Φερνάντο Τόρες: Ένα 1-6 από τον Ινιέστα και τον Βίγια, ενενήντα λεπτά με το F9T στο στήθος και ένα «Gracias Torres» στον γιακά

Το τέλος στην άλλη άκρη του κόσμου

Δεν έγινε στο Βιθέντε Καλδερόν, ούτε στο Άνφιλντ, ούτε στο Στάμφορντ Μπριτζ. Ο Φερνάντο Τόρες έπαιξε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του σε μια μικρή πόλη της Ιαπωνίας, σε ένα γήπεδο που λίγοι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να βρουν στον χάρτη.

Και όμως, ο αντίπαλος έμοιαζε με κομμάτι από το παρελθόν του. Απέναντι στεκόταν ο Αντρές Ινιέστα και στον πάγκο καθόταν ο Νταβίντ Βίγια, δύο από τους συμπαίκτες του στην Ισπανία που κέρδισε δύο Euro και ένα Μουντιάλ.

Το σκορ ήταν βαρύ: 1-6. Ο Τόρες έπαιξε και τα 90 λεπτά, δεν σκόραρε και στο τέλος στάθηκε στη μέση του γηπέδου για να πει αντίο. Φορούσε μια φανέλα που δεν υπήρχε πριν από εκείνη την εβδομάδα, φτιαγμένη μόνο για εκείνον.

Γιατί η Ιαπωνία

Στις 10 Ιουλίου 2018 η Σαγκάν Τόσου ανακοίνωσε την απόκτησή του. Ήταν μια ομάδα της J1 League που πάλευε για να μην υποβιβαστεί, προτελευταία στη βαθμολογία, και του έδωσε συμβόλαιο 18 μηνών και το Νο9.

Ο Τόρες ερχόταν από τη δεύτερη θητεία του στην Ατλέτικο Μαδρίτης, την ομάδα όπου μεγάλωσε. Τον Μάιο του 2018 είχε σηκώσει με τους «ροχιμπλάνκος» το Europa League, τον πρώτο μεγάλο τίτλο του με τον σύλλογο της καρδιάς του, και στο τελευταίο του ματς στη Μαδρίτη, με την Εϊμπάρ, είχε πετύχει δύο γκολ.

«Ήθελα μια νέα πρόκληση σε ένα εντελώς διαφορετικό μέρος», είπε τότε. Είχε προτάσεις από πολλές χώρες, αλλά δεν σκέφτηκε άλλο ευρωπαϊκό σύλλογο.

Το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Τόσου ήρθε στις 22 Αυγούστου 2018, για το Κύπελλο Αυτοκράτορα. Ο αντίπαλος ήταν η Βίσελ Κόμπε. Έναν χρόνο και μία μέρα αργότερα, ο ίδιος αντίπαλος θα έκλεινε την καριέρα του.

Ένας χρόνος στη μάχη της παραμονής

Η Ιαπωνία δεν ήταν διακοπές. Η Τόσου που τον υποδέχτηκε το καλοκαίρι του 2018 πάλευε στις τελευταίες θέσεις της J1, και ο Τόρες βρέθηκε από την πρώτη μέρα σε μια μάχη για να μη χαθεί η κατηγορία. Ο σύλλογος τελικά σώθηκε και ξεκίνησε τη σεζόν του 2019 ξανά στη μεγάλη κατηγορία.

Η νέα χρονιά, όμως, ήταν ακόμα πιο δύσκολη. Τον Ιανουάριο του 2019 αποχώρησε ο μεγάλος χορηγός του συλλόγου, και η ομάδα έμεινε ξανά στις τελευταίες θέσεις. Όταν ο Τόρες ανακοίνωσε ότι σταματά, η Τόσου ήταν τελευταία στη βαθμολογία.

Στο αντίο του, μετά το 1-6, αναφέρθηκε ακριβώς σε αυτό: ευχαρίστησε τον κόσμο για τον επαγγελματισμό και τη θετική στάση του στη μάχη για την παραμονή της προηγούμενης χρονιάς.

