Εθνική Αργεντινής 1989-90
Η Αργεντινή του Μπιλάρδο έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ 1990 με δύο νίκες, πέντε γκολ, δύο διαδοχικά πέναλτι και τον Μαραντόνα αρχηγό. Φορούσε γαλάζια και λευκή φανέλα της adidas, που είχε διαδεχθεί τη Le Coq Sportif, με τρεις μαύρες ρίγες στα μανίκια.
10 λεπτά ανάγνωση1.863 λέξεις
Μια νέα φανέλα για την πρωταθλήτρια του κόσμου
Η Αργεντινή έφτασε στην Ιταλία το 1990 ως κάτοχος του τίτλου. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, στο Μεξικό, η φανέλα της ήταν της Le Coq Sportif. Τώρα υπήρχε αλλαγή: σύμφωνα με τον κατάλογο προμηθευτών της εθνικής στη Wikipedia, η γαλλική εταιρεία την έντυσε από το 1980 ως το 1989, και από το 1990 ως το 1998 την έντυνε η adidas, που την είχε ντύσει και το 1974–1979.
Έτσι η φανέλα που βλέπουμε εδώ είναι μια επιστροφή: το τριφύλλι της adidas στο στήθος και οι τρεις ρίγες στα μανίκια, φορεμένα από μια ομάδα με τον Ντιέγκο Μαραντόνα αρχηγό και τον Κάρλος Μπιλάρδο στον πάγκο.



Μια διευκρίνιση για τις φωτογραφίες: είναι φανέλες προϊόντος του Classic Football Shirts, όχι φανέλες που φορέθηκαν σε αγώνα. Δεν έχουν νούμερο ή όνομα, και οι δύο αγγελίες που χρησιμοποιούμε έχουν ελαφρώς διαφορετική απόχρωση του γαλάζιου, κάτι συνηθισμένο σε φανέλες τριάντα και πλέον ετών.
The Shirt: ρίγες, μια καθαρή γραμμή
Το σχέδιο είναι το κλασικό της Αργεντινής: κάθετες γαλάζιες και λευκές ρίγες σε όλο το σώμα, από τον ώμο ως το στρίφωμα. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να σπάει τη γραμμή: ούτε χορηγός, ούτε διακοσμητικά στοιχεία στο στήθος, ούτε ζώνη στους ώμους. Ήταν μια φανέλα για ομάδα που δεν χρειαζόταν να εξηγήσει ποια είναι.

Ο γιακάς
Ο γιακάς είναι στρογγυλός και λευκός, πλεκτός, όχι V ούτε πόλο. Η λαιμόκοψη δεν έχει κουμπιά ή κορδόνι. Στην αγγελία με τη φανέλα στο πιο ανοιχτό γαλάζιο φαίνεται μέσα στη λαιμόκοψη το καρτελάκι με τις οδηγίες πλύσης, που έχει κιτρινίσει με τα χρόνια.

Το έμβλημα της ΑΦΑ
Στο αριστερό στήθος, κεντημένο και όχι τυπωμένο, είναι το έμβλημα της Αργεντινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας: ένα κίτρινο-χρυσό σκουδάρι με τα γράμματα ΑΦΑ (AFA) σε μαύρο, ένα μικρό σύμβολο ανάμεσα στα γράμματα και στο πάνω μέρος μια κορδέλα με γαλάζιες και λευκές ρίγες, σαν μια μικρή σημαία. Το περίγραμμα είναι μαύρο και το κέντημα έχει ανάγλυφη υφή.
Σε αντίθεση με το σημερινό έμβλημα, εδώ δεν υπάρχουν τα τρία αστέρια των τίτλων, ούτε στεφάνι: μόνο το σκουδάρι και η κορδέλα.

Η adidas και το τριφύλλι
Στο δεξί στήθος, δηλαδή αριστερά στη φωτογραφία, είναι το μαύρο κεντημένο τριφύλλι της adidas, με τη λέξη «adidas» από κάτω σε μικρά γράμματα. Είναι το λογότυπο της εποχής και όχι το σημερινό σήμα με τις τρεις λοξές ρίγες. Δεν υπάρχει χορηγός, γι’ αυτό στο πεδίο «Χορηγός» του άρθρου βάζουμε παύλα.

