Εθνική Γερμανίας 1995-96
Η Γερμανία του Μπέρτι Φογκτς κατέκτησε το Euro 1996 στην Αγγλία, νίκησε στα πέναλτι τους γηπεδούχους στον ημιτελικό και στον τελικό της 30ής Ιουνίου επικράτησε 2-1 της Τσεχίας με το πρώτο χρυσό γκολ στην ιστορία μεγάλου τουρνουά, του Όλιβερ Μπίρχοφ στο 95΄. Ήταν ο τρίτος ευρωπαϊκός τίτλος της.
10 λεπτά ανάγνωση1.942 λέξεις
Η φανέλα που έγινε τρόπαιο
Λευκό ύφασμα. Τρία αστέρια. Ένας γιακάς με τα χρώματα της σημαίας.
Η φανέλα της Εθνικής Γερμανίας της σεζόν 1995-96 δεν είναι από εκείνες που φωνάζουν. Δεν έχει χορηγό στο στήθος, δεν έχει εντυπωσιακό σχέδιο και τα περισσότερα στοιχεία της χωράνε σε μια πρόταση: λευκή adidas, μαύρες ρίγες, μαύρο-κόκκινο-χρυσό. Κι όμως, είναι η φανέλα μιας από τις πιο χαρακτηριστικές ευρωπαϊκών κατακτήσεων της δεκαετίας, γιατί φορέθηκε από μια ομάδα που έφτασε στον τελικό με τους μισούς της παίκτες τραυματίες ή τιμωρημένους και τον κέρδισε με ένα γκολ που δεν είχε ξαναγραφτεί ποτέ σε μεγάλο τουρνουά.



Εδώ κοιτάμε τη φανέλα από κοντά, με το σήμα, τα αστέρια και το κεντημένο λογότυπο, και ύστερα ακολουθούμε τη Γερμανία του Μπέρτι Φογκτς από τον όμιλο του Μάντσεστερ ως το Γουέμπλεϊ, στο Euro 1996 της Αγγλίας.
The Shirt: λευκό, μαύρο, κόκκινο και χρυσό
Η εντός έδρας φανέλα φτιάχτηκε από την adidas, που ντύνει την εθνική ομάδα από το 1954. Στο Classic Football Shirts κατατάσσεται ως φανέλα των ετών 1996-98, δηλαδή ως η εμφάνιση της περιόδου του Euro 1996 και της συνέχειας ως το Μουντιάλ του 1998. Το βασικό της χρώμα είναι το λευκό, το χρώμα που η Γερμανία φοράει εντός έδρας από την εποχή της Πρωσίας, όπως σημειώνει και η Wikipedia για την ιστορία των εμφανίσεων της ομάδας.
Στις φωτογραφίες από κοντά φαίνεται μια διακριτική κάθετη ύφανση, λεπτές ρίγες στο ίδιο λευκό που πιάνουν το φως.
Ο γιακάς είναι ψηλός και πλεκτός, χωρίς το κλασικό V. Είναι μαύρος και πάνω του τρέχουν δύο λεπτές λωρίδες, μία κόκκινη και μία χρυσή, ώστε με το μαύρο να σχηματίζουν τη σημαία της Γερμανίας. Ακριβώς κάτω από αυτόν, στο λαιμό, υπάρχει ένα μικρό άνοιγμα με δύο κουμπιά στο ίδιο λευκό χρώμα, σαν γιακάς «παππού».

Οι μανσέτες των μανικιών επαναλαμβάνουν το ίδιο σχέδιο: πλεκτές, μαύρες, με την κόκκινη και τη χρυσή ρίγα να τις διατρέχουν κατά μήκος. Στους ώμους, από το γιακά ως το μανίκι, περνούν οι τρεις μαύρες ρίγες της adidas, το σήμα κατατεθέν του κατασκευαστή.
Το σήμα της ΔΟΜ και τα τρία αστέρια
Στο αριστερό στήθος του παίκτη βρίσκεται το σήμα της Γερμανικής Ομοσπονδίας (DFB): ένα μαύρο ασπιδοειδές κέντημα, με λευκό περίγραμμα και, στο εσωτερικό του, τον αετό σε λευκό κύκλο με την επιγραφή DEUTSCHER FUSSBALL-BUND. Το σήμα είναι κεντημένο και όχι τυπωμένο, και η ανάγλυφη υφή του φαίνεται καθαρά στις φωτογραφίες από κοντά.

