PSVΑϊντχόφεν 1990-91

Δύο ομάδες, 53 βαθμοί και μια διαφορά δύο τερμάτων

Υπάρχουν πρωταθλήματα που κρίνονται με ένα γκολ στο 90ό λεπτό, και υπάρχουν πρωταθλήματα που κρίνονται από μια μαθηματική λεπτομέρεια. Η Eredivisie του 1990-91 ήταν το δεύτερο είδος. Η ΠΣΒ Αϊντχόφεν και ο Άγιαξ τερμάτισαν και οι δύο στους 53 βαθμούς. Οι Αϊντχοβενιανοί πήραν τον τίτλο επειδή είχαν διαφορά τερμάτων +56, ενώ οι Αμστερνταμιανοί +54. Δύο γκολ σε 34 αγωνιστικές.

Η φανέλα που βλέπεις εδώ είναι αυτή της σεζόν: κόκκινη και λευκή, με τη μεγάλη λευκή ζώνη στο στήθος και πάνω της το «PHILIPS» σε μαύρα κεφαλαία. Την ονομάζουμε «φανέλα 1990-92», γιατί το σχέδιο μένει ίδιο για δύο χρονιές. Και στις δύο η ΠΣΒ έγινε πρωταθλήτρια.

The Shirt: Κάθετες ρίγες και μια ζώνη χορηγού

Η εντός έδρας φανέλα της ΠΣΒ ακολουθεί τη λογική που έχει ο σύλλογος από την ίδρυσή του: κάθετες ρίγες σε κόκκινο και λευκό. Εδώ οι ρίγες είναι φαρδιές και ίσες, κόκκινες και λευκές με περίπου το ίδιο πλάτος, και φτάνουν από τους ώμους ως το στρίφωμα. Το κόκκινο είναι έντονο και το λευκό καθαρό.

Η ιδιαιτερότητα του σχεδίου είναι η ζώνη. Στο ύψος του στήθους οι κόκκινες ρίγες διακόπτονται και στη θέση τους μπαίνει ένα συνεχές λευκό πάνελ, που τρέχει από πλευρά σε πλευρά του κορμού. Μέσα σε αυτό το πάνελ, γραμμένο με μαύρο χρώμα, είναι το όνομα του χορηγού. Οι ρίγες φαίνονται σαν να «περνούν πίσω» από τη ζώνη και να ξαναβγαίνουν από κάτω.

Τα μανίκια είναι κοντά και, αντίθετα με τον κορμό, οι ρίγες τους τρέχουν οριζόντια: δύο φαρδιές λευκές και δύο κόκκινες εναλλάσσονται, με το κόκκινο στις άκρες.

Το σήμα και το τριφύλλι

Πάνω στο αριστερό στήθος, από την πλευρά της καρδιάς, είναι το σήμα της ΠΣΒ: μια ωοειδής ασπίδα με οριζόντιες κόκκινες και λευκές ρίγες και ένα τριγωνικό λάβαρο με τα γράμματα «PSV» μέσα. Στο ανάλογο σημείο του δεξιού στήθους είναι το τριφύλλι της adidas, με τη λέξη «adidas» από κάτω.

Το σήμα είναι μικρό σε σχέση με το χορηγό. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σημερινό σήμα του συλλόγου, με τα δύο αστέρια πάνω από την ωοειδή ασπίδα, δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο· τα αστέρια προστέθηκαν πολύ αργότερα, όταν ο σύλλογος έφτασε τους είκοσι τίτλους.

Ο γιακάς

Ο γιακάς είναι λευκός, από ύφασμα, με την κλασική «πόλο» κοπή της εποχής: ένα πέτο που ανοίγει δεξιά και αριστερά και ένα ρηχό V στο κέντρο. Στο εσωτερικό φαίνεται η ετικέτα του κατασκευαστή.

Η πλάτη και ο αριθμός 9

Η πίσω όψη έχει δική της λεπτομέρεια. Η λευκή ζώνη του χορηγού συνεχίζεται και στην πλάτη, ως ένα φαρδύ λευκό πάνελ στο πάνω μέρος, από τον ένα ώμο στον άλλο. Μέσα σε αυτό είναι ο αριθμός, σε κόκκινο χρώμα με μαύρο περίγραμμα. Στη συγκεκριμένη φανέλα είναι το 9.

