Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς: Από το 9 της Γιουβέντους στο 8 της Ίντερ, με ένα scudetto ανάμεσα

Ένα καλοκαίρι που άλλαξε τα πάντα

Το καλοκαίρι του 2006 το ιταλικό ποδόσφαιρο έζησε τον μεγαλύτερο σεισμό της ιστορίας του. Το σκάνδαλο που έμεινε γνωστό ως Calciopoli αποκάλυψε επαφές παραγόντων με τους υπεύθυνους των διαιτητών, και οι ποινές ήταν βαριές.

Η Γιουβέντους έχασε τα δύο τελευταία πρωταθλήματά της και υποβιβάστηκε στη Serie B. Η νέα διοίκηση προσπάθησε να κρατήσει τα αστέρια της. Μερικοί έμειναν. Άλλοι έφυγαν.

Ένας από αυτούς που δεν ήθελαν να μείνουν ούτε μέρα ήταν ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. Και ο προορισμός του ήταν ο χειρότερος που θα μπορούσε να φανταστεί ένας φίλαθλος της Γιουβέντους: η Ίντερ.

Η καριέρα πριν

Ο Ιμπραΐμοβιτς είχε φτάσει στο Τορίνο το 2004 από τον Άγιαξ. Ήταν ένας ψηλός, τεχνίτης Σουηδός σέντερ φορ, με αυτοπεποίθηση που ξεπερνούσε το ύψος του. Στη Γιουβέντους μπήκε γρήγορα στη βασική ενδεκάδα, εν μέρει λόγω των τραυματισμών του Νταβίντ Τρεζεγκέ.

Την πρώτη του σεζόν η Γιουβέντους τερμάτισε πρώτη. Τη δεύτερη, το 2005-06, ο ρόλος του άλλαξε: έπαιζε περισσότερο στα πλάγια, βοηθούσε στο παιχνίδι, έδινε ασίστ. Οι οπαδοί όμως δεν ήταν πάντα ευχαριστημένοι. Σε μεγάλα ματς, όπως ο αποκλεισμός από την Άρσεναλ στο Champions League, τον κατηγόρησαν ότι εξαφανιζόταν.

Με τη φανέλα της Γιουβέντους φορούσε το Νο9. Ήταν ένας αριθμός που ταίριαζε στον ρόλο του: ο σέντερ φορ μιας ομάδας που κέρδιζε τα πάντα στην Ιταλία, με ένα ρόστερ γεμάτο διεθνείς. Κανείς τότε δεν φανταζόταν ότι ένα χρόνο αργότερα η ίδια ομάδα θα ετοιμαζόταν για αγώνες στη δεύτερη κατηγορία, χωρίς αυτόν.

Γιατί έφυγε

Όταν ήρθαν οι αποφάσεις για το Calciopoli, η εικόνα άλλαξε μέσα σε λίγες μέρες. Η Γιουβέντους δεν ήταν πια πρωταθλήτρια, δεν θα έπαιζε στην Ευρώπη και θα ξεκινούσε τη σεζόν στη δεύτερη κατηγορία.

Ο Ιμπραΐμοβιτς και ο ατζέντης του, ο Μίνο Ραϊόλα, ξεκαθάρισαν ότι δεν θα ακολουθούσαν. Ο Ραϊόλα έφτασε να απειλήσει με νομικά μέτρα, για να μπορέσει ο παίκτης του να απελευθερωθεί από το συμβόλαιό του. Η Γιουβέντους, χωρίς διαπραγματευτική δύναμη, άρχισε να πουλά.

Το παρασκήνιο της μεταγραφής

Η Ίντερ ήταν η ομάδα που κέρδισε περισσότερα από το καλοκαίρι του 2006. Το πρωτάθλημα της σεζόν 2005-06, που αφαιρέθηκε από τη Γιουβέντους, δόθηκε στους Νερατζούρι. Και από το ίδιο «ξεπούλημα» η Ίντερ πήρε δύο από τους βασικούς παίκτες των Τορινέζων: τον Πατρίκ Βιεϊρά και τον Ιμπραΐμοβιτς.

Τον Αύγουστο του 2006 ο Σουηδός υπέγραψε στην Ίντερ. Το ποσό ήταν 24,8 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, η μεταγραφή ολοκληρώθηκε στις 10 Αυγούστου, με τετραετές συμβόλαιο, και ο ίδιος δήλωσε ότι υποστήριζε την Ίντερ όταν ήταν παιδί.

Για τους οπαδούς της Γιουβέντους, που είχαν μόλις χάσει δύο πρωταθλήματα στα δικαστήρια, ήταν ακόμη μια πληγή. Η Ίντερ δεν ήταν μια οποιαδήποτε ομάδα. Ήταν η αντίπαλος του Derby d’Italia, και τώρα είχε το scudetto τους και τον σέντερ φορ τους.

Η τελευταία φανέλα στη Γιουβέντους

Η εντός έδρας φανέλα της Γιουβέντους για τη σεζόν 2005-06 είναι της Nike. Κρατά τις κλασικές ασπρόμαυρες κάθετες ρίγες, φαρδιές, από τους ώμους ως το τελείωμα.

