Λεονάρντο Μπονούτσι: Το αντίο της Κάρντιφ, ένα καλοκαίρι-αστραπή και το περιβραχιόνιο της Μίλαν στον πρώην μεγάλο αντίπαλο
Στις 3 Ιουνίου 2017 ο Μπονούτσι έπαιξε στον τελικό του Champions League με τη Γιουβέντους. Λίγες εβδομάδες αργότερα ήταν παίκτης της Μίλαν, και στο πρώτο του παιχνίδι φόρεσε το περιβραχιόνιο. Μια χρονιά μετά, το 2018, γύρισε πίσω με ανταλλαγή.
10 λεπτά ανάγνωση1.966 λέξεις
Ένας αρχηγός που δεν πήγε ποτέ στο Μιλάνο
Στην Ιταλία υπάρχουν μεταγραφές που ξεπερνούν το αθλητικό ρεπορτάζ, επειδή περνούν από τον έναν πόλο ενός ανταγωνισμού στον άλλο. Ο Λεονάρντο Μπονούτσι έκανε μία από αυτές το καλοκαίρι του 2017. Ο αμυντικός που είχε γίνει το σύμβολο της έξι συνεχόμενες φορές πρωταθλήτριας Γιουβέντους έφυγε από το Τορίνο και, λίγες μέρες αργότερα, εμφανίστηκε στη Μίλαν.
Η ιταλική Wikipedia χαρακτηρίζει τη διαπραγμάτευση «αστραπιαία, ανάμεσα σε δύο ιστορικές αντιπάλους» και προσθέτει ότι ξάφνιασε όχι μόνο τους φιλάθλους αλλά και τους ανθρώπους της αγοράς. Η αγγλική Wikipedia δίνει το ποσό: 42 εκατομμύρια ευρώ και πενταετές συμβόλαιο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Μπονούτσι δεν ήρθε σαν ένας ακόμη μεταγραφικός στόχος. Στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι με τη Μίλαν φόρεσε το περιβραχιόνιο.




Οι επτά χρονιές στο Τορίνο
Ο Μπονούτσι υπέγραψε στη Γιουβέντους την 1η Ιουλίου 2010, με τετραετές συμβόλαιο, από την Μπάρι, με συνολικό ποσό 15,5 εκατομμυρίων ευρώ σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia. Έκανε ντεμπούτο στο Ευρωπαϊκό Λιγκ, στην έδρα της Σάμροκ Ρόβερς, και πολύ γρήγορα βρέθηκε στο κέντρο μιας από τις πιο γνωστές αμυντικές τριάδες της δεκαετίας: με τον Μπαρτσάλι και τον Κιελίνι, η «BBC» (από τα αρχικά των τριών επωνύμων) έγινε το θεμέλιο της ομάδας του Αντόνιο Κόντε και στη συνέχεια του Μασιμιλιάνο Αλέγκρι.
Η ιταλική Wikipedia μετράει έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα, από το 2011-12 ως το 2016-17, και ένα ρεκόρ 82 ετών για τον σύλλογο, και τρία συνεχόμενα Κύπελλα Ιταλίας ως το 2017. Ο Μπονούτσι είχε χάσει δύο τελικούς Champions League: στις 6 Ιουνίου 2015 στο Βερολίνο, με 3-1 από την Μπαρτσελόνα, και τον δεύτερο το 2017. Το 2016 ανακηρύχθηκε Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς της Serie A και η αγγλική Wikipedia τον τοποθετεί στην ενδεκάδα της χρονιάς της UEFA για το 2016.
Λίγους μήνες πριν από την αποχώρηση, μάλιστα, ο ίδιος είχε πει ότι ήθελε να γίνει «σημαία» του συλλόγου, κατά την ιταλική Wikipedia.
