Κρίστιαν Βιέρι: «Με ξεφορτώθηκαν» και η Μίλαν υπέγραψε σε δύο ώρες

Ένα όνομα που δεν χωρούσε σε δύο φανέλες

Στο Μιλάνο οι δύο φανέλες μοιράζονται το ίδιο γήπεδο και δύσκολα τον ίδιο παίκτη. Ο Κρίστιαν Βιέρι το έκανε. Το καλοκαίρι του 2005, λίγες μέρες μετά την αποχώρησή του από την Ίντερ, ο επιθετικός με το Νο32 υπέγραψε στη Μίλαν.

Η La Repubblica έγραψε ότι ένα τέτοιο πέρασμα «παλιά θεωρούνταν ασυγχώρητη προδοσία της σημαίας», αλλά τα τελευταία χρόνια είχε γίνει πιο συχνό. Από την Ίντερ στη Μίλαν είχαν περάσει ήδη ο Πίρλο και ο Σέεντορφ. Ο Βιέρι όμως δεν ήταν ένας από τους πολλούς: ήταν ο παίκτης που η Ίντερ είχε πληρώσει σε παγκόσμιο ρεκόρ έξι χρόνια νωρίτερα.

Από τη Λάτσιο στο ρεκόρ των 90 δισεκατομμυρίων

Ο Βιέρι γεννήθηκε το 1973 και, σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, ξεκίνησε την καριέρα του στο Τορίνο το 1991. Η La Repubblica μετράει στο παλμαρέ του δύο τίτλους Πριμαβέρα με την ομάδα αυτή και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κάτω των 21. Ακολούθησαν η Γιουβέντους με ένα σκουντέτο, η Ατλέτικο Μαδρίτης με τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στη La Liga και η Λάτσιο με το Κύπελλο Κυπελλούχων.

Από τη Λάτσιο πέρασε στην Ίντερ το 1999. Η Repubblica είχε τιτλοφορήσει τότε το θέμα «Ο απίστευτος κύριος 90 δισεκατομμυρίων»: 90 δισεκατομμύρια λιρέτες, δηλαδή περίπου 49 εκατομμύρια ευρώ, παγκόσμιο ρεκόρ μεταγραφής. Το BBC μιλάει για 32 εκατομμύρια στερλίνες.

Με τη μπλε και μαύρη φανέλα βρήκε συχνά δίχτυα. Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι το 2001-02 σκόραρε 22 φορές σε 25 παιχνίδια πρωταθλήματος, καθώς η Ίντερ έχασε τον τίτλο στην τελευταία αγωνιστική από τη Λάτσιο, και ότι το 2002-03 ήταν πρώτος σκόρερ της Serie A με 24 γκολ σε 23 αγώνες. Η ιταλική Wikipedia προσθέτει ότι έκανε περισσότερα από 100 γκολ στο πρωτάθλημα με την Ίντερ.

Η σχέση που χάλασε

Οι τελευταίες δύο χρονιές στην Ίντερ ήταν πιο δύσκολες. Η Repubblica γράφει ότι από «ηγέτης της ομάδας» έγινε ο αγαπημένος στόχος των οπαδών, με πανό που δεν άφηναν περιθώριο για παρεξηγήσεις. Χρόνια αργότερα ο παίκτης κινήθηκε και δικαστικά. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι κατήγγειλε πως είχε παρακολουθηθεί για λογαριασμό της Ίντερ το 2000-01 και το 2004 και ότι είχαν αποκτηθεί παράνομα οι λίστες των τηλεφωνημάτων του. Η αγγλική προσθέτει ότι δικαστήριο του Μιλάνου υποχρέωσε την Ίντερ και την Telecom Italia να του καταβάλουν 1 εκατομμύριο ευρώ αποζημίωση τον Σεπτέμβριο του 2012.

