Κυριάκος Παπαδόπουλος: Το Νο14 της Σάλκε, μια κεφαλιά στο Ολυμπιαστάντιον και η μπλε φανέλα με το «Tausend Freunde» κρυμμένο στον γιακά
Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος πήγε από τον Ολυμπιακό στη Σάλκε τον Ιούνιο του 2010, ντεμπούτο έκανε στο Αμβούργο, ήταν βασικός στον τελικό του Κυπέλλου του 2011 και έμεινε ως το 2014. Η ιστορία της μπλε φανέλας του Νο14, των γκολ και του τραυματισμού των 383 ημερών.
10 λεπτά ανάγνωση1.910 λέξεις
Ο 18χρονος με το Νο14
Όταν ο Κυριάκος Παπαδόπουλος έφτασε στη Σάλκε δεν είχε παίξει ούτε μία σεζόν στη Γερμανία. Ήταν ένας στόπερ από την Κατερίνη, γεννημένος στις 23 Φεβρουαρίου 1992, που στα 15 του είχε γίνει ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος και στα 18 του είχε μπροστά του ένα συμβόλαιο ως το 2014. Στη Σάλκε έμεινε ως το 2014, με το Νο14 στην πλάτη, και εκεί έζησε ένα Κύπελλο, μια ευρωπαϊκή διαδρομή ως τους προημιτελικούς και έναν τραυματισμό που τον κράτησε μακριά από τα γήπεδα πάνω από ένα χρόνο.
Η φανέλα των φωτογραφιών είναι η εντός έδρας της Σάλκε για το 2010-11: βαθύ μπλε, με λευκό γιακά που κουμπώνει, με τρεις λευκές ρίγες σε κάθε ώμο και στα μανίκια, και με το «Gazprom» στο κέντρο. Είναι η φανέλα της πρώτης του χρονιάς, που κράτησε και στη δεύτερη.




Από τον Ολυμπιακό στο Γκελζενκίρχεν
Ο Παπαδόπουλος ξεκίνησε από τον Σβορώνο Κατερίνης και το 2007, στα 15 του, υπέγραψε στον Ολυμπιακό. Έκανε ντεμπούτο στη Super League στις 2 Δεκεμβρίου 2007, με αλλαγή στο 3-1 επί του Ατρόμητου, σε ηλικία 15 ετών και 283 ημερών, και έγινε ο νεότερος που είχε παίξει ποτέ στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Στις 23 Ιουνίου 2010 η Σάλκε ανακοίνωσε ότι τον αποκτά με τετραετές συμβόλαιο, ως το 2014. Ήταν 18 ετών. Η Wikipedia δεν δίνει αποζημίωση, οπότε δεν γράφουμε αριθμό. Στην άμυνα υπήρχαν ήδη ο Μπένεντικτ Χέβεντες, ο Κρίστοφ Μέτσελντερ και ο νεαρός Γιοέλ Ματίπ, οπότε ο Παπαδόπουλος έπρεπε να διεκδικήσει τη θέση του.
21 Αυγούστου 2010: η πρώτη αγωνιστική στο Αμβούργο
Το ντεμπούτο του στη Bundesliga ήρθε στην πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2010-11, στις 21 Αυγούστου 2010. Η Σάλκε ταξίδεψε στο Αμβούργο και έχασε 2-1 από την Χάμπουργκερ, μπροστά σε 57.000 θεατές, σύμφωνα με την Wikipedia και το γερμανικό άρθρο.
Στην πρώτη του χρονιά, ο προπονητής άλλαξε στη διάρκεια της σεζόν. Ο Φέλιξ Μαγκάθ έφυγε στις 16 Μαρτίου 2011 και ο Ράλφ Ράνγκνικ ανέλαβε από τις 17 Μαρτίου. Η Σάλκε έπαιξε εκείνη τη χρονιά και στο Champions League και έφτασε ως τα ημιτελικά, όπου η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την κέρδισε 2-0 στο Γκελζενκίρχεν στις 26 Απριλίου 2011 και 4-1 στο Όλντ Τράφορντ στις 4 Μαΐου.
Η παλαιότερη φωτογραφία του στη Commons είναι από τις 16 Αυγούστου 2010, πέντε μέρες πριν από το ντεμπούτο: ο Παπαδόπουλος στέκεται σε προπόνηση με το μπλε προπονητικό της Σάλκε και το Νο14 στο στήθος.

