Μπενφίκα 2003-04
Για τα εκατό της χρόνια, η Μπενφίκα παρουσίασε τον Δεκέμβριο του 2003 έναν εξοπλισμό που γύριζε στον πρώτο της, του 1904-05, με τη λευκή κεντρική ζώνη και το λευκό γιακά. Η ομάδα του Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο τερμάτισε δεύτερη στην Πριμέιρα Λίγκα και κέρδισε την Πόρτο του Μουρίνιο στον τελικό του Κυπέλλου, με γκολ του Έλληνα Τάκη Φύσσα.
10 λεπτά ανάγνωση1.932 λέξεις
Μια φανέλα που γυρίζει στο 1904
Η Μπενφίκα έγινε εκατό χρονών στις 28 Φεβρουαρίου 2004, και για να το γιορτάσει δεν έβαλε ένα επετειακό έμβλημα πάνω σε μια φανέλα της προηγούμενης χρονιάς. Παρήγγειλε έναν ολόκληρο καινούργιο εξοπλισμό. Η εντός έδρας φανέλα της adidas είναι κόκκινη, όπως πάντα, αλλά έχει στο στήθος μια πλατιά λευκή κάθετη ζώνη που ενώνεται με έναν λευκό γιακά. Αυτό ήταν το σχέδιο των πρώτων χρόνων του συλλόγου.
Στο μανίκι υπάρχει και μια μικρή επιγραφή, «Centenarium Benfica», που δεν φαίνεται από μακριά. Οι συλλέκτες την ονομάζουν «Centenary» και την κατατάσσουν στις σεζόν 2003-04 και 2004-05. Εδώ τη διαβάζουμε ως φανέλα του 2003-04, γιατί τότε παρουσιάστηκε.




Πώς ιδρύθηκε η Μπενφίκα
Η ιστορία ξεκινά στις 28 Φεβρουαρίου 1904 στη Βελέμ της Λισαβόνας, σε ένα φαρμακείο, το Farmácia Franco. Ο σύλλογος ιδρύθηκε με το όνομα Sport Lisboa, με κεντρικό πρόσωπο τον Κόσμε Νταμιάο, και διάλεξε κόκκινα και λευκά χρώματα.
Το όνομα που ξέρουμε σήμερα ήρθε το 1908. Στις 13 Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς η Sport Lisboa ενώθηκε με το Grupo Sport Benfica και έγινε Sport Lisboa e Benfica. Η ημερομηνία ίδρυσης έμεινε όμως του 1904, γιατί η Sport Lisboa ήταν η πιο γνωστή από τις δύο. Η ρόδα ποδηλάτου που υπάρχει στο έμβλημα θυμίζει το ποδήλατο, το βασικό άθλημα του Grupo Sport Benfica. Πάνω από το έμβλημα βρίσκεται ο αετός και στην κορδέλα το «E Pluribus Unum».
Το μουσείο του συλλόγου, το Museu Cosme Damião, έχει προθήκη με τις φανέλες των πρώτων δεκαετιών.

Το ντύσιμο του 1904-05 και ο εξοπλισμός του 2004
Η φανέλα παρουσιάστηκε την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2003. Το Maisfutebol γράφει ότι ο εξοπλισμός «παραγγέλθηκε για να σηματοδοτήσει την επέτειο των εκατό χρόνων» και ότι προοριζόταν για το 2004.
Η έμπνευση ήταν ο πρώτος εξοπλισμός του συλλόγου, του 1904-05. Από εκεί γύρισε η λευκή κεντρική ζώνη, σε συνδυασμό με τον λευκό γιακά. Τα σορτς ήταν λευκά και οι κάλτσες μαύρες. Η εκτός έδρας φανέλα ήταν ολόλευκη, με κορδόνια στον γιακά, μια κόκκινη ζώνη και κόκκινες κάλτσες, ενώ οι τερματοφύλακες φορούσαν μαύρο.
Ο Νούνο Γκόμες και ο Πετίτ παρουσίασαν την κόκκινη φανέλα. Ο Σιμάο και ο Ρικάρντο Ρόχα παρουσίασαν τη λευκή. Ο Μορέιρα έδειξε τον εξοπλισμό των τερματοφυλάκων. Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν έξι παλιοί παίκτες, μεταξύ αυτών ο Εουζέμπιο, ο Νενέ και ο Μπέντο. Στο τέλος οι παίκτες της ομάδας χάρισαν προσωποποιημένα αντίγραφα στους παλιότερους. Ο πρόεδρος Λουίς Φιλίπε Βιέιρα δεν παραβρέθηκε για λόγους υγείας, αλλά του κράτησαν τη φανέλα με το νούμερο 1. Το αντίγραφο στο εμπόριο κόστιζε 60 ευρώ.
Με τον νέο εξοπλισμό χάθηκαν οι μαύρες και οι πορτοκαλί φανέλες καθώς και οι ρίγες της εταιρείας, που ήταν το σήμα κατατεθέν της adidas. Αν κοιτάξει κανείς την εντός έδρας φανέλα της ίδιας σεζόν που προηγήθηκε, με τις τρεις λευκές ρίγες στους ώμους, βλέπει πόσο διαφορετικός ήταν ο καινούργιος εξοπλισμός.

