Νάπολι 1991-92
Η Νάπολι του Κλαούντιο Ρανιέρι τερμάτισε τέταρτη στη Serie A 1991-92 με 42 βαθμούς, 14 πίσω από την πρωταθλήτρια Μίλαν, χωρίς τον Μαραντόνα. Ο Καρέκα σκόραρε 15 φορές στο πρωτάθλημα και ο νεαρός Τζιανφράνκο Ζόλα έπαιξε 34 από τους 34 αγώνες.
10 λεπτά ανάγνωση1.898 λέξεις
Ένα ουρανί χωρίς Μαραντόνα
Ουρανί. Ακτίνες. Και ένα όνομα που φαίνεται από την άλλη άκρη του γηπέδου: Voiello.
Η φανέλα της Νάπολι της σεζόν 1991-92 έχει μια ιδιαιτερότητα που δεν φαίνεται στο σχέδιο αλλά στη ζωή της πόλης. Είναι η πρώτη εντός έδρας φανέλα που φοράει η ομάδα της Νάπολι μετά τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Το Classic Football Shirts τη χαρακτηρίζει ακριβώς έτσι: η πρώτη φανέλα της μετά-Μαραντόνα εποχής, με τον Κλαούντιο Ρανιέρι στον πάγκο και τον Τζιανφράνκο Ζόλα να αναλαμβάνει ρόλο δημιουργού.



Εδώ θα δούμε τη φανέλα από κοντά, από το γιακά μέχρι το νούμερο στην πλάτη, και θα ακολουθήσουμε τη σεζόν που τη φόρεσε: μια χρονιά που η Νάπολι τερμάτισε τέταρτη στη Serie A, έχασε 0-5 στο Μιλάνο, πήρε 4-3 στη Γένοβα σε ένα βράδυ με τρία γκολ του Σκουχράβι και έκλεισε με μια ήττα 2-4 στη Φλωρεντία. Δεν είναι η σεζόν των τίτλων.
The Shirt: ένα καλειδοσκόπιο στο χρώμα του Κόλπου
Η εντός έδρας φανέλα ήταν δουλειά της Umbro και χρησιμοποιήθηκε σε δύο σεζόν, 1991-92 και 1992-93, όπως τη χρονολογεί το Classic Football Shirts. Το βασικό χρώμα είναι το ουρανί της Νάπολι, ένα πιο φωτεινό και πιο έντονο μπλε από το κλασικό «azzurro» της εθνικής. Πάνω του η Umbro έβαλε ένα τονικό γεωμετρικό σχέδιο, δηλαδή σχέδιο στο ίδιο χρώμα σε δύο ελαφρώς διαφορετικές αποχρώσεις.
Το σχέδιο είναι μια σειρά από ακτίνες που ξεκινούν από ένα σημείο και ανοίγουν σαν βεντάλια, χωρισμένες σε τετράγωνα και τρίγωνα. Στο στήθος η βεντάλια είναι ευδιάκριτη. Στα μανίκια και στους ώμους το σχέδιο σπάει σε μικρότερα τμήματα, γιατί το ύφασμα κόβεται και ράβεται σε διαφορετικές κατευθύνσεις, και δημιουργεί μια εικόνα καλειδοσκοπίου. Μέσα στο ίδιο το ύφασμα φαίνονται και λεπτές οριζόντιες γραμμές, μια υφή που δίνει τη μεταλλική λάμψη των αθλητικών υφασμάτων των αρχών της δεκαετίας.



Ο γιακάς: ένα πόλο με λευκές ρίγες
Ο γιακάς είναι από τα πρώτα πράγματα που φαίνονται. Είναι γιακάς πόλο, υφαντός σε πλεκτό ύφασμα (ριμπ), στο ίδιο ουρανί με τη φανέλα. Στις άκρες του έχει λευκές λεπτές ρίγες, και στις δύο γωνίες υπάρχουν μικρά κουμπιά που τον κρατούν στη θέση του. Στο άνοιγμα στο στήθος η φανέλα έχει ένα λευκό κομμάτι, το πατιλέ, με ένα μόνο κουμπί. Το άνοιγμα είναι κοντό και κλείνει με κόμπο.