21 Μαΐου 2011: το Βερολίνο και το Κύπελλο
Η μέρα που θα τον ακολουθεί σε κάθε βιογραφικό ήρθε στις 21 Μαΐου 2011. Στο Ολυμπιαστάντιον του Βερολίνου, μπροστά σε 75.708 θεατές, η Σάλκε αντιμετώπισε τη Ντουίσμπουργκ, που ήταν η πρώτη ομάδα της δεύτερης κατηγορίας που έφτανε σε τελικό από το 2004. Η Σάλκε κέρδισε 5-0 και πήρε το Κύπελλο για πέμπτη φορά.
Ο Παπαδόπουλος ήταν βασικός. Στη σύνθεση της Wikipedia, με προπονητή τον Ράνγκνικ, παίζει στο κέντρο της άμυνας με το Νο14, δίπλα στον Μέτσελντερ, με τον Νόιερ αρχηγό στο τέρμα. Η UEFA γράφει ότι η πρώτη ευκαιρία της Σάλκε ήρθε στο 14΄, όταν ο Χουράδο εκτέλεσε φάουλ και ο Παπαδόπουλος έκανε κεφαλιά που απέκρουσε ο Ντέιβιντ Γιέλντελ, τερματοφύλακας της Ντουίσμπουργκ. Μερικές καταγραφές το βάζουν στο 15΄.
Τα γκολ ήρθαν σε σύντομο χρόνο: ο 17χρονος Γιούλιαν Ντράξλερ σκόραρε στο 18΄ με βολή έξω από την περιοχή, ο Κλάας-Γιαν Χούντελαρ στο 22΄, ο Χέβεντες με κεφαλιά λίγο πριν το ημίχρονο, ο Χουράδο στο 55΄ και πάλι ο Χούντελαρ στο 70΄. Στον ημιτελικό είχε προηγηθεί το 1-0 στο Μόναχο απέναντι στη Μπάγερν.
Ο Παπαδόπουλος ήταν 19 ετών. Το DFB τον καταγράφει ως νικητή του Κυπέλλου 2010-11 και του Supercup 2011. Στο Supercup, στις 23 Ιουλίου 2011 στο Γκελζενκίρχεν, η Σάλκε νίκησε τη Ντόρτμουντ στα πέναλτι με 4-3 μετά το 0-0. Αν ο ίδιος έπαιξε σε εκείνο το παιχνίδι, δεν το επιβεβαιώσαμε.
Ποια φανέλα φόρεσε η Σάλκε στον τελικό δεν το επιβεβαιώσαμε: η Wikipedia καταγράφει ξεχωριστή φανέλα τελικού, όχι την εντός έδρας, χωρίς δεύτερη πηγή. Η φανέλα εδώ είναι αυτή της κανονικής σεζόν, όχι κατ’ ανάγκη του τελικού.

