Αιγάλεω: Τα 4 σήματα της γαλάζιας ασπίδας, από τις διαγώνιες ρίγες των ’70s ως το Α.Ο. του σήμερα
Τέσσερα σήματα του Αιγάλεω, από το μπλε και χρυσό έμβλημα της δεκαετίας του 1970 ως το σημερινό «Α.Ο.»: τι δείχνει το καθένα, πότε χρησιμοποιήθηκε και πού οι πηγές δεν δίνουν χρονολογίες.
10 λεπτά ανάγνωση1.967 λέξεις
Μια ασπίδα, τέσσερις εκδοχές
Το Αιγάλεω είναι από τις ομάδες που τις ξέρεις από το χρώμα πριν τις ξέρεις από το όνομα: γαλάζιο και λευκό, δυτικά της Αθήνας, με ρίγες που πέφτουν στην ασπίδα σαν σκαλοπάτια. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1931, έφτασε μέχρι το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2004, διαλύθηκε και ξαναχτίστηκε στις κατώτερες κατηγορίες, και το έμβλημά του κράτησε σχεδόν σε όλες τις εκδοχές το ίδιο σχήμα: μια ασπίδα.
Από όσα σήματα έχουμε στο αρχείο, τέσσερα αρκούν για να δούμε τη διαδρομή: η μπλε και χρυσή ασπίδα με τη διαγώνια ζώνη της δεκαετίας του 1970, ένα μονόχρωμο μπλε έμβλημα με τον σταυρό και τη λέξη «ΠΑΕ» γύρω του, η φωτεινότερη εκδοχή του 2019 και το σημερινό «Α.Ο.». Μια προειδοποίηση για τον αναγνώστη: οι πηγές δίνουν χρονολογία μόνο για το πρώτο και το τρίτο. Για τα άλλα δύο γράφουμε μόνο όσα ξέρουμε και λέμε καθαρά πού τελειώνουν.




Πριν από τα σήματα: Ιεράπολη, 1931
Η ελληνική Wikipedia γράφει ότι το 1929 δύο νεαροί Μικρασιάτες πρόσφυγες, ο Δημήτριος Χανιώτης από τη Σμύρνη και ο Γεώργιος Αρώνης από την Ιωνία, ίδρυσαν την ομάδα-πρόγονο του Αιγάλεω, την Αθλητική Ένωση Ιεράπολης, «εις ανάμνηση της ιερής καταγωγής τους». Την αναγνώρισε η ΕΠΟ δύο χρόνια αργότερα, το 1931, χρονιά που κρατά ως ίδρυση και η αγγλική Wikipedia. Για αυτό το «1931» θα το δούμε αργότερα να γράφεται στην ίδια την ασπίδα.
Ο Αθλητικός Όμιλος Αιγάλεω γεννήθηκε το 1946. Η ελληνική Wikipedia δίνει ως ημερομηνία την 3η Νοεμβρίου 1946, όταν η Αθλητική Ένωση Πυριτιδοποιείου (1930) συγχωνεύτηκε με την Αθλητική Ένωση Αγίου Σπυρίδωνος (1934) και με τον Φοίνικα Πυριτιδοποιείου (1942). Στις 10 Δεκεμβρίου 1947 ανακοινώθηκε η προσχώρηση και της Ιεράπολης, που παραχώρησε τα δικαιώματά της στον νέο σύλλογο. Τα επίσημα χρώματα έμειναν το γαλάζιο και το λευκό.
Για αυτή την πρώτη εποχή, στο αρχείο μας δεν υπάρχει εικόνα σήματος. Δεν θα φτιάξουμε δική μας.
Δεκαετία του ’70: μπλε, λευκό και χρυσό
Το παλαιότερο έμβλημα που έχουμε είναι αυτό που η ελληνική Wikipedia λεζαντάρει «Δεκαετία 1970». Πρόκειται για μια ασπίδα με κυρτό πάνω μέρος και χοντρό χρυσό περίγραμμα, με λεπτή μαύρη γραμμή γύρω γύρω. Μια λευκή ζώνη την κόβει διαγώνια, από κάτω αριστερά προς τα πάνω δεξιά, και πάνω της γράφει «ΑΙΓΑΛΕΩ» με χρυσά γράμματα. Το πάνω αριστερό μέρος είναι γεμάτο μπλε, ενώ κάτω από τη ζώνη το πεδίο χωρίζεται σε κάθετες ρίγες, μπλε και λευκές εναλλάξ.
