Αούστρια Βιέννης – Ράπιντ Βιέννης: Το γκολ του Σαλίχι στο χιόνι που έσπασε την κατάρα του Χορ

Μοβ, πράσινο και λευκό

Η Βιέννη έχει δύο χρώματα ποδοσφαίρου. Το μοβ της Αούστρια και το πράσινο-λευκό της Ράπιντ.

Στις 28 Νοεμβρίου 2010 τα δύο χρώματα συναντήθηκαν στο Φραντς Χορ, το γήπεδο της Αούστρια στο Φαβορίτεν. Είχε αρχίσει να χιονίζει, και όσο περνούσε η ώρα το χιόνι έπεφτε όλο και πιο πυκνό. Οι φωτογραφίες εκείνου του βραδιού δείχνουν παίκτες να μονομαχούν μέσα σε μια λευκή κουρτίνα, με μια κίτρινη μπάλα να ξεχωρίζει.

Η Ράπιντ κέρδισε 1-0. Το γκολ το έβαλε ο Αλβανός Χάμντι Σαλίχι, και ήταν το 500ό γκολ της Ράπιντ σε ντέρμπι πρωταθλήματος. Ήταν και η πρώτη νίκη της στο γήπεδο της Αούστρια μετά από πέντε χρόνια.

Το ντέρμπι της Βιέννης

Το Wiener Derby είναι από τα παλαιότερα ντέρμπι της ηπειρωτικής Ευρώπης. Η Ράπιντ και η Αούστρια παίζουν μεταξύ τους από το 1911, και καμία από τις δύο δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ. Έχουν δώσει μεταξύ τους πάνω από 300 ντέρμπι.

Η Ράπιντ γεννήθηκε ως σύλλογος εργατών και είναι ακόμη σήμερα σύλλογος που ανήκει στα μέλη του. Η Αούστρια θεωρήθηκε από νωρίς η ομάδα της αστικής Βιέννης. Δύο ομάδες, δύο κόσμοι, μία πόλη.

Και δύο γήπεδα. Το 2010 η Ράπιντ έπαιζε στο Γκέρχαρντ Χανάπι, στο Χίτελντορφ, στη δυτική άκρη της πόλης. Η Αούστρια στο Φραντς Χορ, στο Φαβορίτεν, στα νότια. Για τη Ράπιντ, το Χορ ήταν τότε ένα δύσκολο μέρος: δεν είχε κερδίσει εκεί από τις 22 Οκτωβρίου 2005.

Πώς φτάσαμε στο ματς

Η σεζόν 2010-11 είχε ξεκινήσει άσχημα για τη Ράπιντ στα ντέρμπι. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2010, στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς, η Αούστρια είχε κερδίσει 1-0 στο Χανάπι, στο σπίτι της Ράπιντ.

Το δεύτερο ντέρμπι, στην 17η αγωνιστική του πρωταθλήματος, ήταν λοιπόν και ευκαιρία για ρεβάνς. Προπονητής της Ράπιντ ήταν ο Πέτερ Πάκουλτ, που δεν είχε κερδίσει ποτέ ως προπονητής της στο Χορ. Στον πάγκο της Αούστρια ο Καρλ Ντάξμπαχερ.

Οι δύο φανέλες

Το ντέρμπι της Βιέννης είναι πάντα ένα ντέρμπι χρωμάτων, και εκείνο το βράδυ τα χρώματα φαίνονταν καθαρά ακόμη και μέσα στο χιόνι.

Και οι δύο ομάδες φόρεσαν τις εντός έδρας φανέλες τους, κάτι που στο ντέρμπι της Βιέννης είναι δυνατό, γιατί τα χρώματά τους δεν μοιάζουν σε τίποτα. Δεν χρειάστηκε καμία από τις δύο να αλλάξει, ούτε τα σορτσάκια ούτε τις κάλτσες: μοβ από τη μία πλευρά, πράσινο και λευκό από την άλλη, όπως συνήθως στο ντέρμπι της πόλης.

