Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κάθε φανέλα έχει μια ιστορία

Ραούλ: Στο γήπεδο όπου ξεκίνησε το 1994, ένα γκολ με στραμπουληγμένο αστράγαλο έκλεισε μια καριέρα 741 αγώνων

Στη Λα Ρομαρέδα, το ίδιο γήπεδο όπου είχε κάνει ντεμπούτο 15 χρόνια νωρίτερα, ο Ραούλ μπήκε αλλαγή για τον τραυματία Φαν ντερ Φαρτ, άνοιξε το σκορ με πάσα του Κριστιάνο Ρονάλντο και αποχώρησε με διάστρεμμα. Ο Κακά έδωσε τη νίκη με 2-1, αλλά ο αρχηγός δεν έπαιξε ξανά για τη Ρεάλ.

Ραούλ: Στο γήπεδο όπου ξεκίνησε το 1994, ένα γκολ με στραμπουληγμένο αστράγαλο έκλεισε μια καριέρα 741 αγώνων

9 λεπτά ανάγνωση1.682 λέξεις

Ένα αντίο χωρίς τελετή

Δεν υπήρξε γιορτή. Ούτε μπουκέτα, ούτε γύρος τιμής, ούτε στάση του κοινού. Ο Ραούλ Γκονθάλεθ έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης ένα σάββατο βράδυ του Απριλίου, χωρίς να έχει προγραμματιστεί κανένας αποχαιρετισμός, και σε ένα γήπεδο που δεν ήταν το Μπερναμπέου.

Η εικόνα που έμεινε ήταν ενός παίκτη που κουτσαίνοντας έφτανε μέσα στην περιοχή και έσπρωχνε τη μπάλα στα δίχτυα. Οι Ισπανοί το ονόμασαν «gol del cojo», το γκολ του κουτσού.

Εκείνο το γκολ ήταν το τελευταίο που πέτυχε με τα λευκά της Ρεάλ. Ήταν και η τελευταία φορά που άγγιξε μπάλα ως παίκτης της πριν ο τραυματισμός τον αφήσει εκτός για το υπόλοιπο της σεζόν. Τον Ιούλιο, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι έφευγε.

Ο κύκλος που έκλεισε στη Λα Ρομαρέδα

Υπάρχει μια λεπτομέρεια που κάνει την ιστορία να μοιάζει γραμμένη. Η Λα Ρομαρέδα, το γήπεδο της Σαραγόσα, ήταν το γήπεδο όπου ο Ραούλ είχε κάνει το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Ρεάλ, στις 29 Οκτωβρίου 1994. Ήταν 17 ετών και τον είχε ανεβάσει στην πρώτη ομάδα ο Χόρχε Βαλντάνο.

Δεκαπέντε χρόνια και έξι μήνες αργότερα, στο ίδιο γήπεδο, έπαιζε το τελευταίο του παιχνίδι με τη Ρεάλ. Ανάμεσα στις δύο ημερομηνίες χωράει μια ολόκληρη εποχή.

Τα νούμερα το λένε καθαρά. Έφυγε με 741 αγώνες και 323 γκολ, και τα δύο ρεκόρ του συλλόγου, με 228 γκολ στο πρωτάθλημα. Κέρδισε έξι πρωταθλήματα Ισπανίας και τρία Champions League (1998, 2000, 2002). Από το 2003, μετά τη μεταγραφή του Φερνάντο Ιέρο, ήταν ο αρχηγός της ομάδας.

Ο παίκτης των ρεκόρ

Το τελευταίο του ματς δεν ήταν το μόνο ορόσημο εκείνων των τελευταίων μηνών και χρόνων. Στις 11 Νοεμβρίου 2008 πέτυχε χατ-τρικ στο 4-3 επί της Ρεάλ Ουνιόν, για το Κύπελλο, και έφτασε τα 300 γκολ με τη Ρεάλ, αν και η ομάδα αποκλείστηκε με 6-6 στις συνολικές μονομαχίες και γκολ εκτός έδρας.

Στις 15 Φεβρουαρίου 2009, με ένα γκολ εξ όρμης κόντρα στη Σπόρτινγκ Χιχόν, ξεπέρασε το ρεκόρ των 307 γκολ του Αλφρέδο Ντι Στέφανο και έγινε ο πρώτος σκόρερ της ιστορίας του συλλόγου. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 ισοφάρισε το ρεκόρ συμμετοχών της Ρεάλ στο πρωτάθλημα του Μανόλο Σάντσις.

