο ένδοξη φανέλα της Φόρεστ, είναι όμως ένα πολύ καθαρό δείγμα της δεκαετίας του ’90: βαθιά κόκκινο ύφασμα, μαύρες διαβαθμισμένες επωμίδες, λευκός γιακάς και χορηγός με μεγάλα, στρογγυλά γράμματα.

The Shirt: Κόκκινη, μαύρη και λευκή

Η φανέλα που βλέπετε εδώ είναι η εντός έδρας της Umbro για τη σεζόν 1996-97, όπως την καταγράφει το κατάστημα Classic Football Shirts. Είναι κατασκευασμένη σε έντονο κόκκινο χρώμα, και το πρώτο που προσέχει κανείς είναι το σχέδιο του υφάσματος: κάθετες ρίγες σε δύο διαφορετικές αποχρώσεις του κόκκινου, μια πιο φωτεινή και μια πιο σκούρα, που δίνουν στην μπροστινή όψη ένα ελαφρύ βάθος. Δεν είναι ρίγες με την κλασική έννοια, γιατί δεν υπάρχει αντίθεση με άλλο χρώμα. Είναι ένα ανεπαίσθητο μοτίβο που φαίνεται κυρίως όταν η φανέλα πέφτει στο φως.

Στο κέντρο του στήθους, από τον λαιμό προς τα κάτω, υπάρχει μια πλατιά μαύρη λωρίδα που ξεκινά από το άνοιγμα του γιακά και χάνεται σταδιακά μέσα στο κόκκινο. Η διαβάθμιση είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της εποχής: το μαύρο δεν σταματά απότομα, ξεθωριάζει. Το ίδιο ισχύει και στους ώμους, όπου οι μαύρες επωμίδες φτάνουν μέχρι τα μανίκια και τελειώνουν σε μια θολή, σχεδόν καπνιστή άκρη.

Ο γιακάς και η μαύρη θηλιά

Ο γιακάς είναι λευκός, τύπου πόλο, με αιχμηρές άκρες. Στις άκρες του και στο εσωτερικό του υπάρχει λεπτή κόκκινη και μαύρη ρίγα. Στο άνοιγμα, ανάμεσα στα δύο μέρη του γιακά, βρίσκεται ένα μαύρο τριγωνικό ένθετο που συνεχίζεται προς τα κάτω ως η μαύρη λωρίδα του στήθους, και κάθε πλευρά του ανοίγματος έχει λευκό πλαίσιο. Το αποτέλεσμα είναι ένα μικρό V με τρία χρώματα, που τραβάει το βλέμμα στο πάνω μέρος της φανέλας.

Μέσα στο γιακά φαίνεται η ετικέτα της Umbro, με το γνωστό διπλό ρόμβο σε μπλε φόντο και το μέγεθος L, καθώς και η ροζ επένδυση του εσωτερικού της φανέλας.

Το σήμα και η Umbro

Στο αριστερό στήθος, εκεί που ταιριάζει, βρίσκεται το σήμα της Φόρεστ: ένα οβάλ με λευκό φόντο και μαύρο περίγραμμα, μέσα στο οποίο υπάρχει το δέντρο πάνω στα κύματα του Τρεντ, με τη λέξη FOREST από κάτω, όλα σε κόκκινο. Πρόκειται για το δέντρο της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 1979 και το 1980, εδώ σε μικρό οβάλ πάνω στο ύφασμα.

Στο δεξί στήθος του φορέα υπάρχει το όνομα UMBRO, σε λευκά κεφαλαία γράμματα με πλατιά διάταξη. Η Umbro ήταν από τους μεγάλους κατασκευαστές της Αγγλίας και η Φόρεστ φορούσε φανέλες της από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, όπως δείχνει η σύγκριση στο τέλος του άρθρου.

Labatt’s: το όνομα στο στήθος

Στη μέση του στήθους, με λευκά παχιά στρογγυλά γράμματα, είναι το όνομα του χορηγού: Labatt’s, η καναδική μάρκα μπίρας. Το Classic Football Shirts και το Football Kit Archive το δίνουν ως χορηγό της εντός έδρας φανέλας του 1996-97. Τα γράμματα είναι λευκά και η τυπογραφία διαφέρει εντελώς από αυτή της Umbro: το ένα όνομα είναι αυστηρό και τεχνικό, το άλλο στρογγυλό και ζεστό.