Το 9 ήταν ο αριθμός του Ρομάριο, και σύμφωνα με την αγγελία του καταστήματος αυτή είναι η φανέλα «Romario 9». Ο αριθμός είναι εκτύπωση του καταστήματος, όχι φανέλα που φορέθηκε σε αγώνα. Δεν υπάρχει όνομα παίκτη, και αυτό ταιριάζει με τις ολλανδικές φανέλες της εποχής.

Ο κατασκευαστής και ο χορηγός

Η adidas ντύνει την ΠΣΒ από το 1974 ως το 1995, και η Philips είναι χορηγός στο στήθος από το 1982, μια συνεργασία που κράτησε ως το 2016, ρεκόρ για το ολλανδικό ποδόσφαιρο. Για την ΠΣΒ η Philips δεν είναι απλώς χορηγός: ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1913 ως ομάδα των εργαζομένων της εταιρείας, και το όνομά του, Philips Sport Vereniging, το λέει καθαρά.

Στη φανέλα του 1990-91 η σύνδεση φαίνεται παντού: το «PHILIPS» είναι πολύ μεγαλύτερο από το σήμα του συλλόγου και από το λογότυπο του κατασκευαστή.

The Team: Ο Ρόμπσον διαδέχεται τον Χίντινκ

Το καλοκαίρι του 1990 η ΠΣΒ άλλαξε προπονητή. Ο Γκους Χίντινκ, που την είχε οδηγήσει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1988, είχε φύγει, και στη θέση του ήρθε ο Μπόμπι Ρόμπσον, που μόλις είχε οδηγήσει την Αγγλία στα ημιτελικά του Μουντιάλ της Ιταλίας. Σύμφωνα με τη βιογραφία του, η ομοσπονδία δεν θα του ανανέωνε το συμβόλαιο και ο ίδιος περιέγραψε την κίνηση ως «πολιτισμικό σοκ» και «αίσθηση περιπέτειας». Η ΠΣΒ ζητούσε προπονητή που να βάλει πειθαρχία σε μια πολύ δυνατή αλλά ανήσυχη αποδυτήρια.

Ο Ρόμπσον έμεινε δύο χρόνια και κέρδισε δύο πρωταθλήματα, το 1991 και το 1992. Οι ευρωπαϊκές επιτυχίες που περίμενε η διοίκηση δεν ήρθαν, και το 1992 έφυγε. Το πιο γνωστό κεφάλαιο της θητείας του είναι οι προστριβές με έναν παίκτη, τον Ρομάριο: ο Άγγλος παραδέχτηκε ότι σε μερικούς αγώνες ο Βραζιλιάνος ήταν εκθαμβωτικός, αλλά απογοητεύτηκε από τον επαγγελματισμό του και οργάνωσε συναντήσεις για να τον αλλάξει, με τον βοηθό του Φρανκ Αρνεσέν ως μεταφραστή. Ο Βραζιλιάνος δεν άλλαξε τρόπο ζωής.

Το σύνολο της σεζόν είχε στο τέρμα τον Χανς φαν Μπρέκελεν, που έπαιξε 32 αγώνες, και αμυντικούς τους Γιαν Χάιντσε (33 αγώνες), Στάν Βάλκξ (31) και Γκεόργκε Ποπέσκου (30), για τον οποίο ήταν η πρώτη σεζόν στο Αϊντχόφεν. Ο Έρικ Χέρετς έπαιξε 24 αγώνες. Στη μεσαία γραμμή επέστρεψε ο Έρβιν Κούμαν μετά από οκτώ χρόνια, και μαζί του ο Χέραλντ Βανενμπούργκ, που σκόραρε 11 γκολ. Στην επίθεση, δίπλα στον Ρομάριο, έπαιξαν ο Γιουλ Έλερμαν (16 γκολ), ο Τζον Μπόσμαν (11), ο Κάλουσα και ο Τβαν Σχέπερς.

Ο Ρομάριο: 25 αγώνες, 25 γκολ

Ο Ρομάριο ήταν η ψυχή της επίθεσης. Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι σημείωσε 165 γκολ σε 167 αγώνες σε πέντε σεζόν με την ΠΣΒ, και ότι ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος το 1989, το 1990 και το 1991. Το 1990-91 έπαιξε 25 από τους 34 αγώνες, 1.999 λεπτά, και σκόραρε 25 γκολ. Ακριβώς ένα γκολ ανά αγώνα. Μοιράστηκε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ με τον Ντένις Μπέργκαμπ του Άγιαξ, που είχε επίσης 25.