Η σεζόν 2011-12: τα γκολ και ο Στίβενς
Η δεύτερη σεζόν του ήταν και η πιο παραγωγική. Ο Ράνγκνικ αποχώρησε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011, ο Σέπο Άιχκορν ανέλαβε για λίγες μέρες και από τις 26 Σεπτεμβρίου η Σάλκε ήταν στα χέρια του Χουμπ Στίβενς. Ο Παπαδόπουλος έμεινε βασικός και σκόραρε τουλάχιστον πέντε φορές.
Η Wikipedia καταγράφει τα εξής γκολ του εκείνη τη χρονιά:
- 31 Ιουλίου 2011, Τένινγκεν – Σάλκε 1-11 (Κύπελλο, 1ος γύρος): γκολ στο 7΄.
- 25 Αυγούστου 2011, Σάλκε – ΗΤΚ 6-1 (πλέι-οφ του Europa League): γκολ στο 56΄, στο Γκελζενκίρχεν, μπροστά σε 10.700 θεατές.
- 1 Δεκεμβρίου 2011, Σάλκε – Στεάουα Βουκουρεστίου 2-1 (όμιλος του Europa League): το πρώτο γκολ της Σάλκε, στο 25΄, μπροστά σε 52.077 θεατές.
- 17 Δεκεμβρίου 2011, Σάλκε – Βέρντερ 5-0: το πρώτο του γκολ στη Bundesliga, στο 67΄, μπροστά σε 52.382 θεατές.
- 21 Ιανουαρίου 2012, Σάλκε – Στουτγκάρδη 3-1: το δεύτερο, στο 57΄, στο γεμάτο Γκελζενκίρχεν των 61.673 θεατών.
Το Europa League ήταν η μεγάλη διαδρομή της χρονιάς. Η Σάλκε έφτασε στους προημιτελικούς, όπου η Αθλέτικ Μπιλμπάο την κέρδισε 4-2 στο Γκελζενκίρχεν στις 29 Μαρτίου 2012 και στη ρεβάνς στο Μπιλμπάο, στις 5 Απριλίου, το ματς έληξε 2-2. Στο δεύτερο παιχνίδι ο Παπαδόπουλος πήρε κίτρινη στο 79΄, δηλαδή ήταν στο γήπεδο ως το τέλος.

Η σεζόν 2012-13: ένα γκολ στο Σάαρμπρουκεν, ένα στο Άουγκσμπουργκ και το γόνατο
Η τρίτη του χρονιά ξεκίνησε με γκολ. Στις 19 Αυγούστου 2012, στο Λούντβιχσπαρκ του Σάαρμπρουκεν, ο Παπαδόπουλος σκόραρε στο 23΄ και η Σάλκε κέρδισε 5-0 για τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου.
Στις 1 Σεπτεμβρίου 2012, στη δεύτερη αγωνιστική, η Σάλκε νίκησε 3-1 την Άουγκσμπουργκ και ο Παπαδόπουλος σκόραρε στο 33΄. Το kicker τιτλοφόρησε το ρεπορτάζ «Papadopoulos steigt am höchsten». Ήταν το τρίτο του γκολ στο πρωτάθλημα.
Στις 27 Νοεμβρίου 2012 η Σάλκε έπαιξε στο Αμβούργο και έχασε 3-1 (το ματς έκλεισε με γκολ του Χούντελαρ στο 80΄), μπροστά σε 47.127 θεατές. Σε εκείνο το παιχνίδι ο Παπαδόπουλος τραυματίστηκε στο γόνατο. Η Wikipedia γράφει ότι έμεινε εκτός 383 μέρες, με επιπλοκές και χειρουργείο στη διάρκεια της αποθεραπείας. Στις 15 Δεκεμβρίου 2013 γύρισε με τη Φράιμπουργκ (2-0 στο Γκελζενκίρχεν, 60.661 θεατές). Έπαθε και νέο τραυματισμό, στον ώμο, έπαιξε μόνο τέσσερις φορές στη σεζόν και έχασε το Μουντιάλ του 2014 με την Εθνική.
Λεβερκούζεν, 3 Αυγούστου 2014
Στις 3 Αυγούστου 2014 η Λεβερκούζεν τον πήρε δανεικό από τη Σάλκε για μια σεζόν, και εκεί τελειώνει η ιστορία του με τη μπλε φανέλα. Το DFB καταγράφει 95 αγώνες και 6 γκολ για τη Σάλκε στα γερμανικά του στοιχεία, η Wikipedia 61 αγώνες και 3 γκολ στο πρωτάθλημα. Μετράνε διαφορετικά πράγματα, γι’ αυτό δεν τους ενώνουμε σε έναν αριθμό.
Η φανέλα: μπλε, με λευκό γιακά και ένα κρυφό μήνυμα
Η φανέλα της εικόνας είναι η εντός έδρας της Σάλκε του 2010-11 και του 2011-12. Κατασκευαστής ήταν η adidas, και χορηγός η Gazprom, με τα λευκά γράμματα και τη φλόγα στο κέντρο του στήθους. Η φωτογραφία είναι αγγελία της Classic Football Shirts, μεγέθους XL, χωρίς εκτύπωση ονόματος.
Το χρώμα είναι το κλασικό μπλε της Σάλκε, χωρίς δεύτερο τόνο στο σώμα. Οι λευκές ρίγες της adidas, τρεις στον κάθε ώμο και τρεις γύρω από το κάθε μανίκι, δίνουν το βασικό σχέδιο. Το σώμα έχει μια οριζόντια ραφή πάνω από το στήθος, που χωρίζει την περιοχή των ώμων από το υπόλοιπο.


