Μονακό 1996-97

Ένα πρωτάθλημα στην Ακτή

Η Μονακό είχε να γιορτάσει πρωτάθλημα από το 1988. Το 1996-97, στη δεύτερη χρονιά του Ζαν Τιγκανά στον πάγκο, η ομάδα του Πριγκιπάτου έκλεισε τη σεζόν με 23 νίκες, 10 ισοπαλίες και 5 ήττες, 69 γκολ υπέρ και 30 κατά, και με 79 βαθμούς πήρε τον έκτο τίτλο της ιστορίας της. Η Παρί Σεν Ζερμέν τερμάτισε δεύτερη με 67 και η Ναντ τρίτη με 64, σύμφωνα με την αγγλική και τη γαλλική Wikipedia.

Η φανέλα εκείνης της χρονιάς έχει μια ιδιαιτερότητα: δεν είναι ούτε κάθετες ρίγες ούτε μισή-μισή, όπως τόσες άλλες. Το κόκκινο μπαίνει στο λευκό σαν διαγώνιο τρίγωνο, και πάνω του κάθεται ένα μεγάλο λευκό ταμπλό με το όνομα του χορηγού.

The Shirt: Λευκό με κόκκινο τρίγωνο

Η εντός έδρας φανέλα της Μονακό 1996-98 είναι φτιαγμένη από την Adidas. Ο κορμός είναι λευκός, και στο κέντρο του στήθους ένα κόκκινο τρίγωνο ξεκινά πλατύ από τον λαιμό και στενεύει διαγώνια προς τα κάτω, αφήνοντας την κάτω αριστερή πλευρά στο λευκό. Δεξιά και αριστερά του τριγώνου, σε μικρή απόσταση, τρέχουν δύο λεπτές κάθετες κόκκινες γραμμές που το κρατούν σαν κάδρο.

Τα μανίκια είναι κόκκινα, σε αντίθεση με τον λευκό κορμό δίπλα τους, και σε όλη την κόκκινη επιφάνεια το ύφασμα έχει ένα ανάγλυφο μοτίβο που φαίνεται καθαρά από κοντά. Η φωτογραφία της φανέλας που βλέπετε εδώ είναι από φανέλα αγώνα Κυπέλλου UEFA της σεζόν 1996-97 με μακριά μανίκια, από το Classic Football Shirts.

Ο χορηγός: Liptonic

Το πιο έντονο στοιχείο της φανέλας είναι ο χορηγός. Το «Liptonic» είναι γραμμένο με κόκκινα, καλλιγραφικά, κεφαλαία και πεζά γράμματα, με τόνο στο τελευταίο «i», πάνω σε ένα λευκό ταμπλό που κόβει διαγώνια το κόκκινο τρίγωνο. Το ταμπλό ακολουθεί τη γωνία του τριγώνου, κάτι που κάνει το στήθος να μοιάζει με αφίσα.

Το σήμα της ΑΣ Μονακό

Στη δεξιά πλευρά του στήθους, πάνω από το ταμπλό, βρίσκεται το σήμα της ομάδας, τυπωμένο σε λευκό πάνω στο κόκκινο: ένας κύκλος με την επιγραφή «MONACO» στο κάτω μέρος, και μέσα του η κορώνα με το σταυρό, από κάτω ο θυρεός με τις κάθετες ρίγες και στο πάνω μέρος του τα γράμματα «ASM». Είναι μονόχρωμο και δεν έχει χρυσά στοιχεία, σε αντίθεση με το σημερινό σήμα του συλλόγου.

Η Adidas και ο γιακάς

Αριστερά, στο ύψος του στήθους, φαίνεται το λευκό λογότυπο «adidas», μόνο με τη λέξη, γραμμένη σε μία γραμμή. Η Adidas ήταν ο κατασκευαστής της Μονακό αυτή την περίοδο, όπως δείχνουν οι φωτογραφίες των φανελών και η αρχειοθέτηση του Football Kit Archive.

