Εθνική Γαλλίας 1997-98

Μια χώρα που δεν είχε κερδίσει ποτέ

Η Γαλλία είχε γεννήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά δεν το είχε κερδίσει ποτέ. Το 1998 το φιλοξενούσε για δεύτερη φορά, μετά το 1938, και έπρεπε επιτέλους να το κρατήσει.

Δεν ήταν αυτονόητο. Η ομάδα δεν είχε προκριθεί στο Μουντιάλ του 1994, αφού έμεινε πίσω από τη Σουηδία και τη Βουλγαρία στον όμιλό της. Δύο χρόνια αργότερα έφτασε ως τα ημιτελικά του Euro 1996, όπου την απέκλεισε στα πέναλτι η Τσεχία.

Ο προπονητής Εμέ Ζακέ είχε πει πριν από το τουρνουά ότι η ομάδα του ήταν εκεί για να κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο, τίποτα λιγότερο. Η Γαλλία το έκανε, με μια φανέλα που δεν φώναζε τίποτα.

The Shirt: Μπλε, λευκό και μια κόκκινη λωρίδα

Η φανέλα της Γαλλίας του 1998 ήταν της Adidas, που ντύνει την εθνική ομάδα από το 1972. Από μακριά είναι μια απλή μπλε φανέλα. Από κοντά, είναι ένα σχέδιο με πολύ καθαρές γραμμές, που δεν μοιάζει με καμία άλλη της εποχής.

• Κορμός: έντονο μπλε, από ελαφρύ συνθετικό ύφασμα.
• Η λωρίδα: μια χοντρή κόκκινη λωρίδα διασχίζει το στήθος, και από κάτω της τρεις λεπτές λευκές γραμμές, η μία κάτω από την άλλη. Είναι το στοιχείο που αναγνωρίζεις πρώτο.
• Γιακάς: λευκός, ριμπ, πόλο με V, με μια κόκκινη και μια μπλε ρίγα στις δύο άκρες του.
• Μανίκια: μπλε, με τις τρεις λευκές ρίγες της Adidas πάνω στον ώμο. Η μανσέτα είναι τρίχρωμη: μπλε, λευκό και κόκκινο.
• Ραφές: οι ραφές στους ώμους και στις μασχάλες είναι σε κόκκινο και λευκό, σαν μικρό κεντητό σχοινάκι.
• Σήμα: ο χρυσός κόκκορας της FFF, κεντημένος πάνω από τα γράμματα F.F.F., στο αριστερό στήθος.
• Κατασκευαστής: το λευκό λογότυπο της Adidas στο δεξί στήθος.
• Χορηγός: κανένας. Η φανέλα έχει μόνο το σήμα και το λογότυπο.
• Λεπτομέρεια κάτω αριστερά: ένα μικρό υφαντό σήμα, με ασπίδα στα χρώματα της σημαίας και τον κόκκορα.

Η πλήρης εμφάνιση, στα περισσότερα ματς, ήταν μπλε φανέλα, λευκό σορτσάκι και κόκκινες κάλτσες.

Ο κόκκορας και το αστέρι που δεν υπήρχε

Ο κόκκορας είναι το σύμβολο της γαλλικής ομάδας. Στη φανέλα του 1998 είναι κεντημένος σε χρυσό, με κόκκινο στο λειρί, πάνω από ένα πλαίσιο με τα γράμματα F.F.F.

Στις φωτογραφίες προϊόντος που βλέπεις εδώ, πάνω από τον κόκκορα υπάρχει ένα χρυσό αστέρι. Δεν φορέθηκε στο Μουντιάλ. Σύμφωνα με τη γαλλική Wikipedia, η Γαλλία πρόσθεσε το αστέρι του πρωταθλητή κόσμου μετά τον τελικό, και το φόρεσε για πρώτη φορά στις 5 Σεπτεμβρίου 1998, στο Ισλανδία – Γαλλία 1-1 των προκριματικών του Euro 2000. Η δεύτερη ήρθε το 2018.

Η φανέλα των φωτογραφιών είναι δηλαδή η εκδοχή «1998-00»: η ίδια φανέλα, με το αστέρι από πάνω. Οι φανέλες που φορέθηκαν στη διάρκεια του Μουντιάλ δεν είχαν αστέρι.

Ο γιακάς και η ετικέτα

Ο γιακάς είναι από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια. Λευκό ριμπ, ανοιχτό σε V, με μια κόκκινη και μια μπλε ρίγα που κατεβαίνουν στα δύο άκρα του. Μέσα του, η ετικέτα της Adidas με τα σημαιάκια των χωρών όπου πουλιόταν.