Στο εσωτερικό του λαιμού υπάρχει η ετικέτα με το λογότυπο της Umbro και την ένδειξη «Official Supplier», δίπλα στη σήμανση «Replikit». Το αντικείμενο της πρώτης φωτογραφίας, λοιπόν, είναι εμπορική φανέλα (replica) και όχι φανέλα αγώνα, κάτι που γράφουμε ρητά για να μη δημιουργηθεί λάθος εντύπωση.


Το διπλό ρόμβος: το λογότυπο της Umbro
Στο αριστερό στήθος, κοντά στον ώμο, βρίσκεται το κλασικό λογότυπο της Umbro: δύο ρόμβοι ο ένας μέσα στον άλλο και από κάτω η λέξη «umbro» με μικρά γράμματα. Είναι τυπωμένο σε λευκό και είναι μικρό, μια διακριτική υπογραφή που δεν ανταγωνίζεται τον χορηγό. Η Umbro ήταν ο τεχνικός χορηγός της Νάπολι εκείνη τη σεζόν, όπως γράφει η ιταλική Wikipedia.


Το σήμα: το «Ν» μέσα σε κύκλο
Στο δεξί στήθος, από την οπτική γωνία του θεατή, είναι το σήμα του συλλόγου. Είναι ένας στρογγυλός δίσκος με λευκό δαχτυλίδι, όπου γράφει γύρω γύρω «SOCIETÀ SPORTIVA CALCIO NAPOLI», και στο κέντρο ένα μεγάλο «Ν» σε ουρανί, σε λευκό φόντο. Το σήμα είναι ό,τι έμεινε από την παλιά εποχή του συλλόγου, με το γράμμα της πόλης στο κέντρο, και είναι καθαρά κυκλικό, δηλαδή χωρίς σκουτάρι ή άλλα στοιχεία. Στη φανέλα που βλέπουμε φαίνεται τυπωμένο και όχι κεντημένο, και ακριβώς απέναντι από το λογότυπο της Umbro.
Voiello: το μεγαλύτερο γράμμα της φανέλας
Ό,τι κυριαρχεί όμως είναι ο χορηγός. Το Voiello, η εταιρεία ζυμαρικών, είναι γραμμένο με ένα ιδιαίτερο, στρογγυλεμένο, σχεδόν χειρόγραφο λογότυπο, με το «V» να ξεκινά από κάτω σαν να τραβιέται με το χέρι. Είναι τυπωμένο σε παχύ λευκό και γεμίζει όλο το πλάτος του στήθους, από ρίγα σε ρίγα του σχεδίου. Στη φωτογραφία φαίνεται ότι το ανάγλυφο υλικό δίνει ένα ελαφρύ «φουσκωτό» εφέ.
Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χορηγικά της Serie A. Είναι ένα χορηγικό που ταιριάζει στη Νάπολι: ένα όνομα ζυμαρικών, το φαγητό που ταυτίζεται με την πόλη, γραμμένο πάνω στο χρώμα της.

Η πλάτη: το νούμερο χωρίς όνομα
Στην πλάτη η φανέλα είναι καθαρή: ένα μεγάλο νούμερο στο πάνω μέρος και τίποτα άλλο. Δεν υπάρχει όνομα παίκτη. Στις δύο φωτογραφίες που έχουμε από δύο διαφορετικά αντικείμενα, τα νούμερα είναι διαφορετικά και στη μορφή τους: το «7» είναι λευκό με λεπτό περίγραμμα και φαίνεται η υφή του υφάσματος μέσα του, ενώ το «16» είναι παχύ, συμπαγές και λευκό, με τετράγωνη γραμματοσειρά.
Δεν αποδίδουμε σε κάποιον συγκεκριμένο παίκτη τα νούμερα που βλέπουμε στις φωτογραφίες, γιατί καμία από τις πηγές μας δεν δίνει τη διανομή των αριθμών της σεζόν.
The Team: η Νάπολι του Ρανιέρι
Στο καλοκαίρι του 1991 η Νάπολι ήταν μια ομάδα σε μετάβαση. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν ήταν πια εκεί: η Wikipedia γράφει ότι ο Μαραντόνα είχε βρεθεί θετικός σε αντιντόπινγκ έλεγχο την άνοιξη του 1991 και ότι η ομάδα έπαιξε τη σεζόν 1991-92 χωρίς αυτόν. Στον πάγκο ήρθε ο Κλαούντιο Ρανιέρι, στη θέση του Αλμπέρτο Μπιγκόν, με πρόεδρο τον Κορράντο Φερλαΐνο, ενώ ο Λουτσιάνο Μότζι αποχώρησε ως αθλητικός διευθυντής για να γυρίσει στο Τορίνο.
