Μονακό 2024-25
Η Μονακό γιόρτασε τα 100 της χρόνια το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2024 με μια φανέλα που δεν είχε καμία σχέση με την κόκκινη-λευκή διαγώνιο: ολόμαυρη, με λευκό γιακά, όπως οι πρώτοι παίκτες του συλλόγου. Στο Λουί Ντε η Μονπελιέ προηγήθηκε στο 16', ο Μπαλόγκαν ισοφάρισε και ο Λαμίν Καμαρά έδωσε στην ομάδα του Άντι Χίτερ τη νίκη στο 98ο λεπτό.
10 λεπτά ανάγνωση1.922 λέξεις
Η Μονακό είναι ο σύλλογος του κόκκινου και του λευκού, της διαγωνίου που ξεκινά από τον ώμο. Την ημέρα των εκατό χρόνων της όμως, στο Λουί Ντε, οι παίκτες βγήκαν με ένα εντελώς άλλο χρώμα: ολόμαυρο, με λευκό γιακά που κουμπώνει σαν πόλο. Ήταν μια φανέλα φτιαγμένη να θυμίζει την πρώτη του 1924, και έγινε το σύμβολο της χρονιάς της εκατονταετίας.
Το πρώτο που χτυπά στο μάτι είναι τι λείπει. Δεν υπάρχει διαγώνιος, δεν υπάρχει κόκκινο. Υπάρχει ένα παλιό σήμα με τρία γράμματα και ένα ζευγάρι ημερομηνίες.




Πώς γεννήθηκε η Μονακό
Η ιστορία της ίδρυσης δεν είναι τόσο απλή όσο ένα «1924» πάνω σε μια φανέλα. Η γαλλική Wikipedia την περιγράφει ως συγχώνευση τοπικών συλλόγων: της Monaco Sports, που προερχόταν από τον SS Herculis του 1903, της ASPTT του Μπεζολέι, του Riviera AC και του Monte-Carlo Swimming Club. Ο πολυαθλητικός Association Sportive de Monaco επισημοποιήθηκε με πριγκιπικό διάταγμα στις 23 Αυγούστου 1924, και το ποδόσφαιρο έγινε τμήμα του.
Για χρόνια ο ίδιος ο σύλλογος υποστήριζε άλλο έτος ίδρυσης, το 1919. Η ίδια πηγή γράφει ότι στις αρχές της δεκαετίας του 2020 άλλαξε την ημερομηνία στο επίσημο site του, ώστε να γιορτάσει την εκατονταετία το 2024. Σήμερα η Μονακό δηλώνει επίσημα ότι έγινε εκατό ετών το 2024, και γι’ αυτό έφτιαξε φανέλα.
Η γαλλική Wikipedia γράφει επίσης ότι τα πρώτα χρώματα ήταν το μαύρο και το λευκό, και ότι πριν από το 1961 η φανέλα ήταν λευκή με κόκκινες ρίγες. Η γνωστή διαγώνιος ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σχεδιασμένη από την πριγκίπισσα Γκρέις. Η Monaco Tribune και η Versus γράφουν ότι ο σχεδιασμός εμπνεύστηκε τους ρόμβους του οικόσημου των Γκριμάλντι.
Ο σύλλογος σε μια παράγραφο
Το παλμαρέ της Μονακό έχει οκτώ πρωταθλήματα Γαλλίας (1961, 1963, 1978, 1982, 1988, 1997, 2000 και 2017), πέντε Κύπελλα Γαλλίας (1960, 1963, 1980, 1985, 1991) και ένα Κύπελλο Λιγκ, το 2003. Ο Αρσέν Βενγκέρ την προπόνησε από το 1987 ως το 1994, κέρδισε αμέσως το πρωτάθλημα του 1988 και το Κύπελλο του 1991. Το 2017, με τον Ραντάμελ Φαλκάο και τον Κιλιάν Εμπαπέ στην επίθεση, η ομάδα ξαναπήρε τον τίτλο.
Η έδρα της είναι το Στάντιουμ Λουί Ντε, που εγκαινιάστηκε στη σημερινή μορφή του το 1985, ενώ το παλιό είχε ανοίξει στις 23 Απριλίου 1939. Η χωρητικότητα είναι 18.523 θέσεις κατά τη γαλλική Wikipedia, ενώ η αγγλική δίνει 16.360 στο infobox.


