Ίντερ Μιλάνου 1995-96
Η Ίντερ του 1995-96 άλλαξε πρόεδρο, προπονητή και μισή ομάδα. Έφερε τον Ζανέτι, τον Ρομπέρτο Κάρλος και τον Ινς, έδιωξε τον Μπιάνκι τον Σεπτέμβριο και τερμάτισε έβδομη με τον Χότζσον. Η πράσινη τρίτη φανέλα της Umbro φορέθηκε στο Σαν Πάολο, στο τελευταίο ματς του Μπιάνκι.
8 λεπτά ανάγνωση1.598 λέξεις
Ίντερ 1995-96 – Η πράσινη τρίτη φανέλα της Umbro και ο Ζανέτι | EP.07
Η φανέλα που δεν ήταν μπλε ούτε μαύρη
Πράσινο. Σκούρο πετρόλ. Κίτρινο. Τίποτα από αυτά δεν είναι χρώμα της Ίντερ.
Κι όμως, η τρίτη φανέλα της σεζόν 1995-96 έγινε μία από τις πιο αγαπημένες της ιστορίας του συλλόγου ανάμεσα στους συλλέκτες. Είναι η φανέλα μιας χρονιάς που ξεκίνησε με έναν νέο πρόεδρο, γέμισε μεταγραφές και άλλαξε τρεις προπονητές σε δύο μήνες. Και είναι η πρώτη χρονιά του ανθρώπου που θα γινόταν ο μεγαλύτερος αρχηγός της Ίντερ: του Χαβιέρ Ζανέτι.



Σε αυτό το άρθρο κοιτάμε τη φανέλα από κοντά, από τον γιακά ως τις ρίγες, και τη σεζόν της: τον Μοράτι, το απόγευμα στο Σαν Πάολο όπου φορέθηκε, τον Χότζσον και τον 22χρονο Αργεντινό με το Νο4. Η φανέλα στη μαύρη κρεμάστρα της τρίτης φωτογραφίας είναι αυτή που θα δείτε στο επεισόδιο.
The Shirt: ρίγες σε δύο κατευθύνσεις
Η φανέλα φτιάχτηκε από την Umbro, που έντυνε την Ίντερ εκείνα τα χρόνια, με χορηγό την Pirelli, τον ιστορικό χορηγό του συλλόγου. Ήταν η τρίτη φανέλα της σεζόν, μετά την εντός έδρας με τις μπλε και μαύρες ρίγες και την εκτός έδρας.
Το σχέδιο χωρίζεται σε τρία κομμάτια. Το πάνω μέρος του στήθους είναι ένα μεγάλο τρίγωνο σε λαδί πράσινο, που ξεκινά από τον γιακά και ανοίγει προς τα κάτω, σαν φιλέτο. Γύρω του, οι ώμοι είναι σκούρο πετρόλ, με ένα τυπωμένο μοτίβο από μικρές κάθετες γραμμές που θυμίζει φλοιό δέντρου ή βροχή. Και από το ύψος του χορηγού και κάτω, το σώμα γεμίζει κάθετες ρίγες, πράσινες και πετρόλ, χωρισμένες με μια λεπτή λευκή γραμμή.



Στα μανίκια οι ίδιες ρίγες γυρίζουν οριζόντια: πράσινο, πετρόλ, πράσινο, με τις ίδιες λεπτές λευκές γραμμές ανάμεσα. Είναι ένα κόλπο που η Umbro χρησιμοποιούσε συχνά εκείνη την εποχή και κάνει τη φανέλα να μοιάζει διαφορετική από κάθε γωνία. Από πίσω το τρίγωνο του στήθους δεν υπάρχει: όλη η πλάτη είναι κάθετες ρίγες, από τον γιακά ως τη βάση.
Ο γιακάς πόλο
Ο γιακάς είναι από τα ωραιότερα σημεία της φανέλας. Είναι πόλο, πλεκτός, σε υπόλευκο χρώμα, με δύο λεπτές ρίγες στην άκρη, μία πράσινη και μία πορτοκαλί-κίτρινη. Από κάτω κλείνει με ένα σταυρωτό V: δύο κομμάτια σε σκούρο πετρόλ που διπλώνουν το ένα πάνω στο άλλο, με κίτρινο ρέλι στην άκρη.
Μέσα στον λαιμό φαίνεται η μπλε ετικέτα της Umbro με το μέγεθος και, στο εσωτερικό του γιακά, ένα ανοιχτόχρωμο τυπωμένο μοτίβο σε γαλάζιο και πράσινο. Από πίσω, ο γιακάς ανεβαίνει ψηλά και η πορτοκαλί ρίγα του κάνει τον κύκλο γύρω από τον λαιμό.



