Ίντερ 1965: Η λευκή φανέλα με τη γαλανόμαυρη ζώνη και ένα γκολ μέσα στη βροχή του Σαν Σίρο

Δεύτερη κούπα, στο σπίτι

Στις 27 Μαΐου 1965 η Ίντερ έπαιξε τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο δικό της γήπεδο, το Σαν Σίρο. Ένα χρόνο νωρίτερα, στη Βιέννη, είχε νικήσει 3-1 τη Ρεάλ Μαδρίτης στην πρώτη της συμμετοχή στη διοργάνωση. Τώρα υπερασπιζόταν τον τίτλο της απέναντι στη Μπενφίκα, που είχε κερδίσει το Κύπελλο το 1961 και το 1962 και είχε χάσει από τη Μίλαν στον τελικό του 1963.

Ο τελικός δεν έμεινε στην ιστορία για το θέαμα. Έμεινε για το σκορ, 1-0 με γκολ του Τζαΐρ, και για μια φανέλα που δεν μοιάζει με αυτήν του 1964: αντί για τις γαλανόμαυρες ρίγες, η Ίντερ φόρεσε λευκή φανέλα με μια φαρδιά ζώνη στο στήθος.

Η βραδιά του Σαν Σίρο

Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο αγώνας άρχισε στις 21:30, με διαιτητή τον Ελβετό Γκότφριντ Ντιενστ. Οι αριθμοί των θεατών διαφέρουν από πηγή σε πηγή, από 77.000 ως 89.000, γι’ αυτό δεν δίνουμε ακριβή αριθμό. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι το γήπεδο ήταν στα όρια του παιχνίσιμου εξαιτίας της καταρρακτώδους βροχής που έπεφτε στο Μιλάνο, και ότι ο τελικός δεν έδωσε το θέαμα που περίμεναν όλοι.

Οι αρχηγοί, ο Αρμάντο Πίκι για την Ίντερ και ο Μάριο Κολούνα για τη Μπενφίκα, έδωσαν τα χέρια πριν από την εκκίνηση. Ο Ελένιο Ερέρα είχε δύο αλλαγές σε σχέση με τη Βιέννη: ο Μπεντίν μπήκε στη θέση του Τανίν και ο Πεϊρό στη θέση του Μιλάνι. Όπως γράφει ο ίδιος ο σύλλογος, ο Μπεντίν είχε και πάλι να μη χάνει από τα μάτια του τον Εουσέμπιο.

Η Ίντερ του Ερέρα

Η Ίντερ της εποχής ήταν ομάδα με πειθαρχημένη άμυνα και γρήγορες αντεπιθέσεις. Στο τέρμα στεκόταν ο Τζουλιάνο Σάρτι, μπροστά του ο Μπουργκνίτς, ο Φακέτι στα αριστερά, ο Γκουαρνέρι και ο Πίκι ως λίμπερο. Στη μεσαία γραμμή έπαιζαν ο Μπεντίν, ο Ισπανός Λουίς Σουάρες και ο Μάριο Κόρσο, και μπροστά ο Βραζιλιάνος Τζαΐρ, ο Σάντρο Ματσόλα και ο Ισπανός Χοακίν Πεϊρό.

Η Μπενφίκα, με προπονητή τον Έλεκ Σβαρτς, βγήκε με τον Κόστα Περέιρα στο τέρμα, τους Καβέμ, Ζερμάνο, Ραούλ Ματσάδο και Φερνάντο Κρουζ πίσω, τον Νέτο και τον αρχηγό Κολούνα στη μεσαία γραμμή και μπροστά τους Ζοζέ Αουγκούστο, Τόρες, Εουσέμπιο και Σιμόες.

Δύο ομάδες, δύο διαδρομές

Για την Ίντερ ήταν η δεύτερη συμμετοχή της στο Κύπελλο, και για τη Μπενφίκα ο τέταρτος τελικός σε πέντε χρόνια, όπως σημειώνει η ιταλική Wikipedia. Η Μπενφίκα είχε κερδίσει τη Μπαρτσελόνα 3-2 το 1961 και τη Ρεάλ Μαδρίτης 5-3 το 1962, και είχε χάσει 2-1 από τη Μίλαν το 1963. Δεν ήταν δηλαδή μια ομάδα που ήρθε στο Μιλάνο για να παρευρεθεί, αλλά ένα σύνολο που είχε μάθει να παίζει τελικούς. Ο Ματσόλα, ο νεαρός επιθετικός της Ίντερ, ήταν γιος του Βαλεντίνο Ματσόλα, του αρχηγού του Τορίνο που χάθηκε στην τραγωδία της Σουπέργκα το 1949.

Ο δρόμος προς τον τελικό

Η Ίντερ μπήκε στη διοργάνωση ως κάτοχος και δεν έπαιξε στον προκαταρκτικό γύρο. Στον πρώτο γύρο νίκησε τη Ντιναμό Βουκουρεστίου 6-0 στο Μιλάνο και 1-0 στο Βουκουρέστι. Στα προημιτελικά αντιμετώπισε τη Ρέιντζερς: 3-1 εντός, 0-1 εκτός, 3-2 στο σύνολο. Στα ημιτελικά ήρθε η Λίβερπουλ. Η Ίντερ έχασε 3-1 στο Άνφιλντ και στη ρεβάνς στο Σαν Σίρο κέρδισε 3-0, για να περάσει 4-3.

