Άσλεϊ Κόουλ: Πέντε εκατομμύρια, ο Γκαλάς και μιάμιση ώρα μετά τη λήξη της προθεσμίας

Ένα ραντεβού σε ένα ξενοδοχείο

Τον Ιανουάριο του 2005, σε ένα ξενοδοχείο του Λονδίνου, κάθισαν στο ίδιο τραπέζι ο αριστερός μπακ της Άρσεναλ, ο ατζέντης του, ο προπονητής της Τσέλσι Ζοζέ Μουρίνιο και ο διευθύνων σύμβουλός της Πίτερ Κένιον.

Η συνάντηση μαθεύτηκε. Ακολούθησαν πρόστιμα, ακροάσεις, δηλώσεις, ένα βιβλίο, ένας τελικός Τσάμπιονς Λιγκ και ένα καλοκαίρι γεμάτο φήμες. Ενάμιση χρόνο μετά, στις 31 Αυγούστου 2006, ο Άσλεϊ Κόουλ έγινε παίκτης της Τσέλσι.

Η μεταγραφή ολοκληρώθηκε μιάμιση ώρα αφότου είχε κλείσει η μεταγραφική περίοδος. Και οι οπαδοί της Άρσεναλ του έδωσαν ένα όνομα που δεν ξέχασε ποτέ: «Cashley».

Η καριέρα πριν: ένα παιδί του Χάιμπουρι

Ο Κόουλ ήταν από τους παίκτες που ο κόσμος της Άρσεναλ θεωρούσε δικούς του. Είχε μεγαλώσει στο Λονδίνο, υποστήριζε την Άρσεναλ από παιδί και είχε περάσει από τις ακαδημίες της. Έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα στα 18 του, το 1999.

Μέσα σε λίγα χρόνια έγινε ο βασικός αριστερός μπακ της ομάδας του Αρσέν Βενγκέρ και της εθνικής Αγγλίας. Γρήγορος, επιθετικός, με αντοχή για να ανεβοκατεβαίνει όλη την πλευρά, ήταν μέλος της Άρσεναλ που κατέκτησε πρωταθλήματα και Κύπελλα στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και της ομάδας των «Αήττητων» του 2003-04.

Για τους οπαδούς, ήταν απόδειξη ότι η ακαδημία μπορούσε να βγάλει παίκτες παγκόσμιας κλάσης. Γι’ αυτό και η φυγή του πόνεσε περισσότερο.

Γιατί έφυγε: οι 55.000 λίρες

Η ρήξη ξεκίνησε από ένα συμβόλαιο. Η Άρσεναλ πρότεινε στον Κόουλ νέο συμβόλαιο με 55.000 λίρες την εβδομάδα, λιγότερα από όσα πίστευε ότι του είχαν υποσχεθεί. Ο ίδιος έγραψε αργότερα ότι, όταν άκουσε το ποσό, «έτρεμε από θυμό».

Ήταν η εποχή που η Τσέλσι του Ρόμαν Αμπράμοβιτς και του Μουρίνιο είχε γίνει η πιο πλούσια και η πιο φιλόδοξη ομάδα της Αγγλίας. Και η Τσέλσι ενδιαφερόταν.

Η συνάντηση του Ιανουαρίου 2005 ήταν η αρχή. Η Premier League την έκρινε παράνομη επαφή με παίκτη άλλης ομάδας, το λεγόμενο «tapping up». Ο Κόουλ τιμωρήθηκε με πρόστιμο 100.000 λιρών, η Τσέλσι με 300.000 και ο Μουρίνιο με 200.000.

