Σεβίλλη 2005-06
Η Σεβίλλη γιόρτασε τα 100 χρόνια της το 2005, μετρώντας από την επίσημη εγγραφή του 1905. Η Joma έφτιαξε μια λευκή φανέλα με κόκκινες λεπτομέρειες, και τη σεζόν 2005-06 η ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο UEFA, το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο, 58 χρόνια μετά τον τελευταίο της μεγάλο τίτλο.
10 λεπτά ανάγνωση1.811 λέξεις
Μια φανέλα για τα εκατό χρόνια
Η Σεβίλλη είναι από τους συλλόγους που γιορτάζουν δύο φορές τα γενέθλιά τους. Η πρώτη ημερομηνία είναι το 1890, η δεύτερη το 1905. Το 2005 ο σύλλογος διάλεξε τη δεύτερη, και μέτρησε εκατό χρόνια.
Η Joma ντύνει την ομάδα εκείνη τη σεζόν με μια λευκή φανέλα, με κόκκινο γιακά και κόκκινες εισαγωγές στους ώμους. Δεν είναι εντυπωσιακή και δεν φωνάζει. Όμως τη σεζόν 2005-06 η Σεβίλλη πήρε το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο, και η λευκή αυτή φανέλα έμεινε στην ιστορία ως η φανέλα της επετείου και του τίτλου μαζί.




Δύο ημερομηνίες γέννησης
Η Σεβίλλη ιδρύθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1890, τη βραδιά που οι Σκοτσέζοι γιορτάζουν τα γενέθλια του ποιητή Ρόμπερτ Μπερνς, γνωστή ως Burns Night. Οι ιδρυτές ήταν κυρίως νεαροί Βρετανοί που ζούσαν στην Ανδαλουσία, μαζί με μερικούς Ισπανούς. Πρώτος πρόεδρος έγινε ο Έντουαρντ Φαρκουαρσον Τζόνστον, ο Βρετανός υποπρόξενος της πόλης, πρώτος αρχηγός ο Χιου ΜακΚολ, Σκοτσέζος ναυπηγός μηχανικός, και πρώτος γραμματέας ο Ισαΐας Γουάιτ ο νεότερος. Το όνομα στα χαρτιά ήταν «Sevilla Foot-ball Club», στα αγγλικά.
Η δεύτερη ημερομηνία είναι η 14η Οκτωβρίου 1905. Τότε ο σύλλογος καταχωρίστηκε επίσημα στη Διοίκηση της Σεβίλλης, με καταστατικό. Από εκείνη την ημερομηνία μετράει ο σύλλογος τον αιώνα του, και γι’ αυτό ο εορτασμός έγινε το 2005 και όχι το 1990. Η Σεβίλλη γιόρτασε τη σεζόν 2005-06 και, όπως το έγραψε η UEFA, έπαιξε τον τελικό της στο εκατοστό πρώτο έτος της ύπαρξής της.
Στο Ράμον Σάντσες Πιθχουάν υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο κεραμικό πανό στην πρόσοψη, με το σήμα του συλλόγου πάνω από τη Χιραλδα, το καμπαναριό της πόλης, και τις χρονολογίες 1905-2005 κάτω από τη φράση «Sevilla Fútbol Club».

Η γιορτή με τη Βραζιλία
Ο εορτασμός δεν έμεινε στα λόγια. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2005, ο σύλλογος κάλεσε στο Ράμον Σάντσες Πιθχουάν την εθνική Βραζιλίας, για ένα φιλικό της εκατονταετίας. Το ματς τελείωσε 1-1. Η Βραζιλία γλίτωσε την ήττα έξι λεπτά πριν από το τέλος, όταν ο αρχηγός της Σεβίλλης, ο Πάμπλο Αλφάρο, έβαλε αυτογκόλ.
Όπως έγραψε το βραζιλιάνικο Trivela, οι οπαδοί της Σεβίλλης δεν γέμισαν τις εξέδρες όσο περίμενε ο σύλλογος και μεγάλο μέρος του γηπέδου έμεινε άδειο. Ήταν ένα βράδυ με μεγάλο όνομα απέναντι, αλλά χωρίς το πάθος μιας κανονικής αγωνιστικής. Το ματς ήρθε λίγες μέρες μετά την πρόκριση της Βραζιλίας στο Μουντιάλ.
The Shirt: λευκό με κόκκινες πινελιές
Το πρώτο που βλέπεις είναι το χρώμα. Η φανέλα είναι ολόλευκη, σε ένα ύφασμα που από κοντά δείχνει ένα λεπτό, επαναλαμβανόμενο μοτίβο, σχεδόν αόρατο, σαν χαραγμένο μέσα στις ίνες. Το κόκκινο μπαίνει μόνο στα σημεία που θες να κοιτάξεις: στο γιακά και στους ώμους.
Ο γιακάς είναι V και η εσωτερική του πλευρά είναι κόκκινη. Από τους ώμους κατεβαίνουν δύο φαρδιές κόκκινες εισαγωγές, που φτάνουν μέχρι τα μανίκια και ανοίγουν σαν φτερά. Μια λεπτή κόκκινη γραμμή ξεκινά από τον ώμο και στρίβει γύρω από το στήθος, σαν την ραφή ενός πουκαμίσου, και δίνει ένα πιο κομψό σχήμα στη φανέλα.

