Ρεάλ Μαδρίτης 1986-87
Η Ρεάλ Μαδρίτης του Λέο Μπεενχάκερ κέρδισε το πρωτάθλημα 1986-87 με 27 νίκες, 12 ισοπαλίες και 5 ήττες σε 44 αγώνες, με 34 γκολ του Ούγκο Σάντσες που του χάρισαν το Πιτσίτσι, αλλά έπεσε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από τη Μπάγερν και στα ημιτελικά του Κυπέλλου από την Ατλέτικο.
10 λεπτά ανάγνωση1.957 λέξεις
Μια λευκή φανέλα και μια νέα γενιά
Λευκό, λεβάντα και ένα στέμμα. Αυτή είναι όλη η συνταγή.
Η εντός έδρας φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης της σεζόν 1986-87 δεν έχει ρίγες και, στις φωτογραφίες που έχουμε, δεν έχει ούτε χορηγό. Δεν χρειάζεται τίποτα από αυτά. Αρκεί το λευκό, τα λιλά βέλη της Hummel στους ώμους και το χρυσό σήμα. Τη φόρεσε η ομάδα που οι Ισπανοί αποκαλούσαν «Quinta del Buitre», η «γενιά του Γύπα», και που κέρδιζε πρωταθλήματα το ένα μετά το άλλο.



Θα δούμε τη φανέλα από κοντά και μετά τη σεζόν που τη φόρεσε: ένα πρωτάθλημα σε δύο φάσεις, 34 γκολ ενός Μεξικανού φορ, μια νίκη στα πέναλτι επί της Γιουβέντους, ένα βράδυ στο Μπερναμπέου με μπάλες του γκολφ στο γήπεδο και δύο ημιτελικούς που χάθηκαν.
The Shirt: λευκό με λεβάντα
Η εντός έδρας φανέλα είναι της Hummel και, σύμφωνα με το Classic Football Shirts, αφορά τις σεζόν 1986-87 και 1987-88 (οι αγγελίες είναι γραμμένες ως «1986-88»). Η βάση είναι καθαρό λευκό. Το μόνο χρώμα, μια απαλή λεβάντα που κλίνει προς το μωβ, εμφανίζεται σε τρία σημεία: στα βέλη των μανικιών, στη λεπτή ρίγα που τρέχει στις ραφές και στον γιακά.
Το κόψιμο είναι ράγκλαν. Οι ραφές κατεβαίνουν διαγώνια από τον λαιμό προς τη μασχάλη και πάνω τους περνά μια λεπτή μωβ κορδέλα, ένα φίλετο που τονίζει το σχήμα και χωρίζει τα μανίκια από το κορμί.
Ο γιακάς: πόλο με μωβ V
Ο γιακάς είναι από εκείνους που δεν βλέπεις πια: ένα λευκό πόλο γιακά, διπλωμένο προς τα έξω, που ανοίγει σε V. Το V έχει μωβ ρίγα και στις δύο πλευρές της λαιμόκοψης, που ενώνονται στο κάτω μέρος. Εξωτερικά ο γιακάς είναι σχεδόν ολόλευκος και αφήνει το βλέμμα να πέσει στα μανίκια.
Στην πλάτη ο ίδιος γιακάς κλείνει τον λαιμό και οι δύο λεπτές μωβ γραμμές των ράγκλαν ραφών τον συναντούν στις άκρες του.

Το σήμα: το στέμμα και το μονόγραμμα
Στο αριστερό στήθος του παίκτη (δεξιά για τον θεατή) είναι το σήμα του συλλόγου: ένα έμβλημα με το βασιλικό στέμμα στην κορυφή, έναν στρογγυλό δακτύλιο με το μονόγραμμα των γραμμάτων «MCF» (Madrid Club de Fútbol) και μια μωβ διαγώνια ζώνη που διασχίζει την ασπίδα. Τα χρώματα είναι το χρυσό του στέμματος και του περιγράμματος, το κόκκινο της κορώνας και το μωβ της ζώνης, που ταιριάζει με τη λεβάντα της φανέλας.
Στη φωτογραφία από κοντά φαίνεται κεντημένο πάνω στο ύφασμα, με την υφή του νήματος να ξεχωρίζει από το λευκό. Είναι μικρό και πολύχρωμο, ο μοναδικός έντονος τόνος της φανέλας.

