Ρεάλ Μαδρίτης – Ατλέτικο Μαδρίτης: Η «Ντέθιμα» του 93ου λεπτού
Στις 24 Μαΐου 2014 η Ατλέτικο βρισκόταν λίγα δευτερόλεπτα μακριά από το πρώτο της Champions League. Η κεφαλιά του Ράμος στο 90+3 έστειλε τον τελικό στην παράταση, όπου η Ρεάλ σκόραρε τρεις φορές και κατέκτησε τη «Ντέθιμα».

8 λεπτά ανάγνωση1.594 λέξεις
Ένα ντέρμπι για την κορυφή της Ευρώπης
Η Μαδρίτη έχει ζήσει εκατοντάδες ντέρμπι. Κανένα όμως δεν είχε τόσα πολλά στο τραπέζι όσο εκείνο της 24ης Μαΐου 2014.
Ήταν ο τελικός του Champions League. Ήταν στη Λισαβόνα, στο Estádio da Luz. Από τη μία πλευρά η Ρεάλ, που κυνηγούσε εδώ και δώδεκα χρόνια τον δέκατο ευρωπαϊκό της τίτλο, τη λεγόμενη «Ντέθιμα». Από την άλλη η Ατλέτικο, που είχε μόλις κατακτήσει το πρωτάθλημα Ισπανίας και ήθελε να σηκώσει για πρώτη φορά το τρόπαιο.
Για 93 λεπτά το τρόπαιο ήταν της Ατλέτικο. Μετά ήρθε ο Σέρχιο Ράμος.



Δύο σύλλογοι, μία πόλη
Η Ρεάλ και η Ατλέτικο μοιράζονται την ίδια πόλη, αλλά για δεκαετίες δεν μοιράζονταν το ίδιο επίπεδο. Η Ρεάλ ήταν ο σύλλογος των μεγάλων ευρωπαϊκών τίτλων. Η Ατλέτικο ήταν η ομάδα που στεκόταν απέναντι, περήφανη και συχνά πληγωμένη.
Με τον Ντιέγκο Σιμεόνε στον πάγκο, αυτό είχε αρχίσει να αλλάζει. Η Ατλέτικο είχε γίνει μια ομάδα που αμυνόταν σαν τοίχος και μάχονταν για κάθε μπάλα. Τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας.
Η Ρεάλ του Κάρλο Αντσελότι είχε στην επίθεση τον Κριστιάνο Ρονάλντο, τον Γκάρεθ Μπέιλ και τον Καρίμ Μπενζεμά. Στο κέντρο είχε τον Λούκα Μόντριτς και τον Άνχελ Ντι Μαρία, και στην εστία τον αρχηγό Ίκερ Κασίγιας.

Ο δρόμος προς τη Λισαβόνα
Η Ρεάλ πέρασε από τον όμιλο με τη Γιουβέντους, τη Γαλατασαράι και την Κοπεγχάγη, όπου πέτυχε μεταξύ άλλων ένα 6-1 στην Κωνσταντινούπολη. Στους «16» διέλυσε τη Σάλκε με 6-1 στη Γερμανία και 3-1 στη Μαδρίτη. Στα προημιτελικά νίκησε 3-0 την Ντόρτμουντ και άντεξε στη ρεβάνς, όπου έχασε 2-0. Στον ημιτελικό απέκλεισε την κάτοχο του τροπαίου Μπάγερν, με 1-0 στη Μαδρίτη και ένα εντυπωσιακό 4-0 στο Μόναχο.
Η Ατλέτικο κέρδισε τον όμιλό της απέναντι σε Ζενίτ, Πόρτο και Αούστρια Βιέννης χωρίς ήττα. Στους «16» νίκησε τη Μίλαν και στα δύο ματς, 1-0 και 4-1. Στα προημιτελικά βρήκε την Μπαρτσελόνα: 1-1 στη Βαρκελώνη, 1-0 στη Μαδρίτη. Στον ημιτελικό, μετά από 0-0 στο Βιθέντε Καλδερόν, πήγε στο Λονδίνο και νίκησε την Τσέλσι με 3-1.
Οι δύο φανέλες
Και οι δύο ομάδες φόρεσαν στη Λισαβόνα τις εντός έδρας εμφανίσεις τους, όπως κάνουν και στα ντέρμπι του πρωταθλήματος.
Η Ρεάλ φόρεσε τη λευκή φανέλα της adidas για τη σεζόν 2013-14, με γκρι λωρίδες στους ώμους και τον χορηγό Fly Emirates στο στήθος, μαζί με λευκό σορτσάκι και λευκές κάλτσες.
Η Ατλέτικο φόρεσε τις κόκκινες και λευκές κάθετες ρίγες της Nike, με μπλε σορτσάκι και κόκκινες κάλτσες. Στο στήθος της είχε τον χορηγό «Azerbaijan Land of Fire».
Λευκό απέναντι σε κόκκινο και λευκό. Τα χρώματα της Μαδρίτης, σε ένα γήπεδο της Πορτογαλίας.