Δεν έχει χρονολογία ούτε «ΠΑΕ»: το όνομα και τα δύο χρώματα έφταναν.

Η δεκαετία ήταν από τις καλύτερες του συλλόγου. Σύμφωνα με την ελληνική Wikipedia, ο σύλλογος μπήκε για πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική το 1961–62, όπου τερμάτισε 14ος. Το καλοκαίρι του 1968 κέρδισε το Θερινό Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ της Α΄ Εθνικής, το 1969–70 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου, όπου αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ, και στην Α΄ Εθνική 1970–71 κατέλαβε την 4η θέση, που παραμένει η καλύτερη κατάταξή του μαζί με την 5η του 2003–04, όπως το γράφει και η αγγλική Wikipedia («fourth in the 1970–71 season»). Η ελληνική προσθέτει ότι η ομάδα έλαβε μέρος στο Βαλκανικό Κύπελλο, ένα χρόνο πριν τη θέση του 1970–71.
Δεν βρήκαμε πηγή που να λέει πότε ακριβώς εισήχθη το σήμα μέσα στη δεκαετία, ούτε πότε αντικαταστάθηκε, και για αυτό το χρονολογούμε μόνο ως «δεκαετία του ’70».
Το ΠΑΕ και ο σταυρός: ένα σήμα χωρίς έτος
Το δεύτερο έμβλημα αλλάζει εντελώς φιλοσοφία. Η διαγώνια ζώνη και τα χρυσά γράμματα φεύγουν, και στη θέση τους μπαίνει μια ασπίδα σε ένα μόνο, σκούρο μπλε χρώμα, με οριζόντιες καμπύλες λευκές γραμμές που κατεβαίνουν προς τη μύτη. Πάνω στις ρίγες περνά ένας λευκός σταυρός, που ξεκινά από το πάνω τμήμα και διασχίζει τις δύο πρώτες ζώνες. Γύρω από την ασπίδα, σε τόξο στο πάνω μέρος, γράφει «ΠΑΕ ΑΙΓΑΛΕΩ Α.Ο.», και κάτω από τη μύτη, ελαφρά λοξά, το «1931».
Η ελληνική Wikipedia το λεζαντάρει απλώς «Παλαιότερο λογότυπο της Π.Α.Ε.», χωρίς έτος. Επειδή το «ΠΑΕ» προηγείται του ονόματος, το σήμα ταιριάζει με τη φράση «Π.Α.Ε. Αιγάλεω Α.Ο.», δηλαδή την επωνυμία που η ελληνική Wikipedia δίνει για τα χρόνια 1996–2010. Αυτό είναι δική μας ανάγνωση και όχι χρονολόγηση πηγής: δεν ισχυριζόμαστε ότι το σήμα χρησιμοποιήθηκε ακριβώς τότε.

Αυτό που αξίζει να προσέξουμε είναι το 1931: ο σύλλογος του 1946 γράφει στο σήμα του το έτος της Ιεράπολης, όχι της συγχώνευσης.
Σύμφωνα με την ελληνική Wikipedia, οι αδελφοί Μητρόπουλοι ήταν ιδιοκτήτες της ομάδας από το 1981. Η επωνυμία της ΑΑΕ ήταν «Αιγάλεω Α.Ο. Π.Α.Ε.» το 1983–1995 και «Π.Α.Ε. Αιγάλεω Α.Ο.» το 1996–2010. Το 1982–83 η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια Β΄ Εθνικής (4 τίτλοι συνολικά: 1964–65, 1976–77, 1982–83, 2000–01) και το 1983–84 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου, όπου την απέκλεισε ο Παναθηναϊκός, με 3-0 εντός και 4-0 στη Λεωφόρο, ο νταμπλούχος εκείνης της χρονιάς.
Μετά ήρθαν χρόνια μακριά από την Α΄ Εθνική. Ο σύλλογος επέστρεψε το 2001, μετά από 16 χρόνια απουσίας, και τη σεζόν 2003–04 τερμάτισε 5ος. Η θέση του χάρισε την πρώτη του συμμετοχή σε επίσημη ευρωπαϊκή διοργάνωση, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2004–05, ύστερα από δύο εμφανίσεις στο Κύπελλο Ιντερτότο, το καλοκαίρι του 2002 και του 2003. Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι η ομάδα ξεπέρασε την Γκενσλερμπιρλίγι με 2-1 συνολικά και έπεσε σε όμιλο με Παρτιζάν, Λάτσιο, Μίντλεσμπρο και Βιγιαρεάλ, από τον οποίο πήρε έναν βαθμό.