Το σήμα και το αστέρι
Στο αριστερό στήθος είναι το σήμα της Ίντερ της εποχής: ο στρογγυλός δίσκος με τα αρχικά FCIM μπλεγμένα μεταξύ τους, σε μαύρο και χρυσό, μέσα σε δύο ομόκεντρους κύκλους. Από πάνω, ένα χρυσό αστέρι, το αστέρι των δέκα πρωταθλημάτων. Και τα δύο είναι κεντημένα, με την ανάγλυφη υφή του κεντήματος να φαίνεται καθαρά από κοντά.
Στο δεξί στήθος, απέναντι από το σήμα, είναι το κίτρινο λογότυπο της Umbro: ο διπλός ρόμβος και από κάτω η λέξη UMBRO σε κεφαλαία.

Pirelli με το μακρύ P
Ο χορηγός είναι η Pirelli, στο χαρακτηριστικό της λογότυπο: το P που τεντώνεται και περνά πάνω από όλα τα υπόλοιπα γράμματα, σαν λάστιχο που απλώνει. Εδώ είναι τυπωμένο σε κίτρινο, το ίδιο κίτρινο με την Umbro και το αστέρι, ακριβώς στο σημείο όπου τελειώνει το πράσινο τρίγωνο και ξεκινούν οι ρίγες.
Το κίτρινο είναι το χρώμα που δένει όλη τη φανέλα: ρέλι στον γιακά, Umbro, αστέρι, σήμα και χορηγός. Χωρίς αυτό, το πράσινο και το πετρόλ θα ήταν μια σκοτεινή φανέλα. Με αυτό, γίνεται μία από τις πιο φωτεινές της δεκαετίας.

Key Matches: το Σαν Πάολο και το τέλος του Μπιάνκι
Η τρίτη φανέλα δεν φορέθηκε σε πολλά ματς. Το ένα που καταγράφεται, και φαίνεται καθαρά στα στιγμιότυπα, είναι η 4η αγωνιστική, την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 1995, στο Σαν Πάολο της Νάπολι.
Η Νάπολι προηγήθηκε με τον Ιμπριάνι στο 33΄. Ο Νταβίντε Φοντολάν ισοφάρισε για την Ίντερ αμέσως μετά την ανάπαυλα, στο 46΄, και ο Μπούζο έδωσε τη νίκη στους γηπεδούχους στο 66΄: 2-1. Ήταν η δεύτερη ήττα της Ίντερ σε τέσσερα ματς, μετά το 1-2 στην Πάρμα.

Την επόμενη μέρα, 25 Σεπτεμβρίου, ο Οτάβιο Μπιάνκι απολύθηκε. Το ματς στη Νάπολη με την πράσινη φανέλα ήταν το τελευταίο του στον πάγκο της Ίντερ. Τη θέση του πήρε προσωρινά ο Λουίς Σουάρες, ο Ισπανός που είχε παίξει στη «Μεγάλη Ίντερ» του ’60, ως τις 16 Οκτωβρίου, και μετά ήρθε ο Άγγλος Ρόι Χότζσον.
The Team: ο Μοράτι και το πρώτο του καλοκαίρι
Τον Φεβρουάριο του 1995 ο Μάσιμο Μοράτι, γιος του Αντζέλο Μοράτι που είχε φτιάξει τη «Μεγάλη Ίντερ», έγινε ιδιοκτήτης του συλλόγου. Το καλοκαίρι του 1995 ήταν το πρώτο του, και το πέρασε αγοράζοντας.
Από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήρθε ο Πολ Ινς. Από την Παλμέιρας ο Ρομπέρτο Κάρλος, με το Νο6. Από τη Νάπολι ο Μπενίτο Καρμπόνε και από την Αταλάντα ο Μαουρίτσιο Γκαντς. Και από την Αργεντινή, από τη Μπανφιλντ, δύο νεαροί: ο επιθετικός Σεμπαστιάν Ραμπέρτ και ένας δεξιός μπακ που λεγόταν Χαβιέρ Ζανέτι. Τον Ιανουάριο προστέθηκαν ο Μάρκο Μπράνκα από τη Ρόμα και ο Αλεσάντρο Πιστόνε από τη Βιτσέντσα.
Έφυγαν ο Ντένις Μπέργκαμπ για την Άρσεναλ, ο Βιμ Γιονκ για την PSV και ο Ρούμπεν Σόσα για την Ντόρτμουντ.

