Καφού: Η καριέρα έκλεισε με γκολ στο 79ο λεπτό και ένα Σαν Σίρο που χειροκροτούσε δύο Βραζιλιάνους

Μια Κυριακή για δύο Βραζιλιάνους

Οι περισσότεροι αποχαιρετισμοί έρχονται με πανό, με ομιλίες, με τελετή στον κύκλο. Αυτός ήρθε με ένα γκολ.

Κυριακή 18 Μαΐου 2008, στο Σαν Σίρο. Τελευταία αγωνιστική της Serie A και τελευταίο εντός έδρας ματς της σεζόν για τη Μίλαν. Το αποτέλεσμα δεν άλλαζε πια τίποτα. Γι’ αυτό το ματς έγινε κάτι άλλο: αντίο για τον Καφού και τον Σερζίνιο.

Ο Καφού ήταν 37 ετών και ήξερε ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά. Δύο μέρες νωρίτερα, την Παρασκευή, η Μίλαν είχε ανακοινώσει ότι φεύγει. Η Μίλαν κέρδισε 4-1, και ο ίδιος σκόραρε. Ήταν το τελευταίο του γκολ και ο τελευταίος του αγώνας ως επαγγελματίας.

Ο «Εξπρές» από το Τζαρντίμ Ιρένε

Ο Μάρκος Εβαντζελίστα ντε Μοράες γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1970 στο Σάο Πάολο και μεγάλωσε στη φαβέλα Τζαρντίμ Ιρένε. Το παρατσούκλι «Καφού» το πήρε παιδί, προς τιμήν ενός Βραζιλιάνου εξτρέμ, του Καφουρίνγκα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 τον είχαν απορρίψει οι ακαδημίες της Κορίνθιανς, της Παλμέιρας, της Σάντος, της Ατλέτικο Μινέιρο και της Πορτουγκέζα. Μπήκε τελικά στις ακαδημίες της Σάο Πάολο το 1988.

Εκεί τον πήρε υπό την προστασία του ο προπονητής Τελέ Σαντάνα, που του πρότεινε να μετακινηθεί από δεξί χαφ σε δεξί μπακ, και τον έκανε έναν από τους πρώτους επιθετικούς μπακ που έγιναν μόδα στο ποδόσφαιρο. Η Σάο Πάολο κέρδισε δύο συνεχόμενα Copa Libertadores και Διηπειρωτικά Κύπελλα, το 1992 και το 1993, και το 1994 ο Καφού αναδείχθηκε Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στη Νότια Αμερική. Ακολούθησαν η Ζαραγόθα, με την οποία κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1995 (δεν έπαιξε στον τελικό λόγω τραυματισμού), η Χουβεντούδε και η Παλμέιρας.

Το 1997 γύρισε στην Ευρώπη και έπαιξε έξι χρόνια στη Ρόμα, όπου κέρδισε το Scudetto του 2001. Το ντεμπούτο του έγινε στις 31 Αυγούστου 1997 με τη Βερόνα, με μια ασίστ, και με τον Ζντένεκ Ζέμαν στον πάγκο πήρε αμέσως θέση βασικού. Στο πρώτο του πρωτάθλημα έπαιξε 36 φορές και σκόραρε το μοναδικό του γκολ εκείνης της χρονιάς απέναντι στην Ίντερ, στις 11 Απριλίου 1998. Στη σεζόν 2001-02, με τη Ρόμα στο Champions League, έβαλε το νικητήριο γκολ απέναντι στη Λοκομοτίβ Μόσχας στις 16 Οκτωβρίου 2001. Το 2003 πήγε στη Μίλαν ως ελεύθερος και, όπως έγραφε η UEFA, το πρωτάθλημα ήρθε αμέσως, την πρώτη χρονιά.

Τα χρόνια της Μίλαν

Στη Μίλαν ο Καφού έγινε ο «Πεντολίνο» (Pendolino), το όνομα που δίνουν οι Ιταλοί στο εξπρές τρένο τους, για τις ατελείωτες διαδρομές του στη δεξιά πλευρά. Πέντε σεζόν, με ένα Scudetto το 2004 και μια πίκρα το 2005, όταν η Μίλαν έχασε τον τελικό του Champions League από τη Λίβερπουλ. Η ρεβάνς ήρθε το 2007 στην Αθήνα, όπου οι Ροσονέρι κατέκτησαν το τρόπαιο, ο Καφού ανάμεσά τους.

Τον Μάιο του 2007 ανανέωσε το συμβόλαιό του για μία ακόμα χρονιά. Στη σεζόν 2007-08 η Μίλαν κέρδισε το Super Cup και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, αλλά στο πρωτάθλημα τερμάτισε πέμπτη με 64 βαθμούς, με 18 νίκες, 10 ισοπαλίες και 10 ήττες. Για πρώτη φορά από το 2001-02 έμεινε εκτός Champions League.