Το 2008, ο ίδιος και ο Ικέρ Κασίγιας είχαν πάρει «συμβόλαια ζωής»: ανανεώνονταν κάθε χρόνο, αρκεί να έπαιζαν 30 αγώνες. Ο Ραούλ είχε παίξει 30 αγώνες εκείνη τη σεζόν πριν από τον τραυματισμό της Σαραγόσα. Στην Ευρώπη, ήταν ο πρώτος παίκτης που έφτασε τα 50 γκολ στο Champions League, με ένα γκολ στο 2-1 επί του Ολυμπιακού στις 28 Σεπτεμβρίου 2005, και ο πρώτος που έπαιξε 100 αγώνες στη διοργάνωση. Και στα 17 χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας, δεν αποβλήθηκε ποτέ.

Η τελευταία ημέρα

Το σάββατο 24 Απριλίου 2010, στις 8 το βράδυ, η Ρεάλ ταξίδεψε στη Σαραγόσα για την 34η αγωνιστική της La Liga 2009-10, και απέμεναν ακόμα τέσσερις αγωνιστικές. Ο προπονητής ήταν ο Μανουέλ Πελεγκρίνι. Διαιτητής ήταν ο Αλμπέρτο Ουνδιάνο Μαγιένο.

Ο Ραούλ, 32 ετών, δεν ήταν στην αρχική ενδεκάδα. Η Ρεάλ ξεκίνησε με τον Κασίγιας κάτω από τα δοκάρια, τους Αρμπέλοα, Σέρχιο Ράμος, Γκαράι και Μαρσέλο στην άμυνα, τους Τσάμπι Αλόνσο, Γκάγο, Γκούτι και Φαν ντερ Φαρτ στη μεσαία γραμμή, και τους Κριστιάνο Ρονάλντο και Ιγκουαΐν στην επίθεση.

Η Σαραγόσα έπαιζε με την παραδοσιακή λευκή-μπλε φανέλα της. Για να μη μοιάζουν τα χρώματα, η Ρεάλ φόρεσε την εκτός έδρας: σκούρα μπλε, από την Adidas.

15ο λεπτό: Η αλλαγή που δεν ήταν δική του

Ο Ραούλ μπήκε στο παιχνίδι νωρίς, πολύ νωρίτερα απ’ όσο θα περίμενε. Στο 14ο με 15ο λεπτό, ο Ράφαελ φαν ντερ Φαρτ ένιωσε πόνο στον μηρό του αριστερού ποδιού και αποχώρησε, και ο Ραούλ πήρε τη θέση του. Οι πηγές διαφέρουν κατά ένα λεπτό: η μία δίνει το 14ο και η άλλη το 15ο. Ο Ολλανδός είχε ρήξη στον δικέφαλο μηριαίο, με ανάρρωση τουλάχιστον τριών εβδομάδων.

Ο αρχηγός, που μέχρι εκείνη τη στιγμή της σεζόν είχε παίξει 1.045 λεπτά σε 30 αγώνες, βρέθηκε στο παιχνίδι χωρίς προετοιμασία.

50ό λεπτό: Το γκολ του κουτσού

Το πρώτο ημίχρονο δεν έφερε γκολ. Στην επανάληψη, γύρω στο 50ό λεπτό, η Ρεάλ βρήκε το άνοιγμα. Οι περισσότερες πηγές δίνουν το 50ό και μία το 49ο.

Στο μεταξύ, ο Ραούλ είχε χτυπήσει στον δεξί αστράγαλο. Έκανε νόημα ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει, και ο Καρίμ Μπενζεμά ετοιμαζόταν να μπει στη θέση του. Πριν προλάβει να γίνει η αλλαγή, η Ρεάλ ξεκίνησε αντεπίθεση.

Ο Ραούλ δεν μπορούσε να τρέξει. Κινήθηκε προς την περιοχή με ένα αργό, κουτσό βήμα. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο του έδωσε την πάσα και εκείνος έσπρωξε τη μπάλα στα δίχτυα. Ήταν το τελευταίο του γκολ με τη Ρεάλ και, όπως γράφεται, και η τελευταία μπάλα που άγγιξε με τη φανέλα της.

Ένα λεπτό αργότερα, όπως είχε σχεδιαστεί, ο Μπενζεμά μπήκε στη θέση του. Ο Ραούλ κάθισε στον πάγκο και κοίταξε τον αστράγαλό του.