The Shirt: ολόμαυρη, με γιακά που κουμπώνει
Το χρώμα της φανέλας είναι το μαύρο, χωρίς ρίγες ή άλλα σχέδια. Ο γιακάς είναι λευκός, πόλο, με κουμπιά στον λαιμό, και ο σύλλογος γράφει ότι είναι ίδιος με αυτόν των πρώτων σεζόν. Τα μανίκια είναι κοντά και μαύρα, χωρίς αντίθεση. Ο κατασκευαστής είναι η Kappa, και το λογότυπό της, με τα δύο ανθρωπάκια πλάτη με πλάτη, είναι τυπωμένο γκρι, τόνο με τόνο, στο στήθος και στο μανίκι.
Το σχέδιο είναι εμπνευσμένο από την πρώτη φανέλα του συλλόγου, του 1924, και βγήκε ως περιορισμένη έκδοση, όπως την ονομάζει ο ίδιος ο σύλλογος. Κυκλοφόρησε την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2024, στις δέκα το πρωί, από το shop.asmonaco.com, το επίσημο κατάστημα στο Μονακό και το site της Kappa, από 90 ευρώ. Η παρουσίαση έγινε με βίντεο στο οποίο συμμετείχαν ο πρίγκιπας Αλβέρτος Β’ και ο Ζαν-Λικ Ετόρι, ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας. Το επίσημο κατάστημα την παρουσιάζει ως «4th match», δηλαδή ως τέταρτη φανέλα αγώνα της σεζόν.


Το σήμα που γύρισε από το παρελθόν
Στο στήθος δεν υπάρχει το σημερινό στέμμα με τις κόκκινες ρίγες. Η φανέλα φέρει ένα κεντημένο αντίγραφο του σήματος των πρώτων χρόνων: στην κορυφή τα γράμματα «ASM» σε μαύρο πάνω σε λευκό, και από κάτω ασπίδα με κόκκινους και λευκούς ρόμβους, αυτούς που παραπέμπουν στο οικόσημο των Γκριμάλντι. Κάτω από το σήμα, με λεπτά λευκά γράμματα, είναι κεντημένο το «1924-2024». Είναι η μόνη επετειακή ένδειξη στο μπροστινό μέρος.



Η πλάτη και το «100 YEARS»
Στο πίσω μέρος, αμέσως κάτω από τον γιακά, βρίσκεται το επίσημο λογότυπο των εορτασμών, με το «100 YEARS» σε λευκά γράμματα και το σήμα της Μονακό ενσωματωμένο σε αυτό. Κατά τον σύλλογο, οι αριθμοί φέρουν τα ονόματα παικτών και προπονητών που σημάδεψαν την ιστορία του. Καμία πηγή δεν δημοσίευσε ποια ονόματα ήταν, γι’ αυτό εδώ δεν γράφεται κανένα.


Η φανέλα στο γήπεδο: χορηγός και κατασκευαστής
Η φανέλα που πουλήθηκε στους οπαδούς δεν αναφέρει κανέναν χορηγό. Στις φωτογραφίες του αγώνα όμως, οι παίκτες φορούν την ίδια μαύρη φανέλα με το λευκό «apm monaco» στο στήθος και το λογότυπο της Kappa στο μανίκι. Γι’ αυτό ως χορηγός γράφεται εδώ η apm monaco, με την εξήγηση ότι η έκδοση του εμπορίου δεν τον φέρει. Δεν επιβεβαιώθηκε τι ακριβώς φέρει το μανίκι της φανέλας του αγώνα: οι φωτογραφίες δείχνουν κάτι τυπωμένο, αλλά όχι αρκετά καθαρά.