Το παρασκήνιο: ένα καλοκαίρι πολέμου

Ο Κόουλ έμεινε στην Άρσεναλ άλλη μια σεζόν, αλλά η σχέση είχε σπάσει. Το καλοκαίρι του 2006 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του, όπου κατηγορούσε τη διοίκηση ότι τον έκανε αποδιοπομπαίο τράγο για την υπόθεση της συνάντησης. Η Άρσεναλ απαντούσε ότι ήταν υποχρεωμένη από τους κανονισμούς να τον τιμωρήσει. Λίγο αργότερα, ο Κόουλ έλειπε από την ομαδική φωτογραφία της νέας σεζόν.

Οι δύο σύλλογοι μιλούσαν όλο τον Αύγουστο. Η Τσέλσι πρόσφερε χρήματα, η Άρσεναλ ζητούσε περισσότερα. Η λύση βρέθηκε την τελευταία μέρα: η Τσέλσι θα έδινε στην Άρσεναλ 5 εκατομμύρια λίρες και τον Γάλλο αμυντικό Γουίλιαμ Γκαλάς, που ήθελε κι αυτός να φύγει από το Στάμφορντ Μπριτζ.

Στις 31 Αυγούστου 2006 οι δύο σύλλογοι ανακοίνωσαν μαζί ότι συμφώνησαν για τις μεταγραφές των δύο παικτών. Η συμφωνία ολοκληρώθηκε μιάμιση ώρα μετά τη λήξη της προθεσμίας, και έγινε δεκτή.

Η τελευταία φανέλα στην Άρσεναλ: κίτρινη, στο Παρίσι

Το τελευταίο ματς του Κόουλ με την Άρσεναλ ήταν και το μεγαλύτερο της ιστορίας του συλλόγου ως τότε: ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ στις 17 Μαΐου 2006, στο Σταντ ντε Φρανς, με την Μπαρτσελόνα.

Η Άρσεναλ δεν φόρεσε εκείνο το βράδυ την κόκκινη φανέλα της. Η Μπαρτσελόνα έπαιξε με τα μπλαουγκράνα, και η Άρσεναλ με την κίτρινη εκτός έδρας της σεζόν 2005-06. Ο Κόουλ, που είχε χάσει μεγάλο μέρος της σεζόν από τραυματισμό, επέστρεψε στην ενδεκάδα με το Νο3, στο αριστερό άκρο της άμυνας.

Ήταν μια βραδιά που ξεκίνησε άσχημα: στο 18ο λεπτό αποβλήθηκε ο τερματοφύλακας Γενς Λέμαν. Η Άρσεναλ προηγήθηκε με κεφαλιά του Σολ Καμπέλ στο 37ο, άντεξε με δέκα ως το 76ο, και μετά δέχτηκε δύο γκολ σε τέσσερα λεπτά, από τον Σάμουελ Ετό και τον Ζουλιάνο Μπελέτι. 2-1 για την Μπαρτσελόνα.

Η φανέλα εκείνης της βραδιάς:

• Χρώμα: έντονο κίτρινο.
• Γιακάς: σκούρο γκρι, σε σχήμα V.
• Τελειώματα: σκούρα γκρι πάνελ που ξεκινούν από τον γιακά, καμπυλώνουν πάνω από τους ώμους και κατεβαίνουν κάτω από τις μασχάλες.
• Κατασκευαστής: Nike, με το σκούρο swoosh στο δεξί στήθος.
• Σήμα: το σήμα της Άρσεναλ με το κανόνι, στο αριστερό στήθος.
• Χορηγός: O2, σε σκούρο γκρι, στο κέντρο του στήθους.
• Πλάτη: μαύρο όνομα και νούμερο με λευκό περίγραμμα.

Η πρώτη φανέλα στην Τσέλσι: μπλε, στο Στάμφορντ Μπριτζ

Στην Τσέλσι ο Κόουλ πήρε το Νο3, το νούμερο που φορούσε και στην Άρσεναλ. Το πρώτο του ματς ήταν στις 9 Σεπτεμβρίου 2006, εντός έδρας με την Τσάρλτον. Μπήκε στο 62ο λεπτό στη θέση του Γουέιν Μπριτζ, τον άνθρωπο με τον οποίο θα μοιραζόταν, για λίγο, την αριστερή πλευρά. Η Τσέλσι νίκησε 2-1, με γκολ του Ντιντιέ Ντρογκμπά και του Ρικάρντο Καρβάλιο.