Στο κάτω μέρος της φανέλας, στο ύψος της μέσης, υπάρχει το κείμενο «NOTT’M FOREST F.C.» σε δύο γραμμές, με μικρά λευκά κεφαλαία.

Τα μανίκια, η πλάτη και το 18

Τα μανίκια είναι κοντά και ραγκλάν, με τη μαύρη επωμίδα να συνεχίζεται από τον ώμο και μία λεπτή λευκή ρίγα να τη συνοδεύει σε όλο το μήκος της. Όπως και στο στήθος, το μαύρο ξεθωριάζει προς τα άκρα. Η Umbro χρησιμοποιεί εδώ το ίδιο σχέδιο και στις δύο πλευρές, ώστε η φανέλα να φαίνεται συμμετρική από μπροστά και από πίσω.

Η πλάτη της αγγελίας του Classic Football Shirts έχει τη στάμπα HAALAND 18: λευκά γράμματα με μαύρο περίγραμμα, κυρτά πάνω από ένα μεγάλο λευκό 18 με το ίδιο μαύρο περίγραμμα. Το όνομα αυτό ανήκει στον Άλφι Χάαλαντ, τον Νορβηγό που είχε το 18 στη Φόρεστ εκείνη τη σεζόν, όπως δείχνει η λίστα της ομάδας. Πρόκειται για στάμπα κατάστημα και όχι για φανέλα αγώνα, και γι’ αυτό η λεζάντα δεν ισχυρίζεται ότι είναι η φανέλα που φορέθηκε σε συγκεκριμένο ματς. Αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά, στο ύφασμα φαίνεται αμυδρά, σαν σκιά, το αποτύπωμα του Labatt’s από την μπροστινή όψη.

The Team: Η Φόρεστ του Φρανκ Κλαρκ

Η Φόρεστ έμπαινε στη σεζόν με προπονητή τον Φρανκ Κλαρκ και με νέους παίκτες που κόστισαν μαζί περίπου 3 εκατομμύρια λίρες. Σύμφωνα με τη σελίδα της σεζόν στη Wikipedia, ήρθαν ο Κρις Άλεν από την Οξφόρδη (500.000 λίρες), ο Ντιν Σόντερς από τη Γαλατασαράι (1,5 εκατομμύριο) και ο Νίκολα Γέρκαν από τη Ρεάλ Οβιέδο (1 εκατομμύριο). Ο γκολκίπερ ήταν ο Ουαλός Μαρκ Κρόσλεϊ, στα μπακ ο Στιούαρτ Πιρς, ο αρχηγός, με τον Κόλιν Κούπερ στην άμυνα, και μπροστά ο Κέβιν Κάμπελ.

Ο Χάαλαντ ήταν ήδη βετεράνος της ομάδας. Η μεταγραφή του από την Μπρίνε της Νορβηγίας είχε ξεκινήσει από τον Μπράιαν Κλαφ τον Οκτώβριο του 1992 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 1993, με τον Κλαρκ πια στον πάγκο. Έπαιξε τέσσερα χρόνια στο Σίτι Γκράουντ, και το καλοκαίρι του 1997 έφυγε για τη Λιντς του Τζορτζ Γκρέιαμ. Ήταν ο ποδοσφαιριστής με τον οποίο η φανέλα του άρθρου συνδέεται πιο άμεσα. Σήμερα το όνομά του μένει κυρίως ως πατέρας του Έρλινγκ Χάαλαντ, του επιθετικού της Μάντσεστερ Σίτι και της Νορβηγίας.

The Season: Από το 3-0 στο Κόβεντρι στο 0-5 στο Νιούκασλ

Η σεζόν ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο. Στις 17 Αυγούστου 1996, στο Κόβεντρι, ο Κέβιν Κάμπελ σκόραρε τρεις φορές και η Φόρεστ κέρδισε 3-0. Μετά από αυτή την πρεμιέρα η ομάδα ήταν πρώτη στον πίνακα. Μέσα σε δύο αγωνιστικές ήταν ένατη, και λίγο αργότερα άρχισε η πτώση.