Μια σεζόν χωρίς τίτλο
Η φανέλα φορέθηκε σε μια σεζόν που ξεκίνησε με νίκη: στις 12 Αυγούστου 2024 η Μονακό κέρδισε 3-0 την Μπαρτσελόνα στο Τρόπαιο Γκάμπερ. Προπονητής ήταν ο Άντι Χίτερ και αρχηγός ο Ντενίς Ζακαρία. Το καλοκαίρι ήρθαν ο Τίλο Κέρερ από τη Γουέστ Χαμ για 11 εκατομμύρια ευρώ, ο Τζορτζ Ιλενιχένα από την Άντβερπ, ο Λαμίν Καμαρά από τη Μετς, ο Κριστιάν Μαουίσα από την Τουλούζ και ο Τζόρνταν Τεζέ από την Πι Σι Βι.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2024 κέρδισε 2-1 την Μπαρτσελόνα στο Champions League, και στις 21 Ιανουαρίου 2025 κέρδισε 1-0 την Άστον Βίλα με γκολ του Σίνγκο. Τερμάτισε 17η στη φάση των ομίλων με 13 βαθμούς, και στα play-off έχασε 0-1 από τη Μπενφίκα στο Μονακό και ισοπάλεψε 3-3 στη Λισαβόνα, με συνολικό 3-4.
Στην Ligue 1 η ομάδα τερμάτισε τρίτη, με 61 βαθμούς, 18 νίκες, 7 ισοπαλίες και 9 ήττες, και με γκολ 63-41. Στις 15 Φεβρουαρίου 2025 κέρδισε 7-1 τη Νάντη, με χατ τρικ του Μίκα Μπιέρεθ, που είχε έρθει τον Ιανουάριο από τη Στουρμ Γκρατς για 13 εκατομμύρια ευρώ. Ο Μπιέρεθ ήταν ο πρώτος σκόρερ με 13 γκολ, και ακολούθησαν ο Ελίες Μπεν Σεγκίρ και ο Τακούμι Μιναμίνο με εννέα ο καθένας. Το Κύπελλο τελείωσε νωρίς: μετά το 1-1 στη Ρενς στις 14 Ιανουαρίου 2025, η Μονακό έχασε 3-1 στα πέναλτι.
Το ματς της επετείου: Μονακό 2-1 Μονπελιέ
Το ματς της εκατονταετίας ήταν η 6η αγωνιστική της Ligue 1, Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2024, στο Λουί Ντε. Πριν από την έναρξη, τρεις αλεξιπτωτιστές της Team Skydive Monaco έφεραν από τον ουρανό τη μπάλα του αγώνα. Την παρέλαβε ο Λισιέν Κοσού, ο γηραιότερος θρύλος που ήταν παρών, και τη μετέδωσε στον Γουίνσλι Μπολμίν, τον νεότερο παίκτη της ακαδημίας. Την εναρκτήρια εκτέλεση έκαναν ο πρίγκιπας Αλβέρτος Β’, ο πρόεδρος Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ, ο Κοσού και ο Μπολμίν. Γύρω στους πενήντα πρώην παίκτες και προπονητές, ανάμεσά τους ο Αρσέν Βενγκέρ, ο Λουντοβίκ Ζιουλί και ο Ερίκ Αμπιντάλ, έκαναν γύρο τιμής.
Στην κερκίδα στήθηκαν δύο τιφόζι για την εκατονταετία, με τα σήματα της ομάδας και την επιγραφή «100 ANS 1924-2024». Στο ημίχρονο, ο πρίγκιπας Αλβέρτος και ο Ριμπολόβλεφ παρέλαβαν το ειδικό σημαιάκι του αγώνα και ένα βιβλίο για τα εκατό χρόνια από τον γενικό διευθυντή Τιάγκο Σκούρο. Μετά τη λήξη ακολούθησε σόου με πυροτεχνήματα και λέιζερ.