Το λογότυπο της Joma, με το χαρακτηριστικό σχήμα του και σε κόκκινο χρώμα, είναι τυπωμένο στη δεξιά πλευρά του στήθους. Στο μανίκι υπάρχει το σήμα του πρωταθλήματος, το patch της LFP. Στο φωτογραφημένο δείγμα του καταστήματος δεν φαίνεται κανένα όνομα χορηγού στο μπροστινό μέρος. Επιβεβαιώνουμε μόνο αυτό που δείχνουν οι φωτογραφίες και δεν συμπληρώνουμε χορηγό από μνήμη.
Το σήμα με τους αγίους και το γήπεδο
Στην αριστερή πλευρά του στήθους βρίσκεται το σήμα της Σεβίλλης. Είναι μια ασπίδα με τρία μέρη, που σχηματίζουν μια καρδιά. Πάνω αριστερά κάθονται οι άγιοι της πόλης, πάνω δεξιά είναι το μονόγραμμα SFC, και κάτω η μπάλα πάνω στις κόκκινες και λευκές ρίγες.
Στη φανέλα της εκατονταετίας το σήμα είναι μικρό και ραμμένο πάνω στο ύφασμα, με μια λεπτή ανοιχτόχρυση γραμμή γύρω του. Δεν έχει ούτε χρονολογίες ούτε το νούμερο 100. Αυτό που φαίνεται στις φωτογραφίες είναι το απλό σήμα του συλλόγου, και αυτό ακριβώς κάνει τη φανέλα πιο διακριτική από άλλες επετειακές της εποχής.

Η πλάτη και τα μικρά σημάδια
Η πλάτη είναι απλούστερη. Κάτω από το γιακά η φανέλα είναι καθαρά λευκή, με τις ίδιες κόκκινες εισαγωγές στους ώμους και μια δεύτερη λεπτή κόκκινη γραμμή που περνά ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Στο κάτω μέρος γράφει με κόκκινα κεφαλαία γράμματα SEVILLA, και στα αριστερά υπάρχει μια μικρή κόκκινη ετικέτα της Joma.

Το patch της LFP, με το λογότυπο του πρωταθλήματος, είναι ραμμένο στο ένα μανίκι. Η κόκκινη ετικέτα στα αριστερά της πλάτης είναι της Joma, και η ίδια η λέξη SEVILLA είναι το μόνο κείμενο που υπάρχει στην πλάτη. Δεν υπάρχει νούμερο ή όνομα παίκτη στο δείγμα του καταστήματος.
The Shirt Archive: η έκδοση του τελικού
Υπάρχει και δεύτερη φανέλα από την ίδια σεζόν, που αξίζει χωριστή αναφορά. Είναι η αναμνηστική έκδοση των πρωταθλητών του Κυπέλλου UEFA, όπως τη διαθέτει το Classic Football Shirts. Είναι πάλι λευκή Joma, αλλά πιο λιτή, με γιακά πόλο και κούμπωμα με κορδόνι. Το λογότυπο της Joma είναι μαύρο, και το σήμα της ομάδας έχει χρυσαφί περίγραμμα.
Το ξεχωριστό της είναι στα μανίκια. Στο ένα υπάρχουν η σημαία της Ισπανίας και το γκρι σήμα του Κυπέλλου UEFA, με το τρόπαιο. Στο άλλο, με χρυσά γράμματα, γράφει «Sevilla FC-Middlesbrough FC, Eindhoven 2006, Campeón UEFA Cup». Δηλαδή το αποτέλεσμα του τελικού είναι ραμμένο πάνω στη φανέλα, σαν ένα μικρό αρχείο.


Οι φωτογραφίες είναι από το κατάστημα και δείχνουν καινούριες φανέλες με τα καρτελάκια τους. Δεν ισχυριζόμαστε ότι είναι οι φανέλες που φόρεσαν οι παίκτες στο Άιντχοφεν.