Ο Ζανέτι: ο πρώτος του Μοράτι
Ο Χαβιέρ Ζανέτι γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1973 στο Μπουένος Άιρες. Ήταν η πρώτη αγορά της προεδρίας Μοράτι, ένας 21χρονος από μια μικρή ομάδα της Αργεντινής που λίγοι στην Ιταλία ήξεραν. Έκανε ντεμπούτο στις 27 Αυγούστου 1995, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, στο 1-0 επί της Βιτσέντσα στο Σαν Σίρο, με γκολ ενός άλλου νεοφερμένου, του Ρομπέρτο Κάρλος.
Στην πρώτη του σεζόν φόρεσε το Νο4, έκανε 39 συμμετοχές, 32 από αυτές στη Serie A, και έβαλε 2 γκολ. Το Νο4 δεν το άλλαξε ποτέ.
Αυτό που ακολούθησε είναι γνωστό. Έμεινε στην Ίντερ ως το 2014. Έπαιξε 858 ματς σε όλες τις διοργανώσεις, ρεκόρ του συλλόγου. Πήρε το περιβραχιόνιο, αρχικά στη θέση του τραυματία Ρονάλντο και οριστικά στα τέλη του 2001. Το 2010 έγινε ο πρώτος αρχηγός ιταλικής ομάδας που σήκωσε το τρεμπλ: πρωτάθλημα, Κύπελλο και Champions League. Τον έλεγαν «El Tractor» και «Pupi». Το τελευταίο του ματς ήταν στις 18 Μαΐου 2014, στη Βερόνα με την Κιέβο. Έναν χρόνο αργότερα, η Ίντερ απέσυρε το Νο4 του. Σήμερα είναι αντιπρόεδρος του συλλόγου.