Πριν το ματς ο Χίτερ είχε πει: «Θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι από την εναρκτήρια εκτέλεση, για να κερδίσουμε γι’ αυτούς τους εορτασμούς». Η Μονακό ξεκίνησε με 4-4-2: Κεν, Βαντερσόν, Σίνγκο, Σαλίσου, Σ. Ανρίκε, Ακλιούς, Ζακαρία (αρχηγός), Γκόλοβιν, Μπεν Σεγκίρ, Εμπόλο, Μπαλόγκαν. Η Μονπελιέ έπαιξε με Μπερτό, Σακό, Ομεράζιτς, Σανιάν, Μινκαρέλι, Φαγιάντ, Νζινγκούλα, Νορντίν, Σαβανιέ, Κουλιμπαλί και Άνταμς.
### 16ο λεπτό
Η Μονπελιέ προηγήθηκε με τον Ραμπί Νζινγκούλα, και η βραδιά της εκατονταετίας ξεκινούσε με την ομάδα πίσω στο σκορ.
### 32ο λεπτό
Μετά από σέντρα του Μπρελ Εμπόλο, ο Φολαρίν Μπαλόγκαν ισοφάρισε, στο 1-1 που έμεινε ως το ημίχρονο. Το λεπτό είναι το 32ο κατά την επίσημη σελίδα και την Wikipedia· το Maxifoot γράφει 33ο.
### 66ο-78ο λεπτό
Ο Χίτερ άλλαξε τον Ακλιούς με τον Ιλενιχένα στο 66′, τον Μπεν Σεγκίρ με τον Καμαρά στο 67′, και τους Βαντερσόν και Ανρίκε με τους Τεζέ και Ουατάρα στο 78′.
### 90+8: ο Καμαρά
Η νίκη ήρθε στο τέλος των καθυστερήσεων. Ο Λαμίν Καμαρά, αλλαγή, σκόραρε από την άκρη της περιοχής σε μια φάση που η επίσημη σελίδα βάζει στο 98ο λεπτό. Ο Κουλιμπαλί της Μονπελιέ αποβλήθηκε στο 93′ με δεύτερη κίτρινη, και ο Καμαρά είχε δει κίτρινη στο 88′. Η Μονακό πανηγύρισε μπροστά σε 13.065 θεατές.


Η καμπάνια «Tout commence 1924»
Το κεντρικό σύνθημα της καμπάνιας του συλλόγου ήταν «Tout commence 1924», μαζί με τον τίτλο «The Centenary Season». Σε φωτογραφία της καμπάνιας, πέντε άνδρες φορούν την ίδια μαύρη φανέλα, με λευκά σορτς, και ο ένας κρατά μια δερμάτινη μπάλα παλιού τύπου. Η φανέλα δεν ήταν απλώς προϊόν: ήταν το κεντρικό εικαστικό μιας ιστορίας που ο σύλλογος διηγήθηκε με ένα χρώμα που δεν ανήκει σε καμία από τις σύγχρονες εικόνες του.
Σύμφωνα με τη Monaco Tribune, η φανέλα εξαντλήθηκε και έγινε συλλεκτικό αντικείμενο, ενώ στα τέλη Σεπτεμβρίου άνοιξε στο VIP lounge του Λουί Ντε έκθεση με τρόπαια και ιστορικές φανέλες.


