Τζανλουίτζι Μπουφόν: Η απόσυρση που ακυρώθηκε για ένα φιλικό στο Μάντσεστερ και το πράσινο Νο1 της 176ης φοράς
Μετά τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ από τη Σουηδία είχε πει ότι τελειώνει. Ο προσωρινός προπονητής Λουίτζι Ντι Μπιάτζο τον κάλεσε για δύο φιλικά, και ο Μπουφόν έπαιξε ολόκληρο το πρώτο, απέναντι στην Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι που δεν ήταν εκεί. Λίγες εβδομάδες αργότερα ανακοίνωσε επίσημα ότι σταματά.
9 λεπτά ανάγνωση1.788 λέξεις
Μια σύνταξη που κράτησε τέσσερις μήνες
Πράσινη φανέλα. Νο1. Ένα κόκκινο περιβραχιόνιο πάνω από τον αγκώνα.
Στις 23 Μαρτίου 2018, ένα βράδυ Παρασκευής στο Μάντσεστερ, ο Τζανλουίτζι Μπουφόν βγήκε για τελευταία φορά με τη φανέλα της Ιταλίας. Ήταν φιλικό, δεν μετρούσε τίποτα, και δεν είχε ανακοινωθεί ότι ήταν το τελευταίο. Εκείνος είχε πει τέσσερις μήνες νωρίτερα ότι τελειώνει. Τον έπεισαν να γυρίσει για δύο ματς.
Έπαιξε το πρώτο. Και έφτασε τις 176 συμμετοχές, ρεκόρ για την εθνική Ιταλίας.




Από τη Μόσχα του 1997 στο Μιλάνο του 2017
Η πρώτη του φορά με την εθνική ήταν στις 29 Οκτωβρίου 1997, στη Μόσχα, στο πρώτο παιχνίδι του μπαράζ για το Μουντιάλ του 1998 με τη Ρωσία. Ο προπονητής Τσέζαρε Μαλντίνι τον έβαλε αλλαγή, στο πρώτο ημίχρονο, στη θέση του τραυματία Τζανλούκα Παλιούκα. Το ματς έληξε 1-1, και ο Μπουφόν ήταν ακόμα 19 χρονών.
Από τότε πέρασαν είκοσι χρόνια. Με την εθνική έπαιξε σε πέντε Μουντιάλ, σε Euro και σε Κύπελλο Συνομοσπονδιών, και το 2006 σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Σε εκείνο το τουρνουά δέχτηκε μόλις δύο γκολ σε επτά αγώνες: ένα αυτογκόλ του Τσακάρντο απέναντι στις ΗΠΑ και ένα πέναλτι του Ζιντάν στον τελικό. Το 2012 έχασε τον τελικό του Euro από την Ισπανία, ως αρχηγός.
Το τέλος ήρθε στο Μιλάνο. Στις 10 Νοεμβρίου 2017 η Ιταλία έχασε 1-0 στη Σουηδία στο πρώτο ματς του μπαράζ. Στις 13 Νοεμβρίου, στο Σαν Σίρο, ο Μπουφόν έπαιξε τη 175η συμμετοχή του και κράτησε το μηδέν, αλλά το 0-0 δεν έφτανε. Η Ιταλία έμεινε εκτός Μουντιάλ για πρώτη φορά από το 1958. Ο Μπουφόν, δακρυσμένος, είπε ότι σταματά με την εθνική.
Ένα Νο1 με αριθμούς
Η συλλογή των συμμετοχών του έχει σταθμούς. Στις 14 Νοεμβρίου 2009, σε φιλικό με την Ολλανδία στην Πεσκάρα, έφτασε τις 100, και έγινε ο τέταρτος Ιταλός με τόσες, μετά τους Ντίνο Τζοφ, Πάολο Μαλντίνι και Φάμπιο Καναβάρο. Στις 11 Οκτωβρίου 2013, στο 2-2 της Δανίας με την Ιταλία, ξεπέρασε τις 136 του Καναβάρο και έγινε ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της εθνικής. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2015 έφτασε τις 150, με τη Βουλγαρία, και στις 24 Μαρτίου 2017, στο Παλέρμο, με την Αλβανία, έγινε ματς νούμερο 1.000 της καριέρας του, μαζί με τους συλλόγους.
Αυτός ο άνθρωπος, με αυτά τα νούμερα, είχε πει τον Νοέμβριο ότι τελειώνει. Και όμως, τον Μάρτιο ήταν ξανά στη λίστα.
Το τηλεφώνημα του Ντι Μπιάτζο
Η ιταλική ομοσπονδία είχε πια προσωρινό προπονητή: τον Λουίτζι Ντι Μπιάτζο. Στις 17 Μαρτίου 2018 ο Ντι Μπιάτζο ανακοίνωσε την αποστολή για δύο φιλικά, με την Αργεντινή στις 23 και με την Αγγλία στις 27 του μήνα. Στη λίστα ήταν και ο Μπουφόν, παρά την απόφασή του.
Ο Μπουφόν δέχτηκε. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι έπαιξε βασικός στο Μάντσεστερ και ότι στο δεύτερο φιλικό έμεινε στον πάγκο, με τον νεαρό Τζανλουίτζι Ντοναρούμα στην εστία. Η απάντηση στο «ποιο ήταν το τελευταίο του ματς» είναι λοιπόν το πρώτο από τα δύο.
Η τελευταία ημέρα
Το φιλικό έγινε στο Έτιχαντ, το γήπεδο της Μάντσεστερ Σίτι, με έναρξη στις 19:45, ώρα Λονδίνου. Οι θεατές ήταν 25.000, και ο διαιτητής ο Άγγλος Μάρτιν Άτκινσον.
Η Αργεντινή είχε προπονητή τον Χόρχε Σαμπαόλι και δεν είχε τον Λιονέλ Μέσι, που είχε μυϊκό πρόβλημα και έβλεπε το ματς από την κερκίδα. Η Ιταλία, χωρίς Μουντιάλ να περιμένει το καλοκαίρι, είχε στην εστία έναν αρχηγό 40 χρονών.
Είχε και κάτι ακόμα εκείνο το βράδυ. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, στις 4 Μαρτίου, είχε πεθάνει στον ύπνο του ο αρχηγός της Φιορεντίνα και διεθνής Νταβίντε Αστόρι, από καρδιακή ανακοπή. Στα δύο φιλικά του Μαρτίου οι φανέλες της Ιταλίας έγραφαν κάτω από το σήμα «Davide sempre con noi», «Ο Νταβίντε πάντα μαζί μας», με το 13, τον αριθμό του, από κάτω. Στην είσοδο στον αγώνα οι Ιταλοί βγήκαν με φανέλες 13 και το όνομά του, όπως περιγράφει το FourFourTwo.