The Season: ο Χότζσον και η έβδομη θέση
Με τον Χότζσον η Ίντερ σταθεροποιήθηκε. Είχε τη δεύτερη καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος, με 30 γκολ παθητικό, και ο Μάρκο Μπράνκα, που ήρθε τον Ιανουάριο, έγινε ο πρώτος σκόρερ με 17 γκολ.
Στις 10 Μαρτίου 1996 κέρδισε το ντέρμπι με τη Μίλαν 1-0, με γκολ του Μπράνκα στο 5΄. Στις 14 Απριλίου διέλυσε την Πάντοβα με 8-2 στο Σαν Σίρο, με τρία γκολ του Μπράνκα. Στο Κύπελλο Ιταλίας έφτασε ως τον ημιτελικό, όπου αποκλείστηκε από τη Φιορεντίνα.
Η χρονιά είχε όμως και πικρές στιγμές. Στο Κύπελλο UEFA η Ίντερ αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο από την ελβετική Λουγκάνο. Στο πρωτάθλημα τερμάτισε έβδομη, 19 βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Μίλαν. Πήρε τελικά θέση στο Κύπελλο UEFA της επόμενης χρονιάς, επειδή άλλες ομάδες είχαν ήδη εξασφαλίσει ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Season Stats: τα νούμερα της χρονιάς
- Τελική θέση: 7η στη Serie A, 54 βαθμοί
- Απολογισμός: 15 νίκες, 9 ισοπαλίες, 10 ήττες
- Γκολ: 51 υπέρ, 30 κατά
- Πρωταθλήτρια: Μίλαν
- Πρώτος σκόρερ: Μάρκο Μπράνκα, 17 γκολ
- Κύπελλο Ιταλίας: ημιτελικά, αποκλεισμός από τη Φιορεντίνα
- Κύπελλο UEFA: 1ος γύρος, αποκλεισμός από τη Λουγκάνο
- Προπονητές: Οτάβιο Μπιάνκι (ως 25/9), Λουίς Σουάρες (προσωρινά), Ρόι Χότζσον
- Πρόεδρος: Μάσιμο Μοράτι
- Χαβιέρ Ζανέτι: Νο4, 39 συμμετοχές, 2 γκολ
Η φανέλα σε αριθμούς
- Κατασκευαστής: Umbro
- Χορηγός: Pirelli, σε κίτρινο
- Είδος: τρίτη φανέλα
- Χρώματα: λαδί πράσινο, σκούρο πετρόλ, κίτρινο, λευκές γραμμές
- Ρίγες: κάθετες στο σώμα και στην πλάτη, οριζόντιες στα μανίκια
- Γιακάς: πόλο, υπόλευκος, με πράσινη και πορτοκαλί ρίγα, σταυρωτό V από κάτω
- Σήμα: ο δίσκος FCIM σε μαύρο και χρυσό, κεντημένος
- Αστέρια: 1, χρυσό, για τα 10 πρωταθλήματα
- Καταγεγραμμένο ματς: Νάπολι – Ίντερ 2-1, 24 Σεπτεμβρίου 1995
- Νούμερο του Ζανέτι εκείνη τη χρονιά: 4
The Shirt Archive: η φανέλα που ψάχνουν οι συλλέκτες
Επειδή φορέθηκε τόσο λίγο και επειδή μοιάζει με καμία άλλη φανέλα της Ίντερ, η πράσινη τρίτη του 1995-96 είναι σήμερα από τις πιο αναζητημένες της δεκαετίας. Στο Classic Football Shirts εμφανίζεται σπάνια, και οι αγγελίες περιγράφουν συνήθως μικρά σημάδια στο ύφασμα, όπως τραβηγμένες κλωστές, που είναι λογικά σε μια φανέλα 30 ετών.
Προσοχή σε ένα συχνό μπέρδεμα: η λευκή φανέλα με τα μπλε και μαύρα σχέδια, που κυκλοφορεί συχνά ως «τρίτη του 1995-96» με το όνομα του Ζανέτι, είναι στην πραγματικότητα η τρίτη φανέλα της επόμενης σεζόν, 1996-97.
Το τέλος μιας εποχής, η αρχή μιας άλλης
Η σεζόν 1995-96 δεν έφερε τρόπαια στην Ίντερ. Έφερε όμως τον Μοράτι, τον Χότζσον και έναν Αργεντινό που θα έμενε 19 χρόνια.
Και έφερε αυτή τη φανέλα: πράσινη, πετρόλ και κίτρινη, φορεμένη ένα απόγευμα του Σεπτεμβρίου στη Νάπολη, στο τελευταίο ματς ενός προπονητή και στην πρώτη χρονιά ενός αρχηγού.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Ίντερ – Γιουβέντους: Ένα 2-3 με δύο αυτογκόλ, μια κεφαλιά του Ιγκουαΐν στο 89′ και το «Pirelli» της Nike απέναντι στο «Jeep» της adidas
Το Σάββατο 28 Απριλίου 2018, στο Σαν Σίρο, η μπλε-μαύρη Nike της Ίντερ με το Pirelli στο στήθος και το Driver στην πλάτη έπεσε με 2-3 από τη ριγέ adidas της Γιουβέντους με το Jeep, σε ένα Derby d'Italia με δέκα παίκτες πριν το 20ό λεπτό, δύο αυτογκόλ και νικητήριο γκολ του Ιγκουαΐν στο 89ο.
Με βίντεο Τζαμπάολο Πατσίνι: Τρεις μήνες μετά την είσοδό του στο 4-2 του ντέρμπι, έδωσε το Νο7 της Ίντερ για το Νο11 της Μίλαν και έκανε χατ-τρικ στο Μπολόνια με την άσπρη φανέλα
Ο Ιταλός επιθετικός έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα με την Ίντερ στη μπλε-μαύρη Nike με το Pirelli στο Ολίμπικο, και στις 22 Αυγούστου 2012 έγινε ανταλλαγή με τον Κασάνο. Την 1η Σεπτεμβρίου, με την άσπρη εκτός έδρας adidas της Μίλαν και το Fly Emirates στο στήθος, σκόραρε τρεις φορές στο Ντάλ'Άρα.
Με βίντεο Ίντερ Μιλάνου 1988-89
Μαύρες και μπλε ρίγες της uhlsport, ένα λευκό «Misura» στο στήθος και το σήμα με το φίδι: η φανέλα της Ίντερ του Τραπατόνι, που με Ματέους, Μπρέμε και Σερένα κέρδισε το «scudetto των ρεκόρ» με 58 βαθμούς στα 68 και 26 νίκες σε 34 αγώνες.
Με βίντεο Φάμπιο Καναβάρο: Μια ανταλλαγή με τον Καρίνι, ένα τελευταίο 1-0 με το Νο17 απέναντι στην Πάρμα και ένα Νο28 που ντεμπουτάρισε στην Μπρέσια
Από τη μπλε και μαύρη φανέλα της Nike με το Pirelli και το Νο17, στις 9 Μαΐου 2004 απέναντι στην Πάρμα του παρελθόντος του, στην ασπρόμαυρη του Tamoil με το Νο28, στις 12 Σεπτεμβρίου στην Μπρέσια. Ο αρχηγός της Ιταλίας άλλαξε την Ίντερ με τη Γιουβέντους σε μια ανταλλαγή με τον τερματοφύλακα Καρίνι.