• Γιακάς: λαιμόκοψη V με μαύρο τελείωμα και ένα μικρό ιταλικό τρίχρωμο στο πίσω μέρος.
• Σήμα: το ωοειδές σήμα της Γιουβέντους με τα δύο αστέρια από πάνω, στο κέντρο του στήθους.
• Scudetto: το τρίχρωμο σήμα του πρωταθλητή Ιταλίας, για τον τίτλο του 2004-05, δίπλα στο σήμα.
• Κατασκευαστής: το swoosh της Nike σε χρυσό.
• Χορηγός: Tamoil, μέσα σε ένα λευκό ωοειδές με κόκκινο περίγραμμα και μπλε γράμματα.
• Πλάτη: το όνομα IBRAHIMOVIĆ και το Νο9 σε χρυσό, με μαύρο περίγραμμα.
• Πλάγια: μαύρα πάνελ κάτω από τις μασχάλες, με πορτοκαλί λεπτομέρεια στο τελείωμα.

Είναι μια φανέλα με μια ειρωνεία που φάνηκε μόνο αργότερα: το scudetto στο στήθος της ήταν για τον τίτλο του 2004-05, έναν από τους δύο τίτλους που η Γιουβέντους θα έχανε στα δικαστήρια.

Η πρώτη φανέλα στην Ίντερ

Στην Ίντερ, ο Ιμπραΐμοβιτς πήρε το Νο8. Η εντός έδρας φανέλα της σεζόν 2006-07 είναι κι αυτή της Nike, με τις μπλε και μαύρες κάθετες ρίγες του συλλόγου.

• Γιακάς: λαιμόκοψη V, λευκή, με μπλε τελείωμα και ένα μικρό σήμα στο πίσω μέρος.
• Σήμα: το στρογγυλό σήμα της Ίντερ με το χρυσό αστέρι από πάνω, στο αριστερό στήθος.
• Scudetto: το τρίχρωμο σήμα του πρωταθλητή, δίπλα στο swoosh της Nike.
• Κατασκευαστής: το λευκό swoosh της Nike.
• Χορηγός: Pirelli, σε λευκά γράμματα με το χαρακτηριστικό μακρύ P.
• Πλάτη: το όνομα IBRAHIMOVIĆ και το Νο8 σε λευκό.

Και εδώ, η ίδια ειρωνεία ανάποδα: το scudetto στο στήθος της Ίντερ το 2006-07 ήταν για το πρωτάθλημα του 2005-06, τον τίτλο που αφαιρέθηκε από τη Γιουβέντους και δόθηκε στους Νερατζούρι. Ο Ιμπραΐμοβιτς φορούσε στο στήθος, και στις δύο φανέλες, πρωταθλήματα της ίδιας ιστορίας.

Δύο φανέλες δίπλα δίπλα

Αν βάλει κανείς τις δύο φανέλες τη μία δίπλα στην άλλη, βλέπει πόσο μοιάζουν και πόσο διαφέρουν.

Και οι δύο είναι της Nike, της ίδιας εποχής, με κάθετες ρίγες σε όλο τον κορμό και λαιμόκοψη V. Και οι δύο έχουν το τρίχρωμο scudetto στο στήθος. Και οι δύο έχουν το όνομα IBRAHIMOVIĆ στην πλάτη, με το χαρακτηριστικό σημάδι πάνω από το C.

Τα χρώματα όμως λένε την ιστορία. Στη Γιουβέντους, το λευκό και το μαύρο, με χρυσές λεπτομέρειες στον αριθμό και στο swoosh. Στην Ίντερ, το μπλε και το μαύρο, με λευκές λεπτομέρειες. Ο χρυσός αριθμός 9 έγινε λευκός αριθμός 8. Το ωοειδές σήμα του Τορίνο έγινε το στρογγυλό σήμα του Μιλάνου. Και το Tamoil, μέσα στο ωοειδές του, έγινε τα γράμματα της Pirelli, τον ιταλικό χορηγό της Ίντερ.

Οι ρίγες της Ίντερ είναι πιο λεπτές και πυκνότερες από τις φαρδιές ασπρόμαυρες της Γιουβέντους. Από μακριά, πάνω στο γήπεδο, η διαφορά φαίνεται αμέσως.

Το scudetto που άλλαξε στήθος

Υπάρχει κάτι σχεδόν συμβολικό στις δύο φανέλες αυτού του άρθρου. Το μικρό τρίχρωμο σήμα στο στήθος, το scudetto, είναι ο λόγος που υπάρχει όλη αυτή η ιστορία.

Στη Γιουβέντους του 2005-06, το scudetto θύμιζε τον τίτλο της προηγούμενης χρονιάς. Μέσα σε λίγους μήνες, τα δικαστήρια του Calciopoli το έσβησαν από τα βιβλία. Στην Ίντερ του 2006-07, το ίδιο σήμα θύμιζε έναν τίτλο που η Ίντερ δεν κέρδισε στο τελευταίο σφύριγμα του πρωταθλήματος, αλλά στις αποφάσεις του καλοκαιριού.