Στη σεζόν 2004-05 η Ίντερ του Ρομπέρτο Μαντσίνι κέρδισε το Κύπελλο Ιταλίας, το μοναδικό τρόπαιο που κέρδισε ο Βιέρι με τη φανέλα της. Η ιταλική Wikipedia λέει ότι σκόραρε τρεις φορές στη διοργάνωση, τις δύο στον επαναληπτικό ημιτελικό με την Κάλιαρι. Ο τελευταίος του αγώνας με την Ίντερ δεν βρέθηκε σε καμία πηγή που ελέγχθηκε, και γι’ αυτό δεν γράφεται εδώ.

Η τελευταία φανέλα στην Ίντερ

Η σεζόν 2004-05 ήταν η τελευταία του με τη φανέλα του Μιλάνου. Η εντός έδρας της Nike είχε φαρδιές κάθετες μαύρες και μπλε ρίγες, και η φωτογραφία που ακολουθεί είναι φανέλα τυπωμένη με το όνομά του και το 32. Δεν είναι επιβεβαιωμένο ότι είναι φανέλα που φόρεσε σε αγώνα, και ο τελευταίος του αγώνας με την Ίντερ δεν είναι γνωστός από τις πηγές μας.

• Κατασκευαστής: Nike, με το λευκό swoosh στο δεξί στήθος (αριστερά στη φωτογραφία).
• Χρώμα: φαρδιές κάθετες μαύρες και μπλε ρίγες, και μπλε πλαϊνά πάνελ από διάτρητο ύφασμα.
• Λαιμόκοψη: στρογγυλή, με μικρό V και μαύρα πάνελ στους ώμους.
• Σήμα: το στρογγυλό σήμα της Ίντερ, με το «INTER» και το 1908, και ένα χρυσό αστέρι από πάνω, στο στήθος.
• Χορηγός: Pirelli, με μεγάλα λευκά γράμματα στο κέντρο του στήθους.
• Μανίκια: κοντά, με ρίγες που συνεχίζουν το σχέδιο του κορμού.
• Πλάτη: VIERI με λευκά γράμματα και 32 με διάτρητους λευκούς αριθμούς, με ένα μικρό σήμα της Ίντερ στη βάση κάθε ψηφίου.

Ένα τηλεφώνημα και μια λύση συμβολαίου

Την Παρασκευή 1 Ιουλίου 2005 ο Βιέρι έφυγε από την Ίντερ. Το BBC γράφει ότι το συμβόλαιό του «ακυρώθηκε με αμοιβαία συναίνεση». Η Repubblica προσθέτει ότι ο παίκτης έλαβε «αποζημίωση» 9 εκατομμυρίων ευρώ και ότι ο αποχωρισμός ανακοινώθηκε από το επίσημο site της ομάδας.

Αμέσως ξεκίνησαν οι φήμες. Στη Repubblica διαβάζουμε ότι πρώτα τον ζήτησαν οι Άγγλοι, και ειδικά η Τότεναμ, ότι ο Βιέρι φάνηκε να ανεβαίνει στο σκάφος του Μπερλουσκόνι το Σαββατοκύριακο και ότι ο μάνατζέρ του συναντήθηκε με τον Λουτσιάνο Μότζι, γενικό διευθυντή της Γιουβέντους. Το BBC αναφέρει ότι ο Γκρέιαμ Σούνες της Νιούκαστλ παραδέχθηκε πως είχε ενδιαφερθεί. Ο ίδιος ο παίκτης ήθελε να μείνει στην Ιταλία για να έχει ορατότητα και να πάει στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας.

Στις 5 Ιουλίου ήρθε η ανακοίνωση: διετές συμβόλαιο με τη Μίλαν. Στη δήλωση της ομάδας, «μετά από έξι χρόνια ο επιθετικός θα βρει ξανά κίνητρα και ενθουσιασμό». Ο Βιέρι είπε στο τηλέφωνο στον Αντριάνο Γκαλιάνι «είμαι χαρούμενος». Ο Μάσιμο Μοράτι σχολίασε: «Πήγε εκεί που ήθελε να φτάσει και δεν μπορούσα να τον εμποδίσω. Δεν νιώθω προδομένος».