Το πρώτο σύννεφο
Η σεζόν 2016-17 δεν ήταν καλή για τον ίδιο, ακόμη κι αν ήταν εξαιρετική για την ομάδα. Τον Νοέμβριο τραυματίστηκε στον μηρό σε μια ήττα 3-1 στη Γένοβα. Στις 19 Δεκεμβρίου υπέγραψε νέο συμβόλαιο ως το 2021, και στις 17 Φεβρουαρίου έφτασε στις 300 συμμετοχές με τη φανέλα της Γιουβέντους, στο 4-1 επί της Πάλερμο στο Τορίνο.
Στο ίδιο ματς έγινε και αυτό που η ιταλική Wikipedia ονομάζει «δημόσιο καβγά στη γραμμή του πλαγίου» με τον Αλέγκρι. Η Γιουβέντους τον τιμώρησε με πρόστιμο και τον άφησε εκτός αποστολής για το πρώτο παιχνίδι του δεύτερου γύρου του Champions League με την Πόρτο, στις 22 Φεβρουαρίου. Η ιταλική Wikipedia το χαρακτηρίζει «πρώτο σημάδι του αποχωρισμού που θα ακολουθούσε στο τέλος της σεζόν».
Η χρονιά τελείωσε με τρόπαια. Στις 17 Μαΐου η Γιουβέντους κέρδισε τον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας με 2-0 επί της Λάτσιο και ο Μπονούτσι σημείωσε το δεύτερο γκολ. Τέσσερις μέρες αργότερα, με 3-0 επί της Κροτόνε, ήρθε το έκτο συνεχόμενο πρωτάθλημα.
Η τελευταία φανέλα στη Γιουβέντους
Το τελευταίο παιχνίδι του Μπονούτσι με τη Γιουβέντους, στο πρώτο του πέρασμα, ήταν ο τελικός του Champions League της 3ης Ιουνίου 2017 στο Μιλένιουμ της Κάρντιφ, με διαιτητή τον Φέλιξ Μπρύχ και 65.842 θεατές. Η ιταλική Wikipedia το λέει καθαρά: εκείνο το βράδυ έκλεισε η πρώτη του περίοδος στο Τορίνο. Ο Μπονούτσι ξεκίνησε βασικός, με το Νο19, δίπλα στον Μπαρτσάλι και τον Κιελίνι, με τον Μπουφόν στο τέρμα.
Η Γιουβέντους προηγήθηκε με γκολ του Μάριο Μαντζούκιτς στο 27′, αλλά η Ρεάλ Μαδρίτης απάντησε με δύο γκολ του Κριστιάνο Ρονάλντο (20′ και 64′), ένα του Κασεμίρο (61′) και ένα του Ασένσιο (90′), και κέρδισε με 4-1. Σύμφωνα με το κουτί εξοπλισμού της αγγλικής Wikipedia, η Γιουβέντους έπαιξε με την εντός έδρας φανέλα της σεζόν. Δεν βρήκαμε φωτογραφία του αγώνα που να το επιβεβαιώνει, οπότε το αναφέρουμε με επιφύλαξη.
Η φανέλα, λοιπόν, που ακολουθεί είναι η ασπρόμαυρη της σεζόν 2016-17. Η φωτογραφία προϊόντος του Classic Football Shirts είναι σε γυναικεία κοπή και δείχνει μόνο το μπροστινό μέρος, γι’ αυτό δεν υπάρχει εικόνα της πλάτης με το όνομα του Μπονούτσι.
- Κατασκευαστής: adidas, με το μαύρο λογότυπο στο στήθος, στη μία πλευρά.
- Χρώμα: κάθετες ασπρόμαυρες ρίγες διαφορετικού πλάτους, με λευκό φόντο στις πλαϊνές ζώνες.
- Λαιμόκοψη: βαθιά V, με μαύρο γιακά.
- Σήμα: το οβάλ σήμα της Γιουβέντους με τρία χρυσά αστέρια από πάνω, στο άλλο μέρος του στήθους.
- Χορηγός: Jeep, με μεγάλα μαύρα γράμματα στο κέντρο του στήθους.
- Μανίκια: λευκά, με μαύρες ρίγες της adidas στα πλάγια.