Το σήμα, ένας λευκός κύκλος με μπλε «S» και «04» και τη λευκή διαγώνια ζώνη, είναι στο αριστερό στήθος. Στο δεξί στήθος του παίκτη είναι το λογότυπο της adidas και ανάμεσά τους το κουμπί του γιακά.
Ο γιακάς με το «Tausend Freunde»

Ο γιακάς είναι το πιο ξεχωριστό κομμάτι. Είναι λευκός, με δύο κουμπιά, και στο εσωτερικό του, στο πίσω μέρος του λαιμού, υπάρχει μια εικόνα με την κερκίδα και το σύνθημα «Tausend Freunde die zusammen stehn», δηλαδή «Χίλιοι φίλοι που στέκονται μαζί». Το footballfashion.org το περιγράφει ως «A thousand friends, standing together», και γράφει ότι η φανέλα πρωτοεμφανίστηκε σε αγώνα εντός έδρας με τη Βέρντερ την 1η Μαΐου 2010, δηλαδή πριν έρθει ο Παπαδόπουλος.

Στη βάση της φανέλας υπάρχει η ένδειξη «ClimaCool» της adidas.

Η πλάτη αυτού του συγκεκριμένου αντιγράφου δεν έχει καμία εκτύπωση. Στους αγώνες είχε το «Papadopoulos» και το Νο14.



Οι φανέλες με το όνομά του
Η Classic Football Shirts έχει δύο φανέλες της Σάλκε με «Papadopoulos» και το Νο14 στην πλάτη, και μας βοηθούν να δούμε πώς φαινόταν το όνομά του.
Η πρώτη είναι η εκτός έδρας του 2011-12, λευκή με λεπτές γαλάζιες ρίγες, με την adidas, το σήμα και το «Gazprom» στο στήθος. Η πλάτη γράφει «Papadopoulos», από κάτω ένα μεγάλο μπλε «14» και στη βάση το «Schalke 04».


Η δεύτερη είναι η εντός έδρας του 2012-14, σε παιδικό μέγεθος 13-14 ετών, που φορούσε τις δύο τελευταίες χρονιές του στη Σάλκε. Είναι μπλε, με λευκή αθλητική λαιμόκοψη και ρίγες, και η πλάτη της γράφει «FC Schalke 04» πάνω από το λευκό «14» και «Papadopoulos» από κάτω.


