Άγγελος Χαριστέας: Το Νο9 του Άγιαξ, ένα γκολ στο Κλάσικερ και η φανέλα με την ένδειξη «Finale Gatorade Cup» στο στήθος

Ένας πρωταθλητής Ευρώπης στο Άμστερνταμ

Το καλοκαίρι του 2004 ο Άγγελος Χαριστέας ήταν ο άνθρωπος που είχε νικήσει την Πορτογαλία στον τελικό του Euro. Λίγους μήνες αργότερα, με τον Μίροσλαβ Κλόζε να έχει φτάσει στη Βρέμη, ήταν πια ο τρίτος επιθετικός της Βέρντερ και έψαχνε χρόνο συμμετοχής. Τον Δεκέμβριο του 2004 μετακόμισε στον Άγιαξ για ποσό περίπου πέντε εκατομμυρίων ευρώ, όπως έγραψε το Spiegel στις 23 Δεκεμβρίου 2004. Ο Οτο Ρεχάγκελ είχε ζητήσει δημόσια από τον επιθετικό του να αλλάξει ομάδα τον Ιανουάριο, για να παίζει περισσότερο.

Ο Άγιαξ έψαχνε αντικαταστάτη του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, που είχε φύγει για τη Γιουβέντους. Ο Χαριστέας έκανε το ντεμπούτο του στις 23 Ιανουαρίου 2005 με την Ουτρέχτη και σκόραρε το πρώτο του γκολ τέσσερις μέρες αργότερα με την Χέρενφεν. Η πρώτη του σεζόν έμεινε όμως χωρίς συνέχεια, γιατί μετά από εκείνο το γκολ έπαιξε μόλις άλλα τρία παιχνίδια ως το τέλος της σεζόν.

Η σεζόν που μας απασχολεί εδώ είναι η επόμενη, το 2005-06, η μία και μοναδική πλήρης χρονιά του στο Άμστερνταμ. Ο προπονητής ήταν ο Ντάνι Μπλιντ, και ο Έλληνας έπαιζε με το Νο9 στην πλάτη, με την εντός έδρας φανέλα της adidas που ξεχωρίζει από μακριά: κόκκινη κεντρική ζώνη, λευκά μανίκια και το όνομα της τράπεζας ABN·AMRO να τρέχει κάθετα στο στήθος.

Η φανέλα: κόκκινο και λευκό με μία κάθετη γραμμή

Η εντός έδρας φανέλα του Άγιαξ για το 2005-06 είναι φτιαγμένη από την adidas. Το σχέδιο στηρίζεται σε αυτό που θεωρείται το παραδοσιακό «ταυτοσήμο» του συλλόγου: μία φαρδιά κόκκινη κάθετη ζώνη στη μέση, από τον λαιμό ως το στρίφωμα, και λευκά πλευρά και μανίκια. Στις φωτογραφίες προϊόντος φαίνονται πάνω στα πλευρά και κάτω από τα μπράτσα διάτρητα πάνελ από ελαφρύ δικτυωτό ύφασμα, για αερισμό, και λεπτές ραφές που ακολουθούν το σχήμα του σώματος.

Η ζώνη στο στήθος δεν είναι συμμετρική: αριστερά για τον θεατή βρίσκεται το λευκό λογότυπο της adidas, στη μέση το σήμα του συλλόγου, και δεξιά το όνομα του χορηγού. Όλα έχουν λευκό χρώμα πάνω στο κόκκινο, που κρατά τη φανέλα καθαρή και χωρίς φλύαρα στοιχεία.

Το σήμα και η adidas

Το σήμα του Άγιαξ είναι ο γνωστός κύκλος με το κεφάλι του Αίαντα, ο οποίος κοιτάζει προς τα αριστερά με το κράνος του, και γύρω του το όνομα AJAX στο πάνω μέρος και AMSTERDAM στο κάτω. Στη φανέλα είναι σε μονόχρωμη εκδοχή, με λευκό περίγραμμα και ένα λεπτό κόκκινο δαχτυλίδι. Βρίσκεται στο κέντρο της κόκκινης ζώνης και όχι στο στήθος της καρδιάς, κάτι που συμβαίνει σε πολλές φανέλες του Άγιαξ εκείνης της εποχής.

Δίπλα του, στην αριστερή πλευρά για όποιον κοιτάζει τη φανέλα, το τρίφυλλο λογότυπο της adidas με την ονομασία από κάτω, σε λευκό. Είναι ένα σχετικά μικρό λογότυπο, που δεν αφαιρεί χώρο από το σήμα.