Η φωτογραφία είναι από τη σεζόν 1988-89, δύο χρόνια νωρίτερα.

Key Matches: Πέντε βραδιές της σεζόν

28 Αυγούστου 1990, ΠΣΒ – Ουτρέχτη 5-0. Η πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Ο Βανενμπούργκ σκόραρε στο 15′ και στο 76′, ο Έλερμαν στο 17′, και ο Ρομάριο στο 69′ και στο 84′. Η ΠΣΒ ξεκίνησε με δύο βαθμούς και πέντε γκολ.

28 Οκτωβρίου 1990, Άγιαξ – ΠΣΒ 3-1. Η ήττα που έδειξε ότι ο τίτλος θα κριθεί στα μικρά. Ο Βούτερς άνοιξε το σκορ στο 8′, ο Έλερμαν ισοφάρισε στο 55′, αλλά ο Πέτερσον στο 85′ και ο Μπέργκαμπ στο 90′ έδωσαν τη νίκη στους Αμστερνταμιανούς.

3 Μαρτίου 1991, ΠΣΒ – Φέιενορντ 6-0. Ο Ρομάριο σκόραρε τέσσερα γκολ, στο 2′, στο 28′, στο 49′ και στο 81′. Ο Μπόσμαν έβαλε το τέταρτο στο 62′ και ο Βανενμπούργκ το πέμπτο στο 67′.

7 Απριλίου 1991, ΠΣΒ – Άγιαξ 4-1. Η απάντηση. Ο Ρομάριο σκόραρε δύο φορές, ο Κάλουσα και ο Λίνσκενς από ένα, και ο Βούτερς μείωσε για τον Άγιαξ. Τα τρία γκολ διαφοράς μέτρησαν στο φινάλε, αφού ο τίτλος κρίθηκε με δύο.

9 Μαΐου 1991, ΜΒΒ – ΠΣΒ 3-3. Ο Ρομάριο σκόραρε χατ τρικ στο 10′, στο 52′ και στο 64′. Ο ΜΒΒ είχε προηγηθεί στο 5′ και, με γκολ στο 83′ και στο 85′, ισοφάρισε από το 3-1 και πήρε τον βαθμό.

Η τελευταία αγωνιστική: 16 Ιουνίου 1991

Μια εβδομάδα πριν το φινάλε, στις 9 Ιουνίου, η ΠΣΒ έχασε 4-1 στο Χρόνινγκεν, με τον Ρομάριο να σκοράρει το μόνο γκολ της στο 67′.

Στις 16 Ιουνίου η ΠΣΒ υποδέχθηκε τη Φόλενταμ και κέρδισε 3-0. Ο Βανενμπούργκ σκόραρε στο 29′, ο Έλερμαν στο 60′ και ο Ποπέσκου στο 81′. Την ίδια μέρα ο Άγιαξ νίκησε 3-0 τη Βίτεσε, με γκολ του Μπέργκαμπ στο 40′, αυτογκόλ του Φαν ντεν Μπρομ στο 47′ και γκολ του Κρεκ στο 85′. Και οι δύο έφτασαν στους 53 βαθμούς. Η διαφορά τερμάτων έγραψε +56 για την ΠΣΒ και +54 για τον Άγιαξ, με 84 γκολ υπέρ και 28 κατά για την πρωταθλήτρια, και 75 υπέρ και 21 κατά για τον δεύτερο.

Ο Άγιαξ είχε την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος, με μόλις 21 γκολ κατά. Η ΠΣΒ είχε την καλύτερη επίθεση: 84 γκολ, με τον Ρομάριο, τον Έλερμαν, τον Βανενμπούργκ και τον Μπόσμαν να βάζουν 63 από αυτά.