Οι τρεις γραμμές και τα μανίκια

Οι τρεις λευκές γραμμές κάτω από την κόκκινη λωρίδα είναι, μαζί με το χρώμα, το σήμα κατατεθέν της φανέλας. Είναι λεπτές, ίσες και παράλληλες, και ο σχεδιαστής τις άφησε να τελειώνουν πριν από τα πλάγια, ώστε το μπλε να τις περιβάλλει.

Πάνω στους ώμους κάθονται οι τρεις ρίγες της Adidas, σε λευκό, και στο τέλος των μανικιών η τρίχρωμη μανσέτα, σαν μικρή σημαία. Έτσι η φανέλα είναι τρίχρωμη, χωρίς να έχει περισσότερο από ένα κόκκινο και ένα λευκό στοιχείο.

Η πλάτη και τα νούμερα

Η πλάτη είναι καθαρή. Στον λαιμό, ένα μικρό υφαντό σήμα με τα γράμματα F.F.F. Το όνομα και ο αριθμός είναι λευκά, με κόκκινη και μπλε σκιά, σε μεγάλα, γωνιώδη στοιχεία.

Η φανέλα της φωτογραφίας έχει το όνομα ZIDANE και το 10. Το πρωτότυπο στυλ εκτύπωσης του Ζιντάν έχει και ένα μικρό 10 στο μπροστινό μέρος, κάτω από τη λωρίδα, ένα στοιχείο που υπήρχε στις φανέλες των αγώνων. Στο Μουντιάλ του 1998 ο Ζιντάν φορούσε το 10.

«Pour Toi»: οι φανέλες με την υπογραφή

Υπήρχε και μια ξεχωριστή σειρά. Στις επίσημες αντίγραφες φανέλες, η Adidas τύπωσε στο στήθος, ανάμεσα στις γραμμές, την υπογραφή ενός παίκτη με τη φράση «Pour Toi» και το όνομά του. Στο Classic Football Shirts κυκλοφορούν εκδοχές με τις υπογραφές του Μπαρτέζ, του Τζορκαέφ και του Ντεσαγί.

Η φανέλα της φωτογραφίας έχει την υπογραφή του Φαμπιέν Μπαρτέζ. Η υπογραφή κάθεται ανάμεσα στις λευκές γραμμές, χωρίς να αλλάζει τίποτα άλλο στη φανέλα.

The Team: Η ομάδα του Ζακέ

Η Γαλλία του Ζακέ ήταν μια ομάδα χτισμένη από πίσω προς τα μπρος. Στην εστία ο Φαμπιέν Μπαρτέζ. Στην άμυνα ο Λιλιάν Τουράμ, ο Μαρσέλ Ντεσαγί, ο Λοράν Μπλαν και ο Μπιξέντ Λιζαραζί. Στη μέση ο αρχηγός Ντιντιέ Ντεσάν, ο Εμανουέλ Πετί, ο Κριστιάν Καραμπέ και ο Γιουρί Τζορκαέφ. Και πάνω από όλους ο Ζινεντίν Ζιντάν.

Ο Ζιντάν είχε μπει στην τρίτη θέση του Παγκόσμιου Παίκτη της Χρονιάς το 1997, και ο Πελέ τον είχε ονομάσει έναν από τους παίκτες που έπρεπε να προσέξεις στο τουρνουά. Στην επίθεση, ο Ζακέ είχε επιλογές: ο Στεφάν Γκιβαρσί, ο Κριστόφ Ντουγκαρί, ο Τιερί Ανρί και ο Ντέιβιντ Τρεζεγκέ.

Ο Μπλαν, που έγραψε ιστορία, θα έλειπε από τον τελικό: τιμωρήθηκε μετά από κόκκινη κάρτα στον ημιτελικό. Στη θέση του έπαιξε ο Φρανκ Λεμπέφ.