Ο λαιμός και η ετικέτα

Ο γιακάς είναι στρογγυλός και χωρίς κουμπιά ή γιακά πόλο. Το κόκκινο της ζώνης συνεχίζεται στο εσωτερικό του λαιμού, ενώ στο πίσω μέρος υπάρχει η ετικέτα της adidas με τα μεγέθη και τις οδηγίες πλύσης. Οι ώμοι είναι λευκοί, και τα μανίκια ξεκινούν από τον λαιμό σε γραμμή που θυμίζει ράγκλαν.

ABN·AMRO: ένας χορηγός γραμμένος κάθετα

Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ο χορηγός. Η ολλανδική τράπεζα ABN·AMRO δεν είναι τυπωμένη οριζόντια, όπως σχεδόν σε κάθε άλλη φανέλα, αλλά κάθετα, με μεγάλα λευκά κεφαλαία γράμματα και μια τελεία ανάμεσα στις δύο λέξεις. Διαβάζεται από κάτω προς τα πάνω, κατά μήκος της δεξιάς πλευράς της κόκκινης ζώνης, ώστε το όνομα να ακολουθεί το ίδιο το σχέδιο της φανέλας.

Η πλάτη και το νούμερο

Η πλάτη έχει το ίδιο σχέδιο με κόκκινη ζώνη, και πάνω της το όνομα του παίκτη σε λευκά κεφαλαία, με ελαφριά καμπύλη, και από κάτω ένα μεγάλο λευκό νούμερο. Στις αγγελίες του Classic Football Shirts υπάρχουν φανέλες με το όνομα Γκαλάσεκ και Νο6, και με το όνομα Σνέιντερ και Νο18. Δεν υπάρχει φωτογραφία φανέλας με το όνομα Χαριστέας, οπότε εδώ βλέπετε τη μορφή της πλάτης και όχι το δικό του Νο9.

Η φανέλα με το «Finale Gatorade Cup»

Υπάρχει και μια ειδική εκδοχή της ίδιας φανέλας. Σε μία αγγελία του Classic Football Shirts η φανέλα έχει κάτω από το σήμα, σε μικρά λευκά γράμματα, τρεις γραμμές: «Finale Gatorade Cup», «Ajax – PSV» και «7 Mei 2006». Είναι η ημερομηνία του τελικού του Κυπέλλου Ολλανδίας, στον οποίο ο Άγιαξ νίκησε την PSV. Το Κύπελλο εκείνη τη χρονιά ονομαζόταν Gatorade Cup, μετά τον χορηγό της διοργάνωσης, όπως φαίνεται και από το κείμενο της επίσημης ιστοσελίδας του συλλόγου.

Πρόκειται για ειδική εκδοχή με την ένδειξη του τελικού. Δεν γνωρίζουμε αν οι παίκτες φόρεσαν στο γήπεδο φανέλα με την ίδια ένδειξη, γι’ αυτό η φωτογραφία χρησιμοποιείται εδώ μόνο ως απόδειξη ότι το κόκκινο και λευκό του 2005-06 είναι η φανέλα εκείνου του τελικού.

Ο πρώτος μήνας: ένα γκολ στο Κλάσικερ

Το 2005-06 ο Άγιαξ ξεκίνησε το πρωτάθλημα με ένα ντέρμπι. Στις 28 Αυγούστου 2005 υποδέχτηκε τη Φέγενορντ στο Άμστερνταμ Αρένα, με 49.567 θεατές, μόλις τέσσερις μέρες μετά την πρόκριση στους ομίλους του Champions League. Το πρώτο ημίχρονο έκλεισε 0-1 με γκολ του Σαλομόν Καλού στο 16΄. Ο Χαριστέας μπήκε στο 46΄ στη θέση του Μάρκους Ρόζενμπεργκ.

Στο 49΄ ο Ντιρκ Κόιτ έκανε το 0-2. Στο 79΄ ο Σνέιντερ σέρβιρε και ο Έλληνας μείωσε σε 1-2. Το ματς έληξε με αυτό το σκορ, και η Φέγενορντ έφυγε νικήτρια. Το γκολ ήταν πάντως ιδιαίτερο: ο Χαριστέας θα έπαιζε στη συνέχεια και για τη Φέγενορντ, και η ολλανδική Wikipedia τον καταγράφει ανάμεσα στους παίκτες που σκόραραν στο Κλάσικερ και για τις δύο ομάδες.