Η Μπενφίκα ξεκίνησε από τον προκαταρκτικό γύρο με δύο νίκες 5-1 απέναντι στην Αρίς Μπονεβουά του Λουξεμβούργου, 10-2 στο σύνολο. Στον πρώτο γύρο έφερε 1-1 στην Ελβετία με τη Λα Σο ντε Φον και κέρδισε 5-0 στη Λισαβόνα. Στα προημιτελικά ξεπέρασε τη Ρεάλ Μαδρίτης, με 5-1 στη Λισαβόνα και ήττα 2-1 στη Μαδρίτη (6-3). Στους ημιτελικούς κέρδισε τη Βάσας ΕΤΟ Γκιόρ 1-0 εκτός και 4-0 εντός, 5-0 συνολικά.

The Shirt: λευκή, με ζώνη στο στήθος

Η φανέλα του τελικού του 1965 δεν είναι η γαλανόμαυρη ριγέ που ξέρουμε ως «φανέλα της Ίντερ». Η Μπενφίκα φορούσε κόκκινα, οπότε η Ίντερ έπαιξε με την εκτός έδρας της: λευκή, με μια οριζόντια ζώνη στο στήθος, γαλάζια πάνω και μαύρη κάτω. Το δείχνει η φωτογραφία των παικτών με το τρόπαιο, και το επιβεβαιώνουν οι εικόνες με τα χρώματα των δύο ομάδων στη Wikipedia.

Η φανέλα της εικόνας είναι η επανέκδοση 1964-65 της COPA, που το κατάστημά της τη συνδέει ρητά με τη σεζόν του τελικού με τη Μπενφίκα. Δεν είναι η φανέλα που φορέθηκε στο Σαν Σίρο, αλλά δείχνει καθαρά το σχέδιο:

• Σώμα: λευκό, με ζώνη στο στήθος: φαρδιά γαλάζια ρίγα και από κάτω φαρδιά μαύρη.
• Λαιμός: στρογγυλός, με γαλάζιο και μαύρο ριμπ.
• Μανίκια: κοντά, λευκά, με γαλάζια και μαύρη ριμπ μανσέτα.
• Σήμα: στην επανέκδοση, το σκούντο με τα χρώματα της ιταλικής σημαίας, κεντημένο πάνω στη ζώνη, με χρυσό περίγραμμα. Δεν επιβεβαιώνουμε ότι το έφερε η φανέλα του αγώνα.
• Κατασκευαστής και χορηγός: κανένας ορατός.

Η ζώνη από κοντά

Η ζώνη είναι το μόνο που ξεχωρίζει στο λευκό. Το γαλάζιο είναι στο πάνω μέρος και το μαύρο στο κάτω, με το ίδιο ύψος, και η ζώνη τρέχει από πλευρά σε πλευρά, χωρίς να διακόπτεται από τα μανίκια. Στη φωτογραφία του 1965 με το Κύπελλο, η ζώνη φαίνεται σκούρη πάνω στο λευκό, ακόμα και στην ασπρόμαυρη εικόνα.

Η Ίντερ είχε σε εκείνη τη σεζόν και άλλη λευκή φανέλα, με διαγώνια ζώνη από τον ώμο ως τη μέση, όπως φαίνεται σε μια ομαδική φωτογραφία της σεζόν 1964-65. Δεν γνωρίζουμε πότε φορέθηκε η καθεμία, και στον τελικό η φωτογραφία των παικτών δείχνει τη φανέλα με την οριζόντια ζώνη.

Το σήμα

Στην επανέκδοση το σήμα στο στήθος είναι ένα κεντημένο σκούντο: ασπίδα με το πράσινο, το λευκό και το κόκκινο, και χρυσό περίγραμμα, τοποθετημένη πάνω στη ζώνη, στο αριστερό στήθος. Η Ίντερ είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα το 1962-63 και η Μπολόνια το 1963-64, ενώ το 1964-65 η Ίντερ έγινε ξανά πρωταθλήτρια, σύμφωνα με το κείμενο του καταστήματος. Για τη φανέλα του τελικού δεν μπορούμε να πούμε αν είχε σκούντο, γι’ αυτό η εικόνα είναι της επανέκδοσης.

Στην ασπρόμαυρη φωτογραφία του τροπαίου δεν φαίνεται κανένα σήμα στο στήθος των παικτών. Είναι μια ένδειξη, όχι απόδειξη, γιατί η ανάλυση είναι χαμηλή.