Πάνω από το σήμα υπάρχουν τρία αστέρια, ένα μαύρο, ένα κόκκινο και ένα χρυσό. Εδώ βρίσκεται το πιο ιδιαίτερο στοιχείο της φανέλας. Σύμφωνα με τη Wikipedia, τα τρία αστέρια προστέθηκαν πάνω από το σήμα το 1996 και συμβολίζουν τα τρία Παγκόσμια Κύπελλα της Γερμανίας, του 1954, του 1974 και του 1990. Ο τέταρτος αστέρας ήρθε αργότερα, το 2014, μετά την κατάκτηση του τέταρτου Μουντιάλ.
Στο δεξί στήθος είναι το κεντημένο λογότυπο της adidas, με το όνομα σε μικρά μαύρα γράμματα. Δεν υπάρχει χορηγός στο στήθος.
Λεπτομέρειες: ετικέτες, νούμερα και γραμματοσειρά
Κάτω αριστερά, στο στρίφωμα, είναι ραμμένη η κόκκινη υφαντή ετικέτα «Deutscher Fußball-Bund» με την ένδειξη «Registered Trade Mark», ένα από εκείνα τα μικρά στοιχεία που ξεχωρίζουν τη φανέλα από ένα απλό ρούχο. Κάτω δεξιά, στο ίδιο στρίφωμα, φαίνονται οι μικρές τρεις ρίγες της adidas.
Στην πλάτη, το όνομα και ο αριθμός είναι τυπωμένα σε μαύρο χρώμα με γραμματοσειρά με πατούρες, τύπου «ελληνικού» σειριφ, που ξεχωρίζει από τα σύγχρονα ευθύγραμμα γράμματα. Το όνομα είναι σε κεφαλαία γράμματα στο πάνω μέρος της πλάτης και ο αριθμός είναι τεράστιος, κάτω από αυτό. Τα αντικείμενα που απεικονίζουμε εδώ είναι φανέλες με τον αριθμό 18 με το όνομα του Γιούργκεν Κλίνσμαν και με το 7 του Αντρέας Μέλερ, όπως τις πουλάει το Classic Football Shirts. Και στις δύο εκδοχές με όνομα υπάρχει και ένας μικρός αριθμός στο στήθος, δίπλα στο λογότυπο της adidas.



Στο δελτίο του αντικειμένου με τον Κλίνσμαν, το Classic Football Shirts σημειώνει «original style print» και μικρό 18 στο μπροστινό μέρος. Στις φωτογραφίες δεν υπάρχει διακριτικό χορηγού ούτε μπάτζ στα μανίκια, και αυτό φέρνει τη φανέλα πιο κοντά στις παραδοσιακές εθνικές φανέλες παρά στις εμπορικές των συλλόγων.
The Team: ο Φογκτς, οι τραυματίες και η σκληρή ομάδα
Ο προπονητής ήταν ο Μπέρτι Φογκτς, που είχε αναλάβει την ομάδα μετά το Μουντιάλ του 1990 από τον αποχωρούντα Φραντς Μπεκενμπάουερ, και είχε χάσει στο Euro 1992 τον τελικό από τη Δανία με 2-0. Το 1996 ήταν ο πρώτος του τίτλος ως ομοσπονδιακού προπονητή.
Ο άξονας της ομάδας ήταν ο Αντρέας Κέπκε στο τέρμα, ο Ματίας Ζάμερ ως ελεύθερος πίσω από την άμυνα, ο Ντίτερ Άιλτς μπροστά από αυτόν, ο Κρίστιαν Τσίγκε στην αριστερή πτέρυγα, ο Θόμας Χάσλερ και ο Μέχμετ Σολ στη δημιουργία, και μπροστά ο αρχηγός Γιούργκεν Κλίνσμαν, με παρτενέρ τον Στέφαν Κούντς.
Η πιο ισχυρή της σύγκριση ήταν ο όμιλος. Το Euro 1996 έβαλε την Γερμανία στον Γ΄ όμιλο με την Τσεχία, την Ιταλία και τη Ρωσία, έναν όμιλο που η Guardian χαρακτήρισε το 2007 ως τον πιο δυνατό «όμιλο του θανάτου» σε οποιοδήποτε Euro ή Μουντιάλ, με βάση την κατάταξη της FIFA.