Ως εντός έδρας ματς, η Τσέλσι φόρεσε την μπλε φανέλα της σεζόν:

• Χρώμα: βασιλικό μπλε.
• Κατασκευαστής: adidas, με το λογότυπο στο δεξί στήθος και τις τρεις λευκές ρίγες πάνω από τους ώμους.
• Γιακάς: στρογγυλός, με λευκό τελείωμα.
• Λεπτομέρειες: λεπτές λευκές γραμμές (piping) που ξεκινούν από τον ώμο και κατεβαίνουν στο πλάι του κορμού, και πάνελ με διάτρητο ύφασμα.
• Σήμα: το στρογγυλό σήμα με το λιοντάρι, στο αριστερό στήθος.
• Χορηγός: «SAMSUNG mobile», σε λευκά γράμματα, σε δύο γραμμές.
• Πλάτη: λευκό όνομα και νούμερο.

Η αντίθεση με την τελευταία του φανέλα στην Άρσεναλ είναι σχεδόν πλήρης. Εκεί κίτρινο και σκούρο γκρι, εδώ μπλε και λευκό. Εκεί Nike, εδώ adidas. Εκεί ένα σήμα με κανόνι, εδώ ένα λιοντάρι που κρατά ραβδί. Το μόνο που έμεινε ίδιο ήταν το νούμερο στην πλάτη και ο άνθρωπος που το φορούσε.

Η πρώτη του εμφάνιση με τη μπλε φανέλα ήταν μικρή, λίγο λιγότερο από μισή ώρα. Μπήκε στο 62ο λεπτό, με το σκορ στο 1-1 μετά την ισοφάριση του Τζίμι Φλόιντ Χάσελμπαϊνκ, και ένα λεπτό αργότερα ο Καρβάλιο έδωσε στην Τσέλσι τη νίκη. Δεν σκόραρε, δεν έκανε κάτι που να μείνει. Ήταν όμως η πρώτη φορά που οι οπαδοί είδαν με τα μάτια τους ότι η πιο πολυσυζητημένη μεταγραφή του καλοκαιριού είχε γίνει πραγματικότητα: ο Κόουλ, με το μπλε 3.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η αντίδραση: «Cashley»

Οι οπαδοί της Άρσεναλ δεν συγχώρεσαν. Τον ονόμασαν «Cashley», από τη λέξη cash, τα μετρητά, υπονοώντας ότι έφυγε για τα λεφτά. Όταν οι δύο ομάδες συναντήθηκαν για πρώτη φορά μετά τη μεταγραφή, τον Δεκέμβριο του 2006, κουνούσαν ψεύτικα χαρτονομίσματα των 20 λιρών με το πρόσωπό του.

Ο Κόουλ, από την πλευρά του, είπε σε δημόσια δήλωση ότι «συγχωρεί» την Άρσεναλ για όσα θεωρούσε ότι πέρασε εκεί. Η φράση δεν βοήθησε να ηρεμήσουν τα πράγματα.

Το Νο3 που άλλαξε χρώμα

Υπάρχει μια λεπτομέρεια που κάνει αυτή τη μεταγραφή ξεχωριστή για όποιον κοιτάζει φανέλες: ο Κόουλ δεν άλλαξε νούμερο. Με το 3 έπαιξε τον τελικό του Παρισιού με την Άρσεναλ, με το 3 ξεκίνησε στην Τσέλσι.