Η Hummel: λογότυπο και σεβρόν
Στο δεξί στήθος του παίκτη, απέναντι από το σήμα και στο ίδιο ύψος, βρίσκεται το λογότυπο της Hummel: η λέξη «hummel» με μικρά γράμματα και δίπλα το σύμβολο της εταιρείας, δύο μικρές μέλισσες, τυπωμένα σε μωβ. Είναι διακριτικό, σαν υπογραφή.
Σε μία από τις δύο αγγελίες το ίδιο λογότυπο είναι γαλάζιο. Δεν ξέρουμε αν πρόκειται για άλλη εκδοχή της φανέλας ή για αλλοίωση του χρώματος με τα χρόνια, και δεν θα το παρουσιάσουμε ως βεβαιότητα. Το διάγραμμα φανέλας του 1986-89 στη Wikipedia το δείχνει πάντως σε μπλε απόχρωση.


Τα σεβρόν, τα λοξά «βέλη» που ξεχωρίζουν κάθε Hummel εκείνης της δεκαετίας, είναι το μεγάλο διακοσμητικό στοιχείο: μία σειρά από λιλά βέλη που ξεκινά από τον γιακά και κατεβαίνει σε όλο το μήκος του μανικιού, μέχρι τη μανσέτα. Σε μια λευκή φανέλα φωνάζουν περισσότερο απ’ όσο θα φώναζε οποιοδήποτε σχέδιο στο σώμα.

Η πλάτη και το κενό στο στήθος
Στην πλάτη η φανέλα είναι καθαρή: ούτε όνομα ούτε νούμερο, μόνο τα βέλη στα μανίκια και η λεπτή μωβ ρίγα των ραφών. Είναι φανέλα καταστήματος (replica), όχι φανέλα αγώνα, και το γράφουμε ρητά.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι αυτό που λείπει: στο στήθος δεν υπάρχει χορηγός. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο πρώτος χορηγός της Ρεάλ, η Zanussi, είχε συμφωνία για τις σεζόν 1982-83, 1983-84 και 1984-85, και έπειτα ακολούθησαν η Parmalat και η Otaysa· η φανέλα των φωτογραφιών και το διάγραμμα 1986-89 της Wikipedia δεν δείχνουν κανέναν. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς φορούσαν οι παίκτες στους αγώνες εκείνης της χρονιάς σε σχέση με τον χορηγό, και δεν το ισχυριζόμαστε.
The Team: η γενιά του Γύπα και ο Ολλανδός στον πάγκο
Η σεζόν 1986-87 ήταν η 85η της Ρεάλ Μαδρίτης και η 56η συνεχόμενη στην πρώτη κατηγορία. Προπονητής ήταν ο Ολλανδός Λέο Μπεενχάκερ και πρόεδρος ο Ραμόν Μεντόθα, και η έδρα όπως πάντα το Σαντιάγο Μπερναμπέου.
Η ραχοκοκαλιά ήταν η Quinta del Buitre, ένα όνομα που έδωσε ο δημοσιογράφος Χούλιο Σέσαρ Ιγλέσιας στη γενιά των παικτών που είχαν περάσει από τις ακαδημίες του συλλόγου: ο Εμίλιο Μπουτραγκένιο, ο «Γύπας» από τον οποίο πήρε το όνομά της, ο Μανόλο Σάντσις, ο Μαρτίν Βάσκεθ, ο Μίτσελ και ο Μιγκέλ Παρδέθα. Δίπλα τους ο τερματοφύλακας Φρανθίσκο Μπούιο, ο Τσέντο, ο Αργεντινός Χόρχε Βαλντάνο και ο Μεξικανός φορ Ούγκο Σάντσες.
Το καλοκαίρι είχαν έρθει ο τερματοφύλακας Μπούιο από τη Σεβίλλη και ο αμυντικός Μίνο από τη Σπόρτινγκ Χιχόν. Την άνοιξη, από 1η Απριλίου 1987, ήρθε και ο Γιουγκοσλάβος μέσος Μιλάν Γιάνκοβιτς από τον Ερυθρό Αστέρα. Έφυγε ο Ισιδόρο Σαν Χοσέ για τη Μαγιόρκα, ενώ δύο παλιοί τερματοφύλακες, ο Μαριάνο Γκαρθία Ρεμόν και ο Μιγκέλ Άνχελ, αποσύρθηκαν.