Η ανακοίνωση

Στις 21 Ιουνίου 2019 ο Τόρες ανακοίνωσε ότι σταματά το ποδόσφαιρο, μετά από 18 χρόνια ως επαγγελματίας. Ήταν 35 ετών. Δύο μέρες αργότερα, σε συνέντευξη Τύπου στο Τόκιο, είπε και την ημερομηνία: ο τελευταίος του αγώνας θα ήταν στις 23 Αυγούστου, με τη Βίσελ Κόμπε.

Η Κόμπε είχε στο ρόστερ της τον Ινιέστα και τον Βίγια, δύο παλιούς συμπαίκτες του από τα αποδυτήρια της «Ρόχα». Ο ίδιος μίλησε για ένα «τέλειο φινάλε» απέναντί τους.

«Να πω αντίο στο ποδόσφαιρο δίπλα στον αγαπημένο μου φίλο Ινιέστα είναι κάτι που δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ», είπε πριν από τον αγώνα.

Η τελευταία ημέρα

Παρασκευή 23 Αυγούστου 2019, 24η αγωνιστική της J1 League. Το Ekimae Real Estate Stadium, το γήπεδο της Τόσου στον νομό Σάγκα, ήταν γεμάτο. Τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί από νωρίς.

Πριν από τη σέντρα ο Τόρες φωτογραφήθηκε με τον Ινιέστα. Ο Ισπανός της Κόμπε του είχε αφιερώσει ένα ανοιχτό γράμμα στην El Mundo: «Θα είσαι πάντα ο Ελ Νίνιο. Και αυτό δεν θα μας χωρίσει ποτέ».

Στην ενδεκάδα της Τόσου ο Τόρες ήταν στην επίθεση με το 9, δίπλα στον Κανάμορι. Στη μεσαία γραμμή έπαιζε ένας ακόμα Ισπανός, ο Ισαάκ Κουένκα, πρώην παίκτης της Μπαρτσελόνα, με το 7.

Η Κόμπε είχε βασικούς τον Ινιέστα με το 8, τον Βέλγο Τόμας Φερμάλεν με το 4, τον Σέργκι Σάμπερ, τον Χοτάρου Γιαμαγκούτσι και τον Κιόγκο Φουρουχάσι. Ο Βίγια ξεκίνησε στον πάγκο.

Το πρώτο ημίχρονο: τρία γκολ σε έντεκα λεπτά

Η Κόμπε δεν άφησε περιθώρια για συναισθηματισμούς. Στο 11′ ο Γιαμαγκούτσι άνοιξε το σκορ.

Στο 20′ η Κόμπε κέρδισε πέναλτι. Τη μπάλα την πήρε ο Ινιέστα και έκανε το 0-2. Δύο λεπτά αργότερα, στο 22′, ο ίδιος έδωσε την πάσα στον Τζούνια Τανάκα για το 0-3.

Ο Τόρες έψαχνε τη μπάλα σε μια ομάδα που δεν μπορούσε να την κρατήσει. Στο ημίχρονο ο Ινιέστα βγήκε τραυματίας και στη θέση του μπήκε ο Γιασούι.

Το δεύτερο ημίχρονο

Η εικόνα δεν άλλαξε. Ο Φουρουχάσι σκόραρε στο 54′ και ξανά στο 73′, για το 0-5.

Στο 79′ ήρθε η μόνη χαρά της Τόσου. Ο Φερμάλεν έστειλε τη μπάλα στα δικά του δίχτυα και το σκορ έγινε 1-5. Το γκολ δεν ήταν του Τόρες, αλλά ήταν το μοναδικό της ομάδας του στο τελευταίο του ματς.

Το ίδιο λεπτό, στο 79′, ο Βίγια μπήκε στο γήπεδο στη θέση του Τανάκα. Για λίγα λεπτά, δύο από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία της Ισπανίας ήταν μαζί στο χορτάρι, σε αντίπαλες ομάδες, στην άλλη άκρη του κόσμου.