Το σκηνικό της Λισαβόνας
Το Estádio da Luz, η έδρα της Μπενφίκα, ήταν γεμάτο από τις δύο πλευρές. Οι οπαδοί της Ατλέτικο είχαν απλώσει στην κερκίδα τους ένα τεράστιο πανό με τα κόκκινα και λευκά χρώματα. Οι οπαδοί της Ρεάλ είχαν γεμίσει την απέναντι πλευρά στα λευκά.
Πριν από τη σέντρα, στον αγωνιστικό χώρο απλώθηκαν τα σήματα των δύο συλλόγων και το λογότυπο της διοργάνωσης. Χιλιάδες Μαδριλένοι είχαν ταξιδέψει μέχρι την Πορτογαλία για να δουν το πρώτο ντέρμπι της πόλης τους σε τελικό Champions League.

9ο λεπτό: Μια κακή αρχή για την Ατλέτικο
Ο Ντιέγκο Κόστα ξεκίνησε τον τελικό παρά τον τραυματισμό στον μηρό που είχε πάθει λίγες μέρες νωρίτερα. Δεν άντεξε. Στο 9ο λεπτό αποχώρησε και τη θέση του πήρε ο Αντριάν Λόπεθ.
Ο Σιμεόνε είχε ξοδέψει την πρώτη του αλλαγή πριν καν ξεκινήσει πραγματικά το ματς.
36ο λεπτό: Ο Γκοδίν
Λίγο μετά το μισάωρο, η Ατλέτικο κέρδισε κόρνερ. Η μπάλα απομακρύνθηκε, επέστρεψε στην περιοχή και ο Ουρουγουανός αμυντικός Ντιέγκο Γκοδίν τη βρήκε με το κεφάλι. Ο Ίκερ Κασίγιας είχε βγει από την εστία του και η μπάλα πέρασε πάνω από τα χέρια του.
0-1 για την Ατλέτικο στο 36ο λεπτό. Ήταν το σκορ του ημιχρόνου.
Το δεύτερο ημίχρονο: Η Ρεάλ πιέζει
Ο Αντσελότι αντέδρασε στο 59ο λεπτό με διπλή αλλαγή: έβγαλε τον Φάμπιο Κοεντράο και τον Σάμι Κεντίρα και έβαλε τον Μαρσέλο και τον Ίσκο. Η Ρεάλ πέρασε στην επίθεση και η Ατλέτικο οπισθοχώρησε στην περιοχή της.
Ο Σιμεόνε απάντησε στο 66ο λεπτό με τον Χοσέ Σόσα στη θέση του Ραούλ Γκαρθία. Ο Αντσελότι έβαλε τον Άλβαρο Μοράτα στη θέση του Μπενζεμά στο 79ό. Στο 83ο ο Τόμπι Άλντερβαϊρελντ μπήκε για τον Φιλίπε Λουίς. Η Ατλέτικο είχε εξαντλήσει τις αλλαγές της.
Τα λεπτά περνούσαν και η Ρεάλ δεν έβρισκε τρόπο να περάσει τον Τιμπό Κουρτουά.
Ο τοίχος του Σιμεόνε
Η Ατλέτικο είχε φτάσει ως εκεί με μια άμυνα που σπάνια έδινε ευκαιρίες. Στη Λισαβόνα, μετά το 0-1, έκανε αυτό που ήξερε καλύτερα: έκλεισε τους χώρους κοντά στην περιοχή της και άφησε τη Ρεάλ να έχει τη μπάλα.
Ο Γκοδίν και ο Μιράντα κέρδιζαν τις κεφαλιές, ο Χουανφράν και ο Φιλίπε Λουίς κρατούσαν τα άκρα, ο Γκάμπι και ο Τιάγκο έκοβαν τις πάσες στο κέντρο. Οι κάρτες άρχισαν να μαζεύονται, σημάδι της έντασης και της κούρασης. Μέχρι το 90ό λεπτό, η Ρεάλ είχε πιέσει χωρίς να βρει τη λύση.
90+3: Ο Ράμος
Ο τέταρτος διαιτητής έδειξε πέντε λεπτά καθυστερήσεων. Είχαν μείνει περίπου δύο, όταν η Ρεάλ κέρδισε κόρνερ από τα δεξιά.
Ο Λούκα Μόντριτς έστειλε τη μπάλα στην περιοχή. Ο Σέρχιο Ράμος ξέφυγε από τη φύλαξη, πήδηξε πάνω από τους αμυντικούς της Ατλέτικο και με το κεφάλι έστειλε τη μπάλα στη γωνία του Κουρτουά.
1-1. Ο τελικός πήγαινε στην παράταση.
Η παράταση: Τρία γκολ για την ιστορία
Η Ατλέτικο είχε ξοδέψει τα πάντα. Στην παράταση η Ρεάλ ήταν ασύγκριτα φρεσκότερη.
Στο 110ό λεπτό ο Άνχελ Ντι Μαρία έκανε μια κούρσα στα αριστερά, μπήκε στην περιοχή και σούταρε. Ο Κουρτουά απέκρουσε, αλλά η μπάλα έφτασε στον Γκάρεθ Μπέιλ, που με κεφαλιά από κοντά έκανε το 2-1. Ήταν η πρώτη φορά στο ματς που η Ρεάλ περνούσε μπροστά.
Στο 118ο λεπτό ο Μαρσέλο σούταρε χαμηλά, κάτω από τον Κουρτουά. 3-1.
Στο 120ό λεπτό ο Ρονάλντο ανατράπηκε από τον Γκάμπι μέσα στην περιοχή. Ο ίδιος εκτέλεσε το πέναλτι και έκανε το 4-1. Ήταν το 17ο γκολ του στη διοργάνωση, ρεκόρ για μία σεζόν.
Η ένταση του τέλους
Στους πανηγυρισμούς για το τέταρτο γκολ, ο Ραφαέλ Βαράν έστειλε τη μπάλα προς τον πάγκο της Ατλέτικο. Ο Σιμεόνε μπήκε στο γήπεδο θυμωμένος. Ο Ολλανδός διαιτητής Μπιορν Κάιπερς τον απέβαλε και έδειξε κίτρινη κάρτα στον Βαράν.
Λίγο αργότερα ο Ίκερ Κασίγιας, ο αρχηγός της Ρεάλ, σήκωσε το τρόπαιο. Ήταν το δέκατο Κύπελλο Πρωταθλητριών / Champions League στην ιστορία της Ρεάλ.