Τα μανίκια: οι τρεις μαύρες ρίγες
Τα κοντά μανίκια έχουν τις τρεις ρίγες της adidas, μαύρες πάνω στις γαλάζιες και λευκές ρίγες του σώματος. Στη φωτογραφία ξεκινούν από τον ώμο και κατεβαίνουν λοξά προς την άκρη του μανικιού, παράλληλα μεταξύ τους. Το κάτω μέρος του μανικιού συνεχίζει τις γαλάζιες και λευκές ρίγες του σώματος.

Η πλάτη: χωρίς όνομα και νούμερο
Η πλάτη συνεχίζει τις ίδιες ρίγες και στις δύο αγγελίες είναι εντελώς καθαρή: δεν υπάρχει όνομα και δεν υπάρχει νούμερο. Στο γήπεδο οι παίκτες φορούσαν νούμερα, με τον Μαραντόνα στο Νο10 σύμφωνα με τις ενδεκάδες της Wikipedia, αλλά αφού οι φωτογραφίες που βρήκαμε δεν τα δείχνουν, δεν περιγράφουμε τη γραμματοσειρά τους και δεν την επινοούμε.


The Team: η ομάδα του Μπιλάρδο
Ο Μαραντόνα ήταν ο αρχηγός και ο μοναδικός αδιαμφισβήτητος αστέρας, αλλά η ομάδα του Μπιλάρδο στηρίχτηκε σε μια σκληρή και πρακτική ομάδα. Στις ενδεκάδες των νοκ άουτ βρίσκουμε σταθερά τους Σιμόν, Ρουτζέρι, Σερισουέλα, Μπουρουτσάγα, Μπασουάλδο και τον Κανίτζια, που σκόραρε τα δύο πιο σημαντικά γκολ της Αργεντινής στα νοκ άουτ, απέναντι σε Βραζιλία και Ιταλία. Στα γκολπόστ, μετά τον τραυματισμό του Πουμπίδο με τη Σοβιετική Ένωση, ο Σέρχιο Γκοϊκοτσέα πήρε τη θέση και δεν την άφησε.
Ο όμιλος Β: τρίτη με τρεις βαθμούς
Ο όμιλος της Αργεντινής είχε ακόμη τη Σοβιετική Ένωση, τη Ρουμανία και το Καμερούν, και κρίθηκε σε λεπτομέρειες. Το Καμερούν τον κέρδισε με τέσσερις βαθμούς (νίκες 1-0 επί της Αργεντινής και 2-1 επί της Ρουμανίας, ήττα 0-4 από τη Σοβιετική Ένωση), με τον Ρότζερ Μιλά να σκοράρει δύο φορές εναντίον των Ρουμάνων. Η Ρουμανία και η Αργεντινή τελείωσαν με τρεις βαθμούς η καθεμιά, ενώ η Σοβιετική Ένωση, που νίκησε 4-0 το Καμερούν αλλά έχασε 0-2 από τη Ρουμανία και 0-2 από την Αργεντινή, έμεινε εκτός.
Η Αργεντινή πέρασε με μία νίκη, μία ισοπαλία και μία ήττα, με τρία γκολ υπέρ και δύο κατά. Δεν ήταν η εικόνα ενός πρωταθλητή, και οι ίδιοι οι Αργεντινοί δημοσιογράφοι δεν το έκρυψαν.
Key Matches: από το Μιλάνο ως τη Ρώμη
- 8 Ιουνίου, Μιλάνο (Σαν Σίρο): Αργεντινή 0-1 Καμερούν. Την πρώτη μέρα του τουρνουά ο τίτλος του πρωταθλητή έπεσε στο πρώτο ματς. Το μοναδικό γκολ το σημείωσε ο Φρανσουά Ομάμ-Μπιγίκ στο 67΄. Διαιτητής ήταν ο Μισέλ Βοτρό και το Καμερούν είδε δύο παίκτες του να αποβάλλονται. Η Clarín έγραψε στον τίτλο της «Ήττα χωρίς δικαιολογίες».
- 13 Ιουνίου, Νάπολη: Αργεντινή 2-0 Σοβιετική Ένωση. Γκολ του Τρόλιο στο 27΄ και του Μπουρουτσάγα στο 79΄. Ο Πουμπίδο τραυματίστηκε νωρίς και τον αντικατέστησε ο Σέρχιο Γκοϊκοτσέα.
- 18 Ιουνίου, Νάπολη: Αργεντινή 1-1 Ρουμανία. Ο Μονθόν άνοιξε το σκορ και ο Γκαβρίλ Μπαλίντ ισοφάρισε στο 68΄. Η Αργεντινή προκρίθηκε ως τρίτη του ομίλου.
- 24 Ιουνίου, Τορίνο: Βραζιλία 0-1 Αργεντινή. Η Βραζιλία είχε το πάνω χέρι για μεγάλο μέρος του αγώνα και έπληξε τρεις φορές τα δοκάρια, αλλά στο 81΄ ο Μαραντόνα έκανε μια κούρσα από τη μεσαία γραμμή και έδωσε την μπάλα στον Κανίτζια, που πέρασε τον Ταφάρελ και σκόραρε. Διαιτητής ο Ζοέλ Κινιού.
- 30 Ιουνίου, Φλωρεντία: Αργεντινή 0-0 Γιουγκοσλαβία (πέναλτι 3-2). Σκόραραν οι Σερισουέλα, Μπουρουτσάγα και Ντεσόττι. Ο Μαραντόνα και ο Τρόλιο δεν σκόραραν, αλλά οι Μπρνόβιτς και Χατζιμπέγκιτς έχασαν κι αυτοί, με τον Γκοϊκοτσέα να αποκρούει.
- 3 Ιουλίου, Νάπολη: Ιταλία 1-1 Αργεντινή (πέναλτι 3-4). Ο Σιλάτσι έβαλε πρώτος στο 17΄ και ο Κανίτζια ισοφάρισε στο 67΄. Στα πέναλτι έβαλαν οι Σερισουέλα, Μπουρουτσάγα, Ολαρτικοέτσεα και ο Μαραντόνα, ενώ από τους Ιταλούς δεν σκόραραν οι Ντονατόνι και Σερένα.
Τα δύο τελευταία παιχνίδια έκριναν την τύχη της Αργεντινής στα πέναλτι. Η ομάδα προκρίθηκε δύο φορές χωρίς να κερδίσει στην κανονική διάρκεια: ο Γκοϊκοτσέα έγινε ο ήρωας εκείνου του καλοκαιριού και ο Μαραντόνα ο αρχηγός που σκόραρε το δικό του πέναλτι στη Νάπολη, την πόλη όπου έπαιζε σε σύλλογο.
Το Σαν Πάολο και το Ντελ Άλπι
Τρεις αγώνες της Αργεντινής έγιναν στη Νάπολη, με τον ημιτελικό να είναι ο τελευταίος, στην πόλη όπου ο Μαραντόνα έπαιζε σε σύλλογο. Η νίκη επί της Βραζιλίας ήρθε στο Στάντιο Ντελ Άλπι του Τορίνο, στο γήπεδο που φιλοξένησε και άλλα ματς του τουρνουά.

