Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κάθε φανέλα έχει μια ιστορία

Κόλο Τουρέ: Ένα 4-1 με τη Στόουκ, ένας τσακωμός με τον Γκαλάς τον Απρίλιο και ο αρχηγός που ο Χιουζ πήρε από το Λονδίνο για 14 εκατομμύρια λίρες

Στις 28 Ιουλίου 2009 η Μάντσεστερ Σίτι ανακοίνωσε τον Κόλο Τουρέ από την Άρσεναλ για περίπου 14 εκατομμύρια λίρες, εννέα εβδομάδες μετά το 4-1 με τη Στόουκ στο Έμιρεϊτς, όπου έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα με τους Κανονιέρηδες. Στις 15 Αυγούστου ξεκίνησε βασικός στο 2-0 επί της Μπλάκμπερν, με τον Αντεμπαγιόρ να σκοράρει στο 3΄.

Κόλο Τουρέ: Ένα 4-1 με τη Στόουκ, ένας τσακωμός με τον Γκαλάς τον Απρίλιο και ο αρχηγός που ο Χιουζ πήρε από το Λονδίνο για 14 εκατομμύρια λίρες

10 λεπτά ανάγνωση1.912 λέξεις

Προσθέστε το jerseystories.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google

Στις 24 Μαΐου 2009 ο Κόλο Τουρέ ξεκίνησε βασικός με την Άρσεναλ στο Έμιρεϊτς, στο 4-1 επί της Στόουκ της τελευταίας αγωνιστικής, με την κόκκινη φανέλα και το Fly Emirates στο στήθος. Δύο μήνες αργότερα η Μάντσεστερ Σίτι ανακοίνωσε ότι ο αμυντικός των Αήττητων ήταν δικός της, και στις 15 Αυγούστου ο Τουρέ έπαιξε στο Εουντ Παρκ της Μπλάκμπερν με μια μαύρη φανέλα και το Etihad Airways.

Από την ASEC Μιμοζάς στο Χάιμπερι

Ο Τουρέ έφτασε στην Άρσεναλ στις 14 Φεβρουαρίου 2002 από την ASEC Μιμοζάς της Ακτής του Ελεφαντοστού, μετά από μια σύντομη δοκιμαστική περίοδο, για ποσό που αναφέρεται γύρω στις 150.000 λίρες. Η συμμετοχή του στην εθνική ομάδα τον βοήθησε να πάρει άδεια εργασίας στη Βρετανία. Το πρώτο του παιχνίδι ήταν το Community Shield της 11ης Αυγούστου 2002, το 1-0 επί της Λίβερπουλ, όταν μπήκε αλλαγή στη θέση του Ντένις Μπέργκαμπ για τα τελευταία πέντε λεπτά.

Στην αρχή ο Αρσέν Βενγκέρ τον χρησιμοποιούσε όπου χρειαζόταν: αμυντικό χαφ, δεξί μπακ, παντού στην πίσω γραμμή. Στο ξεκίνημα της σεζόν 2003-04 τον έβαλε στο κέντρο της άμυνας, δίπλα στον Σολ Κάμπελ. Εκείνη τη χρονιά η Άρσεναλ κέρδισε το πρωτάθλημα χωρίς καμία ήττα, και ο Τουρέ έγινε ένα από τα πρόσωπα των Αήττητων.

Ο αμυντικός της Ευρώπης

Με την Άρσεναλ ο Τουρέ κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας το 2002-03, χωρίς να παίξει στον τελικό, και ξανά το 2004-05. Στη σεζόν 2005-06 σχημάτισε ζευγάρι με τον Φίλιπ Σέντεροους, και η ομάδα έμεινε χωρίς γκολ για δέκα συνεχόμενους αγώνες στην Ευρώπη, ένα ρεκόρ για τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Στις 19 Απριλίου 2006 ο Τουρέ σκόραρε το γκολ της νίκης στον πρώτο ημιτελικό του Champions League με τη Βιγιαρεάλ, και η Άρσεναλ έφτασε στον τελικό, τον οποίο έχασε.