Ένα καλοκαίρι που τελείωσε απότομα
Αυτό που ακολούθησε το έγραψε το ρεπορτάζ του Ιουλίου. Η ιταλική Wikipedia λέει ότι η σχέση του με τη Γιουβέντους διακόπηκε «απότομα» εκείνο το καλοκαίρι, ενώ μόλις λίγους μήνες νωρίτερα μιλούσε για «σημαία». Η Γιουβέντους ανέβασε στο κανάλι της στο YouTube ένα βίντεο με τίτλο «Grazie Leo», με το οποίο τον αποχαιρέτησε.
Ο ίδιος, αργότερα, περιέγραψε την απόφασή του ως επιλογή «μιας στιγμής οργής». Η ιταλική Wikipedia μεταφέρει τη φράση, που φωτίζει τον χρόνο που πέρασε: το καλοκαίρι του 2017 είχε πάρει μια απόφαση που ένα χρόνο μετά θα ήθελε να αναιρέσει.
Στη Μίλαν η εικόνα ήταν εντελώς διαφορετική. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι η νέα ιδιοκτησία του συλλόγου ήταν αυτή που ώθησε να οριστεί αρχηγός. Τον Αύγουστο ο προπονητής Βιντσέντζο Μοντέλα το επιβεβαίωσε επίσημα, σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia.
Η πρώτη φανέλα στη Μίλαν
Το πρώτο του επίσημο παιχνίδι με τη Μίλαν ήταν στις 17 Αυγούστου 2017 στο San Siro, στον πρώτο αγώνα των play-off του Ευρωπαϊκού Λιγκ με την Σκέντια, από τη Βόρεια Μακεδονία. Δεν είχε αγωνιστεί στα δύο παιχνίδια των προκριματικών με την Κραϊόβα, λόγω ζητήματος με την εγγραφή του, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής. Η Μίλαν κέρδισε με 6-0, με δύο γκολ του Αντρέ Σίλβα, κατά το FourFourTwo, και ο Μπονούτσι έπαιξε με το περιβραχιόνιο στο μπράτσο.
Δεν βρήκαμε φωτογραφία του παιχνιδιού που να δείχνει καθαρά τη φανέλα. Η φανέλα της έδρας εκείνη τη σεζόν ήταν η κόκκινη και μαύρη adidas με χορηγό την Fly Emirates, και η περιγραφή που ακολουθεί βασίζεται στη φωτογραφία προϊόντος του Classic Football Shirts, με τυπωμένο το όνομα του Αντρέ Σίλβα στην πλάτη και όχι του Μπονούτσι.
- Κατασκευαστής: adidas, με το λευκό λογότυπο στο στήθος, στη μία πλευρά.
- Χρώμα: φαρδιές κόκκινες και μαύρες κάθετες ρίγες.
- Γιακάς: μαύρος, στρογγυλός.
- Ώμοι και μανίκια: τρεις μαύρες ρίγες της adidas στους ώμους, πάνω στο κόκκινο.
- Σήμα: το σήμα της Μίλαν με το ACM και το 1899, και ένα χρυσό αστέρι από πάνω.
- Χορηγός: Fly Emirates, με λευκά γράμματα στο κέντρο του στήθους.
- Πλάτη: το όνομα και ο αριθμός με λευκά γράμματα, με την ιταλική τρίχρωμη κορδέλα στη βάση του λαιμού και το σήμα της Μίλαν κάτω από τον αριθμό.








Ένα Νο19 που δεν άλλαξε
Ο Μπονούτσι έπαιξε με το Νο19 και στους δύο συλλόγους. Η αγγλική Wikipedia τον έχει με αυτόν τον αριθμό στην ενδεκάδα του τελικού της Κάρντιφ και στη λίστα της Μίλαν 2017-18, και το ίδιο δείχνουν οι καταχωρίσεις με το όνομά του στο Classic Football Shirts. Άλλαξαν τα χρώματα, ο χορηγός, ο κατασκευαστής παρέμεινε, και αυτός δεν άλλαξε: adidas και στις δύο φανέλες.