«Δεν πρόδωσα κανέναν»

Στην παρουσίαση στο Μιλανέλο, στις 14 Ιουλίου, ο Βιέρι απάντησε στους οπαδούς της Ίντερ με δηλώσεις που η Repubblica τιτλοφόρησε «Ο Μοράτι δεν με ήθελε». Σύμφωνα με την εφημερίδα, είπε: «Δεν πρόδωσα κανέναν. Η αλήθεια είναι ότι πριν από είκοσι μέρες η Ίντερ τηλεφώνησε στον μάνατζέρ μου για να λύσει το συμβόλαιο, χωρίς εγώ να έχω ζητήσει τίποτα». Και πρόσθεσε ότι η συμφωνία με τη Μίλαν «γεννήθηκε σε δύο ώρες».

Την προηγούμενη νύχτα, γύρω στη μία, ένας 31χρονος οπαδός της Ίντερ πέταξε πέτρες στο εστιατόριο «Baci e Abbracci» που διατηρεί ο Βιέρι στην οδό Ντε Αμίτσις. Η Repubblica γράφει ότι τον συνέλαβαν και ότι εξήγησε στους αστυνομικούς πως ήταν «απογοητευμένος» από τη μεταγραφή. Την ίδια μέρα ένας δικαστής επικύρωσε τη σύλληψη και τον άφησε ελεύθερο.

Στο Μιλανέλο οι οπαδοί της Μίλαν τον υποδέχθηκαν χωρίς οργανωμένη διαμαρτυρία αλλά και χωρίς υπερβολικό ενθουσιασμό: χειροκροτήματα, μερικά σφυρίγματα και κάποιες βρισιές. Στις φωτογραφίες με τους νέους παίκτες (Γιανκούλοφσκι, Φόγκελ, Ελευθερόπουλο) και τον Πάολο Μαλντίνι, τα συνθήματα ήταν μόνο για τον αρχηγό. Ο προπονητής Κάρλο Αντσελότι εξέφρασε την ικανοποίησή του: «Καλύπτουμε ένα κενό: μας έλειπε πάντα ένας δυνατός παίκτης στο παιχνίδι στον αέρα και στην περιοχή».

Η πρώτη φανέλα στη Μίλαν

Η φανέλα που φόρεσε η Μίλαν το 2005-06 στην έδρα της ήταν η κλασική κόκκινη και μαύρη, από την adidas και με χορηγό την Opel. Η φωτογραφία που ακολουθεί δεν είναι του Βιέρι: είναι φανέλα με το MALDINI και το 3. Ποιον αγώνα έπαιξε πρώτο με τη Μίλαν και με ποια φανέλα δεν επιβεβαιώθηκε, γιατί οι πηγές διαφωνούν στην ημερομηνία του πρώτου του αγώνα.

• Κατασκευαστής: adidas, με το λευκό λογότυπο στο δεξί στήθος (αριστερά στη φωτογραφία).
• Χρώμα: φαρδιές κόκκινες και μαύρες κάθετες ρίγες, με κόκκινα πλαϊνά πάνελ.
• Γιακάς: μαύρος, πόλο, με κόκκινες άκρες και ανοιχτό V.
• Ώμοι και μανίκια: τρεις κόκκινες ρίγες της adidas πάνω σε μαύρο φόντο.
• Σήμα: το σήμα της Μίλαν με το ACM και το 1899, και ένα χρυσό αστέρι από πάνω, στο αριστερό στήθος.
• Χορηγός: Opel, με το λευκό λογότυπο με τον κεραυνό και από κάτω τη λέξη ZAFIRA, στο κέντρο του στήθους.
• Πλάτη: το όνομα και ο αριθμός σε χρυσό χρώμα με σκούρο περίγραμμα, με το σήμα της Μίλαν κάτω από τον αριθμό, και το κεντημένο «A.C. Milan» μέσα στον γιακά.
• Ετικέτα: το σήμα ClimaCool στο κάτω μέρος της φανέλας.