The Season: ο όμιλος του Μάντσεστερ
Η Γερμανία ξεκίνησε στις 9 Ιουνίου 1996 στο Όλντ Τράφορντ με νίκη 2-0 επί της Τσεχίας, με γκολ των Κρίστιαν Τσίγκε και Αντρέας Μέλερ. Ο Γιούργκεν Κόλερ τραυματίστηκε στο γόνατο και έμεινε εκτός για το υπόλοιπο του τουρνουά.
Στις 16 Ιουνίου η Γερμανία νίκησε τη Ρωσία με 3-0, πάλι στο Όλντ Τράφορντ. Μια μέρα νωρίτερα, ο IRA είχε τοποθετήσει βόμβα στο κέντρο του Μάντσεστερ και το ματς, για λίγο, ήταν σε αμφιβολία, όμως το γήπεδο ελέγχθηκε και ο αγώνας έγινε. Ο Ζάμερ άνοιξε το σκορ στο δεύτερο ημίχρονο, ο Κλίνσμαν σκόραρε δύο φορές, και οι Ρώσοι έμειναν με δέκα παίκτες μετά την αποβολή του Κόβτουν.
Στις 19 Ιουνίου ήρθε το 0-0 με την Ιταλία. Νωρίς στο παιχνίδι ο Κέπκε απέκρουσε το πέναλτι του Τζιανφράνκο Τσόλα, και στη συνέχεια ο Τόμας Στρουντς αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα, αφήνοντας τη Γερμανία με δέκα παίκτες για το υπόλοιπο. Με επτά βαθμούς η Γερμανία τελείωσε πρώτη, και η Τσεχία, με τέσσερις και με το 3-3 με τη Ρωσία, πέρασε ως δεύτερη, μένοντας πάνω από την Ιταλία λόγω της μεταξύ τους αναμέτρησης.
Key Matches: Κροατία, Αγγλία και η νύχτα των πέναλτι
Στον προημιτελικό της 23ης Ιουνίου, στο Όλντ Τράφορντ, με 43.412 θεατές και διαιτητή τον Λάιφ Σούντελ από τη Σουηδία, η Γερμανία νίκησε την Κροατία με 2-1. Ο Κλίνσμαν άνοιξε το σκορ με πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο και αναγκάστηκε να αποχωρήσει τραυματίας πριν το ημίχρονο, με αντικαταστάτη τον Στέφαν Φρόιντ. Ο Νταβόρ Σούκερ ισοφάρισε στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ίγκορ Στίμαατς αποβλήθηκε, και ο Ζάμερ σκόραρε το γκολ της νίκης έπειτα από πάσα του Σολ.
Στις 26 Ιουνίου, στον ημιτελικό στο Γουέμπλεϊ με 75.862 θεατές και διαιτητή τον Σάντορ Πουλ από την Ουγγαρία, η Γερμανία συναντήθηκε με τους οικοδεσπότες. Η Αγγλία προηγήθηκε νωρίς με κεφαλιά του Άλαν Σίρερ από κόρνερ του Πολ Γκασκόιν, και ο Κούντς ισοφάρισε λίγο αργότερα. Έπειτα από το 1-1 στην κανονική διάρκεια και στην παράταση, το ματς κρίθηκε στα πέναλτι: οι Χάσλερ, Στρουντς, Ρόιτερ, Τσίγκε, Κούντς και Μέλερ σκόραραν για τη Γερμανία, ενώ ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ αστόχησε για την Αγγλία. Το 6-5 έστειλε τη Γερμανία στον πέμπτο της τελικό σε επτά Euro.
Ο τελικός: Γουέμπλεϊ, 30 Ιουνίου 1996
Ο τελικός έγινε στις 30 Ιουνίου 1996 στο παλιό Γουέμπλεϊ, με 73.611 θεατές και διαιτητή τον Πιερλουίτζι Παϊρέτο από την Ιταλία. Αντίπαλος ήταν η Τσεχία του Ντούσαν Ούριν, που έφτανε στον πρώτο της τελικό ως Τσεχία. Η Γερμανία είχε φέρει στο Γουέμπλεϊ ένα σύνολο γεμάτο κενά: Μέλερ και Ρόιτερ ήταν τιμωρημένοι, ο Κλίνσμαν, ο Άιλτς, ο Χέλμερ και ο Τσίγκε δεν ήταν πλήρως υγιείς και άλλοι τέσσερις παίκτες έλειπαν με μακροχρόνιους τραυματισμούς. Ο Ούλιβερ Καν και ο Όλιβερ Ρεκ, αναπληρωματικοί τερματοφύλακες, πήραν φανέλες πεδίου, και η UEFA επέτρεψε στους προπονητές να καλέσουν δύο επιπλέον παίκτες, με τον Φογκτς να προσθέτει τον Γένς Τοντ.