Ο γιακάς είναι πόλο, λευκός και ραβδωτός, με δύο κόκκινες λωρίδες γύρω από το πάνω μέρος του και ένα κόκκινο κουμπί στο μικρό άνοιγμα του λαιμού. Στο εσωτερικό του φαίνεται ο ροζ τόνος του υφάσματος.

Μανίκια: οι τρεις ρίγες

Στο πάνω μέρος κάθε μανικιού, από τον ώμο ως τον αγκώνα, τρέχουν οι τρεις λευκές ρίγες της Adidas, το σήμα κατατεθέν της εταιρείας εκείνα τα χρόνια. Στην έκδοση με τα μακριά μανίκια, που φαίνεται στη φωτογραφία, ο καρπός κλείνει με ένα κόκκινο λάστιχο.

Πλάτη και αριθμοί

Η πλάτη επαναλαμβάνει το σχέδιο: κόκκινο τρίγωνο από τον λαιμό, που στενεύει διαγώνια προς τα κάτω, μέσα σε λευκά πλευρικά τμήματα με τις δύο λεπτές κόκκινες γραμμές. Το όνομα του παίκτη γράφεται καμπύλο, με λευκά κεφαλαία γράμματα στο κόκκινο, και κάτω από αυτό ο αριθμός σε μαύρο, με τρισδιάστατη σκιά, που περνά πάνω από το όριο κόκκινου και λευκού.

Τα δύο παραδείγματα που φαίνονται εδώ είναι φανέλες αγώνα Κυπέλλου UEFA της σεζόν 1996-97: η μία με το όνομα Πέτερσεν και το 20, η άλλη με το όνομα Γκριμάντι και το 18.

Η εμπορική έκδοση

Η φανέλα που πουλιόταν στο εμπόριο είχε μια διαφορά που φαίνεται αμέσως: δεν είχε το ταμπλό του χορηγού. Η εμπορική έκδοση 1996-98 με κοντά μανίκια έχει στο στήθος μόνο το σήμα και το λογότυπο της Adidas, ενώ κάτω αριστερά φαίνεται ένα μικρό ασπιδάκι με τις ρίγες της ομάδας, που δεν υπάρχει στις φανέλες αγώνα της φωτογραφίας.

The Team: Ο Τιγκανά και οι νέοι του Πριγκιπάτου

Στον πάγκο καθόταν ο Ζαν Τιγκανά, που είχε αναλάβει το 1995, σύμφωνα με τον ιστότοπο του συλλόγου και τη γαλλική Wikipedia. Η ομάδα βασιζόταν σε έναν πυρήνα με παίκτες της ακαδημίας του συλλόγου: ο Τιερί Ανρί, ο Εμανουέλ Πετί και ο Σιλβέν Λεγκουίνσκι ήταν δικά της παιδιά. Δίπλα τους έπαιζαν ο Φαμπιέν Μπαρτέζ στην εστία, ο Φρανκ Ντιμά και ο Πατρίκ Μπλοντό στην άμυνα, ο Αλγερινός Αλί Μπεναρμπία και ο Βέλγος Ένζο Σκίφο στη μεσαία γραμμή, και ο Βραζιλιάνος Σόνι Άντερσον μαζί με τον Νιγηριανό Βίκτορ Ικπέμπα στην επίθεση.

Ο Άντερσον ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 19 γκολ στο πρωτάθλημα, ο Ικπέμπα έβαλε 13, και ο Λεγκουίνσκι και ο Ανρί από 9, σύμφωνα με τη γαλλική Wikipedia. Στη σεζόν 1996-97 ο Άντερσον ήταν ο πρώτος σκόρερ με 27 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, όπως γράφει η αγγλική Wikipedia, και στο τέλος της χρονιάς η Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (UNFP) τον ανακήρυξε παίκτη της χρονιάς. Ο Ανρί πήρε το βραβείο του νέου παίκτη και ο Τιγκανά του προπονητή.

The Season: Ο δρόμος προς τον τίτλο

Η σεζόν ξεκίνησε στις 10 Αυγούστου 1996 με νίκη 1-3 στη Ναντ. Η πρώτη ήττα ήρθε στην τρίτη αγωνιστική, με 2-1 στο Γκενγκάν, και η Μονακό ανέβηκε πάλι με το 0-2 στις Κάνες και το 5-1 επί της Λανς στο Λουί ΙΙ στις 3 Σεπτεμβρίου. Στις 6 Σεπτεμβρίου έφερε 0-0 από το Παρίσι, στο Παρκ ντε Πρενς, με την Παρί Σεν Ζερμέν.

