Ίντερ: Τα 12 σήματα από το 1908 μέχρι σήμερα
Το βράδυ της 9ης Μαρτίου 1908 ένας ζωγράφος σχεδίασε τέσσερα γράμματα μέσα σε κύκλους. Από τότε η Ίντερ έχει αλλάξει δώδεκα σήματα, έχει περάσει από τον φασισμό, από ένα φίδι και από ένα αστέρι, και κάθε φορά επέστρεφε στο ίδιο σχέδιο. Αυτή είναι η ιστορία τους.
9 λεπτά ανάγνωση1.799 λέξεις
Τέσσερα γράμματα μέσα σε κύκλους
Τα περισσότερα σήματα των μεγάλων συλλόγων ξεκίνησαν από μια ασπίδα, ένα ζώο ή το έμβλημα μιας πόλης. Το σήμα της Ίντερ ξεκίνησε από ένα μονόγραμμα.
Τέσσερα γράμματα, F, C, I, M, πλεγμένα μεταξύ τους, μέσα σε κύκλους. Το σχεδίασε το 1908 ένας ζωγράφος, ο Τζόρτζιο Μουτζάνι, ένας από τους ιδρυτές του συλλόγου.
Από τότε η Ίντερ έχει φορέσει δώδεκα διαφορετικά σήματα. Πέρασε από έναν ρόμβο με μια μπάλα, από ένα φίδι σε ασπίδα, από ένα αστέρι που ανέβαινε και κατέβαινε. Κάθε φορά όμως, αργά ή γρήγορα, επέστρεφε στους κύκλους του Μουτζάνι.






Πώς γεννήθηκαν τα χρώματα
Η Ίντερ ιδρύθηκε το βράδυ της 9ης Μαρτίου 1908, στις 23:30 σύμφωνα με την παράδοση που καταγράφει η αγγλική Wikipedia. Η ιταλική Wikipedia διασώζει τη φράση που αποδίδεται στον Μουτζάνι εκείνο το βράδυ: η νύχτα θα έδινε τα χρώματα στο σήμα, το μαύρο και το μπλε πάνω στο χρυσό των αστεριών, και ο σύλλογος θα λεγόταν Internazionale, «γιατί είμαστε αδέλφια του κόσμου».
Το μαύρο και το μπλε ήταν φόρος τιμής στον νυχτερινό ουρανό. Ήταν όμως και μια απάντηση στη Μίλαν: η αγγλική Wikipedia γράφει ότι ο Μουτζάνι διάλεξε το μπλε επειδή το θεωρούσε το αντίθετο του κόκκινου των αντιπάλων.
Και τα δύο χρώματα, μαζί με το χρυσό, πέρασαν στο πρώτο σήμα.
1908–1928: Το μονόγραμμα του Μουτζάνι
Το πρώτο σήμα ήταν εμπνευσμένο από τα σήματα των αγγλικών συλλόγων. Στη μέση, τα γράμματα FCIM, Football Club Internazionale Milano, λευκά και πλεγμένα το ένα μέσα στο άλλο, πάνω σε χρυσό κύκλο. Γύρω του ένας μαύρος κύκλος, και γύρω από αυτόν ένας μπλε.
Ήταν ένα σχέδιο τόσο απλό που άντεξε σχεδόν έναν αιώνα. Τα βασικά του στοιχεία, όπως σημειώνει η αγγλική Wikipedia, έμειναν σταθερά ακόμα κι όταν άλλαζαν οι λεπτομέρειες.

1928–1945: Τα χρόνια της Αμπροζιάνα
Το 1928 το καθεστώς του Μουσολίνι δεν ανεχόταν ένα όνομα όπως «Internazionale». Ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με τη Μιλανέζε και πήρε το όνομα Αμπροζιάνα, από τον πολιούχο της πόλης. Για μία σεζόν, την 1928-29, η φανέλα έγινε λευκή με τον κόκκινο σταυρό του Μιλάνου, και το μονόγραμμα του Μουτζάνι εγκαταλείφθηκε.
Σύμφωνα με την ιταλική Wikipedia, το πρώτο σήμα της Αμπροζιάνα ήταν ένας μπλε κύκλος με τον φασιστικό fascio στη μέση, τον biscione αριστερά και τον σταυρό του Μιλάνου δεξιά. Το 1929 ήρθε ένας μαύρος κύκλος με έναν ρόμβο με μπλε και μαύρες ρίγες και τη λέξη AMBROSIANA. Αυτά τα δύο σήματα αναφέρονται εδώ χωρίς εικόνα.
Το 1932 ο σύλλογος έγινε Αμπροζιάνα-Ίντερ, και το σήμα έγινε ένας ρόμβος. Γύρω γύρω το όνομα, ASSOCIAZ. SPORTIVA AMBROSIANA INTER. Μέσα, εννέα κάθετες ρίγες, πέντε μαύρες και τέσσερις μπλε, και στη μέση μια μπάλα. Η ιταλική Wikipedia τοποθετεί το σήμα στο 1932–1945· το όνομα του αρχείου του γράφει «1935-1945».