Οι ενδεκάδες
Η Ιταλία παρατάχθηκε, με βάση τη σελίδα ενδεκάδων του Sky Sports, με τον Μπουφόν (Νο1, αρχηγός) στην εστία, τους Φλορέντσι (24), Μπονούτσι (19), Ρουγκάνι (15) και Ντε Σίλιτσο (2) μπροστά του, τους Παρολό (18), Τζορζίνιο (14) και Βεράτι (8) στη μεσαία γραμμή, και τους Κιέζα (25), Ιμμομπίλε (17) και Ινσίνιε (10) στην επίθεση.
Στον πάγκο ήταν ο Ντοναρούμα (26), ο Περίν (27), ο Ζαπακόστα, ο Πελεγκρίνι, ο Κάντρεβα, ο Κριστάντε, ο Κουτρόνε, ο Μπελότι και άλλοι.
Η Αργεντινή είχε τον Γουίλι Καμπαγέρο στην εστία, τους Μπουστός, Οταμέντι, Φάσιο και Ταλιαφίκο στην άμυνα, τους Μπίλια και Πάρεδες στη μέση, και μπροστά τους τους Λανσίνι, Λο Τσέλσο και Ντι Μαρία (11, αρχηγός), με τον Ιγουαΐν (9) κορυφή.
Το πρώτο ημίχρονο: οι αποκρούσεις
Το πρώτο μέρος, γράφει το Bleacher Report, ήταν «βαρετό», και τα λίγα πράγματα που έγιναν είχαν τον Μπουφόν στην πρώτη γραμμή. Το FourFourTwo καταγράφει δύο αποκρούσεις του στην ίδια ώρα πριν το ημίχρονο: πρώτα σε σουτ του Ταλιαφίκο, μετά σε προσπάθεια του Ιγουαΐν, που ήταν συμπαίκτης του στη Γιουβέντους.
Ο Μπουφόν, γράφει το ίδιο κείμενο, είχε δουλειά σε όλο το ματς. Στα 40 του, τα έβγαζε πέρα.