The Season: Ο δρόμος προς το Σταντ ντε Φρανς

Η Γαλλία είχε βρεθεί στον όμιλο C με τη Σαουδική Αραβία, τη Νότια Αφρική και τη Δανία. Σύμφωνα με το RSSSF και τη Wikipedia:

• 12 Ιουνίου, Μασσαλία (Βελοντρόμ): Γαλλία – Νότια Αφρική 3-0 (Ντουγκαρί 34′, αυτογκόλ του Ίσα 77′, Ανρί στις καθυστερήσεις)
• 18 Ιουνίου, Σαιν Ντενί: Γαλλία – Σαουδική Αραβία 4-0 (Ανρί 36′, Τρεζεγκέ 69′, Ανρί 79′, Λιζαραζί 85′)
• 24 Ιουνίου: Γαλλία – Δανία 2-1 (Τζορκαέφ 23′ πέναλτι, Μ. Λάουντρουπ 42′ πέναλτι, Πετί 56′)
• 28 Ιουνίου, Λανς: Γαλλία – Παραγουάη 1-0, στους «16»
• 3 Ιουλίου, Σαιν Ντενί: Γαλλία – Ιταλία 0-0, 4-3 στα πέναλτι, στα προημιτελικά
• 8 Ιουλίου, Σαιν Ντενί: Γαλλία – Κροατία 2-1, στα ημιτελικά
• 12 Ιουλίου, Σαιν Ντενί: Γαλλία – Βραζιλία 3-0, ο τελικός

Στο ματς με τη Σαουδική Αραβία ο Ζιντάν αποβλήθηκε, γύρω στο 70′, για ένα πάτημα στον Φουάντ Ανουάρ, και έχασε τα επόμενα δύο παιχνίδια. Μέσα στο τουρνουά η Γαλλία έπαιξε με πολλούς διαφορετικούς συνδυασμούς. Ο Ζακέ άλλαξε οκτώ παίκτες πριν από το ματς με τη Δανία, όταν η πρόκριση είχε ήδη έρθει.

Ο αγώνας με την Παραγουάη κρίθηκε με το πρώτο χρυσό γκολ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου: ο Λοράν Μπλαν σκόραρε στην παράταση, στο 113′. Με την Ιταλία έγινε 0-0 και η Γαλλία πέρασε στα πέναλτι, με το τελευταίο του Μπλαν και τον Ντι Μπιάτζιο να αστοχεί για τους Ιταλούς.

Στον ημιτελικό, ο Σούκερ έβαλε μπροστά την Κροατία στο 46′. Ένα λεπτό αργότερα ο Λιλιάν Τουράμ ισοφάρισε, και στο 69′ έβαλε το δεύτερο. Σε εκείνο το ματς, σύμφωνα με τη γαλλική Wikipedia, η Γαλλία φόρεσε μπλε φανέλα, μπλε σορτσάκι και κόκκινες κάλτσες.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Key Matches: Ο τελικός της 12ης Ιουλίου

Ο τελικός έγινε στις 12 Ιουλίου 1998 στο Σταντ ντε Φρανς, στο Σαιν Ντενί, γύρω στις 21:00 τοπική ώρα, με διαιτητή τον Μαροκινό Σαΐντ Μπελκόλα. Απέναντι ήταν η Βραζιλία του 1994, αντίπαλος με το «μυστήριο» του Ρονάλντο, που αρχικά έμεινε εκτός ενδεκάδας και λίγο πριν από το ματς επανήλθε.

Η Γαλλία προηγήθηκε στο 27′. Ο Εμανουέλ Πετί χτύπησε κόρνερ από τα δεξιά και ο Ζιντάν ανέβηκε πάνω από τον Λεονάρντο και έβαλε το κεφάλι του. Λίγο πριν από το ημίχρονο, στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους, ο Τζορκαέφ χτύπησε κόρνερ από τα αριστερά και ο Ζιντάν σκόραρε ξανά με το κεφάλι, ανάμεσα στα πόδια του Ρομπέρτο Κάρλος.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Μαρσέλ Ντεσαγί αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα γύρω στο 68′. Η Γαλλία έμεινε με δέκα και κράτησε το 2-0. Στις καθυστερήσεις ο Πατρίκ Βιεϊρά έδωσε μια πάσα στον Πετί και αυτός σκόραρε χαμηλά, δίνοντας το 3-0.

Η Βραζιλία δεν σκόραρε. Ήταν η μεγαλύτερη ήττα της σε Μουντιάλ μέχρι το 7-1 με τη Γερμανία το 2014.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η ενδεκάδα του τελικού

• Μπαρτέζ
• Τουράμ
• Ντεσαγί
• Λεμπέφ
• Λιζαραζί
• Ντεσάν (αρχηγός)
• Καραμπέ (αντικαταστάθηκε από τον Μποσιανιάν)
• Πετί
• Τζορκαέφ (αντικαταστάθηκε από τον Βιεϊρά)
• Ζιντάν
• Γκιβαρσί (αντικαταστάθηκε από τον Ντουγκαρί)

Στον πάγκο καθόταν ο Εμέ Ζακέ, που είχε πει ότι η ομάδα πήγαινε για τον τίτλο.