Μια δύσκολη χρονιά
Η ιταλική Wikipedia μιλά για μια «πολύ δύσκολη» πρόσκρουση με την πραγματικότητα. Ο Μπονούτσι βρέθηκε μέσα στην κρίση της ομάδας του Μοντέλα, με τακτικές παρεξηγήσεις, και σε ένα περιβάλλον που, αν και ανέμενε πολλά από αυτόν, δυσκολευόταν να δεχτεί μια ηγεσία που κατά την έκφραση της ιταλικής Wikipedia «επιβλήθηκε από ψηλά και όχι από τα αποδυτήρια». Και κάτι ακόμη: το περιβραχιόνιο που φόρεσαν ο Μπαρέζι και ο Μαλντίνι κατέληξε στο μπράτσο ενός παίκτη που λίγες εβδομάδες νωρίτερα ήταν «ο αντίπαλος par excellence».
Η αγγλική Wikipedia προσθέτει ότι το πρώτο μισό της σεζόν ήταν απογοητευτικό για τον ίδιο και την ομάδα, και ότι δέχτηκε κριτική για τις εμφανίσεις του. Η ιταλική σημειώνει ότι η κατάσταση βελτιώθηκε μερικώς μετά την αντικατάσταση του Μοντέλα από τον Τζενάρο Γκατούζο και με την ανάπτυξη της συνεργασίας με τον Ρομανιόλι.
Στις 6 Ιανουαρίου 2018 σημείωσε το πρώτο του γκολ με τη Μίλαν, το 1-0 επί της Κροτόνε στο San Siro. Στις 31 Μαρτίου έβαλε και το δεύτερο, στο Τορίνο, ισοφαρίζοντας απέναντι στην πρώην ομάδα του και διακόπτοντας το ρεκόρ του Μπουφόν στα συνεχόμενα λεπτά χωρίς γκολ. Αυτό δεν έσωσε τη Μίλαν, που έχασε με 3-1.
Η Μίλαν τερμάτισε έκτη στη Serie A, αποκλείστηκε στους «16» του Ευρωπαϊκού Λιγκ και έχασε τον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας, με 4-0, ξανά από τη Γιουβέντους, κατά την ιταλική Wikipedia. Στο μεταξύ, η Ιταλία, με τον Μπονούτσι ως ένα από τους βασικούς της, αποκλείστηκε το Νοέμβριο του 2017 από τη Σουηδία στα play-off για το Μουντιάλ, 60 χρόνια μετά τον μοναδικό παρόμοιο αποκλεισμό.
Το μεγάλο ΟΧΙ και η επιστροφή
Η απογοήτευση για τη χρονιά, και ο ίδιος ο Μπονούτσι, οδήγησαν σε αναστροφή. Στις 2 Αυγούστου 2018 επέστρεψε στη Γιουβέντους, σε ανταλλαγή με τον Ματία Καλντάρα. Και οι δύο είχαν αποτιμηθεί στα 35 εκατομμύρια ευρώ, και ο Μπονούτσι υπέγραψε συμβόλαιο ως τις 30 Ιουνίου 2023, σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia.
Έκανε δεύτερο ντεμπούτο στις 18 Αυγούστου, με νίκη 3-2 στην έδρα της Κιέβο, και στις 29 Σεπτεμβρίου σκόραρε ξανά με τη Γιουβέντους στο 3-1 επί της Νάπολι. Η ιταλική Wikipedia γράφει ότι οι οπαδοί των «μπιανκονέρι» ήταν διχασμένοι: κάποιοι ευχαρίστως τον ξαναδέχονταν, άλλοι δεν συγχωρούσαν τον θορυβώδη χωρισμό ενός χρόνου νωρίτερα.
Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια κρύβεται και στην αρχή της καριέρας του: ο Μπονούτσι είχε περάσει από τις ακαδημίες της Ίντερ και είχε κερδίσει με τη νεανική της ομάδα το Κύπελλο Primavera του 2006, κατά την ιταλική Wikipedia. Το 2017 έγινε έτσι ο παίκτης που φόρεσε τα χρώματα και των τριών μεγάλων του βορρά, με τη Γιουβέντους και τη Μίλαν στην πρώτη γραμμή.
Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια
- Γιουβέντους, 2010-2017: ασπρόμαυρη adidas με Jeep, έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα Ιταλίας και δύο χαμένοι τελικοί Champions League.
- Μίλαν, 2017-18: κόκκινη και μαύρη adidas με Fly Emirates, αρχηγός από την πρώτη μέρα, δύο γκολ στη Serie A και έκτη θέση.
- Αριθμός: 19 και στις δύο ομάδες.
- Μεταγραφή: 42 εκατομμύρια ευρώ από τη Γιουβέντους στη Μίλαν, με πενταετές συμβόλαιο.
- Συνέχεια: επιστροφή στη Γιουβέντους στις 2 Αυγούστου 2018, με ανταλλαγή με τον Καλντάρα.
Ο Μπονούτσι δεν έγινε ποτέ σύμβολο της Μίλαν, και οι οπαδοί της Γιουβέντους τον κράτησαν στη μνήμη τους με δύο φανέλες. Το ζεύγος των φανελών, όμως, μένει: μια ασπρόμαυρη με το Jeep του Κάρντιφ και μια κόκκινη και μαύρη με το Fly Emirates του San Siro, με το ίδιο νούμερο στην πλάτη και με μια ολόκληρη σεζόν ανάμεσά τους.

Σχετικές ιστορίες φανελών
Γιουβέντους 1995-96
Άσπρο-μαύρες ρίγες Kappa με λευκό γιακά, το κεντημένο σήμα στο V, δύο χρυσά αστέρια και το μπλε SONY στο στήθος: η φανέλα της Γιουβέντους του Λίπι, που κέρδισε το Champions League στη Ρώμη στα πέναλτι απέναντι στον Άγιαξ, με τον Ντελ Πιέρο στο Νο10.
Με βίντεο Μίραλεμ Πιάνιτς: Η ρήτρα των 32 εκατομμυρίων που έκανε τον Μικρό Πρίγκιπα της Ρώμης παίκτη της Γιουβέντους
Η λευκή εκτός έδρας φανέλα της Nike με τη χρυσοπορτοκαλί ούγια και το Νο15 στο Σαν Σίρο, και τρεις μήνες αργότερα η ασπρόμαυρη εντός έδρας της adidas με το Jeep και το Νο5 στο Τορίνο: η μεταγραφή του Πιάνιτς από τη Ρόμα στη Γιουβέντους στηρίχτηκε σε μια ρήτρα και έγινε στιγμή τομής για την Serie A.
Με βίντεο Γιουβέντους – Ίντερ: Το 1-3 που έσπασε το σερί των 49 αγώνων χωρίς ήττα
Οι ασπρόμαυρες ρίγες της Nike με το Jeep, το scudetto και το «30 sul campo» απέναντι στις μπλε και μαύρες ρίγες με το Pirelli: στις 3 Νοεμβρίου 2012 η Ίντερ του Στραματσόνι ανέτρεψε το γκολ του Βιντάλ στο 1′ και έδωσε στη Γιουβέντους την πρώτη της ήττα στο νέο της γήπεδο.
Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς: Από το 9 της Γιουβέντους στο 8 της Ίντερ, με ένα scudetto ανάμεσα
Ασπρόμαυρες ρίγες της Nike με το Tamoil και το scudetto στο στήθος, και ένα καλοκαίρι αργότερα μπλε και μαύρες ρίγες με την Pirelli και ένα άλλο scudetto: η μεταγραφή του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς από τη Γιουβέντους στην Ίντερ, μέσα στη θύελλα του Calciopoli, το 2006.