52ο, 60ό και 75ο λεπτό: Ένας αγώνας που ανοίγει

Στο 52ο λεπτό, δύο λεπτά μετά το γκολ, η Σαραγόσα έμεινε με δέκα παίκτες, όταν αποβλήθηκε ο Ματέο Κοντίνι. Η Ρεάλ είχε το προβάδισμα και παίκτη παραπάνω, και παρ’ όλα αυτά ο αγώνας δεν έκλεισε.

Λίγο μετά την ώρα του αγώνα, στο 60ό με 61ο λεπτό, ο Αδριάν Κολούνγκα ισοφάρισε για τη Σαραγόσα. Η Ρεάλ είχε χάσει το προβάδισμα, παρά το παίκτη παραπάνω.

Ο Πελεγκρίνι κινήθηκε. Στο 75ο λεπτό ο Κακά πήρε τη θέση του Φερνάντο Γκάγο.

82ο λεπτό: Ο Κακά κλείνει το παιχνίδι

Επτά λεπτά αργότερα, στο 82ο, ο Κακά πέτυχε το δεύτερο γκολ της Ρεάλ με δεξί σουτ και έδωσε τη νίκη με 2-1. Η Ρεάλ έφυγε από τη Σαραγόσα με τρεις βαθμούς.

Για τον Ραούλ, όμως, η νίκη δεν σήμαινε το ίδιο. Μετά τις εξετάσεις, η ιατρική ανακοίνωση της Ρεάλ μίλησε για διάστρεμμα βαθμού ΙΙ στον δεξί αστράγαλο, με επέκταση στη συνδεσμική σύνδεση ανάμεσα σε κνήμη και περόνη, και χρόνο ανάρρωσης τουλάχιστον τεσσάρων εβδομάδων. Με τέσσερις αγωνιστικές να απομένουν, η σεζόν είχε τελειώσει για εκείνον.

Η φανέλα της τελευταίας παράστασης

Η φανέλα εκείνου του βράδυ ήταν η εκτός έδρας της Ρεάλ Μαδρίτης 2009-10: ένα βαθύ, σκούρο μπλε με γαλάζιες λεπτομέρειες, πολύ μακριά από το λευκό που συνδέεται με τον σύλλογο.

  • Κατασκευαστής: Adidas. Το λογότυπό της είναι τυπωμένο στο πάνω μέρος του στήθους, στο κέντρο, σε ανοιχτό γαλάζιο χρώμα.
  • Χορηγός: bwin.com, με μεγάλα λευκά γράμματα στο κέντρο του στήθους, και το «.com» πάνω δεξιά από το «win».
  • Σήμα: το έμβλημα της Ρεάλ με το στέμμα, ραμμένο στην αριστερή πλευρά του στήθους, στο ύψος της καρδιάς, σε χρυσό, κόκκινο και μπλε.
  • Ώμοι: τρία γαλάζια σχέδια σε κάθε μανίκι, από τον γιακά ως το μέσο του ώμου, το σήμα κατατεθέν της Adidas.
  • Γιακάς: κλασικός γιακάς πόλο σε σκούρο μπλε, με μικρό V στον λαιμό.
  • Μανίκια: γαλάζια μανσέτα στο τέλος κάθε μανικιού και αυτοκόλλητο της LFP (της Λίγκας Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου) με το λογότυπο της La Liga στο δεξί μανίκι.
  • Ιδιαιτερότητα: ένα τονικό κεντημένο μονόγραμμα στη δεξιά πλευρά του στήθους, στο ίδιο σκούρο μπλε της φανέλας, που φαίνεται μόνο από κοντά, και η ένδειξη Climacool στο κάτω μέρος.
  • Πλάτη: οι αριθμοί και τα ονόματα τυπώνονται σε λευκό, με ένα μικρό σήμα της Ρεάλ κάτω από τον αριθμό. Στον λαιμό, εσωτερικά, γράφει «Real Madrid» σε γαλάζιο.
Η εκτός έδρας φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης 2009-10, μπροστινή όψη: σκούρο μπλε με γαλάζια τρία σχέδια της Adidas και το bwin στο κέντρο. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Το έμβλημα της Ρεάλ, το λογότυπο της Adidas, το τονικό μονόγραμμα και το bwin από κοντά. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Ο γιακάς πόλο και τα γαλάζια τρία σχέδια στους ώμους. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Το αυτοκόλλητο της LFP στο δεξί μανίκι. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Η γαλάζια μανσέτα του μανικιού. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Η πλάτη της φανέλας με λευκό όνομα και αριθμό. Στη φωτογραφία προϊόντος υπάρχει το ΡΟΝΑΛΝΤΟ 9· ο Ραούλ φορούσε το 7. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Ο αριθμός και το όνομα από κοντά, με το μικρό σήμα της Ρεάλ κάτω από τον αριθμό και το «Real Madrid» στον λαιμό. Φωτογραφία προϊόντος με ΡΟΝΑΛΝΤΟ 9. Φωτογραφία: Classic Football Shirts
Η ίδια φανέλα με το ΚΑΚΑ 8, το όνομα και το νούμερο του παίκτη που έδωσε τη νίκη στη Σαραγόσα. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