Η φανέλα σε αριθμούς
- Σεζόν: 2024-25
- Επέτειος: 100 χρόνια, 1924–2024
- Κατασκευαστής: Kappa
- Χορηγός: apm monaco (στη φανέλα του αγώνα), καμία διαφήμιση στην έκδοση του εμπορίου
- Χρώμα: μαύρο, με λευκό γιακά πόλο
- Σήμα: κεντημένο ASM με κόκκινους και λευκούς ρόμβους, «1924-2024» από κάτω
- Πλάτη: λογότυπο «100 YEARS» κάτω από τον γιακά, αριθμοί με ονόματα ιστορικών παικτών και προπονητών
- Κυκλοφορία: Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2024, από 90 ευρώ
- Πρώτη εμφάνιση: Μονακό 2-1 Μονπελιέ, 28 Σεπτεμβρίου 2024
- Γήπεδο: Στάντιουμ Λουί Ντε, Μονακό (13.065 θεατές)
- Πρωτάθλημα: 3η θέση, 61 βαθμοί, 18 νίκες, 7 ισοπαλίες, 9 ήττες, 63-41
- Πρώτος σκόρερ: Μίκα Μπιέρεθ, 13 γκολ
- Προπονητής: Άντι Χίτερ
Ένας αιώνας με ένα χρώμα
Μια εκατονταετία γιορτάζεται συνήθως με χρυσά στοιχεία και αστέρια. Η Μονακό διάλεξε το αντίθετο: μια ολόμαυρη φανέλα, με έναν γιακά εμπνευσμένο από τον πρώτο της χρόνο. Σε ένα γήπεδο γεμάτο κόκκινο και λευκό, εκείνο το Σάββατο, οι παίκτες πήραν μια μπάλα που έπεσε από τον ουρανό και κέρδισαν στο 98ο λεπτό, ντυμένοι όπως οι πρώτοι παίκτες του συλλόγου.
Σχετικές ιστορίες φανελών
Μονακό 1996-97
Λευκή φανέλα με κόκκινο διαγώνιο τρίγωνο στο στήθος, τρεις λευκές ρίγες της Adidas στα μανίκια και το όνομα «Liptonic» σε λευκό ταμπλό πάνω στο κόκκινο: η φανέλα της Μονακό του Ζαν Τιγκανά, που πήρε το έκτο πρωτάθλημα του συλλόγου με 79 βαθμούς και έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου UEFA.
Με βίντεο Χουάν Μάτα: Ένα Νο10 που έφυγε θυμωμένο από το Σαουθάμπτον, ένα ελικόπτερο προς το προπονητικό κέντρο και το Νο8 με το Aon στο Ολντ Τράφορντ
Από τη μπλε φανέλα της adidas με το Samsung, με την οποία ο Χουάν Μάτα έπαιξε για τελευταία φορά με την Τσέλσι την Πρωτοχρονιά του 2014 στο Σαουθάμπτον, στην κόκκινη φανέλα της Nike με το Aon και το Νο8 που φόρεσε στο ντεμπούτο του με τη Γιουνάιτεντ, 27 μέρες αργότερα.
Ανόρθωση Αμμοχώστου: Τα 8 σήματα από το 1970 μέχρι σήμερα, με έναν φοίνικα που βγήκε από την ασπίδα και ξαναμπήκε
Η Ανόρθωση Αμμοχώστου γεννήθηκε το 1911 στα Βαρώσια και από το 1929 έχει φοίνικα που ξαναγεννιέται από τις στάχτες του. Οκτώ σήματα στο αρχείο μας, από την ασπίδα του 1970 που δεν φορέθηκε ποτέ ως την ασπίδα του 2012 με το αστέρι, και ένα λογότυπο του 2020 που οι οπαδοί έδιωξαν.
Με βίντεο Ρονάλντο: Ένα βολέ που σταμάτησε ο Σίλβα, μια φανέλα που έμεινε στον Μεδίνα και ένα αντίο δώδεκα μέρες μετά το Ιμπαγκέ
Με τη λευκή φανέλα της Nike, το μαύρο Neo Química Genéricos στο στήθος, το κόκκινο bozzano στα μανίκια και το Νο9 στην πλάτη, ο Ρονάλντο έπαιξε στις 2 Φεβρουαρίου 2011 στο Ιμπαγκέ το τελευταίο επίσημο ματς της καριέρας του, μια ήττα 0-2 από την Τολίμα που έβγαλε την Κορίνθιανς από την Copa Libertadores.