Στις 21 Αυγούστου ήρθε το 1-4 από τη Σάντερλαντ στο Σίτι Γκράουντ, με το γκολ του Χάαλαντ στο 27ο λεπτό. Ακολούθησε μια σειρά από ισοπαλίες και ήττες: 1-1 με τη Μίντλεσμπρο, 2-2 με τη Σαουθάμπτον, 0-0 με τη Λέστερ, 1-4 στο Ολντ Τράφορντ με τη Γιουνάιτεντ. Η Φόρεστ δεν κέρδισε ούτε ένα από τα επόμενα 16 παιχνίδια του πρωταθλήματος, και η σειρά διήρκεσε μέχρι το 2-1 επί της Άρσεναλ στις 21 Δεκεμβρίου 1996, με δύο γκολ του Χάαλαντ στο 67′ και στο 89′. Ήταν η δεύτερη νίκη της ομάδας στη σεζόν.

Η νίκη όμως ήρθε αργά. Ο Φρανκ Κλαρκ είχε ήδη αποχωρήσει και η Φόρεστ ήταν τελευταία στον πίνακα τα Χριστούγεννα. Την ομάδα ανέλαβε προσωρινά ο Στιούαρτ Πιρς, ως παίκτης-προπονητής. Στις 26 Δεκεμβρίου η Γιουνάιτεντ κέρδισε 4-0 στο Σίτι Γκράουντ.

Key Matches: Ο Ιανουάριος του Πιρς

Ο Ιανουάριος του 1997 είναι ο καλύτερος μήνας της χρονιάς. Η Φόρεστ κέρδισε 1-0 τη Γουέστ Χαμ στο Λονδίνο, με γκολ του Κάμπελ, 2-0 την Τσέλσι στο Σίτι Γκράουντ, με γκολ των Πιρς και Μπαρτ-Γουίλιαμς, και 2-1 την Τότεναμ, με δύο γκολ του Ολλανδού Μπράιαν Ρόι. Ο Πιρς, που ήταν ταυτόχρονα παίκτης και προσωρινός προπονητής, πήρε το βραβείο του Προπονητή του Μήνα. Στο Κύπελλο Αγγλίας η ομάδα νίκησε 3-0 την Ίπσουιτς και 2-1 το Νιούκασλ στο Σεντ Τζέιμς Παρκ, με δύο γκολ του Γουόαν.

Η ανάκαμψη όμως δεν κράτησε. Στις αρχές Φεβρουαρίου ήρθε η ήττα με 0-2 από την Έβερτον, και στις 15 Φεβρουαρίου η Φόρεστ αποκλείστηκε με 0-1 από το Τσέστερφιλντ, στον πέμπτο γύρο του Κυπέλλου.

Ο Μπάσετ, ο Φαν Χόιντονκ και η πτώση

Τον Μάρτιο του 1997 οι διοικούντες έκαναν μια ακόμη αλλαγή. Ο Πιρς παραμέρισε και τη θέση ανέλαβε ο Ντέιβ Μπάσετ, ένας έμπειρος προπονητής. Λίγες μέρες πριν, στις 10 Μαρτίου, η Φόρεστ είχε αγοράσει τον Ολλανδό επιθετικό Πιερ Φαν Χόιντονκ από τη Σέλτικ, για 4,5 εκατομμύρια λίρες. Ο Φαν Χόιντονκ είχε σκοράρει 52 γκολ σε 84 παιχνίδια με τη Σέλτικ, και ήρθε στη Φόρεστ ύστερα από διαμάχη για τις αποδοχές του στη Γλασκώβη.