Η φανέλα σε αριθμούς
- Σεζόν: 2010-11 (εντός έδρας, ίδιο σχέδιο και το 2011-12)
- Κατασκευαστής: adidas
- Χορηγός: Gazprom
- Αριθμός του Παπαδόπουλου: 14
- Μεταγραφή: από τον Ολυμπιακό, ανακοινώθηκε στις 23 Ιουνίου 2010, συμβόλαιο ως το 2014
- Ντεμπούτο στη Bundesliga: Χάμπουργκερ – Σάλκε 2-1, 21 Αυγούστου 2010
- Κύπελλο: Ντουίσμπουργκ – Σάλκε 0-5, 21 Μαΐου 2011
- Πρώτο γκολ στη Bundesliga: Σάλκε – Βέρντερ 5-0, 17 Δεκεμβρίου 2011, 67΄
- Τραυματισμός: 27 Νοεμβρίου 2012 στο Αμβούργο, επιστροφή 15 Δεκεμβρίου 2013 (383 μέρες)
- Αγώνες με τη Σάλκε: 95 σε όλες τις διοργανώσεις και 6 γκολ (DFB), 61 στο πρωτάθλημα και 3 γκολ (Wikipedia)
- Αναχώρηση: δανεικός στη Λεβερκούζεν, 3 Αυγούστου 2014
Οι άλλες φανέλες του στο εξωτερικό
- Σάλκε: 2010–2014, το άρθρο που διαβάσατε
- Μπάγερ Λεβερκούζεν: 2014–2017 (πρώτα δανεικός, και από το 2015 μόνιμος)
- Ρ.Μπ. Λειψία: 2016–2017 (δανεικός)
- Αμβούργο: 2017–2020 (πρώτα δανεικός). Το έχουμε ήδη γράψει σε δικό του άρθρο
- Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ: 2020–2021
- Αλ Φαΐχα: 2021 (Σαουδική Αραβία)
- Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα: 2022–2023 (Ρουμανία)
Εκτός από τους παραπάνω, ο Παπαδόπουλος έπαιξε και στον Ολυμπιακό, στον Ατρόμητο, στη Λαμία και στον Λεβαδειακό, που δεν είναι ξένοι σύλλογοι και δεν μπαίνουν στη λίστα.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Μανουέλ Νόιερ: Το παιδί του Γκελζενκίρχεν σήκωσε το Κύπελλο στο Βερολίνο με τη μαύρη φανέλα της Σάλκε και δέκα εβδομάδες μετά φορούσε το Νο1 της Μπάγερν
Στις 21 Μαΐου 2011 ήταν ο αρχηγός της Σάλκε στο 5-0 με τη Ντούισμπουργκ, με τη μαύρη φανέλα τερματοφύλακα της adidas και το Gazprom στο στήθος. Την 1η Ιουνίου υπέγραψε στη Μπάγερν, ενώ οι οπαδοί της σήκωναν πανό «Koan Neuer». Η ιστορία μιας μεταγραφής που κανείς στο Μόναχο δεν ήθελε στην αρχή.
Αντρέας Μέλερ: Ο ήρωας του Μονάχου που άλλαξε το κίτρινο με το μπλε της Γκελζενκίρχεν
Η κίτρινη φανέλα της Nike με το s.Oliver που ο Μέλερ φόρεσε στην Ντόρτμουντ του 1999-2000, και το βασιλικό μπλε της adidas που πήρε το καλοκαίρι του 2000 στη Σάλκε, η μεταγραφή που ένωσε δύο εχθρικές πλευρές του Ρουρ και κατέληξε στο «Meister der Herzen» και σε δύο Κύπελλα Γερμανίας.
Με βίντεο Ντόρτμουντ – Σάλκε: Το 4-4 μετά το 4-0
Η κίτρινη Puma της Ντόρτμουντ με το ματζέντα Evonik απέναντι στη μπλε adidas της Σάλκε με την Gazprom: στις 25 Νοεμβρίου 2017 η Ντόρτμουντ προηγήθηκε 4-0 μέσα σε 25 λεπτά, και η Σάλκε του Ντομένικο Τεντέσκο ισοφάρισε με κεφαλιά του Νάλντο στο 94ο λεπτό, στο πιο τρελό Revierderby.
Λάτσιο 2024-25
Η λευκή φανέλα των 125 χρόνων της Λάτσιο από τη Mizuno, με το κεντημένο αετό του 1979, τρεις αποχρώσεις του γαλάζιου στους ώμους και την ημερομηνία «9 Gennaio 1900» κάτω από τον γιακά στην πλάτη, φορέθηκε στο Ολίμπικο στη σεζόν της 7ης θέσης και του προημιτελικού Europa League.