Στις 19 Οκτωβρίου, στο ντέρμπι της Κυανής Ακτής, κέρδισε τη Νις με 4-1 στο Λουί ΙΙ, και στις 25 Οκτωβρίου νίκησε με 1-4 τη Λιλ στην έδρα της. Στις 5 Νοεμβρίου ήρθε η ήττα με 3-1 από τη Μαρσέιγ στο Βελοντρόμ, και από την 21η αγωνιστική, στις 7 Δεκεμβρίου, η ομάδα βρέθηκε στην κορυφή, από όπου δεν κατέβηκε ξανά, σύμφωνα με τη σειρά θέσεων που καταγράφει η αγγλική Wikipedia.

Στις 26 Ιανουαρίου 1997, στο Λουί ΙΙ, η Μονακό κέρδισε την Παρί Σεν Ζερμέν με 2-0, και στις 2 Φεβρουαρίου έφερε 3-3 από τη Λυών. Έχασε ακόμα δύο φορές, με 2-0 στη Μετς στις 22 Φεβρουαρίου και με 2-1 στο Μπορντό στις 16 Απριλίου, αλλά δεν έχασε ξανά την πρωτιά. Η τελευταία αγωνιστική, στις 24 Μαΐου 1997, έγινε στο Λουί ΙΙ: Μονακό – Ναντ 2-1. Οι πέντε ήττες της χρονιάς ήταν από Γκενγκάν, Οσέρ, Μαρσέιγ, Μετς και Μπορντό.

Ο πίνακας δείχνει και κάτι ακόμα: η Μονακό σημείωσε τα περισσότερα γκολ του πρωταθλήματος, 69, και δέχθηκε τα λιγότερα, 30, ισοβαθμώντας με τη Μετς, όπως γράφει η γαλλική Wikipedia. Ήταν δηλαδή μια ομάδα που έκανε και τα δύο καλά.

Key Matches: Οι αγώνες που ξεχώρισαν

10 Αυγούστου 1996, Division 1: Ναντ – Μονακό 1-3.

3 Σεπτεμβρίου 1996, Division 1: Μονακό – Λανς 5-1, στο Λουί ΙΙ.

19 Οκτωβρίου 1996, Division 1: Μονακό – Νις 4-1, ντέρμπι της Κυανής Ακτής.

26 Ιανουαρίου 1997, Division 1: Μονακό – Παρί Σεν Ζερμέν 2-0.

4 Μαρτίου 1997, Κύπελλο UEFA, προημιτελικός: Νιούκαστλ – Μονακό 0-1, γκολ του Άντερσον στο 58′, στο Σεντ Τζέιμς Παρκ.

18 Μαρτίου 1997, Κύπελλο UEFA, προημιτελικός: Μονακό – Νιούκαστλ 3-0, με γκολ των Λεγκουίνσκι (41′) και Μπεναρμπία (51′, 68′).

8 Απριλίου 1997, Κύπελλο UEFA, ημιτελικός: Ίντερ – Μονακό 3-1, με δύο γκολ του Γκαντς και ένα του Ζαμοράνο, και μείωση του Ικπέμπα στο 70′.

22 Απριλίου 1997, Κύπελλο UEFA, ημιτελικός: Μονακό – Ίντερ 1-0, με γκολ του Ικπέμπα στο 69′ (η Ίντερ προκρίθηκε με 3-2 στο σύνολο).

24 Μαΐου 1997, Division 1: Μονακό – Ναντ 2-1, η τελευταία αγωνιστική.