The Shirt: λευκός γιακάς και λευκή ζώνη
Το κόκκινο είναι ζωηρό και λείο, με σκουρότερες κόκκινες πλευρές από διάτρητο ύφασμα κάτω από τα μπράτσα. Ο λευκός γιακάς είναι πόλο, με ανοιχτό V, και συνεχίζεται προς τα κάτω με μια πλατιά λευκή ζώνη, που σταματά λίγο πάνω από το σήμα του χορηγού. Οι άκρες των μανικιών και το στρίφωμα έχουν λευκό ρέλι.


Το σήμα, η adidas και το Vodafone
Το έμβλημα της Μπενφίκα είναι κεντημένο ψηλά στο δεξί στήθος. Έχει τον χρυσό αετό με ανοιχτά φτερά, από κάτω την κορδέλα με το «E Pluribus Unum» και στο κέντρο το έμβλημα με την κόκκινη και λευκή επιφάνεια και τη μπλε διαγώνια ζώνη με τα γράμματα S.L.B. γύρω από την κίτρινη ρόδα. Ο κεντημένος κατασκευαστής βρίσκεται στο αριστερό στήθος, με το γνωστό λογότυπο της adidas και την ονομασία της εταιρείας από κάτω.
Στο κέντρο του στήθους υπάρχει ο χορηγός, το Vodafone, με το λευκό κυκλικό λογότυπο πάνω από τα γράμματα. Η Telecel και μετά η Vodafone ήταν κύριος χορηγός της Μπενφίκα από το 2001 ως το 2005. Στην πλάτη, πάνω από το όνομα, βρίσκεται ο δεύτερος χορηγός, η τράπεζα Banco Espírito Santo, με λευκά γράμματα.


Το «Centenarium» στο μανίκι
Το πιο διακριτικό στοιχείο της φανέλας είναι ένα τυπωμένο σήμα στο αριστερό μανίκι, με ένα λευκό σχέδιο σαν φτερό και τη λέξη «Centenarium» από κάτω, μαζί με το όνομα «Benfica» και τη χρονολογία. Στη φωτογραφία του αντιτύπου που έχουμε τα γράμματα φαίνονται μερικώς, ενώ σε άλλη αγγελία για τη φανέλα του τερματοφύλακα αναφέρεται η πλήρης επιγραφή «Centenarium Benfica 1904-2004».

Η πλάτη: νούμερα με ύψος και λεπτά γράμματα
Στην πλάτη, η φανέλα έχει το όνομα της Banco Espírito Santo, μετά το όνομα του παίκτη σε στενά, ψηλά και λεπτά γράμματα και κάτω από αυτό ένα μεγάλο λευκό νούμερο με γεωμετρικό σχήμα και στρογγυλεμένες γωνίες. Η μάρκα Climalite της adidas φαίνεται κάτω αριστερά, σε μια ετικέτα στο στρίφωμα.
Το αντίτυπο της φωτογραφίας έχει το όνομα NUNO GOMES και το νούμερο 21, όπως το δίνει η αγγελία. Ο Νούνο Γκόμες ήταν ένας από τους δύο παίκτες που παρουσίασαν την κόκκινη φανέλα τον Δεκέμβριο, αλλά το όνομα και το νούμερο δεν συνδέονται με συγκεκριμένο αγώνα.