Η νύχτα και η επόμενη μέρα

Οι εκδηλώσεις ήταν τεράστιες. Μετά τον τελικό, εκατοντάδες χιλιάδες Γάλλοι γιόρτασαν στο Παρίσι όλη τη νύχτα, και υπολογίζεται ότι περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι βρέθηκαν στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων, με τα ονόματα των παικτών να προβάλλονται στην Αψίδα του Θριάμβου. Την επόμενη μέρα οι παίκτες διέσχισαν τη λεωφόρο με ανοιχτό λεωφορείο.

Η εφημερίδα L’Équipe τιτλοφόρησε το πρωτοσέλιδό της «Pour l’éternité». Ο Ζακ Σιράκ υποδέχθηκε την ομάδα στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Οι παίκτες είχαν κάνει ανεπίσημο ύμνο το «I Will Survive» της Γκλόρια Γκέινορ, και το τραγούδι ξαναγύρισε στα charts.

Ο Ρονάλντο βραβεύτηκε ως ο καλύτερος παίκτης του τουρνουά, με τη Χρυσή Μπάλα.

Season Stats: Το Μουντιάλ σε αριθμούς

• Αγώνες: 7
• Νίκες: 6 στην κανονική διάρκεια ή στην παράταση (μία με χρυσό γκολ), και μία πρόκριση στα πέναλτι μετά το 0-0 με την Ιταλία
• Ήττες: καμία
• Γκολ: 15 υπέρ, 2 κατά
• Προπονητής: Εμέ Ζακέ
• Αρχηγός: Ντιντιέ Ντεσάν
• Κατασκευαστής: Adidas
• Αστέρια στο σήμα στο Μουντιάλ: 0, στη συνέχεια 1

The Shirt Archive: Μετά το 1998

Η φανέλα έμεινε στην ομάδα και μετά τον τελικό, με το αστέρι από πάνω. Τη φόρεσε και η Γαλλία που κέρδισε το Euro 2000 και έγινε η δεύτερη χώρα που κρατούσε ταυτόχρονα το Μουντιάλ και το ευρωπαϊκό. Σήμερα το σχέδιο βρίσκεται και στις αναφορές που κάνουν οι νεότερες φανέλες της ομάδας. Σύμφωνα με τη γαλλική Wikipedia, η φανέλα του Euro 2020 με την κόκκινη λωρίδα θυμίζει εκείνες του 1984, του 1998 και του 2000.

Στην αγορά των συλλεκτών, η φανέλα με το όνομα του Ζιντάν είναι από τις πιο ακριβές εθνικών ομάδων της δεκαετίας. Στο Classic Football Shirts, το αντίγραφο με το 10 έχει τιμή γύρω στα 400 ευρώ, ακόμη και μεταχειρισμένο.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Ομάδα: Εθνική Γαλλίας
• Σεζόν: 1997-98, φορέθηκε στο Μουντιάλ 1998 και συνέχισε ως το 2000
• Κατασκευαστής: Adidas
• Χορηγός: κανένας
• Χρώματα: μπλε, λευκό και κόκκινο
• Βασικό στοιχείο: κόκκινη λωρίδα στο στήθος και τρεις λεπτές λευκές γραμμές από κάτω
• Γιακάς: λευκός ριμπ, σε V, με κόκκινη και μπλε ρίγα
• Σήμα: ο χρυσός κόκκορας της FFF
• Τελικός: Γαλλία – Βραζιλία 3-0, 12 Ιουλίου 1998, Σταντ ντε Φρανς
• Σκόρερ: Ζιντάν 27′, Ζιντάν στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, Πετί στις καθυστερήσεις

Γιατί τη θυμόμαστε

Η Γαλλία έχει φορέσει πολλές όμορφες μπλε φανέλες. Αυτή είναι η πρώτη που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Δεν είχε χορηγό, δεν είχε περίπλοκα σχέδια και δεν χρειαζόταν κάτι από αυτά. Είχε μια κόκκινη λωρίδα, τρεις λευκές γραμμές και έναν κόκκορα. Και είχε μια νύχτα του Ιουλίου, με τον Ζιντάν να ανεβαίνει δύο φορές πάνω από τους αντιπάλους του, που της έδωσε το νόημα.