The Team: ο Ράμος και η Σεβίλλη της πέμπτης θέσης
Προπονητής ήταν ο Χουάντε Ράμος. Η ομάδα του είχε δύο γκολτζήδες, τον Λουίς Φαμπιάνο και τον Φρεντερίκ Κανουτέ, δύο δημιουργούς, τον Έντζο Μαρέσκα και τον Ντάνι Άλβες στη δεξιά πλευρά, και έναν εξτρέμ με ταχύτητα, τον Χεσούς Ναβάς. Στην εστία ήταν ο Αντρές Πάλοπ. Ο Χαβιέ Σαβιόλα ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στο πρωτάθλημα, με εννέα γκολ.
Στη La Liga η Σεβίλλη τελείωσε πέμπτη. Ήταν μια καλή χρονιά, όχι όμως χρονιά τίτλου. Το πραγματικό ταξίδι έγινε στην Ευρώπη, όπου η ομάδα έπαιξε την εκατονταετία της σε ένα διαφορετικό, πιο μεγάλο επίπεδο.
The Season: το ταξίδι στο Κύπελλο UEFA
Η Σεβίλλη μπήκε στο Κύπελλο UEFA από τον πρώτο γύρο. Πήρε την πρώτη θέση στον όμιλό της και στη συνέχεια προσπέρασε τη Λοκομοτίβ Μόσχας, τη Λιλ, τη Ζενίτ και τη Σάλκε.
Στον προημιτελικό με τη Ζενίτ, στη Σεβίλλη, ο Σαβιόλα σκόραρε δύο φορές στη νίκη με 4-1. Στον ημιτελικό η Σάλκε αντιστάθηκε. Στη Γερμανία το ματς τελείωσε 0-0, και στη Σεβίλλη το 1-0 ήρθε μέσα στην παράταση, με γκολ του Αντόνιο Πουέρτα, ενός ντόπιου παιδιού. Ήταν η κορυφαία στιγμή της εκατονταετίας για τους οπαδούς της πόλης.

Key Matches: Άιντχοφεν, 10 Μαΐου 2006
Ο τελικός έγινε στο Φίλιπς Στάντιον, στην έδρα της Αϊντχόφεν, απέναντι στη Μίντλεσμπρο του Στιβ ΜακΛάρεν. Ήταν και το τελευταίο ματς του ΜακΛάρεν στον πάγκο της αγγλικής ομάδας, πριν αναλάβει την εθνική Αγγλίας. Ο αρχηγός της Μίντλεσμπρο ήταν ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ και ο διαιτητής ο Γερμανός Χέρμπερτ Φάντελ.
Το πρώτο γκολ ήρθε στο 27ο λεπτό. Ο Ντάνι Άλβες έκανε τη σέντρα και ο Λουίς Φαμπιάνο έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα με κεφαλιά. Έως το 78ο λεπτό η Μίντλεσμπρο έμεινε στο παιχνίδι. Τότε ο Κανουτέ σούταρε, η μπάλα αποκρούστηκε, και ο Έντζο Μαρέσκα έβαλε το 2-0 στη φάση που ακολούθησε.
Έξι λεπτά αργότερα, στο 84ο λεπτό, ο Μαρέσκα σκόραρε ξανά, με χαμηλό σουτ από περίπου είκοσι μέτρα. Στο 89ο, μετά από σουτ του Ναβάς που απέκρουσε ο Σβάρτσερ, ο Κανουτέ έβαλε το 4-0 με τη μπάλα που γύρισε πίσω. Ο Μαρέσκα ψηφίστηκε καλύτερος παίκτης του αγώνα.
Η νίκη ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της Σεβίλλης. Ήταν επίσης ο πρώτος μεγάλος τίτλος της μετά το Κύπελλο Ισπανίας του 1948, μετά από αναμονή 58 ετών, ενώ η τελευταία φορά που η ομάδα είχε παίξει σε μεγάλο τελικό ήταν 44 χρόνια νωρίτερα, σύμφωνα με την UEFA.
Μετά τον τελικό: η Σούπερ Καπ
Τρεις μήνες αργότερα, στις 25 Αυγούστου 2006, η Σεβίλλη βρέθηκε στο Μονακό απέναντι στη Μπαρτσελόνα, την κάτοχο του Champions League. Κέρδισε 3-0. Ο Ρενάτο άνοιξε το σκορ στο 7ο λεπτό, ο Κανουτέ διπλασίασε στο 45ο και ο Μαρέσκα έκλεισε το σκορ με πέναλτι στο φινάλε, αφού ο Πουέρτα κέρδισε τη φάση. Ο Ντάνι Άλβες ήταν ο παίκτης του αγώνα.
Έτσι η Σεβίλλη πήρε και το δεύτερο ευρωπαϊκό της τρόπαιο. Το κύπελλο της Σούπερ Καπ βρίσκεται σήμερα σε βιτρίνα στο μουσείο του Ράμον Σάντσες Πιθχουάν.