Σε λιγότερο από τέσσερις μήνες, το ίδιο νούμερο πέρασε από τα μαύρα ψηφία με το λευκό περίγραμμα της κίτρινης Nike στα λευκά ψηφία της μπλε adidas. Για τους οπαδούς της Άρσεναλ, το 3 με το όνομα COLE στην πλάτη έγινε μέσα σε ένα καλοκαίρι από φανέλα που φορούσαν σε φανέλα που δεν ήθελαν να ξαναδούν.

Και για τους οπαδούς της Τσέλσι, ήταν το νούμερο του παίκτη που είχαν κοιτάξει με ζήλια σε τόσα ντέρμπι του Λονδίνου.

Δύο φανέλες, ένα Λονδίνο

Η Άρσεναλ και η Τσέλσι δεν είναι οι πιο παλιοί αντίπαλοι της πόλης. Το βόρειο Λονδίνο έχει το ντέρμπι Άρσεναλ – Τότεναμ, το δυτικό έχει τη δική του ιστορία. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 όμως, η αντιπαλότητα Άρσεναλ – Τσέλσι είχε γίνει η πιο έντονη της πρωτεύουσας: η Άρσεναλ των Αήττητων απέναντι στη νέα, πλούσια Τσέλσι του Μουρίνιο, που είχε πάρει τα πρωταθλήματα του 2005 και του 2006.

Οι δύο φανέλες του Κόουλ δείχνουν αυτή τη σύγκρουση με τον πιο καθαρό τρόπο. Από τη μία, η Nike της Άρσεναλ, με το O2, τον χορηγό που συνόδευσε τα τελευταία χρόνια του Χάιμπουρι. Από την άλλη, η adidas της Τσέλσι με το Samsung, φανέλα μιας ομάδας που είχε μόλις γίνει μεγάλη δύναμη. Ο Κόουλ πέρασε από τη μία στην άλλη με την υπογραφή ενός συμβολαίου.

Η συνέχεια: οκτώ χρόνια στο Λονδίνο, στην άλλη πλευρά

Στην Τσέλσι ο Κόουλ έμεινε ως το 2014 και έγινε ένας από τους καλύτερους αριστερούς μπακ της Ευρώπης. Κατέκτησε ένα πρωτάθλημα, τέσσερα Κύπελλα Αγγλίας, ένα Λιγκ Καπ, το Τσάμπιονς Λιγκ του 2012 και το Γιουρόπα Λιγκ του 2013.

Το Τσάμπιονς Λιγκ που έχασε με την κίτρινη φανέλα της Άρσεναλ στο Παρίσι, το κέρδισε έξι χρόνια αργότερα με τη μπλε της Τσέλσι στο Μόναχο.

Ο Γκαλάς έκανε την αντίθετη διαδρομή και φόρεσε κι αυτός τη φανέλα του αντιπάλου. Η μεταγραφή-ανταλλαγή του 2006 έμεινε όμως γνωστή με ένα μόνο όνομα: του Κόουλ.

Τα νούμερα

• Ημερομηνία μεταγραφής: 31 Αυγούστου 2006
• Αντάλλαγμα: 5 εκατ. λίρες και ο Γουίλιαμ Γκαλάς
• Πρόστιμο για το tapping up: 100.000 λίρες στον Κόουλ, 300.000 στην Τσέλσι, 200.000 στον Μουρίνιο
• Τελευταίο ματς με την Άρσεναλ: Μπαρτσελόνα – Άρσεναλ 2-1, 17 Μαΐου 2006
• Πρώτο ματς με την Τσέλσι: Τσέλσι – Τσάρλτον 2-1, 9 Σεπτεμβρίου 2006
• Νούμερο: 3 και στις δύο ομάδες

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

• Άρσεναλ 2005-06 (εκτός έδρας): κίτρινη Nike, σκούρο γκρι V και πάνελ, O2, φορεμένη στον τελικό του Παρισιού
• Τσέλσι 2006-07 (εντός έδρας): μπλε adidas, τρεις λευκές ρίγες στους ώμους, Samsung mobile, φορεμένη στο ντεμπούτο με την Τσάρλτον

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