Πλάτη, γιακάς και ετικέτα

Η πλάτη της επανέκδοσης είναι λευκή, με τη ζώνη να συνεχίζεται και στην πλάτη: γαλάζιο πάνω, μαύρο κάτω. Δεν υπάρχει όνομα ούτε νούμερο, όπως ήταν το σύνηθες στην εποχή, όπου οι παίκτες έπαιζαν με αριθμό σύμφωνα με τη θέση: ο Σάρτι με το 1, ο Μπουργκνίτς με το 2, ο Φακέτι με το 3, ο Πίκι με το 6, ο Ματσόλα με το 8 και ο Κόρσο με το 11, όπως τους δίνουν οι πίνακες του αγώνα.

Στον λαιμό η επανέκδοση έχει μια μαύρη ετικέτα με το σημερινό σήμα της Ίντερ, σε χρυσό, και τη μάρκα «Organic Cotton». Είναι στοιχείο του σημερινού προϊόντος και όχι του 1965, και έρχεται μέσα σε ένα μαύρο κουτί.

Ο αγώνας: ο Εουσέμπιο, ο Σάρτι και ένα γκολ

Παρά το βρεγμένο γήπεδο, ο Εουσέμπιο έδειχνε ασταμάτητος, γράφει ο σύλλογος, και ανάγκασε τον Σάρτι σε σπουδαίες αποκρούσεις. Η Ίντερ όμως ήξερε πού θα χτυπήσει.

Το γκολ ήρθε λίγο πριν το ημίχρονο (οι πηγές γράφουν 42′ και 43′). Σύμφωνα με το inter.it, μια μακριά μπάλα του Φακέτι, μια φάση ανάμεσα στον Ματσόλα και στον Κόρσο και μια πάσα στον Τζαΐρ, που έκανε χαμηλό σουτ με το δεξί. Στο νερό και στη λάσπη, ο Κόστα Περέιρα πήγε να πιάσει την μπάλα και εκείνη πέρασε μέσα από τα χέρια και τα πόδια του και μπήκε στα δίχτυα. Η ιταλική Wikipedia το περιγράφει ως σουτ όχι ακατάσχετο, που ο τερματοφύλακας δεν κράτησε.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ματσόλα είχε ευκαιρία για το 2-0, αλλά βρήκε τον Κόστα Περέιρα και το δοκάρι, σύμφωνα με το inter.it. Σε εκείνη τη φάση ο τερματοφύλακας της Μπενφίκα τραυματίστηκε και, επειδή τότε δεν υπήρχαν αλλαγές, ο Ζερμάνο πήγε στο τέρμα και η Μπενφίκα συνέχισε με δέκα εκτός τέρματος. Έφτασε κοντά στο γκολ, αλλά ο Σάρτι απέκρουε ξανά.

Στο τέλος ο Πίκι σήκωσε το Κύπελλο για δεύτερη χρονιά.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η φανέλα απέναντι στο κόκκινο

Η Μπενφίκα φορούσε κόκκινη φανέλα, κόκκινη κάλτσα και, όπως δείχνει η εικόνα του αγώνα στη Wikipedia, λευκές λεπτομέρειες στον λαιμό και στα μανίκια. Ο Εουσέμπιο, που αναφέρεται ως η μεγάλη απειλή, παίζει με το 10.

Το λευκό απέναντι στο κόκκινο έκανε τον τελικό ευανάγνωστο και στην ασπρόμαυρη εικόνα της εποχής: δύο ομάδες που ξεχωρίζουν με την πρώτη ματιά, ακόμα και μέσα στη λάσπη του Σαν Σίρο.

Αυτό που ακολούθησε

Σύμφωνα με τη Wikipedia, ήταν η δεύτερη και, ως το 2026, η τελευταία φορά που ο νικητής του τίτλου τον κέρδισε στο δικό του γήπεδο. Η Ίντερ είχε πλέον δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών σε δύο συμμετοχές, και ο Ερέρα είχε χτίσει μια ομάδα που κυριαρχούσε στην Ευρώπη.

Η σεζόν 1964-65 ήταν για την Ίντερ ακόμα πιο γεμάτη από την προηγούμενη: κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα της Ιταλίας και το πρώτο της Διηπειρωτικό Κύπελλο, ύστερα από τρεις αγώνες με την αργεντίνικη Ιντεπεντιέντε, όπως γράφει το κατάστημα που πουλά την επανέκδοση.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Αγώνας: Ίντερ – Μπενφίκα 1-0, 27 Μαΐου 1965, Σαν Σίρο, Μιλάνο.
• Σκόρερ: Τζαΐρ, στο 42′ ή 43′ (οι πηγές διαφέρουν).
• Φανέλα: λευκή, με οριζόντια γαλανόμαυρη ζώνη στο στήθος.
• Λαιμός και μανίκια: γαλανόμαυρες ριμπ.
• Κατασκευαστής και χορηγός: κανένας ορατός.
• Αρχηγός: Αρμάντο Πίκι. Προπονητής: Ελένιο Ερέρα.
• Αντίπαλος: Μπενφίκα, με κόκκινες φανέλες, προπονητής Έλεκ Σβαρτς.
• Διαιτητής: Γκότφριντ Ντιενστ (Ελβετία).