Η Αούστρια φόρεσε την εντός έδρας μοβ φανέλα της:

• Χρώμα: σκούρο μοβ σε κορμό και μανίκια.
• Ώμοι: ένα λευκό πάνελ που ξεκινά από τον γιακά και πέφτει στους ώμους.
• Χορηγός: Verbund, σε λευκό πλαίσιο, στο στήθος.
• Σορτσάκι: μοβ, με λευκές λεπτομέρειες και το σήμα του συλλόγου.

Η Ράπιντ φόρεσε τη δική της εντός έδρας, με τις παραδοσιακές ρίγες:

• Χρώμα: κάθετες πράσινες και λευκές ρίγες.
• Κατασκευαστής: adidas, με το λογότυπο στο δεξί στήθος και τις τρεις ρίγες στους ώμους.
• Σήμα: το σήμα της Ράπιντ στο αριστερό στήθος.
• Χορηγός: Wien Energie, με λευκά γράμματα σε πορτοκαλί-κόκκινο πλαίσιο, στο κέντρο του στήθους.
• Μανίκια: το Orange σε κάθετη γραφή στο ένα μανίκι και το σήμα της Bundesliga στο άλλο, και το OMV στο πλάι.
• Πλάτη: το Ottakringer, η μπίρα της Βιέννης, σε κίτρινη λωρίδα πάνω από τον αριθμό, και το όνομα του παίκτη κάτω από αυτόν, σε μαύρα γράμματα πάνω στις ρίγες.

Πρώτο ημίχρονο: Η Αούστρια πιέζει

Το πρώτο μέρος ανήκε στην Αούστρια. Ο προπονητής της, ο Ντάξμπαχερ, θα έλεγε μετά το τέλος ότι η ομάδα του είχε κυριαρχήσει στα πρώτα 45 λεπτά. Τα μοβ πίεζαν, η Ράπιντ αμυνόταν, και το 0-0 της ανάπαυλας ήταν καλό αποτέλεσμα για τους φιλοξενούμενους.

Οι φωτογραφίες του πρώτου μέρους δείχνουν το γήπεδο ακόμη πράσινο, με τους προβολείς να φωτίζουν μονομαχίες όπως αυτή του Λέοβατς της Αούστρια με τον Βέλι Καβλάκ της Ράπιντ, ή του Ζλάτκο Γιουνούζοβιτς με τον Κρίστοφ Ζάουρερ.

51ο λεπτό: Σαλίχι

Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με το χιόνι να πυκνώνει. Και στο 51ο λεπτό η Ράπιντ βρήκε το γκολ.

Το σημείωσε ο Χάμντι Σαλίχι, ο Αλβανός επιθετικός της Ράπιντ, και ήταν ένα γκολ με ιστορικό βάρος: το 500ό που πετύχαινε η Ράπιντ σε ντέρμπι πρωταθλήματος με την Αούστρια. Στις φωτογραφίες της βραδιάς ο Σαλίχι εμφανίζεται ξανά και ξανά, με το χιόνι να έχει ασπρίσει πια το γήπεδο, σε μονομαχίες με τον Αλεξάνταρ Ντράγκοβιτς της Αούστρια.

63ο λεπτό: Η κόκκινη κάρτα

Δώδεκα λεπτά μετά το γκολ, το ματς άναψε. Ο Μίχαελ Λίντλ της Αούστρια ήρθε σε σύγκρουση με τον Αντρέας Ντόμπερ της Ράπιντ και αποβλήθηκε. Ο Λίντλ είπε μετά το ματς ότι ο Ντόμπερ τον χτύπησε με τον αγκώνα από πίσω, και ζήτησε συγγνώμη για την αντίδρασή του. Ο διαιτητής Λούις Χόφμαν, σε ένα από τα τελευταία μεγάλα ματς της καριέρας του, παραδέχτηκε ότι και ο Ντόμπερ έπρεπε να είχε δει κίτρινη.