Η ώρα της Αργεντινής
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ντι Μπιάτζο έκανε τρεις αλλαγές μαζί, στο 61′: μπήκαν οι Ζαπακόστα, Πελεγκρίνι και Κάντρεβα. Ακολούθησαν αλλαγές στη σειρά: ο Κριστάντε στο 72′, ο Κουτρόνε στο 74′ και ο Μπελότι στο 86′. Ο Μπουφόν δεν αντικαταστάθηκε, και ο Ντοναρούμα έμεινε στον πάγκο.
Για την Αργεντινή, ο Γουίλι Καμπαγέρο έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική στα 36 του, και ο Φεντερίκο Κιέζα το δικό του με την Ιταλία.
Στο 75′ ο Έβερ Μπανέγκα, που είχε μπει αλλαγή στο 64′, έπαιξε ένα «ένα-δύο» με τον Τζιοβάνι Λο Τσέλσο στην άκρη της περιοχής και σούταρε χαμηλά στη δεξιά γωνία του Μπουφόν. Στο 85′ ο Μανουέλ Λανσίνι, με ένα κυρτό σουτ από μέσα στην περιοχή, μετά από ντρίπλα και αντεπίθεση του Ιγουαΐν, έκανε το 2-0, σύμφωνα με το FourFourTwo.
Ο Μπουφόν δεν είχε τι να κάνει. Το ματς τελείωσε εκεί.

Και το δεύτερο φιλικό
Στις 27 Μαρτίου 2018, τέσσερις μέρες αργότερα, η Ιταλία έπαιξε στο Γουέμπλεϊ με την Αγγλία. Το ματς έληξε 1-1, με γκολ του Τζέιμι Βάρντι στο 26′ και του Λορέντσο Ινσίνιε με πέναλτι στο 87′. Οι θεατές ήταν 82.598, και διαιτητής ο Γερμανός Ντενίζ Αϊτέκιν. Ο Μπουφόν ήταν στον πάγκο· στην εστία έπαιξε ο Ντοναρούμα.
Για τον Μπουφόν, το Μάντσεστερ ήταν λοιπόν το τέλος, χωρίς να το ξέρει κανείς εκείνο το βράδυ. Η επίσημη ανακοίνωση ήρθε αργότερα.
Η φανέλα της τελευταίας παράστασης
Ο Μπουφόν έπαιξε με πράσινη φανέλα τερματοφύλακα της Puma, πράσινο σορτσάκι και πράσινες κάλτσες. Οι συμπαίκτες του φορούσαν λευκή φανέλα, μπλε σορτς και λευκές κάλτσες. Οι Αργεντινοί ήταν στα μαύρα.
Το σχέδιο της φανέλας φαίνεται καλύτερα στην εμπορική έκδοση: ένα φωτεινό πράσινο, με πιο ανοιχτές οριζόντιες γραμμές σε σχήμα σκάλας που κατεβαίνουν από το στήθος και μαύρα μανσέτες στα μανίκια. Στις φωτογραφίες του αγώνα η φανέλα του Μπουφόν είναι πιο σκούρη, με μαύρο λαιμό.

- Χρώμα: πράσινο, με μαύρο λαιμό και μαύρες μανσέτες στα μανίκια.
- Σχέδιο: οριζόντιες γραμμές σε σχήμα σκάλας στο στήθος, σε πιο ανοιχτό πράσινο, που πάνε προς τη μέση της φανέλας.
- Σήμα: το νέο σήμα της FIGC, ασπίδα με το τρίχρωμο και τέσσερα αστέρια για τα τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα.
- Κατασκευαστής: Puma. Το λογότυπο της γάτας στο δεξί στήθος και, στα καρέ του αγώνα, και στον ώμο.
- Σήμα «120»: ένα μικρό στρογγυλό σήμα ανάμεσα στο λογότυπο της Puma και στο σήμα, που φαίνεται στα καρέ του αγώνα και στη φανέλα των συμπαικτών. Ο αριθμός συμπίπτει με τα 120 χρόνια από την ίδρυση της ομοσπονδίας το 1898, χωρίς όμως να το επιβεβαιώνει κάποια πηγή που βρήκαμε.
- Χορηγός: κανένας.
- Αριθμός: Νο1, λευκό, στο σορτσάκι και στην πλάτη. Στην εμπορική έκδοση είναι και στο στήθος, κάτι που στα καρέ του αγώνα δεν φαίνεται καθαρά.






Οι άλλοι: το λευκό της Ιταλίας
Οι υπόλοιποι Ιταλοί έπαιξαν με λευκή φανέλα, με μπλε αριθμούς και μπλε λεπτομέρειες στον γιακά και στα μανίκια. Το σήμα της FIGC είναι στο αριστερό στήθος και το «120» δίπλα στο λογότυπο της Puma. Οι αριθμοί και τα ονόματα στην πλάτη είναι σε μπλε χρώμα.
Στα καρέ του αγώνα, ο Μπονούτσι και ο Ιμμομπίλε φορούν και μαύρο περιβραχιόνιο.