Στο 86′ ο Γιαμαγκούτσι πέτυχε το δεύτερο προσωπικό του γκολ και το τελικό 1-6. Ο Τόρες έμεινε μέσα ως το τελευταίο σφύριγμα.

Η φανέλα της τελευταίας παράστασης

Για εκείνο το βράδυ η Σαγκάν Τόσου και η New Balance, ο κατασκευαστής της, έφτιαξαν όχι μία αλλά δύο ειδικές φανέλες.

Η φανέλα του αγώνα ήταν παραλλαγή της εντός έδρας φανέλας του 2019. Η βάση έμεινε το γαλάζιο της Τόσου, αλλά μπροστά πρόσθεσαν πέντε κάθετες ροζ ρίγες, το δεύτερο χρώμα του συλλόγου. Τα μανίκια ήταν σε σκέτο γαλάζιο με ροζ μανσέτες, και ο γιακάς στρογγυλός, απλός.

Στη μέση του στήθους μπήκε ένα σήμα με τα γράμματα F9T, τα αρχικά του και το 9 του ανάμεσά τους. Ήταν ο τρόπος του συλλόγου να τον ευχαριστήσει για όσα είχε δώσει.

Στο εσωτερικό του γιακά υπήρχε η φράση «Gracias Torres», στα ισπανικά.

Υπήρχε και μια ακόμα λεπτομέρεια: η φανέλα δεν είχε χορηγό στο στήθος. Από τον Ιανουάριο του 2019, όταν αποχώρησε η εταιρεία Cygames, που ήταν ο μεγάλος χορηγός της Τόσου από το 2015, το στήθος της φανέλας έμενε άδειο. Έτσι το F9T είχε όλο τον χώρο για τον εαυτό του.

Η φανέλα της εισόδου: ένα δώρο από τη Μαδρίτη

Η δεύτερη ειδική φανέλα φορέθηκε μόνο για την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο. Ήταν εμπνευσμένη από μια κλασική εκτός έδρας φανέλα της Ατλέτικο Μαδρίτης από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, κατασκευής Puma.

Η βάση της ήταν κόκκινη, με λευκό και μπλε στους ώμους και μια λεπτή λευκή οριζόντια ρίγα. Τα μανίκια ήταν σκέτα κόκκινα.

Ο Τόρες είχε πει ότι εκείνη η φανέλα της Ατλέτικο ήταν από τις αγαπημένες του όλων των εποχών, και ότι πάντα ήθελε να παίξει με αυτήν. Τη φόρεσε, τελικά, στην Ιαπωνία, για την είσοδο στο γήπεδο, πριν αλλάξει στα γαλάζια για το παιχνίδι.

• Κατασκευαστής: New Balance
• Φανέλα αγώνα: γαλάζια με πέντε ροζ κάθετες ρίγες μπροστά
• Μανίκια: γαλάζια, ροζ μανσέτες
• Σήμα: μονόγραμμα F9T στη μέση του στήθους
• Γιακάς: στρογγυλός, «Gracias Torres» στο εσωτερικό
• Χορηγός στο στήθος: κανένας
• Αριθμός: 9
• Φανέλα εισόδου: κόκκινη, εμπνευσμένη από την Ατλέτικο της Puma, τέλη δεκαετίας ’80
• Αντίπαλος: Βίσελ Κόμπε

Ο αποχαιρετισμός

Μετά το τελευταίο σφύριγμα το γήπεδο δεν άδειασε. Στη γιγαντοοθόνη εμφανίστηκε ο Στίβεν Τζέραρντ, ο αρχηγός του στη Λίβερπουλ, με ένα βιντεομήνυμα: «Συγχαρητήρια για μια απίστευτη καριέρα».

Ο Τόρες πήρε το μικρόφωνο. Ευχαρίστησε τους οπαδούς, τον πρόεδρο του συλλόγου και τους συμπαίκτες του. Μίλησε για την περσινή μάχη για την παραμονή και ευχαρίστησε την Ιαπωνία που υποδέχτηκε την οικογένειά του.