1945–1960: Τα χρυσά γράμματα
Με την πτώση του φασισμού, το 1945 ο σύλλογος ξαναπήρε το όνομα Ίντερ. Το σήμα γύρισε στο σχέδιο του Μουτζάνι, με μια αλλαγή στα χρώματα: τα γράμματα FCIM έγιναν χρυσά και ο εσωτερικός κύκλος λευκός. Γύρω τους, όπως πάντα, ο μαύρος και ο μπλε κύκλος.
Ήταν μια επιστροφή στην ταυτότητα μετά από δεκαεπτά χρόνια με άλλα ονόματα. Και ήταν η πρώτη φορά που φάνηκε αυτό που θα επαναλαμβανόταν ξανά και ξανά: όσο κι αν άλλαζε το σήμα, ο σύλλογος ξέρει πού να γυρίσει.

1960–1963: Ο biscione σε ωοειδές
Το 1960 ήρθε η πρώτη μεγάλη ανατροπή. Τα χρώματα έμειναν ίδια, αλλά το σχήμα και το περιεχόμενο άλλαξαν εντελώς. Το σήμα έγινε ένα ωοειδές με μαύρες και μπλε ρίγες, και στη μέση, σε χρυσό, ο biscione, το φίδι του οίκου των Βισκόντι, σύμβολο του Μιλάνου. Πάνω από αυτό, το INTER σε μαύρο φόντο και το FC σε μπλε.
Η ιταλική Wikipedia σημειώνει μια ιδιαιτερότητα: με αυτό το σήμα ο σύλλογος ταυτιζόταν δημόσια, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε επίσημα έγγραφα ή στις φανέλες. Το όνομα του αρχείου του δίνει άλλες χρονιές, «1955-1965».

1963–1979: Η Μεγάλη Ίντερ επιστρέφει στους κύκλους
Το 1963 η Ίντερ γύρισε στο αρχικό σήμα, με μικρές αλλαγές. Τα γράμματα FCIM ξανά λευκά, με το M πολύ χαμηλωμένο, μέσα σε χρυσό κύκλο, με μαύρο και μπλε γύρω. Η μεγάλη καινοτομία ήταν ένας ακόμα χρυσός κύκλος, έξω από τον μπλε.
Αυτό ήταν το σήμα της εποχής των μεγάλων ευρωπαϊκών τίτλων του συλλόγου. Είναι το σήμα που και η αγγλική Wikipedia βάζει στη σειρά με τα ιστορικά σήματα του συλλόγου, με τις ίδιες χρονιές, 1963–1979.

1979–1989: Το φίδι στην ασπίδα
Το 1979 η Ίντερ έκανε την πιο τολμηρή της αλλαγή. Το σήμα έγινε ασπίδα. Μέσα της, ένας λευκός biscione «κινείται» πάνω σε δύο λοξές ρίγες, μία μαύρη και μία μπλε. Πάνω δεξιά, ένα χρυσό αστέρι: το αστέρι του δέκατου πρωταθλήματος, που η ιταλική Wikipedia συνδέει με το 1966.
Το φίδι αυτό μοιάζει περισσότερο με φίδι παρά με τον κλασικό biscione της μιλανέζικης εραλδικής. Το 1988 πήρε μια πιο άγρια έκφραση, και πάνω από την ασπίδα προστέθηκε η λέξη INTER με μαύρα γράμματα. Αυτή η εκδοχή έμεινε μόνο για τη σεζόν 1988-89.


1989–1999: Το μεγάλο αστέρι από πάνω
Το 1989 η Ίντερ εγκατέλειψε το φίδι και γύρισε ξανά στο σήμα του 1963, σε μικρότερο μέγεθος, και με ένα μεγάλο χρυσό αστέρι από πάνω. Ήταν το σήμα σχεδόν όλης της δεκαετίας του ’90. Σύμφωνα με την ιταλική Wikipedia κράτησε ως το 1999· το όνομα του αρχείου του γράφει «1989-1998».