Η ενδεκάδα της Γερμανίας: Κέπκε (1), Ζάμερ (6), Μπάμπελ (14), Χέλμερ (5), Στρουντς (19), Τσίγκε (17), Άιλτς (21), Σολ (8), Χάσλερ (10), Κλίνσμαν (18, αρχηγός), Κούντς (11). Αλλαγές: ο Μάρκο Μπόντε (3) και ο Όλιβερ Μπίρχοφ (20).
Το πρώτο ημίχρονο έμεινε χωρίς γκολ. Ο Κούντς είχε την καλύτερη ευκαιρία, με ένα βολέ που ξεπέρασε τον Πετρ Κούμπα αλλά απομακρύνθηκε από τον Καρέλ Ράντα, ενώ λίγο πριν το διάλειμμα ο Άιλτς τραυματίστηκε και έφυγε με φορείο. Στο δεύτερο ημίχρονο, στο 59΄, η Τσεχία κέρδισε πέναλτι, έπειτα από φάουλ του Ζάμερ στον Καρέλ Πομπόρσκι, και ο Πάτρικ Μπέργκερ σκόραρε με πλασέ κάτω από τον Κέπκε. Η απόφαση ήταν αμφισβητούμενη, με τη φάση να ξεκινά μάλλον έξω από την περιοχή.
Στο 69΄ ο Φογκτς έβγαλε τον Σολ και έβαλε τον Μπίρχοφ. Στο 73΄ ο Μπίρχοφ ισοφάρισε με κεφαλιά σε φάουλ του Τσίγκε, με χαμηλή μπάλα πέρα από τον Κούμπα. Το ματς πήγε στην παράταση, όπου για πρώτη φορά σε μεγάλο τουρνουά ίσχυε ο κανόνας του χρυσού γκολ: όποιος σκόραρε πρώτος κέρδιζε το ματς, χωρίς να υπάρχει δεύτερη ευκαιρία.
Το χρυσό γκολ του Μπίρχοφ
Στο 95΄ ο Κλίνσμαν έδωσε την μπάλα στον Μπίρχοφ, που είχε την πλάτη στο τέρμα και πίεση πάνω του από τον Μίροσλαβ Κάντλετς. Ο Γερμανός επιθετικός γύρισε και σούταρε, η μπάλα άλλαξε πορεία σε αντίπαλο παίκτη, τον Μιχάλ Χορνιάκ, και πέρασε μέσα από τα χέρια του Κούμπα στο δίχτυ. Ο διαιτητής επιβεβαίωσε με τον βοηθό ότι ο Κούντς δεν ήταν οφσάιντ και σφύριξε τη λήξη: Γερμανία 2-1 και τρίτος ευρωπαϊκός τίτλος.

Ο Πομπόρσκι ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης του αγώνα, και στην ομάδα του τουρνουά μπήκαν οι Κέπκε, Ζάμερ και Άιλτς μαζί με τον Πομπόρσκι. Κορυφαίος σκόρερ του Euro ήταν ο Σίρερ με πέντε γκολ, και ο Κλίνσμαν είχε τρία, ίσα με τον Σούκερ.
Η φανέλα στο γήπεδο και ο θρίαμβος
Η φανέλα δεν έγινε διάσημη από την εμφάνισή της, αλλά από τα βράδια της: το πέναλτι του Μέλερ στον ημιτελικό, το γκολ του Ζάμερ στην Κροατία, το χρυσό γκολ του Μπίρχοφ.
Το 1996 ήταν μια χρονιά που η Γερμανία γιόρτασε με τον δικό της τρόπο. Η ομάδα ανακηρύχθηκε ομάδα της χρονιάς, ο Ζάμερ αναδείχθηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη Γερμανία και, σύμφωνα με τη γερμανική Wikipedia, ήταν ο τελευταίος Γερμανός που κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή της Ευρώπης. Ο Κέπκε ανακηρύχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας του Euro και παγκοσμίως για το 1996.