Δεν έφυγε από τον σύλλογο. Έμεινε στη Σαγκάν Τόσου ως σύμβουλος.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης

• Αγώνας: Σαγκάν Τόσου – Βίσελ Κόμπε 1-6
• Διοργάνωση: J1 League 2019, 24η αγωνιστική
• Ημερομηνία: Παρασκευή 23 Αυγούστου 2019
• Γήπεδο: Ekimae Real Estate Stadium, Τόσου
• Γκολ Κόμπε: Γιαμαγκούτσι 11′, 86′ / Ινιέστα 20′ (πέν.) / Τανάκα 22′ / Φουρουχάσι 54′, 73′
• Γκολ Τόσου: Φερμάλεν 79′ (αυτογκόλ)
• Τόρες: βασικός, 90 λεπτά, Νο9
• Φανέλα: ειδική φανέλα αποχαιρετισμού New Balance, γαλάζια με ροζ ρίγες και F9T

Το τέλος μιας εποχής

Ο Τόρες έφυγε από το ποδόσφαιρο ως ένας από τους πιο αγαπημένους επιθετικούς της γενιάς του. Με την Ισπανία έπαιξε σε 110 αγώνες και σκόραρε 38 γκολ. Κέρδισε το Euro 2008, το Μουντιάλ του 2010 και το Euro 2012. Με την Τσέλσι σήκωσε το Champions League, το Europa League και το Κύπελλο Αγγλίας, και με την Ατλέτικο το Europa League του 2018.

Πέντε σύλλογοι, πέντε χρώματα

Η καριέρα του πέρασε από τα κόκκινα και λευκά της Ατλέτικο, τα κόκκινα της Λίβερπουλ, τα μπλε της Τσέλσι και τα κόκκινα και μαύρα της Μίλαν. Τελείωσε σε γαλάζιο και ροζ.

Στην Ατλέτικο έκανε ντεμπούτο ως έφηβος και έγινε αρχηγός πολύ νέος. Στη Λίβερπουλ έγινε ο επιθετικός που φοβόταν όλη η Ευρώπη, δίπλα στον Τζέραρντ, τον άνθρωπο που οκτώ χρόνια αργότερα θα του έστελνε το βιντεομήνυμα στη γιγαντοοθόνη του Τόσου. Στην Τσέλσι, όπου πήγε τον Ιανουάριο του 2011, κέρδισε τους ευρωπαϊκούς τίτλους που του έλειπαν. Και στην Ατλέτικο, όπου γύρισε αργότερα, έκλεισε τον κύκλο με το Europa League.

Η Ιαπωνία ήταν ο επίλογος. Ενάμιση χρόνο, μια ομάδα που πάλευε για να μείνει στην κατηγορία, και ένα τελευταίο βράδυ όπου ο αντίπαλος έμοιαζε με τη δική του νιότη στην εθνική Ισπανίας.

Δεν ήταν το αντίο που θα φανταζόταν ένα παιδί από τη Φουενλαμπράδα. Δεν υπήρξε γκολ, δεν υπήρξε νίκη. Υπήρξε όμως μια φανέλα με τα αρχικά του στο στήθος, ένα γεμάτο γήπεδο και, απέναντι, δύο παλιοί φίλοι που ήξεραν τι σήμαινε εκείνο το βράδυ.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Ειδικές φανέλες για τον αγώνα: 2 (μία για την είσοδο, μία για το ματς)
• Ροζ ρίγες μπροστά: 5
• Γράμματα στο σήμα: 3 (F9T)
• Αριθμός: 9
• Λεπτά του Τόρες με αυτήν: 90
• Γκολ της Τόσου με αυτήν: 1 (αυτογκόλ)
• Γκολ που δέχτηκε η Τόσου με αυτήν: 6
• Συμμετοχές με την Ισπανία: 110
• Γκολ με την Ισπανία: 38