Η ομάδα του Καμάτσο
Η σεζόν 2003-04 ήταν η εκατοστή της Μπενφίκα. Την ομάδα την προπονούσε ο Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο, και η χρονιά ξεκίνησε με τους προκριματικούς του Champions League. Η Μπενφίκα έπεσε όμως πάνω στη Λάτσιο. Έχασε 3-1 στη Ρώμη στις 13 Αυγούστου και 1-0 στη Λισαβόνα, και μεταφέρθηκε στο Κύπελλο UEFA.
Εκεί πέρασε τη Λα Λουβιέρ, τη Μόλντε και τη Ρόζενμποργκ, και σταμάτησε στην Ίντερ. Ο πρώτος αγώνας στη Λισαβόνα έληξε 0-0. Στο Σαν Σίρο η Ίντερ κέρδισε 4-3, με δύο γκολ του Νούνο Γκόμες για τη Μπενφίκα, και η ευρωπαϊκή χρονιά τελείωσε εκεί.
Στο πρωτάθλημα η ομάδα τερμάτισε δεύτερη με 74 βαθμούς, με 22 νίκες, 8 ισοπαλίες και 4 ήττες και γκολ 62-28. Την πρωτιά πήρε η Πόρτο με 82 βαθμούς, και την τρίτη θέση η Σπόρτινγκ με 73. Ο Σιμάο ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στο πρωτάθλημα, με 12 γκολ.
Ένας Έλληνας στην αριστερή πλευρά
Για το ελληνικό κοινό, η σεζόν έχει έναν δικό της πρωταγωνιστή. Τον Δεκέμβριο του 2003 ο Τάκης Φύσσας έφυγε από τον Παναθηναϊκό και πήγε στη Λισαβόνα, με τη Μπενφίκα. Ήταν αριστερός μπακ, και η μεταγραφή έγινε τις ίδιες μέρες που ο σύλλογος παρουσίαζε τη νέα του φανέλα.
Στον τελικό του Κυπέλλου Πορτογαλίας, στις 16 Μαΐου 2004 στο Εστάδιο Νασιονάλ της Οεϊράς, ο Φύσσας βρέθηκε στο επίκεντρο. Η Πόρτο του Μουρίνιο προηγήθηκε με γκολ του Ντερλέι στο 45′. Ο Φύσσας ισοφάρισε στο 58′, και ο Σιμάο έδωσε στη Μπενφίκα τη νίκη 2-1 στην παράταση. Το ίδιο το προφίλ της UEFA για τον Έλληνα αμυντικό γράφει ότι εκείνο το γκολ στέρησε από την Πόρτο μια τριπλέτα τροπαίων.
Ποια φανέλα φορούσε ο Φύσσας στον τελικό δεν επιβεβαιώνεται από φωτογραφία του αγώνα, γι’ αυτό δεν την ταυτίζουμε με την επετειακή.

Το νέο γήπεδο και ο Ιούλιος του 2004
Ο εξοπλισμός των εκατό χρόνων φορέθηκε στο γήπεδο που η Μπενφίκα είχε μόλις αποκτήσει. Το νέο Εστάδιο ντα Λουζ εγκαινιάστηκε στις 25 Οκτωβρίου 2003, κτισμένο για το Euro 2004 στη θέση του παλιού γηπέδου.
Το καλοκαίρι το ίδιο γήπεδο φιλοξένησε τον τελικό του Euro. Στις 4 Ιουλίου 2004 η Ελλάδα του Ότο Ρεχάγκελ νίκησε την Πορτογαλία 1-0 με κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα στο 57′, μπροστά σε 62.865 θεατές. Ο Φύσσας ξεκίνησε βασικός στον τελικό, με το νούμερο 14. Έτσι ο Έλληνας αριστερός μπακ που είχε κερδίσει το Κύπελλο με τη Μπενφίκα κέρδισε λίγους μήνες αργότερα και το Euro στο ίδιο γήπεδο.

Ο εορτασμός των 27, 28 και 29 Φεβρουαρίου
Το πρόγραμμα της επετείου κράτησε τρεις μέρες. Την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου το βράδυ προβλεπόταν δείπνο στο Καζίνο Εστορίλ, με τον Εουζέμπιο και τον Γκιλέρμε Εσπίριτο Σάντο να σβήνουν τα εκατό κεριά μιας γιγάντιας τούρτας λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Το Σάββατο, στις 9:00, προβλεπόταν ο εγκαινιασμός του Pavilhão n.º 1. Η Κυριακή 29 Φεβρουαρίου ήταν η μέρα του ποδοσφαίρου: στις 17:30 παρέλαση των σπιτιών της Μπενφίκα, των τμημάτων και των ακαδημιών στον νέο χλοοτάπητα και στις 19:00 ο αγώνας με τη Μορεϊρένσε για την 24η αγωνιστική.
Το παιχνίδι έληξε 1-1, με γκολ των Αγκιάρ στο 56′ και Δεμέτριος στο 87′. Για το αν όλα τα σημεία του προγράμματος έγιναν όπως ανακοινώθηκαν δεν έχουμε πηγή, και γι’ αυτό γράφουμε ό,τι προβλεπόταν.