Οι ενδεκάδες
- Ρεάλ Μαδρίτης: 1 Κασίγιας (αρχηγός), 15 Καρβαχάλ, 2 Βαράν, 4 Ράμος, 5 Κοεντράο (12 Μαρσέλο 59′), 19 Μόντριτς, 6 Κεντίρα (23 Ίσκο 59′), 22 Ντι Μαρία, 11 Μπέιλ, 9 Μπενζεμά (21 Μοράτα 79′), 7 Ρονάλντο. Προπονητής: Κάρλο Αντσελότι
- Ατλέτικο Μαδρίτης: 13 Κουρτουά, 20 Χουανφράν, 23 Μιράντα, 2 Γκοδίν, 3 Φιλίπε Λουίς (12 Άλντερβαϊρελντ 83′), 8 Ραούλ Γκαρθία (24 Σόσα 66′), 5 Τιάγκο, 14 Γκάμπι (αρχηγός), 6 Κόκε, 19 Ντιέγκο Κόστα (7 Αντριάν 9′), 9 Βίγια. Προπονητής: Ντιέγκο Σιμεόνε
Τα στοιχεία του αγώνα
- Διοργάνωση: UEFA Champions League 2013-14, τελικός
- Ημερομηνία: Σάββατο 24 Μαΐου 2014
- Γήπεδο: Estádio da Luz, Λισαβόνα
- Διαιτητής: Μπιορν Κάιπερς (Ολλανδία)
- Γκολ: Ράμος 90+3′, Μπέιλ 110′, Μαρσέλο 118′, Ρονάλντο 120′ (πέν.) – Γκοδίν 36′
- Κίτρινες κάρτες, Ρεάλ: Ράμος 27′, Κεντίρα 45+1′, Μαρσέλο 118′, Ρονάλντο 120+1′, Βαράν 120+3′
- Κίτρινες κάρτες, Ατλέτικο: Ραούλ Γκαρθία 27′, Μιράντα 53′, Βίγια 72′, Χουανφράν 74′, Κόκε 86′, Γκάμπι 100′, Γκοδίν 120′
- Αποβολή: ο προπονητής της Ατλέτικο Ντιέγκο Σιμεόνε, στο τέλος της παράτασης
Μετά τη Λισαβόνα
Για τη Ρεάλ, η «Ντέθιμα» έκλεισε μια αναμονή δώδεκα ετών. Η κεφαλιά του Ράμος στο 93ο λεπτό έγινε μία από τις πιο διάσημες στιγμές στην ιστορία του συλλόγου.
Για την Ατλέτικο, η Λισαβόνα έμεινε μια ανοιχτή πληγή. Ήταν η ομάδα που είχε μόλις κατακτήσει την Ισπανία, που για 93 λεπτά ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης, και που έφυγε από την Πορτογαλία με άδεια χέρια. Ο Σιμεόνε και οι παίκτες του θα κουβαλούσαν για χρόνια την ανάμνηση εκείνων των δύο λεπτών.