Στις 9 Ιανουαρίου 2007 φόρεσε για πρώτη φορά το περιβραχιόνιο της Άρσεναλ, στο 6-3 των Κανονιέρηδων επί της Λίβερπουλ για τα προημιτελικά του League Cup. Στις 25 Φεβρουαρίου 2007 οδήγησε την ομάδα στον τελικό του ίδιου κυπέλλου, που έχασε 2-1 από την Τσέλσι.

Ο Κόλο Τουρέ με τη φανέλα της Άρσεναλ. Ο Τουρέ το 2007, ως αρχηγός της Άρσεναλ. Η φανέλα της φωτογραφίας δεν είναι απαραίτητα αυτή του 2008-09. Φωτογραφία: Wonker, Wikimedia Commons (CC BY 2.0)

2008-09: Μια σεζόν χωρίς τίτλο

Η Άρσεναλ του 2008-09 τερμάτισε τέταρτη στο πρωτάθλημα. Έχασε 2-1 από την Τσέλσι στον ημιτελικό του Κυπέλλου, στις 18 Απριλίου στο Γουέμπλεϊ, και αποκλείστηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον ημιτελικό του Champions League, με 4-1 συνολικά. Ο Ρόμπιν φαν Πέρσι έκλεισε τη χρονιά με 20 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, και ο Αντρέι Αρσάβιν σκόραρε τέσσερα σε ένα 4-4 στο Άνφιλντ.

Ο Τουρέ έπαιξε 41 αγώνες και σκόραρε μία φορά, με 29 συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Στις 13 Απριλίου 2009, μετά από ένα τσακωμό με τον Γουίλιαμ Γκαλάς, φέρεται να ζήτησε να φύγει. Ο πρόεδρος Πίτερ Χιλ-Γουντ απέρριψε το αίτημα, και ο Τουρέ το ανακάλεσε προσωρινά, δεσμεύοντας ότι θα μείνει τουλάχιστον ως το καλοκαίρι.

24 Μαΐου 2009: Άρσεναλ – Στόουκ 4-1

Η τελευταία αγωνιστική έφερε τη Στόουκ στο Έμιρεϊτς. Η σελίδα του αγώνα στο ESPN βάζει τον Τουρέ στην ενδεκάδα της Άρσεναλ, χωρίς αλλαγή, με τους Μαννόνε, Σονγκ, Τουρέ, Γκιμπς, Σανιά, Ντιαμπί, Ντενίλσον, Αρσάβιν, Γουόλκοτ, φαν Πέρσι και Φαμπρεγκάς. Ο Μπίτι σκόραρε αυτογκόλ στο 10΄, ο φαν Πέρσι από πέναλτι στο 16΄, ο Ντιαμπί στο 18΄, και ο Φούλερ μείωσε με πέναλτι στο 31΄. Ο φαν Πέρσι σκόραρε ξανά στο 41΄. Το σκορ έμεινε 4-1.

Ήταν ο τελευταίος του αγώνας με την Άρσεναλ, και τον έπαιξε ολόκληρο, αφού το ESPN δεν σημειώνει αλλαγή. Φωτογραφία ή βίντεο του αγώνα δεν βρέθηκε. Ότι φόρεσε την κόκκινη εντός έδρας προκύπτει από το ότι η Άρσεναλ έπαιζε στο Έμιρεϊτς, και δεν επιβεβαιώθηκε από εικόνα του αγώνα.

Η φανέλα της Άρσεναλ 2008-09

Η εντός έδρας της Nike είναι κόκκινη, με λευκά πάνελ που ξεκινούν από τους ώμους και κατεβαίνουν στα πλάι ως τη βάση, και ένα στενό σκούρο κόκκινο περίγραμμα ανάμεσα στο λευκό και το κόκκινο. Ο γιακάς είναι V.