Η δεκαετία του 2000 είχε και έναν άλλο ρόλο γι’ αυτόν. Το 2002, ως αρχηγός της Βραζιλίας, σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Είχε ήδη το 1994, όταν μπήκε αλλαγή στο 22ο λεπτό του τελικού, μετά τον τραυματισμό του Ζορζίνιο. Μέχρι το τέλος έπαιξε 142 φορές με την εθνική, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλον Βραζιλιάνο.

Το τελευταίο του Μουντιάλ ήταν αυτό του 2006 στη Γερμανία. Η Βραζιλία αποκλείστηκε στα προημιτελικά με 1-0 από τη Γαλλία, και ο προπονητής Κάρλος Αλμπέρτο Πάρεϊρα δέχτηκε κριτική γιατί έβαλε βασικούς τον 36χρονο Καφού και τον 33χρονο Ρομπέρτο Κάρλος αντί για νεότερους. Ο Καφού ήταν από τους λίγους παίκτες που μίλησαν στον Τύπο μέσα στη θύελλα αντιδράσεων μετά την επιστροφή. Δύο χρόνια αργότερα, στο Μιλάνο, το τέλος του ήρθε με πολύ πιο ήρεμο τρόπο.

Το αντίο που ανακοινώθηκε στο Milan Channel

Την Παρασκευή 16 Μαΐου 2008 η Μίλαν ανακοίνωσε ότι ο Καφού και ο Σερζίνιο θα φύγουν στο τέλος της σεζόν. Σύμφωνα με τον ιστότοπο της ομάδας, οι δύο Βραζιλιάνοι είχαν δώσει την είδηση λίγες μέρες νωρίτερα από το Milan Channel, και έτσι η αναμέτρηση με την Ουντινέζε μετατράπηκε σε «de facto» αφιέρωμα και στους δύο.

Ο Καφού είπε ότι θα γύριζε στη Βραζιλία. Δεν είχε αποφασίσει ακόμη αν θα συνέχιζε να παίζει. Για τα πέντε χρόνια στο Μιλάνο είπε ότι ήταν «υπέροχα» και ότι κατάφερε να κερδίσει τα πάντα. Και για την Κυριακή: «Θα είναι ο τελευταίος μου αγώνας». Πρόσθεσε ότι δεν ήξερε αν θα τον έβαζε ο προπονητής.

Η τελευταία ημέρα

Το Σαν Σίρο ήξερε ότι δεν υπήρχε πια τίποτα να παιχτεί. Οι πηγές διαφωνούν για το πόσοι ήταν οι θεατές, και γι’ αυτό δεν δίνουμε αριθμό. Δεν διαφωνούν σε αυτό που είχε σημασία: η Μίλαν, για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια, δεν θα έπαιζε στη Champions League, και το γήπεδο αυτή τη φορά είχε κάποιον άλλον να κοιτάξει.

Στον αγωνιστικό χώρο η Ουντινέζε προηγήθηκε πρώτη. Η Μίλαν γύρισε το ματς στο δεύτερο ημίχρονο και το κέρδισε με τέσσερα γκολ.

32ο λεπτό: ο Μέστο προηγείται

Η Ουντινέζε προηγήθηκε με τον Τζιαντομένικο Μέστο στο 32ο λεπτό και η Μίλαν γύρισε στα αποδυτήρια με το 0-1.

48ο και 59ο λεπτό: Πάτο και Ιντζάγκι

Στην επανάληψη το παιχνίδι άλλαξε γρήγορα. Ο Αλεσάντρε Πάτο ισοφάρισε στο 48ο λεπτό και ο Φιλίπο Ιντζάγκι έβαλε τη Μίλαν μπροστά στο 59ο. Είχαν περάσει λιγότερα από δώδεκα λεπτά από την ισοφάριση.

79ο λεπτό: το γκολ του Καφού

Ο Καφού σκόραρε στο 79ο λεπτό και έκανε το 3-1. Σύμφωνα με τη Μίλαν, ήταν το τέταρτο και τελευταίο γκολ του με τη φανέλα της ομάδας. Η Wikipedia γράφει ότι ήταν το τελευταίο γκολ και ο τελευταίος αγώνας όχι μόνο της Μίλαν αλλά ολόκληρης της καριέρας του.

Με αυτό το γκολ έκλεισε μια καριέρα που είχε ξεκινήσει στη Σάο Πάολο και είχε περάσει από τη Ζαραγόθα, τη Ρόμα και τη Μίλαν.

88ο λεπτό: ο Σεεντόρφ και το φινάλε

Ο Κλάρενς Σεεντόρφ έκανε το 4-1 στο 88ο λεπτό. Όταν ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη, το χειροκρότημα δεν ήταν για το σκορ. Ήταν για τον Καφού και τον Σερζίνιο, για τον μπακ που πέρασε πέντε χρόνια τρέχοντας πάνω-κάτω στη δεξιά πλευρά και για τον Σερζίνιο, που έμεινε εννέα σεζόν στο Μιλάνο.