The Season: το μεγαλύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας
Η La Liga 1986-87 ήταν η μεγαλύτερη σεζόν του ισπανικού πρωταθλήματος, και για τη Ρεάλ η μεγαλύτερη που είχε παίξει ποτέ. Στην πρώτη φάση οι 18 ομάδες έπαιξαν δύο φορές η μία με την άλλη. Στη δεύτερη, οι έξι πρώτες πέρασαν στον όμιλο του τίτλου, οι επόμενες έξι στον ενδιάμεσο και οι υπόλοιπες στον όμιλο της σωτηρίας, με μεταφερόμενη βαθμολογία. Η Ρεάλ έπαιξε 44 αγώνες.
Ξεκίνησε στις 31 Αυγούστου 1986 με 3-1 στη Μούρθια (Βαλντάνο 9΄, Ούγκο Σάντσες 30΄ και 89΄). Στις 21 Σεπτεμβρίου νίκησε 6-2 την Μπέτις στη Σεβίλλη, με τρία γκολ του Ούγκο Σάντσες, δύο του Μπουτραγκένιο και ένα του Μίτσελ. Στις 8 Οκτωβρίου, στο Μπερναμπέου, η Μπαρτσελόνα του Τέρι Βενέιμπλς προηγήθηκε με τον Πεδράθα στο 6΄ και ο Ούγκο Σάντσες ισοφάρισε με πέναλτι στο 27΄ (1-1). Στις 16 Νοεμβρίου ήρθε μία από τις πέντε ήττες της χρονιάς: 2-4 από την Αθλέτικ Μπιλμπάο, παρά τα δύο γκολ του Ούγκο Σάντσες στο 14΄ και στο 16΄. Στις 31 Ιανουαρίου 1987, στο Καμπ Νου, ο Γκάρι Λίνεκερ σκόραρε χατ-τρικ (2΄, 5΄, 47΄) και η Μπαρτσελόνα κέρδισε 3-2.
Στον όμιλο του τίτλου η Ρεάλ νίκησε στις 3 Μαΐου 3-0 τη Μαγιόρκα και στις 16 Μαΐου 3-2 την Εσπανιόλ, με πέναλτι του Ούγκο Σάντσες στο 17΄, δεύτερο γκολ του στο 59΄ και το νικητήριο του Μίτσελ στο 89΄. Στις 23 Μαΐου έχασε 2-1 στο Καμπ Νου από τη Μπαρτσελόνα, χωρίς να χάσει τον τίτλο. Στις 30 Μαΐου ο Ούγκο Σάντσες σκόραρε χατ-τρικ μέσα σε 34 λεπτά (1΄, 15΄, 34΄) στο 4-0 επί της Σπόρτινγκ Χιχόν. Η σεζόν έκλεισε στις 21 Ιουνίου στο Μπερναμπέου με 2-2 με την Εσπανιόλ.
Η τελική εικόνα: 27 νίκες, 12 ισοπαλίες και 5 ήττες, τέρματα 84-37 και 66 βαθμοί. Η Ρεάλ έγινε πρωταθλήτρια για 22η φορά, με οριακή διαφορά από τη Μπαρτσελόνα, και πήρε εισιτήριο για το Κύπελλο Πρωταθλητριών της επόμενης χρονιάς.
Key Matches: η Ευρώπη, από την Ελβετία ως το Μόναχο
Στο Κύπελλο Πρωταθλητριών η Ρεάλ έχασε 1-0 στη Βέρνη από τους Γιανγκ Μπόις (17 Σεπτεμβρίου 1986) και γύρισε το παιχνίδι στο Μπερναμπέου με 5-0: αυτογκόλ του Γεωργαμλή στο 8΄ και γκολ των Μπουτραγκένιο, Τσέντο, Βαλντάνο και Ούγκο Σάντσες. Συνολικά 5-1.
Ο δεύτερος γύρος ήταν η Γιουβέντους. Στις 22 Οκτωβρίου ο Μπουτραγκένιο σκόραρε στο 21΄ για το 1-0. Στις 5 Νοεμβρίου, στο Τορίνο, ο Αντόνιο Καμπρίνι έβαλε στο 9΄ το γκολ που έστειλε το ματς στην παράταση, και η αναμέτρηση κρίθηκε στα πέναλτι. Η Ρεάλ τα κέρδισε 3-1: ο Ούγκο Σάντσες απέτυχε, αλλά ο Μπουτραγκένιο, ο Βαλντάνο και ο Χουανίτο σκόραραν, ενώ από τη Γιουβέντους έχασαν οι Μπριο, Μανφρεντόνια και Φαβέρο.