Οι μεταγραφές της σεζόν ήταν τέσσερις: ο Γάλλος αμυντικός Λοράν Μπλαν από τη Μονπελιέ, ο Βιτόριο Πουσκέντου από τη Βερόνα, ο Μικέλε Παντοβάνο από την Πίζα και ο Στέφανο Ντε Αγκοστίνι από τη Ρετζιάνα. Έφυγαν, μεταξύ άλλων, ο Αλεσάντρο Ρενίκα στη Βερόνα και δύο παίκτες στην Μπολόνια.
Ο κορμός ήταν ο γνώριμος. Στο τέρμα ο Τζοβάνι Γκάλι, στην άμυνα ο αρχηγός Τσίρο Φεράρα, ο Τζοβάνι Φραντσίνι και ο Τζανκάρλο Κορραντίνι, στη μεσαία γραμμή ο Αλεμάο και ο Φερνάντο Ντε Νάπολι, και μπροστά ο Βραζιλιάνος Καρέκα και ο Ζόλα. Ο Ζόλα, Σαρδηνός γεννημένος το 1966, ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές: 34 στο πρωτάθλημα και 38 συνολικά, όπως καταγράφει η ιταλική Wikipedia. Στη σεζόν χωρίς Μαραντόνα, ο μικρόσωμος μεσοεπιθετικός βρέθηκε να κουβαλά το παιχνίδι της ομάδας, και το γκολ του στο 90΄ στη Ρώμη απέναντι στη Λάτσιο είναι η καλύτερη απόδειξη.


The Season: τέταρτη, με 14 βαθμούς πίσω από τη Μίλαν
Η σεζόν ξεκίνησε στις 1 Σεπτεμβρίου 1991 με νίκη 1-0 επί της Αταλάντα στο San Paolo, με γκολ του Ζόλα στο 84΄. Ακολούθησαν δύο ισοπαλίες, 0-0 στην Κρεμόνα και 2-2 με την Πάρμα, όπου ο Ζόλα (20΄) και ο Καρέκα (40΄) απάντησαν σε ένα αυτογκόλ του Κορραντίνι και ένα γκολ του Μπρόλιν. Στον πέμπτο αγώνα, 3-1 επί της Βερόνα με Κρίππα, Καρέκα και Παντοβάνο, και στον έκτο 4-1 στην Ασκόλι, με δύο γκολ του Καρέκα και δύο του Ζόλα.
Η πρώτη ήττα ήρθε στις 20 Οκτωβρίου: 0-1 από τη Γιουβέντους στο San Paolo, με γκολ στο 45΄. Στις 8 Μαρτίου η Γιουβέντους κέρδισε και στο Τορίνο, 3-1, με δύο γκολ του Ρομπέρτο Μπάτζιο (3΄, 44΄). Στο ημίχρονο του πρωταθλήματος η Νάπολι ήταν τρίτη με 23 βαθμούς, όπως γράφει η ιταλική Wikipedia, και στο τέλος κατέληξε τέταρτη με 42, 14 κάτω από την πρωταθλήτρια Μίλαν.
Οι τελικοί αριθμοί του πρωταθλήματος: 34 αγώνες, 15 νίκες, 12 ισοπαλίες, 7 ήττες, 56 γκολ υπέρ και 40 κατά.
Key Matches: πέντε βράδια της σεζόν
Μίλαν – Νάπολι 5-0 (5 Ιανουαρίου 1992). Η βαριά ήττα της χρονιάς. Η Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο προηγήθηκε με γκολ του Μαλντίνι στο 1΄ και συνέχισε με Ράικαρντ (27΄), Μασάρο (42΄), Ντονάντονι (65΄) και Φαν Μπάστεν (81΄). Για τη Νάπολι ήταν ένα αποτέλεσμα που έδειξε πόσο ψηλά ήταν το επίπεδο των πρωταθλητών.