Ευρώπη: Μέχρι τον ημιτελικό του Κυπέλλου UEFA

Στην Ευρώπη η Μονακό έπαιξε στο Κύπελλο UEFA. Στον πρώτο γύρο έβγαλε τη Χούτνικ Κρακοβίας, με 0-1 στην Πολωνία (γκολ του Ικπέμπα στο 86′) και 3-1 στο Μονακό, με δύο γκολ του Άντερσον και ένα του Λιλιάν Μαρτέν, και προκρίθηκε με 4-1 στο σύνολο. Στον δεύτερο γύρο ξεπέρασε τη Γκλάντμπαχ με 4-2 στο πρώτο παιχνίδι και ήττα 0-1 στο Λουί ΙΙ, και πέρασε με 4-3. Στον τρίτο γύρο νίκησε την Αμβούργο με 3-0 στο Λουί ΙΙ και με 0-2 στη Γερμανία, και προκρίθηκε με 5-0 στο σύνολο.

Στο Νιούκαστλ, στον προημιτελικό, ο Άντερσον έβαλε το γκολ στο 58′, και στο Μονακό η ομάδα έκανε το 3-0, για 4-0 στο σύνολο. Ο ημιτελικός με την Ίντερ έκλεισε την πορεία: 3-1 στο Σαν Σίρο και 1-0 στο Μονακό, 3-2 υπέρ των Μιλανέζων. Η Ίντερ έφτασε στον τελικό και έχασε στα πέναλτι από τη Σάλκε, όπως γράφει η αγγλική Wikipedia.

Season Stats: Η σεζόν σε αριθμούς

• Πρωτάθλημα: 1η, 38 αγώνες, 23 νίκες, 10 ισοπαλίες, 5 ήττες, 69-30, 79 βαθμοί
• Επόμενες: Παρί Σεν Ζερμέν με 67 βαθμούς και Ναντ με 64
• Προπονητής: Ζαν Τιγκανά
• Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: Σόνι Άντερσον, 19 γκολ
• Κύπελλο UEFA: ημιτελικός (2-3 στο σύνολο από την Ίντερ)
• Βραβεία UNFP: Άντερσον (παίκτης της χρονιάς), Ανρί (νέος παίκτης), Τιγκανά (προπονητής)
• Κατασκευαστής: Adidas
• Χορηγός: Liptonic
• Γήπεδο: Λουί ΙΙ, Μονακό

Η φανέλα στον τίτλο

Δεν βρέθηκε φωτογραφία αγώνα της χρονιάς με ελεύθερη άδεια, που να δείχνει καθαρά την εντός έδρας φανέλα, και γι’ αυτό δεν ισχυριζόμαστε ποιο παιχνίδι φορέθηκε με ποια εκδοχή, με κοντά ή με μακριά μανίκια. Αυτό που φαίνεται από τις φωτογραφίες των φανελών αγώνα είναι ότι το σχέδιο και ο χορηγός ήταν ίδιοι στο Κύπελλο UEFA, όπου οι φανέλες έχουν όνομα και αριθμό.

Το Classic Football Shirts αναγράφει τη φανέλα ως «1996-98», δηλαδή ίσχυε για δύο σεζόν. Τη χρονιά που ακολούθησε, 1997-98, η Μονακό έφτασε στον ημιτελικό του Champions League, όπου έχασε από τη Γιουβέντους, όπως γράφει η γαλλική Wikipedia.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Σεζόν: 1996-97 (η φανέλα αναγράφεται ως 1996-98 στο κατάστημα)
• Ομάδα: ΑΣ Μονακό
• Κατασκευαστής: Adidas (λευκό λογότυπο, τρεις ρίγες στα μανίκια)
• Χορηγός: Liptonic (κόκκινα γράμματα σε λευκό ταμπλό)
• Εμπρός: λευκό με κόκκινο διαγώνιο τρίγωνο και δύο λεπτές κόκκινες κάθετες γραμμές
• Πλάτη: το ίδιο τρίγωνο, όνομα σε λευκά κεφαλαία και αριθμός μαύρος με σκιά
• Μανίκια: κόκκινα με τρεις λευκές ρίγες, κόκκινο λάστιχο στα μακριά
• Γιακάς: πόλο, λευκός και ραβδωτός, με δύο κόκκινες λωρίδες
• Σήμα: λευκό, τυπωμένο, κύκλος με κορώνα, θυρεό και «ASM MONACO»