Ο Ιμπραΐμοβιτς πέρασε από το ένα στήθος στο άλλο μαζί με το scudetto. Και όταν, έναν χρόνο αργότερα, η Ίντερ ξαναφόρεσε το τρίχρωμο σήμα για τον τίτλο του 2006-07, αυτή τη φορά ήταν ένας τίτλος που είχε κερδίσει στο γήπεδο, με τα γκολ του Σουηδού.

Η συνέχεια: τρία πρωταθλήματα

Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, το ντεμπούτο του με την Ίντερ ήρθε στις 26 Αυγούστου 2006, στο Σούπερ Καπ Ιταλίας απέναντι στη Ρόμα, που η Ίντερ κέρδισε στην παράταση. Στο πρώτο του ματς πρωταθλήματος, στη Φλωρεντία, σκόραρε. Και στο πρώτο του Derby della Madonnina, τον Οκτώβριο, σκόραρε ξανά σε μια νίκη 4-3 επί της Μίλαν.

Η πρώτη του σεζόν έκλεισε με το πρωτάθλημα, το πρώτο που η Ίντερ κέρδισε στο γήπεδο μετά το Calciopoli. Ακολούθησαν άλλα δύο. Σε τρεις σεζόν με τη μπλε και μαύρη φανέλα, ο Ιμπραΐμοβιτς πήρε τρία πρωταθλήματα, και το 2008-09 ήταν ο πρώτος σκόρερ της Serie A.

Το καλοκαίρι του 2009 έφυγε για την Μπαρτσελόνα. Αλλά η Ίντερ είχε ήδη πάρει από εκείνον ό,τι ήθελε: μια εποχή κυριαρχίας στην Ιταλία.

Τα χρόνια στη Σαν Σίρο

Η αγγλική Wikipedia περιγράφει με λεπτομέρεια τα τρία χρόνια του στην Ίντερ. Την πρώτη σεζόν ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στο πρωτάθλημα, με 15 γκολ, και η Ίντερ πήρε τον τίτλο με ρεκόρ 97 βαθμών.

Τη δεύτερη, το 2007-08, ο τίτλος κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική. Στις 18 Μαΐου 2008, κόντρα στην Πάρμα, ο Ιμπραΐμοβιτς σκόραρε και τα δύο γκολ της νίκης με 2-0 που έδωσαν στην Ίντερ το δεύτερο σερί πρωτάθλημα. Εκείνη τη χρονιά αναδείχθηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη Serie A.

Την τρίτη, το 2008-09, έφτασε τα 25 γκολ στο πρωτάθλημα και τελείωσε πρώτος σκόρερ. Μέσα σε αυτή τη σεζόν έβαλε και ένα από τα πιο διάσημα γκολ του, με τακουνάκι κόντρα στη Μπολόνια, που ψηφίστηκε γκολ της χρονιάς στην Ιταλία.

Και στο Derby d’Italia εκείνης της σεζόν, στη Σαν Σίρο, έδωσε την ασίστ για το μοναδικό γκολ της νίκης της Ίντερ απέναντι στη Γιουβέντους. Ήταν η απάντηση του παλιού Νο9 στους παλιούς του οπαδούς.

Η αντίδραση στο Τορίνο

Για τους φιλάθλους της Γιουβέντους, η μεταγραφή του Ιμπραΐμοβιτς ήταν μέρος ενός καλοκαιριού που δεν θέλουν να θυμούνται. Η ομάδα τους έπεσε κατηγορία, τα αστέρια έφυγαν, και δύο από αυτά κατέληξαν στην ομάδα που πήρε το πρωτάθλημά τους.

Η Γιουβέντους επέστρεψε αργότερα στη Serie A. Ο Ιμπραΐμοβιτς όμως δεν φόρεσε ποτέ ξανά τις ασπρόμαυρες ρίγες. Η επόμενη φορά που θα έπαιζε απέναντι στη Γιουβέντους θα ήταν με τα μπλε και μαύρα, ως αντίπαλος. Για μια γενιά φιλάθλων στο Τορίνο, το όνομά του στην πλάτη μιας φανέλας της Ίντερ έμεινε μία από τις πιο πικρές εικόνες εκείνου του καλοκαιριού, μαζί με την εικόνα της ομάδας τους στη δεύτερη κατηγορία.

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

• Γιουβέντους 2005-06: Nike, ασπρόμαυρες ρίγες, Tamoil, scudetto 2004-05, Νο9 σε χρυσό
• Ίντερ 2006-07: Nike, μπλε και μαύρες ρίγες, Pirelli, scudetto 2005-06, Νο8 σε λευκό
• Η μεταγραφή: Αύγουστος 2006, 24,8 εκατ. ευρώ
• Η αιτία: ο υποβιβασμός της Γιουβέντους λόγω του Calciopoli
• Στην Ίντερ: τρία πρωταθλήματα, πρώτος σκόρερ της Serie A 2008-09