2019–2026: η φωτεινότερη ασπίδα
Το τρίτο σήμα έχει επιτέλους χρονιές στη λεζάντα. Η ελληνική Wikipedia το περιγράφει ως «Το λογότυπο της Π.Α.Ε. (2019–2026)», και το αρχείο του ανέβηκε με ημερομηνία 30 Δεκεμβρίου 2019, με δημιουργό την «Α.Ο. Αιγάλεω 1931 ΠΑΕ». Η επωνυμία της εταιρείας ήταν «Αιγάλεω 1931 Π.Α.Ε.» για τα ίδια χρόνια.
Εδώ η ασπίδα ανοίγει. Το χρώμα είναι ένα καθαρό γαλάζιο, με λευκό περίγραμμα, και στην κορυφή υπάρχει ένα μικρό πεδίο με τα τρία γράμματα «ΠΑΕ». Στη μέση, μια λευκή οριζόντια ζώνη κρατά το όνομα «ΑΙΓΑΛΕΩ» με γαλάζια κεφαλαία, και το «1931» μπαίνει σε μικρά γράμματα κάτω από το όνομα, ενώ ένας λευκός σταυρός περνά κάθετα από τις δύο ζώνες. Οι πέντε ρίγες της βάσης, γαλάζιες και λευκές εναλλάξ, παίρνουν τη σειρά τους και κλείνουν σε μια λευκή μύτη.

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου το Αιγάλεω έζησε το πιο ανήσυχο κομμάτι της ιστορίας του. Η ελληνική Wikipedia γράφει ότι η ομάδα, ύστερα από χρόνια στις περιφερειακές κατηγορίες, κέρδισε το πρωτάθλημα της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής το 2018–19 και επέστρεψε στη Β΄ Εθνική. Το 2021–22, με τη συγχώνευση της Σούπερ Λιγκ 2 με τη Φούτμπολ Λιγκ, ανέβηκε στη δεύτερη κατηγορία μετά από 11 χρόνια απουσίας και τερμάτισε 8ο. Το 2024–25, με προπονητή τον Απόστολο Χαραλαμπίδη, μπήκε στα πλέι οφ του Νοτίου ομίλου της Σούπερ Λιγκ 2 και τερμάτισε 4ο.
Σήμερα: το «Α.Ο.» στη θέση της ΠΑΕ
Το σημερινό σήμα είναι η κύρια εικόνα του άρθρου του συλλόγου στην ελληνική Wikipedia, και είναι ουσιαστικά η ίδια ασπίδα με δύο αλλαγές. Στο πάνω πεδίο, όπου γράφει «ΠΑΕ», γράφει «Α.Ο.», δηλαδή Αθλητικός Όμιλος, και το «1931» που βρισκόταν κάτω από το όνομα εξαφανίζεται. Ο σταυρός κρατά τη θέση του στη μέση και οι ρίγες της βάσης μένουν.
Εδώ χρειάζεται προσοχή. Το αρχείο του σημερινού σήματος έχει ως πηγή το site του συλλόγου με υλικό του 2015, άρα το «Α.Ο.» υπήρχε ήδη πριν από το 2019, και στην περίοδο όπου ο σύλλογος ήταν ερασιτεχνικός. Δεν υπάρχει πηγή που να λέει πότε ακριβώς πρωτοεμφανίστηκε ή αν χρησιμοποιούνταν παράλληλα με το ΠΑΕ. Το βάζουμε τελευταίο, ως «σήμερα», επειδή η ελληνική Wikipedia το χρησιμοποιεί ως το σημερινό σήμα του συλλόγου, ύστερα από την αλλαγή του 2026.