Στους προημιτελικούς, στις 4 Μαρτίου 1987 στο Βελιγράδι, ο Ερυθρός Αστέρας προηγήθηκε με τους Γκουροφσκι, Τζούροβιτς, Τσβέτκοβιτς και Γιάνκοβιτς (πέναλτι) και η Ρεάλ μείωσε με δύο γκολ του Ούγκο Σάντσες (66΄, 87΄ πέναλτι) για το 4-2. Στις 18 Μαρτίου, στο Μπερναμπέου, ο Μπουτραγκένιο (17΄) και ο Σάντσις (64΄) έγραψαν το 2-0. Το 4-4 στο σύνολο έκρινε ο κανόνας των γκολ εκτός έδρας.
Ο ημιτελικός ήταν με τη Μπάγερν Μονάχου. Στις 8 Απριλίου, στο Μόναχο, η Μπάγερν κέρδισε 4-1 (Αουγκενθάλερ, δύο πέναλτι του Ματέους, Βόλφαρτ) και ο Μπουτραγκένιο μείωσε στο 44΄. Στις 22 Απριλίου, στο Μπερναμπέου, ο Σαντιγιάνα έβαλε στο 28΄ το 1-0, αλλά το ματς δεν θα ξεχαστεί από το σκορ. Λίγα λεπτά μετά την έναρξη, με 0-0, ο Γάλλος διαιτητής Μισέλ Βοτρό το διέκοψε επειδή οπαδοί της Ρεάλ πετούσαν αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο, ανάμεσά τους και μπάλες του γκολφ. Το παιχνίδι ξανάρχισε μετά από δέκα λεπτά. Λίγες μέρες αργότερα η UEFA τιμώρησε τη Ρεάλ με έναν αγώνα χωρίς φιλάθλους και έναν ακόμη με κλειστό το γήπεδο, που εκτίθηκαν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών της επόμενης χρονιάς. Η Μπάγερν πέρασε 4-2 στο σύνολο και έφτασε στον τελικό, όπου έχασε από την Πόρτο.
Το Κύπελλο: ένας ημιτελικός στη Μαδρίτη
Στο Κύπελλο Ισπανίας η Ρεάλ πέρασε το Κάδιθ (0-0 και 6-1, με δύο γκολ των Μπουτραγκένιο και Ούγκο Σάντσες) και την Οσασούνα (2-1 στην Παμπλόνα και 4-1 στο Μπερναμπέου). Στον ημιτελικό, ντέρμπι της Μαδρίτης, νίκησε 3-2 την Ατλέτικο στις 3 Ιουνίου, με δύο γκολ του Ούγκο Σάντσες και ένα του Μπουτραγκένιο, αλλά έχασε 2-0 στο Βιθέντε Καλδερόν στις 10 Ιουνίου (Ουράλδε, Μαρίνα) και αποκλείστηκε με 4-3 στο σύνολο.

Season Stats: τα νούμερα της Ρεάλ
Σε όλες τις διοργανώσεις η Ρεάλ έπαιξε 58 αγώνες, με 35 νίκες, 13 ισοπαλίες και 10 ήττες, και τέρματα 111-54.
- La Liga: 44 αγώνες, 27 νίκες, 12 ισοπαλίες, 5 ήττες, 84-37, 66 βαθμοί, πρωταθλήτρια.
- Copa del Rey: 6 αγώνες, 4 νίκες, 1 ισοπαλία, 1 ήττα, 15-7, ημιτελικά.
- Κύπελλο Πρωταθλητριών: 8 αγώνες, 4 νίκες, 4 ήττες, 12-10, ημιτελικά.
- Ούγκο Σάντσες: 34 γκολ σε 41 αγώνες στο πρωτάθλημα, 6 σε 6 στο Κύπελλο, 3 σε 7 στο Κύπελλο Πρωταθλητριών: 43 συνολικά, και Πιτσίτσι της χρονιάς.
- Εμίλιο Μπουτραγκένιο: 11 γκολ στο πρωτάθλημα και 3 στο Κύπελλο Ισπανίας.