Η εντός έδρας φανέλα της Άρσεναλ 2008-09 από μπροστά: κόκκινο σώμα, λευκά πάνελ στους ώμους και στα πλάι, V-γιακάς. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Στο στήθος, δεξιά του φορέα, είναι το λευκό Swoosh της Nike και αριστερά το έμβλημα της Άρσεναλ, με το κανόνι και τη λέξη Arsenal.

Το Swoosh της Nike και το έμβλημα της Άρσεναλ με το κανόνι στο στήθος. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Ο χορηγός είναι το Fly Emirates, με κρεμ-λευκά γράμματα σε δύο γραμμές στο κέντρο του στήθους. Στη συγκεκριμένη φανέλα το τύπωμα έχει φθορά και ραγίσματα, που τα σημειώνει και το Classic Football Shirts στην αγγελία.

Το Fly Emirates σε δύο γραμμές με φθαρμένο τύπωμα. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Στον λαιμό, μια λευκή ταινία γράφει το σύνθημα του συλλόγου, Victoria Concordia Crescit, δηλαδή «η νίκη γεννιέται από την ομόνοια».

Ο V-γιακάς με την ταινία «Victoria Concordia Crescit». Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Στη βάση της μπροστινής όψης υπάρχουν δύο ετικέτες: η NikeFIT και η Nike Team.

Η ετικέτα Nike Team στη βάση της μπροστινής όψης. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Στην πλάτη, στον γιακά, είναι γραμμένη η λέξη Gunners, το παρατσούκλι της ομάδας.

Η πλάτη της φανέλας, με τη λέξη Gunners στον γιακά και χωρίς όνομα ή νούμερο. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Το όνομα και το νούμερο είναι λευκά, και κάτω από το νούμερο φαίνεται το μικρό σήμα του Premier League. Η φωτογραφία προϊόντος που ακολουθεί είναι από φανέλα με το όνομα του Ρόσιτσκι και το Νο7, και όχι του Τουρέ, αλλά δείχνει πώς ήταν τυπωμένα όλα τα νούμερα της ομάδας.

Το όνομα και το νούμερο στην πλάτη της εντός έδρας φανέλας της Άρσεναλ, εδώ του Ρόσιτσκι (Νο7). Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Ιούλιος 2009: Η μεταγραφή

Στις 28 Ιουλίου 2009, σύμφωνα με το AFP, ο Βενγκέρ δεν απέκλειε να πουλήσει τον Τουρέ στη Σίτι και έλεγε ότι τίποτα δεν είχε αποφασιστεί. Η Άρσεναλ είχε πάρει τον Τόμας Βέρμαελεν από τον Άγιαξ, και ο Γάλλος προπονητής είχε πια επτά κεντρικούς αμυντικούς, ορισμένους από τους οποίους θα έπρεπε να χρησιμοποιεί σε άλλες θέσεις. Λίγες μέρες νωρίτερα η Σίτι είχε αγοράσει τον Εμανουέλ Αντεμπαγιόρ από την Άρσεναλ για 25 εκατομμύρια λίρες, και ο Τουρέ ήταν ο δεύτερος παίκτης που ο Μαρκ Χιουζ έπαιρνε από το Λονδίνο εκείνο το καλοκαίρι.

Στις 28 Ιουλίου η Σίτι ανακοίνωσε τη μεταγραφή, με ποσό που η Wikipedia γράφει 14 εκατομμύρια λίρες και το AFP 15. Στις 29 Ιουλίου ο Τουρέ πέρασε τα ιατρικά και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο, με δικαίωμα για πέμπτη χρονιά. Ο Χιουζ τον έκανε αρχηγό της ομάδας.

Η Σίτι είχε τερματίσει δέκατη το 2008-09, ενώ η Άρσεναλ ήταν τέταρτη. Ο Τουρέ είπε ότι ήθελε να βοηθήσει τη Σίτι να μπει στην πρώτη τετράδα, σύμφωνα με τη Wikipedia.