1999–2007: Το όνομα και η χρονιά γύρω από τα γράμματα
Από τη σεζόν 1999-2000 το σήμα μεγάλωσε προς τα έξω. Τα γράμματα FCIM, κίτρινα σε μαύρο φόντο, μίκρυναν. Γύρω τους, μπλε, μαύρος και πάλι μπλε κύκλος, και σε αυτόν τον εξωτερικό κύκλο γράφτηκε πάνω το INTER και κάτω το 1908. Το αστέρι μπήκε μικρό, δίπλα στα γράμματα.
Ήταν η πρώτη φορά που η χρονιά ίδρυσης εμφανίστηκε στο σήμα. Η αγγλική Wikipedia το επιβεβαιώνει, και βάζει την αλλαγή στη σεζόν 1999-2000.

2007–2014: Ξανά στο σχέδιο του 1989
Το 2007 η Ίντερ γύρισε στη μορφή πριν από το 1999: το αστέρι ξανά πάνω από τον κύκλο, μικρότερο, και πιο ανοιχτά χρώματα. Την ίδια χρονιά, για τα εκατό χρόνια του συλλόγου, φτιάχτηκε και ένα επετειακό σήμα, με το 1908-2008 πάνω και το 100 ANNI INTER κάτω. Το σήμα του 2007 έμεινε ως το καλοκαίρι του 2014.
Η επετειακή φανέλα εκείνης της χρονιάς έχει ήδη τη δική της ιστορία στο site: [Ίντερ Μιλάνου 2007-08](https://jerseystories.gr/?p=7766).

2014–2021: Απλοποίηση
Το 2014 ήρθε ένα restyling. Οι καλλιγραφικές γραμμές των γραμμάτων απλοποιήθηκαν, οι κύκλοι λιγόστεψαν και το αστέρι έφυγε από το σήμα. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, έμεινε μόνο στις φανέλες, εκεί όπου είχε το αρχικό του νόημα, τα δέκα πρωταθλήματα.
Το 2018, για τα 110 χρόνια, φτιάχτηκε ένα ακόμη επετειακό σήμα, το CENTODIECI INTER, μια ασπίδα με χρυσό περίγραμμα και τον σταυρό του Μιλάνου.

2021: Το IM
Το 2021 η Ίντερ έκανε κάτι που δεν είχε κάνει ποτέ: άγγιξε το ίδιο το μονόγραμμα του Μουτζάνι. Τα τέσσερα γράμματα έγιναν δύο, το I και το M, για το Internazionale Milano, αλλά και για το αγγλικό «I Am», που ο σύλλογος χρησιμοποιεί για να μιλήσει για τις αξίες του.
Το σχέδιο το έκανε το γερμανικό στούντιο Bureau Borsche. Το μπλε έγινε πιο ζωηρό και το χρυσό εγκαταλείφθηκε, γιατί, όπως γράφει η ιταλική Wikipedia, δεν έδινε καλή αντίθεση στις οθόνες της ψηφιακής εποχής.