Λάτσιο – Νάπολι 3-3 (1 Δεκεμβρίου 1991). Η Νάπολι βρέθηκε πίσω με δύο γκολ του Ράιντλε (25΄, 57΄) και ένα πέναλτι του Σόσα (68΄), και ισοφάρισε με Φεράρα (43΄), Μπλαν (79΄) και ένα γκολ του Ζόλα στο 90΄.
Τζένοα – Νάπολι 3-4 (19 Ιανουαρίου 1992). Ένας αγώνας με επτά γκολ. Ο Τσεχοσλοβάκος Τόμας Σκουχράβι σκόραρε τρεις φορές για τη Τζένοα (30΄, 58΄, 90΄), αλλά η Νάπολι είχε σκοράρει με Ζόλα (14΄), Σιλένζι (29΄), Καρέκα (40΄) και Αλεμάο (84΄), και κέρδισε.
Νάπολι – Ρόμα 3-2 (5 Απριλίου 1992). Η Ρόμα προηγήθηκε με αυτογκόλ του Κορραντίνι (8΄) και γκολ του Τζιαννίνι (18΄), αλλά η Νάπολι γύρισε το ματς με Σιλένζι (47΄), Καρέκα (55΄) και Ζόλα (66΄).
Νάπολι – Λάτσιο 3-0 (18 Απριλίου 1992). Ο Μπλαν άνοιξε το σκορ στο 25΄ και ο Καρέκα το έκανε 2-0 στο 57΄ και 3-0 στο 81΄.

Η έξοδος από το Κύπελλο και το κλείσιμο της σεζόν
Στο Κύπελλο Ιταλίας η Νάπολι πέρασε τη Ρετζιάνα με 1-0 στο σύνολο (1-0 και 0-0), αλλά στους 16 έπεσε πάνω στη Ρόμα. Έχασε 0-1 στη Ρώμη με πέναλτι του Ριτσιτέλι στο 85΄ και κέρδισε 3-2 στο San Paolo με Πουσκέντου (44΄) και δύο γκολ του Καρέκα (50΄, 70΄), αλλά το 3-3 στο σύνολο έδωσε την πρόκριση στη Ρόμα, με περισσότερα γκολ εκτός έδρας.
Στο πρωτάθλημα το φινάλε είχε δύο ματς: 1-1 με τη Μίλαν στις 10 Μαΐου, με τον Μπλαν να σκοράρει στο 62΄ μετά το γκολ του Ράικαρντ στο 37΄, και 2-4 στη Φλωρεντία στις 17 Μαΐου, όπου ο Μποργκονόβο σκόραρε τρεις φορές. Η σεζόν έκλεισε στις 24 Μαΐου με 1-0 επί της Τζένοα στο San Paolo, με γκολ του Μάουρο στο 70΄.
Season Stats: η Νάπολι σε αριθμούς
- Πρωτάθλημα: 4η θέση, 42 βαθμοί
- Απολογισμός: 15 νίκες, 12 ισοπαλίες, 7 ήττες
- Γκολ: 56 υπέρ, 40 κατά (+16)
- Πρώτος σκόρερ: Καρέκα, 15 γκολ στο πρωτάθλημα, 17 σε όλες τις διοργανώσεις
- Περισσότερες συμμετοχές: Ζόλα, 34 στο πρωτάθλημα, 38 σε όλες τις διοργανώσεις
- Κύπελλο Ιταλίας: αποκλεισμός στους 16 από τη Ρόμα (3-3 στο σύνολο)
- Ευρώπη: πρόκριση στο Κύπελλο UEFA 1992-93
- Προπονητής: Κλαούντιο Ρανιέρι
The Shirt Archive: η φανέλα σε αριθμούς
- Εταιρεία: Umbro (λογότυπο διπλού ρόμβου στο αριστερό στήθος)
- Χορηγός: Voiello, λευκό τυπωμένο λογότυπο στο κέντρο του στήθους
- Χρώμα: ουρανί με τονικό γεωμετρικό σχέδιο σε σχήμα ακτίνων
- Γιακάς: πόλο σε πλεκτό ύφασμα, με λευκές ρίγες στις άκρες και κουμπιά στις γωνίες
- Άνοιγμα: λευκό πατιλέ με ένα κουμπί
- Σήμα: κυκλικό, «Società Sportiva Calcio Napoli» γύρω από το «Ν»
- Πλάτη: νούμερο στο πάνω μέρος, χωρίς όνομα
- Περίοδος χρήσης: 1991-92 και 1992-93, σύμφωνα με το Classic Football Shirts
- Ιδιαιτερότητα: πρώτη εντός έδρας φανέλα μετά την αποχώρηση του Μαραντόνα
Μια φανέλα που δεν έγινε θρύλος, και γιατί αξίζει
Δεν είναι η φανέλα του πρώτου πρωταθλήματος, ούτε εκείνη με την οποία ο Μαραντόνα σήκωσε το Κύπελλο UEFA. Είναι η φανέλα που ήρθε μετά. Και σε αυτό ακριβώς βρίσκεται η αξία της: δείχνει πώς μια ομάδα ντύνεται όταν η μεγάλη εποχή έχει τελειώσει και η επόμενη δεν έχει ακόμα αρχίσει.