Ο τελικός της Ρώμης
Ο τελικός έγινε στις 8 Ιουλίου 1990 στο Ολίμπικο της Ρώμης, με διαιτητή τον Εντγάρδο Κοντεσάλ από το Μεξικό, μπροστά σε περίπου 74.000 θεατές. Η Δυτική Γερμανία, με προπονητή τον Φραντς Μπεκενμπάουερ, ήταν ξεκάθαρα καλύτερη. Η Αργεντινή δεν σκόραρε.
Στο 85΄ ο Κοντεσάλ έδωσε πέναλτι υπέρ της Δυτικής Γερμανίας και ο Αντρέας Μπρεμέ έκανε το 1-0. Στο δεύτερο ημίχρονο η Αργεντινή έχασε και δύο παίκτες της: αποβλήθηκαν ο Πέδρο Μονθόν και ο Γκουστάβο Ντεσόττι, ενώ ο Μαραντόνα δέχθηκε κίτρινη κάρτα.
Η Αργεντινή παρατάχθηκε με τους Γκοϊκοτσέα, Σιμόν, Σερισουέλα, Ρουτζέρι (αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο από τον Μονθόν), Τρόλιο, Σενσίνι, Μπουρουτσάγα (αντικαταστάθηκε από τον Καλντερόν), Μπασουάλδο, Λορέντσο, Ντεσόττι και Μαραντόνα αρχηγό. Η ενδεκάδα συμφωνεί στο RSSSF και στη Wikipedia.
Για την Αργεντινή ήταν η ήττα που έκλεισε μια εποχή: δύο νίκες στα εφτά ματς, πέντε γκολ και ένας φιναλίστ που δεν γύρισε σπίτι με το Κύπελλο.