Η φανέλα της τελευταίας παράστασης

Η Μίλαν έπαιζε στο Σαν Σίρο, άρα φόρεσε την εντός έδρας φανέλα της σεζόν: την κόκκινη-μαύρη, με τις φαρδιές κάθετες ρίγες. Δεν βρέθηκε φωτογραφία ή βίντεο από το ίδιο το ματς που να το επιβεβαιώνει οπτικά, γι’ αυτό η περιγραφή βασίζεται στη φανέλα της σεζόν όπως τη δείχνουν οι φωτογραφίες προϊόντος.

• Κατασκευαστής: adidas. Το λογότυπο με τα τρία φύλλα είναι λευκό και βρίσκεται στο στήθος, αριστερά.
• Χορηγός: bwin, σε λευκά γράμματα πάνω σε μαύρο ορθογώνιο, με ένα κίτρινο στίγμα πάνω από το «i». Στη φανέλα που φωτογραφήθηκε το ορθογώνιο είχε αρχίσει να φθείρεται.
• Σήμα: το κεντημένο έμβλημα της Μίλαν με το «ACM 1899», και πάνω του ένα χρυσό αστέρι.
• Χρώματα και ρίγες: φαρδιές κάθετες ρίγες κόκκινες και μαύρες, που τελειώνουν σε μαύρο γιακά τύπου polo.
• Μανίκια: κόκκινα με τρεις μαύρες ρίγες adidas στον ώμο και μαύρο πάνελ κάτω από αυτές.
• Ύφασμα: ένδειξη ClimaCool στο κάτω δεξιά μέρος της φανέλας.
• Πλάτη: χωρίς ρίγες στο πάνω μέρος, ένα συμπαγές κόκκινο πάνελ, με τις ρίγες να ξαναρχίζουν από τη μέση και κάτω. Στο πίσω μέρος του γιακά είναι κεντημένο με κόκκινα γράμματα το «A.C. Milan».
• Νούμερο: ο Καφού φορούσε το Νο2, όπως φαίνεται σε φωτογραφία του 2007 με το νούμερο στο σορτς και όπως αναγράφεται στο φύλλο αγώνα του ESPN. Η φανέλα προϊόντος δεν έχει όνομα ή νούμερο.

Η ιδιαιτερότητα της φανέλας

Το σχέδιο της σεζόν έχει μια χαρακτηριστική λεπτομέρεια: τα μαύρα πάνελ των ώμων ακολουθούν τις τρεις ρίγες των μανικιών και κατεβαίνουν σαν «ζώνη» ανάμεσα στο στήθος και τη μασχάλη, ενώ η πλάτη, χωρίς ρίγες στο πάνω μέρος, δείχνει σαν ένα ενιαίο κόκκινο πάνελ. Ο γιακάς τύπου polo είναι μαύρος και στη φανέλα της μεταχειρισμένης αγγελίας το σύστημα ClimaCool φαίνεται και στο στήθος και στο κάτω μέρος.

Για τον Καφού, η φανέλα αυτή ήταν η τελευταία που φόρεσε σε αγώνα ως επαγγελματίας.

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης

• Ημερομηνία: Κυριακή 18 Μαΐου 2008
• Αγώνας: Μίλαν – Ουντινέζε 4-1, 38η αγωνιστική της Serie A 2007-08
• Γήπεδο: Τζουζέπε Μεάτσα (Σαν Σίρο), Μιλάνο
• Γκολ Μίλαν: Πάτο 48′, Ιντζάγκι 59′, Καφού 79′, Σεεντόρφ 88′
• Γκολ Ουντινέζε: Μέστο 32′
• Φανέλα: εντός έδρας, κόκκινη-μαύρη, adidas, bwin
• Νούμερο: 2
• Θέση της Μίλαν στο τέλος: 5η, με 64 βαθμούς

Το τέλος μιας εποχής

Η πρόσκληση για την επιστροφή ήρθε νωρίς. Ο αντιπρόεδρος της Μίλαν, Αντριάνο Γκαλλιάνι, είπε ότι η πόρτα θα έμενε ανοιχτή για τον Καφού, αν ήθελε να γυρίσει για να δουλέψει στον σύλλογο.

Δεν έπαιξε ξανά. Ο Καφού γύρισε στη Βραζιλία και η παγκόσμια ιστορία τον θυμάται με τρεις συνεχόμενους τελικούς Μουντιάλ, δύο τρόπαια και το «100% Τζαρντίμ Ιρένε» που είχε γράψει στη φανέλα του το 2002. Στη Μίλαν τον θυμούνται αλλιώς: ως τον μπακ που έκλεισε την καριέρα του με ένα γκολ, στο ματς που δεν είχε βαθμούς να παίξει.

Αυτή ήταν η τελευταία του φανέλα: κόκκινη και μαύρη, με το bwin στο στήθος και το «2» στην πλάτη. Και το 3-1 στο 79ο λεπτό.