Ένα Νο32 που άλλαξε χρώμα

Ο Βιέρι κράτησε και στη Μίλαν το 32. Οι λίστες παικτών των σεζόν 2004-05 και 2005-06 στην αγγλική Wikipedia τον έχουν με αυτόν τον αριθμό και στις δύο ομάδες. Ο ίδιος έχει πει ότι το πήρε στη Λάτσιο, επειδή το 9 ήταν πιασμένο, και ότι το κράτησε από τότε: «Μου έδωσαν το 32, και επειδή μου άρεσε το 3 και είναι ο αγαπημένος μου αριθμός, είπα εντάξει».

Έξι μήνες και δύο γκολ

Η σεζόν στη Μίλαν ήταν μικρή. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι ο ανταγωνισμός του Σεφτσένκο και του Τζιλαρντίνο τον έβαλε στο περιθώριο της επίθεσης. Η σελίδα της σεζόν στην αγγλική Wikipedia τον δείχνει με οκτώ συμμετοχές και ένα γκολ στο πρωτάθλημα, μία συμμετοχή και ένα γκολ στο Κύπελλο και πέντε συμμετοχές στο Champions League, χωρίς γκολ.

Το γκολ του πρωταθλήματος ήρθε στις 26 Οκτωβρίου 2005, στο 3-1 της Μίλαν στο Κάστελλανι κόντρα στην Ένπολι. Σύμφωνα με τον πίνακα της σεζόν στην αγγλική Wikipedia, ήταν το 55ο λεπτό, ύστερα από δύο γκολ του Τζιλαρντίνο. Η Μίλαν τερμάτισε τη σεζόν τρίτη στη Serie A (δεύτερη πριν από το σκάνδαλο Calciopoli) και έφτασε στα ημιτελικά του Champions League, όπου την απέκλεισε η Μπαρτσελόνα.

Η Μονακό και το Μουντιάλ που χάθηκε

Τον Ιανουάριο του 2006, για να έχει ευκαιρίες να ξαναβρεί την Εθνική, ο Βιέρι μεταγράφηκε στη Μονακό. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι έκανε ντεμπούτο στις 14 Ιανουαρίου κόντρα στην Μπορντό (0-1) και σκόραρε διπλό στις 4 Φεβρουαρίου στο 3-1 επί της Ρεν. Η αγγλική Wikipedia προσθέτει ότι ο ομοσπονδιακός τεχνικός Μαρτσέλο Λίπι παραδέχθηκε πως θα τον επέλεγε αν ήταν υγιής και τον είχε ενθαρρύνει να παίξει στη Γαλλία για περισσότερο χρόνο συμμετοχής.

Στα τέλη Μαρτίου, σε αγώνα με την Παρί Σεν Ζερμέν, τραυματίστηκε στο γόνατο και έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Η τελευταία του συμμετοχή με την Εθνική Ιταλίας είχε γίνει στις 12 Οκτωβρίου 2005, στη Λέτσε, στο 2-1 επί της Μολδαβίας: σκόραρε το τελευταίο του διεθνές γκολ, ένα από τα 23 σε 49 παιχνίδια.

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

• Ίντερ, 1999-2005: μπλε και μαύρη Nike με Pirelli, ρεκόρ μεταγραφής, 24 γκολ σε μία σεζόν πρώτου σκόρερ και το Κύπελλο Ιταλίας του 2005.
• Μίλαν, 2005-06: κόκκινη και μαύρη adidas με Opel, οκτώ συμμετοχές και ένα γκολ στη Serie A, και ένα γκολ στο Κύπελλο.
• Αριθμός: 32 και στις δύο ομάδες.
• Λύση συμβολαίου: 9 εκατομμύρια ευρώ «αποζημίωση» από την Ίντερ και διετές συμβόλαιο στη Μίλαν.
• Συνέχεια: Μονακό τον Ιανουάριο του 2006, με τραυματισμό και χαμένο Μουντιάλ.

Ο Βιέρι δεν έγινε ποτέ ήρωας της Μίλαν, και για την Ίντερ έμεινε ο παίκτης για τον οποίο είχε πληρώσει παγκόσμιο ρεκόρ. Το καλοκαίρι του 2005, όμως, άφησε μια φράση που έμεινε: «Δεν πρόδωσα κανέναν». Η φανέλα άλλαξε χρώμα, και ο αριθμός έμεινε ο ίδιος.