Οι πρωταγωνιστές μιας βραδιάς
Ο Σέρχιο Ράμος, ένας κεντρικός αμυντικός, ήταν εκείνος που έσωσε τη Ρεάλ στο 93ο λεπτό. Ο Γκάρεθ Μπέιλ σκόραρε το γκολ που έδωσε το προβάδισμα. Ο Μαρσέλο, που μπήκε αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, έκανε το 3-1. Και ο Κριστιάνο Ρονάλντο έκλεισε τον λογαριασμό από την άσπρη βούλα, με το γκολ του ρεκόρ.
Στην άλλη πλευρά, ο Ντιέγκο Γκοδίν ήταν ο ήρωας που κόντεψε να γίνει θρύλος. Το γκολ του στο 36ο λεπτό θα έμενε στην ιστορία ως ένα από τα πιο σημαντικά στην ιστορία της Ατλέτικο, αν η Ρεάλ δεν είχε βρει τη λύση στο τέλος.
Οι φανέλες της «Ντέθιμα»
Η λευκή φανέλα της Ρεάλ του 2013-14 έμεινε στην ιστορία του συλλόγου ως η φανέλα του δέκατου τίτλου. Για τους οπαδούς της Ρεάλ, είναι η φανέλα του 93ου λεπτού.
Η ριγέ φανέλα της Ατλέτικο εκείνης της σεζόν είναι για τους δικούς της οπαδούς μια φανέλα με δύο όψεις. Είναι η φανέλα του πρωταθλήματος του 2014, μιας από τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία του συλλόγου. Και είναι η φανέλα της Λισαβόνας, του τελικού που χάθηκε στο τελευταίο λεπτό.
Ένα ντέρμπι, δύο φανέλες, δύο εντελώς διαφορετικές αναμνήσεις από την ίδια βραδιά.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Λουίς Ενρίκε: Η μεταγραφή από τη Ρεάλ στην Μπαρτσελόνα που δεν κόστισε τίποτα
Χωρίς μεταγραφικό ποσό και χωρίς διαπραγμάτευση, ο Λουίς Ενρίκε άφησε τη λευκή φανέλα της Ρεάλ το καλοκαίρι του 1996 για τις μπλαουγκράνα ρίγες της Μπαρτσελόνα, όπου έγινε αρχηγός και ένας από τους πιο αγαπημένους παίκτες του Καμπ Νου.
Με βίντεο Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα: Η νύχτα που το ποδόσφαιρο του Γκουαρντιόλα υπέταξε το Μπερναμπέου
2 Μαΐου 2009: Η Μπαρτσελόνα του Pep Guardiola διέλυσε τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Santiago Bernabéu και μετέτρεψε το El Clásico σε ένα από τα πιο εμβληματικά παιχνίδια της σύγχρονης ποδοσφαιρικής ιστορίας.
Με βίντεο Λουίς Φίγκο: Η μεταγραφή από την Μπαρτσελόνα στη Ρεάλ που συγκλόνισε το ποδόσφαιρο
Το απίστευτο παρασκήνιο πίσω από τη μεταγραφή των 62 εκατ. ευρώ, το προσύμφωνο με τον Φλορεντίνο Πέρεθ, ο ρόλος του Ζοζέ Βέιγκα και Πάουλο Φούτρε και η «προδοσία» που οδήγησε μέχρι την περιβόητη κεφαλή γουρουνιού στο Camp Nou.
Με βίντεο Σολ Κάμπελ: Η μεταγραφή από την Τότεναμ στην Άρσεναλ που κανείς δεν είδε να έρχεται
Τον Ιούλιο του 2001 ο αρχηγός της Τότεναμ έβγαλε τη λευκή φανέλα της adidas με τη Holsten και, ως ελεύθερος, φόρεσε τη χρυσή εκτός έδρας φανέλα της Άρσεναλ με τη SEGA, ανοίγοντας τη μεγαλύτερη πληγή στην ιστορία του ντέρμπι του Βόρειου Λονδίνου.