Δίπλα δίπλα: τι αλλάζει από σήμα σε σήμα
Αν βάλει κανείς τα δώδεκα σήματα στη σειρά, βλέπει τρεις οικογένειες.
Η πρώτη είναι οι κύκλοι του Μουτζάνι: 1908, 1945, 1963, 1989, 1999, 2007, 2014 και 2021. Αλλάζει το χρώμα των γραμμάτων, από λευκό σε χρυσό και πίσω, αλλάζει ο αριθμός των κύκλων, πότε μπαίνει το αστέρι και πότε όχι, αλλά το σχέδιο μένει αναγνωρίσιμο.
Η δεύτερη είναι τα σήματα της Αμπροζιάνα, που επιβλήθηκαν από την πολιτική και δεν έμοιαζαν με τίποτα από όσα είχαν προηγηθεί.
Η τρίτη είναι ο biscione, πρώτα το 1960 σε ωοειδές και μετά το 1979 σε ασπίδα. Δύο φορές η Ίντερ προσπάθησε να κάνει το φίδι του Μιλάνου σύμβολό της. Και τις δύο φορές γύρισε στους κύκλους.
Τι δεν άλλαξε ποτέ
Σε όλα τα σήματα, ακόμα και στα χρόνια της Αμπροζιάνα, υπάρχουν το μαύρο και το μπλε. Από το 1908 ως το 2021 υπήρχε και το χρυσό, που χάθηκε μόνο στο τελευταίο σήμα.
Και σε όλα τα σήματα της πρώτης οικογένειας, ακόμα και στο λιτό IM, υπάρχει η ιδέα του Μουτζάνι: γράμματα πλεγμένα μέσα σε κύκλους.
Το σήμα πάνω στη φανέλα
Πάνω στη φανέλα, το σήμα της Ίντερ δεν ήταν πάντα το ίδιο με το επίσημο. Το ωοειδές του 1960 δεν φορέθηκε ποτέ, και τη σεζόν 1928-29 η φανέλα έφερε το σήμα της Μιλανέζε, μισό σε ασπρόμαυρα τετράγωνα και μισό με τον σταυρό του Μιλάνου. Από το 2014, το αστέρι που χάθηκε από το σήμα μένει ραμμένο πάνω από αυτό στη φανέλα.
Στο site θα βρείτε τη φανέλα του 1997-98, από τα χρόνια του σήματος του 1989 ([Ίντερ 1997-98](https://jerseystories.gr/?p=6250)), την επετειακή του 2007-08 ([Ίντερ Μιλάνου 2007-08](https://jerseystories.gr/?p=7766)) και τα ντέρμπι με τη Μίλαν ([2001](https://jerseystories.gr/?p=282), [2013](https://jerseystories.gr/?p=7356)).
Όλα τα σήματα
- 1908–1928: τα λευκά FCIM σε χρυσό, με μαύρο και μπλε κύκλο
- 1928–1932: δύο σήματα της Αμπροζιάνα (χωρίς εικόνα)
- 1932–1945: ο ρόμβος της Αμπροζιάνα-Ίντερ
- 1945–1960: χρυσά γράμματα σε λευκό κύκλο
- 1960–1963: το ωοειδές με τον biscione
- 1963–1979: επιστροφή στο FCIM, με εξωτερικό χρυσό κύκλο
- 1979–1988: η ασπίδα με τον λευκό biscione και το αστέρι
- 1988–1989: ο πιο άγριος biscione, με το INTER
- 1989–1999: ο κύκλος με το μεγάλο αστέρι από πάνω
- 1999–2007: INTER και 1908 στον εξωτερικό κύκλο
- 2007–2014: το αστέρι πάλι από πάνω, ανοιχτότερα χρώματα
- 2014–2021: απλοποίηση, χωρίς αστέρι
- Από το 2021: το IM, χωρίς χρυσό
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Γιουβέντους – Ίντερ: Το 1-3 που έσπασε το σερί των 49 αγώνων χωρίς ήττα
Οι ασπρόμαυρες ρίγες της Nike με το Jeep, το scudetto και το «30 sul campo» απέναντι στις μπλε και μαύρες ρίγες με το Pirelli: στις 3 Νοεμβρίου 2012 η Ίντερ του Στραματσόνι ανέτρεψε το γκολ του Βιντάλ στο 1′ και έδωσε στη Γιουβέντους την πρώτη της ήττα στο νέο της γήπεδο.
Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς: Από το 9 της Γιουβέντους στο 8 της Ίντερ, με ένα scudetto ανάμεσα
Ασπρόμαυρες ρίγες της Nike με το Tamoil και το scudetto στο στήθος, και ένα καλοκαίρι αργότερα μπλε και μαύρες ρίγες με την Pirelli και ένα άλλο scudetto: η μεταγραφή του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς από τη Γιουβέντους στην Ίντερ, μέσα στη θύελλα του Calciopoli, το 2006.
Με βίντεο Κλάρενς Σέεντορφ: Μια ανταλλαγή «ίσων» που έδωσε στη Μίλαν δέκα χρόνια
Από τις μπλε και μαύρες ρίγες της Nike με το Pirelli και τα κίτρινα τελειώματα στις κόκκινες και μαύρες ρίγες της adidas με το Opel: το καλοκαίρι του 2002 ο Κλάρενς Σέεντορφ άλλαξε όχθη στο Μιλάνο σε μια ανταλλαγή με τον Φραντσέσκο Κόκο, και έμεινε στη Μίλαν μια δεκαετία.
Με βίντεο Ίντερ Μιλάνου 2007-08
Λευκή Nike με τον μεγάλο κόκκινο σταυρό του Μιλάνου, χρυσό επετειακό σήμα με το «1908-2008» και ένα μικρό Pirelli στην άκρη: η εκτός έδρας φανέλα με την οποία η Ίντερ γιόρτασε τα 100 της χρόνια, τη σεζόν που κατέκτησε το τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα στο τελευταίο λεπτό της σεζόν.