15 Αυγούστου 2009: Μπλάκμπερν – Σίτι 0-2

Η πρεμιέρα του 2009-10 έφερε τη Σίτι στο Εουντ Παρκ, μπροστά σε 29.584 θεατές και με διαιτητή τον Μάικ Ντιν. Ο Χιουζ έβαλε στην ενδεκάδα τους Γκίβεν, Ρίτσαρντς, Νταν, Μπριτζ, Τουρέ, Άιρλαντ, Μπάρι, Ράιτ-Φίλιπς, Ροβίνιο, Αντεμπαγιόρ και Μπέλαμι. Ο Τουρέ ξεκίνησε βασικός, με τον Γκάρεθ Μπάρι στη μέση.

Ο Αντεμπαγιόρ, σε ένα ντεμπούτο που κόστισε 25 εκατομμύρια λίρες, σκόραρε στο 3΄, από πάσα του Σον Ράιτ-Φίλιπς σε αντεπίθεση, νικώντας τον Πολ Ρόμπινσον. Ο Στίβεν Άιρλαντ έκλεισε το 2-0 στις καθυστερήσεις, σκοράροντας στο κοντινό δοκάρι μετά από πάσα του Ράιτ-Φίλιπς. Ο Σέι Γκίβεν έκανε δύο σημαντικές επεμβάσεις, ο Ροβίνιο δεν είχε μεγάλη επίδραση και ο Κάρλος Τέβες μπήκε στη θέση του, χωρίς όμως να σκοράρει.

Το Sky Sports έγραψε ότι ο Τουρέ εντυπωσίασε στην πρώτη του εκκίνηση. Με τη Σίτι ο Τουρέ φορούσε το Νο28, όπως φαίνεται σε φωτογραφία του Αυγούστου 2009. Η Μπλάκμπερν παίζει με μπλε και λευκά, και η Σίτι, με ουρανί εντός έδρας, φόρεσε όπως όλα δείχνουν τη μαύρη εκτός έδρας της Umbro. Φωτογραφία ή βίντεο του αγώνα δεν βρέθηκε, και γι’ αυτό η λεπτομέρεια προκύπτει από τα χρώματα των ομάδων και όχι από εικόνα.

Ο Τουρέ με το Νο28 και την ουρανί εντός έδρας φανέλα της Σίτι, τον Αύγουστο του 2009 (όχι η μαύρη του Εουντ Παρκ). Φωτογραφία: Alfonso Jimenez, Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0)

Η μαύρη φανέλα της Σίτι 2009-10

Για το 2009-10 η Σίτι άλλαξε κατασκευαστή: η Umbro πήρε τη θέση της Le Coq Sportif, και η Etihad Airways τη θέση της Thomas Cook στον χορηγό. Η εκτός έδρας φανέλα είναι μαύρη, με κίτρινα-πορτοκαλί πάνελ στους ώμους και στρογγυλό λαιμό με μικρό κουμπωτό άνοιγμα, χωρίς γιακά.

Η μαύρη εκτός έδρας φανέλα της Μάντσεστερ Σίτι 2009-10 από μπροστά, με τα πορτοκαλί πάνελ στους ώμους και το Etihad Airways. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Στο στήθος, αριστερά του θεατή, είναι το πορτοκαλί λογότυπο της Umbro, ένας ρόμβος με έναν δεύτερο μέσα του, και απέναντι το έμβλημα της Σίτι, με τον αετό, το καράβι και τα τρία αστέρια από πάνω.

Το λογότυπο της Umbro και το έμβλημα της Σίτι με τον αετό και τα τρία αστέρια. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Το Etihad Airways είναι γραμμένο με λευκά γράμματα σε όλο το πλάτος του στήθους, με το ETIHAD μεγάλο και το AIRWAYS από κάτω, με αραιά γράμματα.

Το ETIHAD AIRWAYS με λευκά γράμματα στο στήθος. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Στον λαιμό, στο εσωτερικό, υπάρχει η ετικέτα της Umbro με το σύνθημα «Tailored in England».

Ο στρογγυλός λαιμός με το κουμπωτό άνοιγμα και η ετικέτα της Umbro. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Το πορτοκαλί του λογότυπου της Umbro επαναλαμβάνεται στα πάνελ των ώμων.