Η αλλαγή είναι βαθιά συμβολική. Την αγωνιστική περίοδο 2025–26 το Αιγάλεω δεν παρέμεινε στη Σούπερ Λιγκ 2: τερμάτισε 7ο στην κανονική διάρκεια και 7ο στα πλέι άουτ, και, γράφει η ελληνική Wikipedia, έχασε και την έδρα του για μεγάλο μέρος της σεζόν, αφού το γήπεδο «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης» έκλεισε τον Οκτώβριο και η ομάδα έπαιζε στα Ψαχνά, στην Καισαριανή και στο Μαρκόπουλο. Ακολούθησε η αποχώρηση της διοίκησης και η διάλυση της ΠΑΕ. Από το 2026–27 το ανδρικό τμήμα αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική, με τον Άρη Παλτόγλου να αναλαμβάνει ξανά τα ηνία μετά από τρία χρόνια.
Δίπλα δίπλα: τι αλλάζει από σήμα σε σήμα
Αν βάλεις τα τέσσερα δίπλα δίπλα, βλέπεις δύο ομάδες σε μία. Το σήμα των ’70s είναι ποδοσφαιρικό και απλό: διαγώνια ζώνη, όνομα, χρώματα. Τα άλλα τρία είναι σήματα εταιρείας και ζυγίζουν περισσότερο: έχουν την ασπίδα με τις ρίγες, τον σταυρό στη μέση και το νομικό πρόσωπο γραμμένο στην κορυφή. Στο σύλλογο των ’70s αρκούσε το όνομα, ενώ στο σύλλογο της ΠΑΕ έπρεπε να φαίνεται και ποιος ακριβώς είναι.
Αλλάζει και το χρώμα. Η δεκαετία του ’70 έχει σκούρο μπλε και χρυσό, με πρόσθετη μαύρη γραμμή. Το ΠΑΕ ήταν ένα ενιαίο μπλε με λευκό. Το 2019 η ασπίδα γίνεται γαλάζια, πιο κοντά στο γαλάζιο που η ελληνική Wikipedia δίνει ως επίσημο χρώμα του συλλόγου. Και αλλάζει η ένδειξη της κορυφής: «ΑΙΓΑΛΕΩ» διαγώνια (’70s), ολόκληρο το όνομα της ΠΑΕ σε τόξο, «ΠΑΕ» σε πεδίο, «Α.Ο.» σε πεδίο.
Τι δεν άλλαξε ποτέ
Πρώτα η ασπίδα, ως σχήμα. Και στα τέσσερα σήματα το περίγραμμα κλείνει σε μύτη και τα πλαϊνά κατεβαίνουν σαν θώρακας. Δεύτερο, το όνομα «ΑΙΓΑΛΕΩ», γραμμένο με μεγάλα ελληνικά κεφαλαία, είναι το μόνο στοιχείο που βρίσκεται σε όλα. Τρίτο, οι ρίγες στο κάτω μισό της ασπίδας: κάθετες το ’70, οριζόντιες στα νεότερα. Και τέταρτο, το γαλάζιο με το λευκό, που οι πηγές δίνουν ως επίσημα χρώματα του συλλόγου.
Μένει και ένα προσωνύμιο έξω από το σήμα: η ελληνική Wikipedia γράφει ότι το «Αιγάλεω Σίτι» το εμπνεύστηκε ο Αιγαλιώτης μουσικοσυνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας.
Το σήμα πάνω στη φανέλα
Η ασπίδα με τη διαγώνια ζώνη και το χρυσό περίγραμμα είναι της δεκαετίας του ’70. Το σκούρο μπλε έμβλημα με το ΠΑΕ γύρω του και τη χρονολογία από κάτω θα το βρεις σε φανέλες της εποχής των εταιρειών, χωρίς να ξέρουμε πότε ακριβώς άρχισε. Η γαλάζια ασπίδα με το «ΠΑΕ» στο πάνω πεδίο και το «1931» κάτω από το όνομα είναι των ετών 2019–2026, ενώ αν στη θέση του ΠΑΕ διαβάζεις «Α.Ο.» έχεις μπροστά σου τη νεότερη εκδοχή. Φανέλες του Αιγάλεω δεν έχουμε ακόμη στο αρχείο, και όταν μπουν θα συνδεθούν εδώ με το σήμα τους.
Ένα σήμα, μια ιστορία που δεν τελείωσε
Ο Αθλητικός Όμιλος Αιγάλεω έχει 23 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική, μία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, τρεις στο Κύπελλο Ιντερτότο και μία στο Βαλκανικό Κύπελλο, σύμφωνα με την ελληνική Wikipedia. Πέρασε από τρεις συνεχόμενους τίτλους στην Α΄ ΕΠΣ Αθηνών (2014–15, 2015–16, 2016–17), από τον ευρωπαϊκό όμιλο με τη Λάτσιο και τη Βιγιαρεάλ, και από τη διάλυση της ΠΑΕ το 2026.