- Χόρχε Βαλντάνο: 7 γκολ στο πρωτάθλημα και από ένα σε Κύπελλο και Ευρώπη.
- Φρανθίσκο Μπούιο: και οι 44 αγώνες του πρωταθλήματος, με 37 γκολ παθητικό.
Ο Ούγκο Σάντσες έγινε ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 34 γκολ, 14 περισσότερα από τον Γκάρι Λίνεκερ της Μπαρτσελόνα (20) και 15 από τον Ενρίκε Μαγδαλένο της Μαγιόρκα (19).
The Shirt Archive: η φανέλα σε αριθμούς
Αυτό που κρατά η φανέλα της Ρεάλ του 1986-87 είναι η απλότητά της. Δεν έχει μοτίβο στο κορμί και δεν έχει τίποτα περιττό. Η ιστορία ζει στις λεπτομέρειες: στο πόλο, στο μωβ V, στα λιλά σεβρόν και στο χρυσό σήμα.
- Σεζόν: 1986-87 (και 1987-88 σύμφωνα με το Classic Football Shirts).
- Κατασκευαστής: Hummel.
- Χορηγός: κανένας στη φωτογραφία της φανέλας.
- Χρώματα: λευκό με λεβάντα (λιλά-μωβ).
- Γιακάς: πόλο με μωβ V.
- Μανίκια: ράγκλαν με σεβρόν της Hummel σε λιλά.
- Σήμα: κεντημένο, με στέμμα και μωβ ζώνη.
- Τίτλος: πρωτάθλημα Ισπανίας (22ος).
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης: Μια κεφαλιά του Ρονάλντο στο 103′ στη Μεστάγια, το Κύπελλο που έπεσε μπροστά από το λεωφορείο και το unicef της Nike απέναντι στο bwin.com της adidas
Το βράδυ της Τετάρτης 20 Απριλίου 2011, στη Μεστάγια της Βαλένθια, η Ρεάλ του Μουρίνιο με τη λευκή adidas και το bwin.com στο στήθος νίκησε 1-0 στην παράταση τη μπλαουγκράνα Nike της Μπαρτσελόνα του Γκουαρδιόλα, με το unicef μπροστά, και κατέκτησε το 18ο Κύπελλό της μετά από 18 χρόνια.
Με βίντεο Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα: Ο Μέσι σηκώνει τη φανέλα του στο Μπερναμπέου, ένα 2-3 που κρίθηκε στο 90+2′ και η κόκκινη του Ράμος στο 77′, με τη μπλαουγκράνα της Nike και το Qatar Airways απέναντι στη λευκή adidas με το Fly Emirates
Την Κυριακή 23 Απριλίου 2017, στο Σαντιάγο Μπερναμπέου, η Μπαρτσελόνα με τη μπλαουγκράνα της Nike και το Qatar Airways στο στήθος νίκησε 3-2 τη Ρεάλ της adidas και του Fly Emirates: δύο γκολ του Μέσι, το δεύτερο το 500ό του με το σύλλογο στο 90+2′, και μια αποβολή του Ράμος.
Με βίντεο Ρεάλ Μαδρίτης – Ατλέτικο Μαδρίτης: Ο Μιράντα στο 98′, η κόκκινη κάρτα του Ρονάλντο και το ριγέ Azerbaijan της Ατλέτικο μέσα στο Μπερναμπέου
Στις 17 Μαΐου 2013, στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας, η λευκή adidas της Ρεάλ με το bwin και τη χρυσή επετειακή ένδειξη 1902–2012 έχασε 2-1 στην παράταση από την ριγέ κόκκινη-λευκή Nike της Ατλέτικο με το Azerbaijan: ένα ντέρμπι που άλλαξε μια 14χρονη ιστορία.
Με βίντεο Ντέιβιντ Μπέκαμ: Δύο γκολ στη Ρεάλ τον Απρίλιο, ένα φάουλ στο Γκούντισον τον Μάιο και το Νο7 που έγινε Νο23 με το Siemens mobile
Ο Μπέκαμ έφυγε από τη Γιουνάιτεντ δύο μήνες μετά τα δύο γκολ στο 4-3 με τη Ρεάλ, με το κόκκινο Νο7 της Nike και το Vodafone. Στις 2 Ιουλίου 2003 παρουσιάστηκε στη Μαδρίτη, και στο ντεμπούτο του φόρεσε τη λευκή adidas Νο23 με το Siemens mobile.