Δύο γκολ μέσα σε δεκατρία λεπτά

Τον Σεπτέμβριο ο Άγιαξ υποδέχτηκε τη Ρόντα. Στις 24 Σεπτεμβρίου, με 45.856 θεατές, ο Χαριστέας βρήκε δίκτυα στο 27΄ με πάσα του Στίβεν Πίναρ και στο 40΄ με πάσα του Ούρμπι Εμανουελσον. Ο Πίναρ έκανε το 3-0 στο 69΄, ο Σόνκο μείωσε στο 81΄ και ο Γκαλάσεκ έκλεισε το 4-1 με πέναλτι στο 85΄.

Ήταν η μέρα που ο Έλληνας έδειξε τι μπορούσε να προσφέρει: ύψος 1,91 μ., κεφαλιά, και μια ικανότητα να βρίσκεται στο σωστό σημείο. Ο αθλητικός διευθυντής της Βέρντερ, Κλάους Αλόφς, τον είχε περιγράψει από το 2002 ως «δυνατό στο κεφάλι, πολύ γρήγορο και με καλή τακτική συμπεριφορά».

Η Πρωτοχρονιά που είχε δύο γκολ

Στις 27 Δεκεμβρίου 2005, πάλι στο Άμστερνταμ Αρένα, με 48.547 θεατές, ο Άγιαξ έπαιξε με τη Γκρόνινγκεν. Ο Ρόζενμπεργκ άνοιξε το σκορ στο 7΄ με πάσα του Χαριστέα, και ο Χαριστέας έκανε το 2-0 στο 18΄. Στο 67΄ πέτυχε και δεύτερο γκολ με κεφαλιά. Η Γκρόνινγκεν μείωσε με το γκολ του Σάλμον στο 89΄ και του Λεβτσένκο στο 90+2΄, και το ματς έληξε 3-2.

Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 22 Δεκεμβρίου, είχε σκοράρει και στο Κύπελλο. Στο Γιαν Λούβερς Στάντιον, με τον Άιντχόφεν να δέχεται έξι γκολ, ο Άγιαξ νίκησε 6-1 και το πρώτο γκολ ήταν δικό του, στο 4΄.

Ο δρόμος προς τον τελικό

Η πορεία του Άγιαξ στο Κύπελλο ήταν καθαρή. Μετά το 6-1 στο Άιντχόφεν ήρθε το 3-0 στη Χέρενφεν, στις 2 Φεβρουαρίου 2006, με γκολ των Ροσάλες (9΄), Χούντελααρ (89΄) και Εμανουελσον (90΄). Στον ημιτελικό, στις 22 Μαρτίου, ο Άγιαξ νίκησε τη Ρόντα 4-1 στην παράταση, με δύο γκολ του Χούντελααρ και δύο του Ράιαν Μπάμπελ.

Στις 12 Απριλίου 2006 ο Χαριστέας έδωσε ένα ακόμη κρίσιμο γκολ, στο πρωτάθλημα. Η Φίτεσε προηγούνταν 0-1 με γκολ του Γιουσούφ Χέρσι στο 62΄, και ο Έλληνας μπήκε στο 70΄ στη θέση του Ρόζενμπεργκ. Στο 89΄ ο Χούντελααρ ισοφάρισε και στο 90+3΄ ο Χαριστέας πέτυχε με κεφαλιά, από πάσα του Σνέιντερ, το 2-1 μπροστά σε 46.686 θεατές. Τον ίδιο μήνα, στις 26 Απριλίου, σκόραρε και στον πρώτο αγώνα των πλέι-οφ για το Ευρωπαϊκό εισιτήριο, 2-0 με τη Γκρόνινγκεν.

Ο τελικός της 7ης Μαΐου

Στις 7 Μαΐου 2006, στο Ντε Κάιπ του Ρότερνταμ, ο Άγιαξ έπαιξε με την PSV στον τελικό του Κυπέλλου. Ο Χαριστέας ήταν βασικός, με το Νο9, σε ενδεκάδα με τον Στέκελενμπουργκ, τον Χάιτινγκα, τον Βερμάελεν, τον Εμανουελσον, τον Γκαλάσεκ, τον Σνέιντερ, τον Χούντελααρ και τον Ρόζενμπεργκ.