Ο Ιανουάριος και η λευκή εκτός έδρας
Μέσα στη χρονιά υπήρξε και μια τραγική στιγμή. Στις 25 Ιανουαρίου 2004, στην Γκιμαράες, ο Ούγγρος επιθετικός Μίκλος Φέχερ λιποθύμησε στο γήπεδο, μετά το γκολ του Αγκιάρ στις καθυστερήσεις, και πέθανε το ίδιο βράδυ, σε ηλικία 24 ετών. Η Μπενφίκα είχε κερδίσει 1-0 με γκολ του Αγκιάρ.
Ο Φέχερ φορούσε το νούμερο 29. Ο σύλλογος το απέσυρε, και την κούπα του 2004 την αφιέρωσε στη μνήμη του. Στο Εστάδιο ντα Λουζ υπάρχει μνημείο με την προτομή του.
Η εκτός έδρας φανέλα της σεζόν είναι ολόλευκη, με κόκκινο γιακά που κλείνει με κορδόνια, και αυτή είναι η δεύτερη όψη των εκατό χρόνων.


Η φανέλα σε αριθμούς
- Φανέλα: Επετειακή εντός έδρας «Centenary», σεζόν 2003-04
- Σύλλογος: Σπορτ Λισσαβώνα ε Μπενφίκα, ιδρύθηκε 28 Φεβρουαρίου 1904
- Κατασκευαστής: adidas
- Χορηγός στο στήθος: Vodafone
- Χορηγός στην πλάτη: Banco Espírito Santo
- Παρουσίαση: Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2003
- Έμπνευση: ο πρώτος εξοπλισμός του 1904-05 (λευκή κεντρική ζώνη, λευκός γιακάς)
- Σορτς και κάλτσες: λευκά σορτς, μαύρες κάλτσες
- Τιμή αντιγράφου: 60 ευρώ
- Στο μανίκι: τυπωμένο «Centenarium»
- Προπονητής: Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο
- Πρωτάθλημα: 2η θέση, 74 βαθμοί (22-8-4, 62-28)
- Κύπελλο Πορτογαλίας: νικήτρια, 2-1 την Πόρτο στις 16 Μαΐου 2004
Τι έμεινε από την επέτειο
Η Μπενφίκα των εκατό χρόνων δεν έγραψε τη χρονιά με πρωτάθλημα. Την έγραψε με ένα Κύπελλο, με ένα γήπεδο που μόλις άνοιγε και με μια φανέλα που δεν φώναζε ότι είναι επετειακή: λευκός γιακάς, λευκή ζώνη και λίγα γράμματα στο μανίκι.

Σχετικές ιστορίες φανελών
Μπενφίκα: Τα 5 σήματα από τον αετό του Sport Lisboa του 1904 μέχρι τον χρυσό αετό του 1999
Από τον ασπρόμαυρο αετό και την κορδέλα «E pluribus unum» του Sport Lisboa, στον τροχό ποδηλάτου που ήρθε από τον Grupo Sport Benfica το 1908, στη μεγάλη αναθεώρηση του 1930 και στον χρυσό αετό του 1999: η διαδρομή των πέντε σημάτων της Μπενφίκα.
Με βίντεο Πόρτο – Μπενφίκα: Η «manita» του Ντραγάο, μια τακουνιά του Φαλκάο και ο πρωταθλητής που έφυγε με πέντε
Οι μπλε-λευκές ρίγες της Nike με το tmn στο στήθος απέναντι στο κόκκινο της adidas, τη βραδιά που η Πόρτο του 33χρονου Βίλας-Μπόας νίκησε 5-0 την πρωταθλήτρια Μπενφίκα και έφυγε στο +10.
Μπενφίκα 1962: Το 5-3 στο Άμστερνταμ και η κόκκινη φανέλα που πήρε την κούπα από τη Ρεάλ
Μακρυμάνικη, κόκκινη, με λευκές μανσέτες, λευκό γιακά και το σήμα με τον αετό στο στήθος, χωρίς κατασκευαστή και χωρίς χορηγό: η φανέλα της Μπενφίκα που στις 2 Μαΐου 1962, στο Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ, νίκησε 5-3 τη Ρεάλ του Πούσκας και κράτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Με βίντεο Μπενφίκα 1961: Τα κόκκινα της Βέρνης και το τέλος της εποχής της Ρεάλ
Κόκκινη, με λευκό γιακά και λευκές μανσέτες, χωρίς κατασκευαστή και χωρίς χορηγό, με τον αετό στο στήθος: η φανέλα της Μπενφίκα του Μπέλα Γκούτμαν, που στις 31 Μαΐου 1961 στο Βανκντορφ της Βέρνης νίκησε 3-2 την Μπαρτσελόνα και πήρε το πρώτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών.