Season Stats: 2005-06
- Σύλλογος: Σεβίλλη, στην εκατονταετία του συλλόγου (1905-2005)
- Προπονητής: Χουάντε Ράμος
- Κατασκευαστής: Joma
- Χορηγός στο στήθος: δεν φαίνεται στις φωτογραφίες του καταστήματος
- La Liga: 5η θέση, με πρώτο σκόρερ τον Σαβιόλα (9 γκολ)
- Κύπελλο UEFA: πρωταθλήτρια, με 4-0 επί της Μίντλεσμπρο στο Άιντχοφεν (10/5/2006)
- Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 25/8/2006, Μπαρτσελόνα 0-3 Σεβίλλη στο Μονακό
- Ξεχωριστοί παίκτες: Φαμπιάνο, Μαρέσκα, Κανουτέ, Ντάνι Άλβες, Ναβάς, Πουέρτα, Σαβιόλα
- Επετειακό φιλικό: 6/9/2005, Σεβίλλη 1-1 Βραζιλία
The Shirt Archive: τι μένει
Η φανέλα των εκατό χρόνων δεν είναι από εκείνες που φέρνουν δάκρυα στα μάτια όταν τις βλέπεις. Στις φωτογραφίες δεν φαίνεται ειδικό σήμα με το νούμερο 100 ούτε χρυσές λεπτομέρειες. Η Joma διάλεξε ένα καθαρό, λευκό σχέδιο, με κόκκινο όπως ήταν πάντα το κόκκινο της Σεβίλλης.
Αυτή η απλότητα την κάνει σήμερα συλλεκτική. Ήταν η φανέλα μιας ομάδας που στα δεύτερα εκατό της χρόνια πήρε αμέσως ό,τι της έλειπε. Εκείνη τη σεζόν ξεκίνησε μια συνήθεια που τη χαρακτηρίζει από τότε: να κερδίζει τελικούς στην Ευρώπη.
Για τον συλλέκτη, η έκδοση των πρωταθλητών, με τα χρυσά γράμματα στο μανίκι, είναι η πιο πλήρης εικόνα της σεζόν, γιατί έχει πάνω της το ίδιο το αποτέλεσμα του τελικού. Η φανέλα της εκατονταετίας, με το κόκκινο V στον λαιμό, είναι αυτή που θυμίζει την ίδια τη γιορτή.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Σεβίλλη – Μπέτις: Το 3-5 της νύχτας των Τριών Βασιλιάδων, με το γκολ του Τέγιο στο 90+5′ και τη σκούρα πράσινη φανέλα της Μπέτις
Στις 6 Ιανουαρίου 2018 η Μπέτις με την πράσινη εκτός έδρας φανέλα της adidas και το GreenEarth στο στήθος νίκησε 5-3 τη Σεβίλλη, με τη λευκή New Balance και το PlayWSOP.com, στο Ραμόν Σάντσεθ Πισχουάν, με γκολ του Τέγιο στο 90+5′ στο πρώτο ματς του Μοντέλα.
Παρί Σεν Ζερμέν 1995-96
Μπλε Nike με κόκκινη κεντρική ζώνη, το Opel στο στήθος και ένα μοτίβο με το όνομα της ομάδας ραμμένο μέσα στο ύφασμα: η φανέλα της Παρί του Λουίς Φερνάντες, που στις 8 Μαΐου 1996 κέρδισε στις Βρυξέλλες με 1-0 την Ράπιντ Βιέννης το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Άγγελος Χαριστέας: Το Νο9 του Άγιαξ, ένα γκολ στο Κλάσικερ και η φανέλα με την ένδειξη «Finale Gatorade Cup» στο στήθος
Κόκκινη κεντρική ζώνη, λευκά μανίκια, το σήμα του Άγιαξ δίπλα στο λογότυπο της adidas και το ABN·AMRO σε κάθετα λευκά γράμματα: η εντός έδρας φανέλα του 2005-06, με την οποία ο Άγγελος Χαριστέας φόρεσε το Νο9, σκόραρε στο Άγιαξ – Φέγενορντ και ξεκίνησε βασικός στον τελικό Κυπέλλου με την PSV.
Λαμία: Τα 16 σήματα από ένα γυμνό Λάμδα του 1964 μέχρι τον Διάκο μέσα στα δάφνινα στεφάνια
Η Λαμία γεννήθηκε το 1964 με ένα Λάμδα για σήμα και έφτασε στο 2016 με τον Αθανάσιο Διάκο σε δάφνες. Στο ενδιάμεσο πέρασαν κύκλοι, ραβδωτές ασπίδες, ένα ουράνιο τόξο με μπάλα, ένα κάστρο και πολλά ονόματα εταιρείας. Δεκαέξι σήματα, ένα προς ένα, με όσα οι πηγές δεν λένε ίδια.