Το σκορ ήταν 0-0 στο ημίχρονο, και ο Ρόζενμπεργκ βγήκε στο 46΄ για τον Μπάμπελ. Στο 48΄ ο Χούντελααρ έκανε το 1-0 με κεφαλιά, από κόρνερ. Στο 53΄ ο Μάικλ Λέιμι ισοφάρισε για την PSV. Ο Γκαλάσεκ αποβλήθηκε αργότερα με δεύτερη κίτρινη. Στο 65΄ ο Χαριστέας βγήκε και μπήκε ο Ιντουίχες Μαντούρο (η ολλανδική Wikipedia γράφει 66΄). Στο 90΄ ο Χούντελααρ βρήκε το νικητήριο γκολ και ο Άγιαξ κέρδισε 2-1.

Ο Έλληνας δεν σκόραρε, αλλά η φανέλα που βλέπετε στο εξώφυλλο είναι αυτή του τελικού: το Κύπελλο Ολλανδίας ήταν το τρόπαιο που έκλεισε τη σεζόν του. Την ίδια χρονιά ο Άγιαξ κέρδισε και το Johan Cruyff Shield, ενώ το πρωτάθλημα τελείωσε στην τέταρτη θέση και το Champions League στη φάση των 16.

Τα νούμερα της σεζόν και η συνέχεια

Στο πρωτάθλημα ο Χαριστέας έπαιξε 17 αγώνες, εφτά από αυτούς βασικός, και σκόραρε οκτώ γκολ. Στο σύνολο της παραμονής του στον Άγιαξ έχει 31 συμμετοχές και 12 γκολ στο πρωτάθλημα. Ήταν τρίτος σκόρερ της ομάδας στο πρωτάθλημα του 2005-06, πίσω από τον Κλάας-Γιαν Χούντελααρ (16) και τον Μάρκους Ρόζενμπεργκ (12).

Με τον Χένκ τεν Κάτε στον πάγκο το καλοκαίρι του 2006, ο Χαριστέας έγινε πέμπτος επιθετικός, πίσω από τον Χούντελααρ, τον Μπάμπελ, τον Ρόζενμπεργκ και τον Ράιντελ Πούπον. Ο τεν Κάτε εξήγησε ότι ο Έλληνας ταιριάζει σε σύστημα 4-4-2 και όχι στο 4-3-3 του Άγιαξ. Στις 31 Αυγούστου 2006, την τελευταία μέρα των μεταγραφών, υπέγραψε στη Φέγενορντ.

Οι άλλες φανέλες του στο εξωτερικό

Ο Χαριστέας έχει φορέσει φανέλες εννέα ξένων συλλόγων, με βάση την αγγλική Wikipedia:

• Βέρντερ Βρέμης (2002–2005): 66 αγώνες και 18 γκολ, με το Νο9 και το διπλό του 2003-04 (πρωτάθλημα και Κύπελλο Γερμανίας).
• Άγιαξ (2005–2006): η ιστορία που διαβάσατε.
• Φέγενορντ (2006–2007): 28 αγώνες και 9 γκολ.
• Νυρεμβέργη (2007–2010): 57 αγώνες και 8 γκολ, με το Νο9.
• Λεβερκούζεν (2009, δανεικός): 13 αγώνες και 1 γκολ.
• Αρλ-Αβινιόν (2010): 6 αγώνες.
• Σάλκε 04 (2011): 4 αγώνες και 1 γκολ, με το Κύπελλο Γερμανίας στο τέλος.
• Αλ Νασρ (2013): 7 αγώνες και 1 γκολ, στη Σαουδική Αραβία.

Η Βέρντερ Βρέμης, η Φέγενορντ, η Νυρεμβέργη και η Σάλκε μπορούν να έχουν δική τους ιστορία σε άλλη μέρα.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Σύλλογος: Άγιαξ, γήπεδο Άμστερνταμ Αρένα
• Σεζόν: 2005-06, εντός έδρας φανέλα
• Νούμερο του Χαριστέα: 9
• Κατασκευαστής: adidas
• Χορηγός: ABN·AMRO, κάθετα στη δεξιά πλευρά της κόκκινης ζώνης
• Χρώματα: κόκκινη κεντρική ζώνη, λευκά μανίκια και πλευρά, λευκά γράμματα
• Ειδική έκδοση: «Finale Gatorade Cup, Ajax – PSV, 7 Mei 2006»
• Οκτώ γκολ του Χαριστέα στο πρωτάθλημα, ένα στο Κλάσικερ και ένα Κύπελλο Ολλανδίας