Μια επιφύλαξη για τη φανέλα του τελικού: τα διαγράμματα της Wikipedia δείχνουν ότι η Αργεντινή φόρεσε εκείνο το βράδυ σκούρα μπλε εμφάνιση απέναντι στη λευκή Δυτική Γερμανία, αλλά δεν το επιβεβαιώσαμε από φωτογραφία, γι’ αυτό η φανέλα του άρθρου είναι η γαλάζια και λευκή εντός έδρας.
Τα στοιχεία της σεζόν
- Φανέλα: εντός έδρας, γαλάζιες και λευκές κάθετες ρίγες, λευκός στρογγυλός γιακάς, τρεις μαύρες ρίγες στα μανίκια
- Κατασκευαστής: adidas
- Χορηγός: χωρίς χορηγό στο στήθος
- Προπονητής: Κάρλος Μπιλάρδο
- Αρχηγός: Ντιέγκο Μαραντόνα, Νο10
- Μουντιάλ 1990: φιναλίστ, ήττα 0-1 από τη Δυτική Γερμανία (Μπρεμέ, πέναλτι, 85΄)
- Δρόμος ως τον τελικό: 0-1 με Καμερούν, 2-0 με ΕΣΣΔ, 1-1 με Ρουμανία, 1-0 με Βραζιλία, 0-0 με Γιουγκοσλαβία (πέν. 3-2), 1-1 με Ιταλία (πέν. 4-3)
- Σκόρερ της Αργεντινής: Τρόλιο, Μπουρουτσάγα, Μονθόν, Κανίτζια (2)
- Τερματοφύλακας: Γκοϊκοτσέα, που αντικατέστησε τον Πουμπίδο μετά τον τραυματισμό του
Η φανέλα σε αριθμούς
- Χρώματα: γαλάζιο και λευκό σε κάθετες ρίγες, με μαύρες λεπτομέρειες στα μανίκια και στο κεντημένο έμβλημα
- Γιακάς: στρογγυλός, λευκός, πλεκτός, χωρίς κουμπιά
- Μανίκια: κοντά, με τρεις μαύρες ρίγες της adidas
- Στήθος αριστερά: έμβλημα ΑΦΑ, κίτρινο σκουδάρι με μαύρα γράμματα και κορδέλα με τα εθνικά χρώματα
- Στήθος δεξιά: μαύρο τριφύλλι adidas
- Πλάτη: ρίγες χωρίς όνομα ή νούμερο στις φωτογραφίες προϊόντος
- Προμηθευτές της εθνικής: Le Coq Sportif 1980–1989, adidas 1990–1998
- Στον Μουντιάλ: επτά αγώνες, δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και δύο ήττες, με τα πέναλτι να μετρούν ως ισοπαλίες
Η φανέλα στις οθόνες
Η φανέλα που γνωρίζουμε από το 1990 είναι στην πραγματικότητα η φανέλα των βίντεο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πιο γνωστές εικόνες εκείνου του καλοκαιριού είναι οι ίδιες που κυκλοφορούν ως ανασκοπήσεις: το γκολ του Κανίτζια στη Βραζιλία με την κούρσα του Μαραντόνα πριν από την πάσα, οι αποκρούσεις του Γκοϊκοτσέα στα πέναλτι, ο χαμένος τελικός. Στα βίντεο αυτά οι γαλάζιες και λευκές ρίγες ξεχωρίζουν από τη μια άκρη του γηπέδου ως την άλλη, και αυτό ήταν κομμάτι της δύναμης του σχεδίου.
Μετά τον τελικό