Έκανε ντεμπούτο την επομένη, στις 11 Μαρτίου, στο 1-1 με την Μπλάκμπερν, εκτός έδρας. Ο Χάαλαντ σκόραρε στο 18′. Ο Φαν Χόιντονκ δεν κατάφερε να αλλάξει την πορεία της ομάδας: σε οκτώ παιχνίδια σκόραρε μία φορά, στο 1-1 με τη Λιντς στις 19 Απριλίου, στο 6ο λεπτό. Η Φόρεστ ισοπάλευε με Λίβερπουλ, Σάντερλαντ, Μίντλεσμπρο, Ντέρμπι και Γουίμπλεντον, αλλά κέρδιζε ελάχιστα. Στην τελευταία αγωνιστική, στις 11 Μαΐου, έχασε 0-5 στο Νιούκασλ και κατέβηκε.

Όταν έσβησε η σεζόν, το ρεκόρ ήταν 6 νίκες, 16 ισοπαλίες και 16 ήττες, με γκολ 31-59 και 34 βαθμούς. Και στις δύο πηγές που ελέγχθηκαν (Wikipedia, RSSSF) η Φόρεστ είναι είκοσι στον πίνακα. Ο Χάαλαντ και ο Κάμπελ ήταν οι πρώτοι σκόρερ του πρωταθλήματος με έξι γκολ ο καθένας.

Season Stats: Τα νούμερα της χρονιάς

• Πρωτάθλημα: 20η θέση, υποβιβασμός
• Αγώνες: 38
• Νίκες / Ισοπαλίες / Ήττες: 6 / 16 / 16
• Γκολ: 31-59
• Βαθμοί: 34
• Πρώτοι σκόρερ: Άλφι Χάαλαντ και Κέβιν Κάμπελ, 6 γκολ ο καθένας
• Προπονητές: Φρανκ Κλαρκ (μέχρι τον Δεκέμβριο), Στιούαρτ Πιρς (προσωρινά), Ντέιβ Μπάσετ (από τον Μάρτιο)

Το σπίτι της ομάδας ήταν το Σίτι Γκράουντ, στις όχθες του Τρεντ.

Το μετά: η επιστροφή

Η συνέχεια ήταν πολύ καλύτερη. Ο Χάαλαντ έφυγε για τη Λιντς τον Ιούλιο του 1997, και ο Φαν Χόιντονκ έμεινε. Στη σεζόν 1997-98 η Φόρεστ κέρδισε τον τίτλο της κατηγορίας κάτω από την Πρέμιερ Λιγκ και την άνοδο, με τον Ολλανδό να σκοράρει 34 γκολ και τον Κάμπελ 23, όπως γράφει η Wikipedia για τον Φαν Χόιντονκ.

The Shirt Archive: Άλλες κόκκινες φανέλες της Φόρεστ

Για να φανεί πόσο διαφορετική ήταν η φανέλα του 1996-97 από τις άλλες της δεκαετίας, αξίζει μια σύντομη σύγκριση με τρεις άλλες φανέλες της ίδιας εποχής.

Η εντός έδρας του 1990-92 της Umbro είχε ένα γεωμετρικό μοτίβο στο ύφασμα, με τρίγωνα και ρόμβους σε διάφορες αποχρώσεις του κόκκινου, χωρίς χορηγό. Το σήμα ήταν ένα απλό δέντρο με τη λέξη FOREST, χωρίς το οβάλ πλαίσιο, και ο γιακάς ήταν λευκός με κοκκίνο-μαύρο ρίγωμα. Το Classic Football Shirts σημειώνει ότι ήταν η φανέλα των δύο σερί τίτλων στο League Cup.

Η εντός έδρας του 1998-2000 είχε χορηγό την Pinnacle Insurance, με το μπλε-άσπρο σήμα της εταιρείας, και λεπτές ανάγλυφες ρίγες στο ύφασμα. Η πλάτη είχε τα σήματα της Πρέμιερ Λιγκ δίπλα στα νούμερα, και στην ετικέτα το Vapa Tech της Umbro.

Έτσι η φανέλα του 1996-97 μένει ως η μόνη από τις τέσσερις με το Labatt’s στο κέντρο και τις μαύρες διαβαθμισμένες επωμίδες. Μια φανέλα για μια χρονιά που η Φόρεστ θα ήθελε να ξεχάσει, αλλά που οι συλλέκτες θυμούνται για το σχέδιό της.