Με δέκα παίκτες για σχεδόν μισή ώρα, η Αούστρια δεν βρήκε την ισοφάριση. Στο τέλος ο Σαλίχι είχε και την ευκαιρία να κάνει το 2-0, αλλά δεν τα κατάφερε.

Πεντακόσια γκολ

Το γκολ του Σαλίχι δεν ήταν ένα οποιοδήποτε γκολ. Ήταν, σύμφωνα με την ιστορία του ντέρμπι, το 500ό που σημείωνε η Ράπιντ σε αγώνες πρωταθλήματος απέναντι στην Αούστρια.

Πεντακόσια γκολ σημαίνουν σχεδόν έναν αιώνα ιστορίας. Σημαίνουν ντέρμπι που παίχτηκαν πριν και μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους, στο παλιό γήπεδο της Ράπιντ, την Pfarrwiese, και στο Χανάπι, σε χρόνια που η Βιέννη ήταν πρωτεύουσα αυτοκρατορίας και σε χρόνια που ήταν πρωτεύουσα μιας μικρής ουδέτερης χώρας. Και το 500ό από αυτά τα γκολ το σημείωσε ένας Αλβανός επιθετικός, μέσα στο χιόνι, σε ένα γήπεδο όπου η ομάδα του δεν είχε κερδίσει για πέντε χρόνια.

Ο φωτογράφος Steindy, που κάλυψε τον αγώνα και ανέβασε τις φωτογραφίες του στο Wikimedia Commons, το σημείωσε στη λεζάντα κάθε φωτογραφίας όπου εμφανίζεται ο Σαλίχι. Για τους οπαδούς της Ράπιντ, ήταν η λεπτομέρεια που έκανε μια απλή νίκη ιστορική.

Η φανέλα μέσα στο χιόνι

Οι φωτογραφίες του αγώνα είναι από τις πιο ωραίες που υπάρχουν για ντέρμπι στο Commons, και ο λόγος είναι το χιόνι. Στις πρώτες, τραβηγμένες στο πρώτο ημίχρονο, το γήπεδο είναι πράσινο, οι κερκίδες σκοτεινές και οι φανέλες καθαρές. Στις τελευταίες, το γήπεδο είναι λευκό και ο αέρας γεμάτος νιφάδες που φαίνονται σαν λευκές τελείες μπροστά στον φακό.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό οι δύο φανέλες λειτουργούν σχεδόν σαν σημαίες. Το μοβ της Αούστρια ξεχωρίζει έντονα πάνω στο λευκό. Οι ρίγες της Ράπιντ, πράσινες και λευκές, μοιάζουν να χάνονται μισές στο χιόνι: οι λευκές λωρίδες σβήνουν και μένουν μόνο οι πράσινες. Το πορτοκαλί πλαίσιο του Wien Energie είναι το πιο φωτεινό σημείο της φανέλας, και διαβάζεται από μακριά.

Και πάνω από όλα, η κίτρινη μπάλα, το μόνο αντικείμενο στο γήπεδο που φαίνεται καθαρά σε κάθε φωτογραφία.

Οι πρωταγωνιστές

Τις πλήρεις ενδεκάδες δεν τις βρήκαμε επιβεβαιωμένες σε δύο πηγές. Οι παίκτες που ταυτοποιούνται στις φωτογραφίες του αγώνα:

• Αούστρια Βιέννης: Μάριν Λέοβατς, Ζλάτκο Γιουνούζοβιτς, Τόμας Γιουν, Αλεξάνταρ Ντράγκοβιτς, Ρόλαντ Λιντς, Μάρκο Στάνκοβιτς, Μίχαελ Λίντλ (αποβλήθηκε)
• Ράπιντ Βιέννης: Χάμντι Σαλίχι, Βέλι Καβλάκ, Κρίστοφ Ζάουρερ, Ράγκνβαλντ Σόμα (Νο22), Ρενέ Γκάρτλερ, Αντρέας Ντόμπερ