Το ουρανί της Umbro με τις ακτίνες, ο γιακάς πόλο και το λευκό Voiello έχουν μείνει στη μνήμη των συλλεκτών ως μία από τις πιο χαρακτηριστικές φανέλες των αρχών της δεκαετίας του ’90. Μια φανέλα όπου ο πρώτος σκόρερ ήταν ένας Βραζιλιάνος και ο παίκτης με τις περισσότερες εμφανίσεις ένας νεαρός Σαρδηνός που σε λίγα χρόνια θα γινόταν ένας από τους αγαπημένους της Premier League. Η σεζόν 1991-92 δεν είχε τίτλο, αλλά είχε τέσσερα γκολ στην Ασκόλι, ένα τρίπλ του Σκουχράβι στη Γένοβα, ένα γκολ στο 90΄ του Ζόλα στη Ρώμη και μια τέταρτη θέση που άνοιξε τον δρόμο για την Ευρώπη.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Νάπολι 2026-27
Η εντός έδρας φανέλα των 100 χρόνων της Νάπολι από την EA7 έχει το νέο «Centenary Blue» με ύφασμα που θυμίζει τη μάλλινη φανέλα των '80s, γιακά πόλο με V και ένα χρυσό μπαρόκ σήμα με το «100», το άπειρο και το Corsiero del Sole του 1926, με χορηγό την MSC.
Νάπολι: Τα 16 σήματα από το μονόγραμμα FBC του 1905 μέχρι το «N» των εκατό χρόνων
Πριν το κυκλικό «N» υπήρξαν ένα μονόγραμμα, ένας ρόμβος, ένα άλογο πάνω σε μπάλα, τα κρίνα των Βουρβόνων και ένας γάιδαρος. Δεκαέξι σήματα της Νάπολι, από τον Naples FBC του 1905 ως το «solid» του 2025, με όσα ξέρουμε για το πότε και γιατί άλλαξε το καθένα.
Με βίντεο Γκονσάλο Ιγκουαΐν: Η μεταγραφή από τη Νάπολι στη Γιουβέντους των 90 εκατομμυρίων
Από τη γαλάζια Kappa της Νάπολι με το κόκκινο Lete, με την οποία έγραψε τα 36 γκολ-ρεκόρ στη Serie A, στην ασπρόμαυρη adidas της Γιουβέντους με το Jeep: το καλοκαίρι του 2016 ο Γκονσάλο Ιγκουαΐν πέρασε στον μεγάλο αντίπαλο της Νάπολι για 90 εκατομμύρια ευρώ, με την ενεργοποίηση της ρήτρας του.
Με βίντεο Τζέιμς Μίλνερ: Μια σέντρα για το γκολ του Λάμπαρντ στο τελευταίο ματς στο Ετιχάντ, μια υπογραφή χωρίς αποζημίωση και το μαύρο Νο7 της Λίβερπουλ στο Στόουκ
Από την ουρανομπλέ φανέλα της Nike με το Etihad Airways, με την οποία ο Τζέιμς Μίλνερ έδωσε την τελευταία του πάσα για τη Σίτι στις 24 Μαΐου 2015, στη μαύρη τρίτη φανέλα της New Balance με το Standard Chartered και το Νο7, που φόρεσε στο ντεμπούτο του με τη Λίβερπουλ στις 9 Αυγούστου.