Το σήμα του, με τη σταθερή ασπίδα και το μεταβαλλόμενο όνομα στην κορυφή, λέει την ίδια ιστορία: ο σύλλογος αλλάζει εταιρείες, ιδιοκτήτες και κατηγορίες, αλλά κρατά τη μύτη της ασπίδας, το γαλάζιο και τα δύο ψηφία ενός έτους, το 1931. Και ό,τι δεν ξέρουμε ακόμη, δηλαδή πότε ακριβώς εμφανίστηκαν το παλαιότερο ΠΑΕ και το «Α.Ο.», θα το γράψουμε μόλις βρεθεί πηγή.
Όλα τα σήματα με μια ματιά
- Πριν από τα ’70s: χωρίς εικόνα στο αρχείο
- Δεκαετία του ’70: μπλε-λευκή ασπίδα με διαγώνια ζώνη και χρυσά γράμματα
- «Παλαιότερο λογότυπο της ΠΑΕ» (χωρίς έτος): μπλε ασπίδα με ρίγες, σταυρό, «ΠΑΕ ΑΙΓΑΛΕΩ Α.Ο.» και 1931
- 2019–2026: γαλάζια ασπίδα με «ΠΑΕ», σταυρό και 1931
- Σήμερα: η ίδια ασπίδα με «Α.Ο.» (χωρίς χρονολογία έναρξης στις πηγές)
Σχετικές ιστορίες φανελών
Μπλάκμπερν Ρόβερς 1994-95
Μισό λευκό, μισό μπλε, με το ιαπωνικό λογότυπο της Asics στο στήθος και τη μπίρα McEwan's Lager ως χορηγό: η φανέλα της Μπλάκμπερν του Κένι Ντάλγκλις, του Άλαν Σίρερ και του Κρις Σάτον, που στις 14 Μαΐου 1995 έφερε στο Ewood Park το πρώτο πρωτάθλημα μετά το 1914, παρότι έχασε στο τελευταίο ματς από τη Λίβερπουλ.
Πάβελ Νέντβεντ: Ένα νέο τετραετές συμβόλαιο τον Απρίλιο, 75 δισ. λιρέτες τον Ιούλιο και το Νο18 των γαλάζιων που έγινε Νο11 του διαδόχου του Ζιντάν
Ο Τσέχος μέσος που είχε σηκώσει σκουντέτο και Κύπελλο Κυπελλούχων με τη γαλάζια Puma και το Siemens της Λάτσιο, έγινε τον Ιούλιο του 2001 παίκτης της Γιουβέντους για 75 δισ. λιρέτες, με την ασπρόμαυρη Lotto και τον χορηγό Fastweb. Η ιστορία μιας μεταγραφής με διαμαρτυρίες, προσύμφωνο και ένα αεροπλάνο.
Με βίντεο Σέλτικ – Ρέιντζερς: Το 6-2 του Πάρκχεντ με το γκολ του Σάτον μέσα στο πρώτο λεπτό και το λόμπ του Λάρσον, με τις ρίγες της Umbro απέναντι στο μπλε της Nike
Την Κυριακή 27 Αυγούστου 2000, στο πρώτο Old Firm της εποχής Μάρτιν Ο'Νιλ, οι πράσινες και λευκές ρίγες της Umbro με το ntl: διέλυσαν 6-2 το μπλε της Nike με το ίδιο ntl: της Ρέιντζερς, με δύο γκολ του Σάτον και δύο του Λάρσον.
Φραντσέσκο Τότι: Μπήκε στο 54′ για τον Σαλάχ με ειδικό «Totti 10» στο μανίκι, είδε τον Περότι να κερδίζει το ματς στο 90′ και είπε «έκλαιγα όλη μέρα»
Με την κόκκινη φανέλα της Nike 2016-17, ένα ειδικό σήμα «Totti 10» στο μανίκι και τη φράση «Una squadra per la vita», ο Φραντσέσκο Τότι μπήκε αλλαγή στο 54ο λεπτό του Ρόμα – Τζένοα 3-2 στις 28 Μαΐου 2017 και αποχαιρέτησε μπροστά σε γεμάτο Ολίμπικο μια καριέρα 25 σεζόν με μία μόνο φανέλα.