Το νούμερο του Ραούλ ήταν το 7. Το φορούσε από το 1996 ως το 2010, και μετά από εκείνον το πήρε ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Στις φωτογραφίες από άλλους αγώνες της ίδιας σεζόν φαίνεται καθαρά στο σορτς του.

Ο Ραούλ τη σεζόν 2009-10 με την εντός έδρας λευκή φανέλα, στον αγώνα με τη Μάλαγα τον Ιανουάριο του 2010. Φωτογραφία: Jan S0L0, Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0)

Οι φωτογραφίες του Ραούλ σε αυτό το άρθρο είναι από άλλους αγώνες της σεζόν και δείχνουν την εντός έδρας λευκή φανέλα. Από τον ίδιο τον αγώνα στη Σαραγόσα δεν υπάρχει ελεύθερη φωτογραφία, και η εκτός έδρας φανέλα που φόρεσε εκείνο το βράδυ φαίνεται μόνο στις φωτογραφίες προϊόντος.

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης

  • Αγώνας: Σαραγόσα – Ρεάλ Μαδρίτης 1-2, 34η αγωνιστική La Liga 2009-10
  • Ημερομηνία: Σάββατο 24 Απριλίου 2010, 20:00
  • Γήπεδο: Λα Ρομαρέδα, Σαραγόσα
  • Διαιτητής: Αλμπέρτο Ουνδιάνο Μαγιένο
  • Γκολ: Ραούλ (γύρω στο 50ό), Κολούνγκα (60ό-61ο) / Κακά (82ο)
  • Αποβολή: Ματέο Κοντίνι (Σαραγόσα, 52ο)
  • Ο Ραούλ: αλλαγή στο 14ο-15ο λεπτό για τον Φαν ντερ Φαρτ· σκόραρε στο 50ό· ένα λεπτό μετά, με Μπενζεμά στη θέση του
  • Φανέλα: εκτός έδρας, σκούρα μπλε, Adidas, bwin, Νο7

Το τέλος μιας εποχής

Στις 25 Ιουλίου 2010, ο σύλλογος επιβεβαίωσε ότι ο Ραούλ έφευγε, μια μέρα μετά τον Γκούτι, που είχε περάσει 15 χρόνια στη Ρεάλ. Τρεις μέρες αργότερα, στις 28 Ιουλίου, ο Ραούλ υπέγραψε στη Σάλκε, με την οποία θα κέρδιζε το Κύπελλο Γερμανίας. Στη Γερμανία πέτυχε δύο γκολ στο πρώτο του παιχνίδι με τη Σάλκε, στις 1 Αυγούστου 2010, σε ένα 3-1 επί της Μπάγερν Μονάχου στο προετοιμαστικό LIGA total! Cup, και έκανε το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα στις 21 Αυγούστου. Αργότερα έπαιξε στην Αλ Σαντ και στους Νιου Γιορκ Κόσμος.

Στη Ρεάλ, το Νο7 πέρασε στα χέρια του Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Ραούλ είχε φορέσει τη φανέλα με το νούμερο αυτό για δεκατέσσερα χρόνια, από το 1996 ως το 2010.

Τα στατιστικά τον καταγράφουν ως τον παίκτη με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της Ρεάλ, 741. Η τελευταία του όμως ήταν ένα βράδυ στη Σαραγόσα, με σκούρα μπλε φανέλα, στο γήπεδο όπου είχε ξεκινήσει, με ένα γκολ που πέτυχε χωρίς να μπορεί να τρέξει.

Σχετικές ιστορίες φανελών