Τα στοιχεία του αγώνα

• Αγώνας: Αούστρια Βιέννης – Ράπιντ Βιέννης 0-1 (0-0)
• Ημερομηνία: Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
• Διοργάνωση: Bundesliga Αυστρίας, 17η αγωνιστική
• Γήπεδο: Φραντς Χορ, Βιέννη
• Θεατές: 13.100
• Διαιτητής: Λούις Χόφμαν
• Γκολ: Σαλίχι 51′
• Κόκκινη κάρτα: Λίντλ (Αούστρια) 63′
• Καιρός: χιονόπτωση

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Δύο φανέλες, δύο ταυτότητες

Σε λίγα ντέρμπι της Ευρώπης οι φανέλες λένε τόσα πολλά για τους συλλόγους όσο στη Βιέννη.

Οι πράσινες και λευκές ρίγες της Ράπιντ είναι η φανέλα μιας ομάδας που πάντα ήθελε να μοιάζει με την κερκίδα της: δουλευταράδες, «Rapid-Viertelstunde», το παραδοσιακό χειροκρότημα του τελευταίου τετάρτου που ζητά από την ομάδα να τα δώσει όλα ως το τέλος. Το 2010 η φανέλα της είχε πάνω της τρεις χορηγούς της Βιέννης και της Αυστρίας, τη Wien Energie, την Ottakringer και την OMV, σαν να δηλώνει από ποια πόλη ερχόταν.

Το μοβ της Αούστρια είναι πιο σπάνιο χρώμα στο ποδόσφαιρο, και γι’ αυτό πιο αναγνωρίσιμο. Με το λευκό πάνελ στους ώμους και το Verbund στο στήθος, η φανέλα του 2010 έμοιαζε πιο λιτή από αυτή της Ράπιντ, με λιγότερους χορηγούς και ένα μόνο κυρίαρχο χρώμα.

Μέσα στο χιόνι του Φαβορίτεν, οι δύο φανέλες έδωσαν μια από τις πιο φωτογενείς βραδιές της ιστορίας του ντέρμπι.

Το μετά

Για τη Ράπιντ, η νίκη είχε διπλή αξία. Ήταν η ρεβάνς για το 0-1 του Σεπτεμβρίου, και ήταν το τέλος μιας πενταετίας χωρίς νίκη στο Χορ. Για τον Πάκουλτ ήταν η πρώτη του νίκη ως προπονητής της Ράπιντ στο γήπεδο του αντιπάλου.

Οι δύο ομάδες θα ξανασυναντιόνταν στις 13 Μαρτίου 2011, και η Ράπιντ θα κέρδιζε ξανά 1-0, ξανά με γκολ του Σαλίχι. Το τελευταίο ντέρμπι της σεζόν όμως, στις 22 Μαΐου 2011, θα το έπαιρνε η Αούστρια με 3-0.

Λίγα χρόνια αργότερα άλλαξαν και τα γήπεδα. Η Ράπιντ άφησε το Χανάπι το 2013 και, μετά από τρία χρόνια στο Έρνστ Χάπελ, μετακόμισε το 2016 στο καινούργιο Allianz Stadion, χτισμένο στη θέση του παλιού. Η Αούστρια έμεινε στο Φαβορίτεν, στο ανακαινισμένο Χορ. Το ντέρμπι συνεχίζεται, με άλλες φανέλες και άλλους παίκτες.

Από εκείνο το χιονισμένο βράδυ έμειναν οι φωτογραφίες: μοβ και πράσινο-λευκό, μια κίτρινη μπάλα και το χιόνι που έπεφτε σε ένα από τα παλαιότερα ντέρμπι της Ευρώπης.