Η Clarín της 9ης Ιουλίου τιτλοφόρησε το πρωτοσέλιδό της «Υποπρωταθλητές του κόσμου» και έγραψε ότι η χώρα γιόρτασε το κατόρθωμα. Η adidas θα συνέχιζε να ντύνει την εθνική μέχρι το 1998, όπως δείχνει η Wikipedia, και η γαλάζια και λευκή ρίγα θα έμενε σταθερή.
The Shirt Archive: μια ρίγα και ένα τριφύλλι
Η φανέλα του 1990 ανήκει στις πιο καθαρές της ιστορίας της εθνικής: δύο χρώματα, ένα έμβλημα, ένας κατασκευαστής και καθόλου χορηγός. Ήταν η φανέλα της επιστροφής της adidas μετά από μια δεκαετία με τη Le Coq Sportif, και η φανέλα με την οποία η Αργεντινή έφτασε σε τελικό Μουντιάλ για δεύτερη συνεχόμενη φορά.
Ένα τριφύλλι, τρεις μαύρες ρίγες, δύο χρώματα και ένα βράδυ στη Ρώμη. Αυτό ήταν όλο, και πέρασε στην ιστορία.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Ερνάν Κρέσπο: Ένα πέναλτι στο 20ό λεπτό, ο Μαραντόνα ξεπερασμένος και μια αλλαγή στο 21ο που έκλεισε την εθνική του καριέρα
Με τη γαλάζια και λευκή ριγέ φανέλα της adidas, τις τρεις μαύρες ρίγες στους ώμους, το κεντημένο έμβλημα της AFA με τα δύο χρυσά αστέρια και το Νο9 στην πλάτη, ο Ερνάν Κρέσπο έπαιξε στις 2 Ιουλίου 2007 στο Μαρακαΐμπο την 64η και τελευταία εμφάνισή του με την Αργεντινή και σκόραρε με πέναλτι στο 4-2 επί της Κολομβίας.
Γκαμπριέλ Μπατιστούτα: Μια αλλαγή στο 58΄ στη Μιγιάγκι, το σκούρο μπλε Νο9 της adidas και ένα 1-1 που έστειλε την Αργεντινή σπίτι
Με τη σκούρα μπλε εκτός έδρας φανέλα της adidas, τις τρεις ρίγες στους ώμους, το κεντημένο σήμα της ΑΦΑ και το Νο9 στο στήθος και στην πλάτη, ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα έπαιξε στις 12 Ιουνίου 2002 στη Μιγιάγκι τον τελευταίο του αγώνα με την Αργεντινή και αντικαταστάθηκε στο 58΄ από τον Έρναν Κρέσπο.
Με βίντεο Χαβιέρ Μασεράνο: 147 συμμετοχές, επτά γκολ στο Καζάν και ένα «αυτή η ιστορία τελείωσε»
Λευκή adidas με τις γαλάζιες ρίγες που σβήνουν σαν πινελιές, τις τρεις μαύρες ρίγες στους ώμους και το χρυσό σήμα της AFA με τα δύο αστέρια: η φανέλα με το Νο14 που φόρεσε ο Χαβιέρ Μασεράνο στο 4-3 της Γαλλίας στο Καζάν, το 147ο και τελευταίο του ματς με την Αργεντινή.
Με βίντεο Εθνική Αργεντινής 1985-86
Με σήμα ραμμένο στο χέρι και ασημένια νούμερα σιδερωμένα την τελευταία νύχτα, η μπλε φανέλα της Le Coq Sportif που βρέθηκε σε ένα μαγαζί της Πόλης του Μεξικού έγινε η φανέλα του «Χεριού του Θεού» και του «Γκολ του Αιώνα» απέναντι στην Αγγλία.