Ευρώπη και Κύπελλο: Οι δύο απογοητεύσεις

Η ΠΣΒ έπαιξε εκείνη τη χρονιά στο Κύπελλο Κυπελλούχων, ως κάτοχος του ολλανδικού Κυπέλλου. Στον πρώτο γύρο έπεσε πάνω στη Μονπελιέ: ήττα 0-1 στη Γαλλία στις 19 Σεπτεμβρίου 1990, με γκολ του Ζίμπερ στο 54′ μπροστά σε 14.404 θεατές, και 0-0 στο Αϊντχόφεν στις 3 Οκτωβρίου, με 24.500 θεατές. Η Μονπελιέ προκρίθηκε με 1-0 στο σύνολο. Για μια ομάδα που δύο χρόνια νωρίτερα είχε κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών, ήταν μια πικρή ευρωπαϊκή χρονιά.

Στο Κύπελλο Ολλανδίας η διαδρομή ήταν καλύτερη: 2-1 επί της Σβόλε στον δεύτερο γύρο στις 15 Δεκεμβρίου, 8-1 επί της Βάχενινγκεν στον τρίτο στις 23 Ιανουαρίου, και 3-2 στο γήπεδο της Βίλεμ Β΄ στα προημιτελικά στις 27 Φεβρουαρίου. Στον ημιτελικό, στις 11 Απριλίου, έχασε 0-1 από τη Φέιενορντ, και η Φέιενορντ πήρε το Κύπελλο, κερδίζοντας 1-0 την ΒΒΒ Ντεν Μπος.

Season Stats

• Πρωτάθλημα: 1η θέση, 34 αγώνες, 23 νίκες, 7 ισοπαλίες, 4 ήττες
• Γκολ: 84 υπέρ, 28 κατά, διαφορά +56
• Βαθμοί: 53, όσους και ο Άγιαξ, που είχε +54
• Πρώτος σκόρερ: Ρομάριο, 25 γκολ σε 25 αγώνες (μαζί με τον Μπέργκαμπ)
• Άλλοι σκόρερ: Έλερμαν 16, Βανενμπούργκ 11, Μπόσμαν 11
• Προπονητής: Μπόμπι Ρόμπσον
• Κύπελλο Κυπελλούχων: αποκλεισμός στον πρώτο γύρο από τη Μονπελιέ (0-1 στο σύνολο)
• Κύπελλο Ολλανδίας: αποκλεισμός στον ημιτελικό από τη Φέιενορντ (0-1)

The Shirt Archive: Η διάδοχος του 1994-96

Η φανέλα που διαδέχθηκε αυτή τη γενιά ήρθε μέσα στη δεκαετία, και η adidas την έφτιαξε σε εντελώς διαφορετική γραμμή. Η εντός έδρας φανέλα του 1994-95, που φορέθηκε από τον νεαρό Ρονάλντο, έχει φαρδιές κάθετες ρίγες, λευκό γιακά με ρίγες στις άκρες, κουμπί στη μέση και τα γράμματα «PHILIPS» πάλι σε μαύρο και σε μεγάλο μέγεθος, και το νέο λογότυπο της adidas. Το σήμα και η χορηγία μένουν ίδια, τα σχέδια αλλάζουν.

Η σύγκριση δείχνει τι άλλαξε. Το 1990-91 η ζώνη του χορηγού ήταν μέρος του σχεδίου, με λευκό πάνελ που «έκοβε» τις ρίγες· το 1994-95 το «PHILIPS» είναι απλώς τυπωμένο πάνω στις ρίγες, χωρίς πάνελ. Το 1990-91 ο γιακάς ήταν V· το 1994-95 έχει κουμπί.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Σύλλογος: ΠΣΒ Αϊντχόφεν
• Σεζόν: 1990-91 (το σχέδιο φορέθηκε και το 1991-92)
• Τύπος: εντός έδρας
• Κατασκευαστής: adidas (με το τριφύλλι των Originals)
• Χορηγός: Philips, μαύρα κεφαλαία σε λευκό πάνελ στο στήθος
• Χρώματα: κόκκινο και λευκό, κάθετες ρίγες στον κορμό, οριζόντιες στα μανίκια
• Γιακάς: λευκός, πόλο με ανοιχτό V
• Πλάτη: λευκό πάνελ, αριθμός κόκκινος με μαύρο περίγραμμα, χωρίς όνομα
• Προπονητής: Μπόμπι Ρόμπσον
• Πρώτος σκόρερ: Ρομάριο, 25 γκολ
• Αποτέλεσμα: πρωταθλήτρια Ολλανδίας, 53 βαθμοί, +56