Το πορτοκαλί λογότυπο της Umbro κοντά στον λαιμό. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Η πλάτη έχει το όνομα και το νούμερο σε λευκό. Οι δύο φωτογραφίες προϊόντος είναι από φανέλες των Τέβες (Νο32) και Ράιτ-Φίλιπς (Νο8), και όχι του Τουρέ, αλλά δείχνουν πώς ήταν οι πλάτες της ομάδας.

Η πλάτη της φανέλας του Τέβες, με το όνομα και το Νο32. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Η πλάτη της φανέλας του Ράιτ-Φίλιπς, με το όνομα και το Νο8. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Αρχηγός, Χιουζ και Μαντσίνι

Ο Τουρέ σκόραρε το πρώτο του γκολ με τη Σίτι στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, στο 2-1 επί της Φούλαμ για το League Cup, και το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα στις 7 Νοεμβρίου, με την Μπέρνλι. Η Σίτι τερμάτισε πέμπτη με 67 βαθμούς, με πρώτο σκόρερ τον Τέβες, που έβαλε 23 γκολ στο πρωτάθλημα και 29 συνολικά. Τον Δεκέμβριο, στις 19, ο Χιουζ απολύθηκε μετά από επτά συνεχόμενες ισοπαλίες στο πρωτάθλημα, και τη θέση του πήρε ο Ρομπέρτο Μαντσίνι. Ο Τουρέ έπαιξε 35 αγώνες εκείνη τη σεζόν και σκόραρε δύο γκολ.

Στην αρχή της σεζόν 2010-11 ο Μαντσίνι πήρε το περιβραχιόνιο από τον Τουρέ και το έδωσε στον Τέβες. Στις 2 Ιουλίου 2010 ήρθε και ο αδελφός του, ο Γιαγιά Τουρέ. Στις 2 Μαρτίου 2011 ο Κόλο τιμωρήθηκε με έξι μήνες αποκλεισμό, μετά από θετικό αντιντόπινγκ.

Ο τίτλος του 2011-12 και η αναχώρηση

Στο πρωτάθλημα του 2011-12, το πρώτο της Σίτι μετά από 44 χρόνια, ο Τουρέ έπαιξε 14 αγώνες. Η Σίτι κέρδισε και το Community Shield του 2012. Στις 28 Μαΐου 2013 η Λίβερπουλ ανακοίνωσε ότι τον πήρε ελεύθερο από τη Σίτι, και στις 2 Ιουλίου παρουσιάστηκε.

Συνολικά, με την Άρσεναλ ο Τουρέ έπαιξε 326 αγώνες, 225 στο πρωτάθλημα. Με τη Σίτι έπαιξε 102 αγώνες, 82 στο πρωτάθλημα, και σκόραρε τρία γκολ.

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

  • Τελευταία φανέλα στην Άρσεναλ: η κόκκινη εντός έδρας της Nike, με το Fly Emirates, στο Άρσεναλ – Στόουκ 4-1 της 24ης Μαΐου 2009, όπου ξεκίνησε βασικός στο Έμιρεϊτς.
  • Πρώτη φανέλα στη Σίτι: η μαύρη εκτός έδρας της Umbro, με το Etihad Airways, στο Μπλάκμπερν – Σίτι 0-2 της 15ης Αυγούστου 2009, όπου ξεκίνησε βασικός.
  • Η μεταγραφή: 14 ως 15 εκατομμύρια λίρες, τετραετές συμβόλαιο, ανακοίνωση στις 28 Ιουλίου 2009.
  • Η συνέχεια: αρχηγός με τον Χιουζ, πέμπτη θέση το 2009-10, πρωταθλητής το 2011-12 και Λίβερπουλ το 2013.

Σχετικές ιστορίες φανελών

TotalSports Media Group ΜΕΛΟΣ ΤΟΥTOTALSPORTS MEDIA GROUPSports stories. Bigger together