Για τον Φογκτς, το Γουέμπλεϊ ήταν η δικαίωση, γιατί κέρδισε επιτέλους ένα τίτλο ως προπονητής της εθνικής ομάδας, και μάλιστα στην τρίτη του προσπάθεια. Στο Μουντιάλ του 1998 η Γερμανία αποκλείστηκε στους «οκτώ» από την Κροατία με 0-3 και ο Φογκτς αποχώρησε.
Η φανέλα σε αριθμούς
- Ομάδα: Εθνική Γερμανίας (Γερμανία)
- Φανέλα: εντός έδρας, λευκή
- Σεζόν / διοργάνωση: 1995-96, UEFA Euro 1996
- Κατασκευαστής: adidas (από το 1954)
- Χορηγός στο στήθος: κανένας
- Γιακάς: μαύρος, πλεκτός, με κόκκινη και χρυσή ρίγα, και δύο κουμπιά
- Μανσέτες: μαύρες με κόκκινη και χρυσή ρίγα
- Ώμοι: τρεις μαύρες ρίγες adidas
- Σήμα: κεντημένο ασπιδοειδές της ΔΟΜ (DFB), με τρία αστέρια από πάνω (μαύρο, κόκκινο, χρυσό)
- Πλάτη: όνομα και αριθμός σε μαύρα γράμματα με πατούρες
- Ετικέτα: κόκκινη υφαντή «Deutscher Fußball-Bund» κάτω αριστερά
- Φορέθηκε στο: Euro 1996, Αγγλία (το Classic Football Shirts τη χρονολογεί 1996-98)
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Λόταρ Ματέους: Ο 150ός αγώνας στο Ρότερνταμ, τρία γκολ του Κονσεϊσάο και η λευκή φανέλα Νο10 που έκλεισε μια ολόκληρη εποχή
Με τη λευκή εντός έδρας φανέλα της adidas, τους γκρι ώμους με τις τρεις ρίγες, το κέντημα του αετού της DFB και το Νο10, ο 39χρονος Λόταρ Ματέους έπαιξε στις 20 Ιουνίου 2000 στο Ρότερνταμ τον 150ό και τελευταίο αγώνα του με τη Γερμανία, μια ήττα 0-3 από την Πορτογαλία στο Euro 2000.
Γιούργκεν Κλίνσμαν: Αρχηγός με το Νο18 στη Λυών, μια κόκκινη στο 40ό λεπτό και το 0-3 που έκλεισε τις 108 συμμετοχές
Με τη λευκή adidas του Μουντιάλ 1998, τη μαύρη-κόκκινη-χρυσή λωρίδα στο στήθος, τα τρία αστέρια και το Νο18 στην πλάτη, ο Γιούργκεν Κλίνσμαν έπαιξε στις 4 Ιουλίου 1998 στη Λυών τον τελευταίο του αγώνα με τη Γερμανία, έναν προημιτελικό που η Κροατία κέρδισε 3-0.
Με βίντεο Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ: Δάκρυα με το μικρόφωνο στο χέρι, 67 λεπτά με το περιβραχιόνιο και ένα selfie στη μέση του αγώνα
Με τη λευκή εντός έδρας φανέλα της adidas, το Νο7, το χρυσό σήμα των πρωταθλητών κόσμου και το περιβραχιόνιο αρχηγού, ο Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ έπαιξε 67 λεπτά στο Μενχενγκλάντμπαχ, στις 31 Αυγούστου 2016, και έκλεισε με 121 συμμετοχές τα δώδεκα χρόνια του με τη Γερμανία.
Μίροσλαβ Κλόζε: Βγήκε στο 88ο λεπτό και είκοσι πέντε λεπτά αργότερα ο αντικαταστάτης του έκανε τη Γερμανία παγκόσμια πρωταθλήτρια
Με τη λευκή εντός έδρας φανέλα της Adidas, το κόκκινο σεβρόν στο στήθος, τρία αστέρια πάνω από το έμβλημα της DFB και το Νο11 στην πλάτη, ο Μίροσλαβ Κλόζε έπαιξε 88 λεπτά στον τελικό του Μαρακανά και έκλεισε τη διεθνή του καριέρα με 137 αγώνες και 71 γκολ.