Η φανέλα σε αριθμούς
- Ημερομηνία: Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018.
- Αντίπαλος: Αργεντινή, φιλικό, 0-2.
- Γήπεδο: Έτιχαντ, Μάντσεστερ, 25.000 θεατές.
- Φανέλα: πράσινη, τερματοφύλακα, Puma, Νο1.
- Λεπτά: 90, αρχηγός.
- Συμμετοχή: η 176η, και τελευταία, με την Ιταλία.
- Γκολ που δέχτηκε: δύο, στο 75′ και στο 85′.
Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης
- Αγώνας: Αργεντινή – Ιταλία 2-0, διεθνές φιλικό.
- Σκόρερ: Μπανέγκα 75′, Λανσίνι 85′.
- Διαιτητής: Μάρτιν Άτκινσον (Αγγλία), με βοηθούς τους Λι Μπετς και Κωνσταντίνο Χατζηδάκη και τέταρτο τον Κρεγκ Πόσον.
- Προπονητής Ιταλίας: Λουίτζι Ντι Μπιάτζο (προσωρινός).
- Αποχώρηση: δεν αντικαταστάθηκε.
Το τέλος μιας εποχής
Ο Μπουφόν κράτησε το Νο1 της εθνικής για είκοσι ένα χρόνια, από τη Μόσχα του 1997 ως το Μάντσεστερ του 2018. Στις 17 Μαΐου 2018, σε συνέντευξη Τύπου, ανακοίνωσε επίσημα ότι σταματά. Αυτή τη φορά δεν γύρισε.
Η τελευταία του φορά ήταν μια ήττα σε ένα φιλικό. Δεν υπήρξε τελετή ούτε αποθέωση. Στο καρέ που κρατάμε ως κάρτα, ο Μπουφόν στέκεται στη μέση της άμυνάς του, με τα χέρια ανοιχτά, σε μια στάση που μοιάζει με οδηγία προς τους συμπαίκτες του. Αυτή ήταν η δουλειά του από τα 19.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Πάολο Μαλντίνι: Το χρυσό γκολ του Αν, η κόκκινη του Τότι και ένα αντίο στο Ντετζόν μετά από 126 ματς
Με τη μπλε φανέλα της Kappa, το σήμα «ITALIA», το Νο3 και το κίτρινο περιβραχιόνιο του αρχηγού, ο Μαλντίνι έπαιξε και τα 120 λεπτά της ήττας της Ιταλίας από τη Νότια Κορέα στις 18 Ιουνίου 2002, στο Μουντιάλ, και αποσύρθηκε από την εθνική ως ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές.
Με βίντεο Εθνική Ιταλίας 1989-90
Γυαλιστερό βαθύ μπλε της Diadora, τρίχρωμα τελειώματα στον γιακά και στα μανίκια, το στρογγυλό σήμα της FIGC με τα τρία χρυσά αστέρια και κανένας χορηγός: η φανέλα με την οποία η Ιταλία του Βιτσίνι και του Σκιλάτσι έζησε το δικό της Μουντιάλ, από το Ολίμπικο ως το Σαν Πάολο.
Άρσεναλ: Τα 6 σήματα από τα τρία κανόνια του 1888 μέχρι το κανόνι που κοιτάζει ανατολικά
Από τα τρία κανόνια του Royal Arsenal με τα λιοντάρια, στο μονόγραμμα Art Deco του Χέρμπερτ Τσάπμαν, στη μεγάλη ασπίδα του 1949 με το λατινικό ρητό, στο «The Gunners» των '90s και στο σημερινό κανόνι του 2002: η διαδρομή των έξι σημάτων των Κανονιέρηδων.
Με βίντεο Ίντερ 1965: Η λευκή φανέλα με τη γαλανόμαυρη ζώνη και ένα γκολ μέσα στη βροχή του Σαν Σίρο
Λευκή φανέλα με οριζόντια ζώνη γαλάζιου και μαύρου στο στήθος, γαλανόμαυρες ριμπ στον λαιμό και στα μανίκια, χωρίς χορηγό και χωρίς ορατό κατασκευαστή: η φανέλα με την οποία η Ίντερ του Ελένιο Ερέρα υπερασπίστηκε το Κύπελλο Πρωταθλητριών στο Σαν Σίρο, με γκολ του Τζαΐρ, στις 27 Μαΐου 1965.


