Ρεάλ Μαδρίτης 1997-98

Η σεζόν που κρίθηκε σε μία νύχτα

Η Ρεάλ Μαδρίτης του 1997-98 δεν ήταν η καλύτερη ομάδα της Ισπανίας. Στη La Liga τερμάτισε τέταρτη, πίσω από τη Μπαρτσελόνα, και στο Κύπελλο αποκλείστηκε νωρίς, στους «16».

Στην Ευρώπη όμως ήταν άλλη ομάδα. Ο Γερμανός προπονητής Γιουπ Χάινκες την οδήγησε ως τον τελικό του Άμστερνταμ και εκεί, με ένα γκολ, έβαλε τέλος σε μια αναμονή 32 χρόνων. Η «Σέπτιμα», ο έβδομος τίτλος της Ρεάλ στη μεγαλύτερη διοργάνωση συλλόγων, ήρθε με μια λευκή φανέλα που σήμερα θυμίζει μια άλλη εποχή: Kelme στο στήθος, Teka σε μωβ γράμματα, μωβ λεπτομέρειες παντού.

The Shirt: Λευκό με μωβ ντεγκραντέ

Η φανέλα του 1997-98 ήταν δουλειά της Kelme, της ισπανικής εταιρείας που έντυσε τη Ρεάλ εκείνα τα χρόνια. Από μακριά είναι μια καθαρά λευκή φανέλα. Από κοντά έχει πολλά στοιχεία που τη χωρίζουν από τις κλασικές λευκές της Ρεάλ.

• Κορμός: λευκός, με λεπτή υφή «κηρήθρας» στο ύφασμα και απαλές κάθετες ραφές στα πλάγια, που μοιάζουν με ανάγλυφες γραμμές.
• Γιακάς: πόλο, με μωβ που ξεκινά έντονο στην κορυφή και σβήνει σταδιακά σε λευκό προς τη βάση του, με ένα μικρό μωβ κουμπί στην κολάρα.
• Μανίκια: λευκά, με μωβ τρίγωνα στην άκρη τους, πάνω στα οποία είναι τυπωμένες λευκές «πατούσες», ένα από τα σήματα κατατεθέν της Kelme.
• Σήμα: το στέμμα και η ασπίδα της Ρεάλ στο κέντρο του στήθους, με κίτρινο και μωβ.
• Κατασκευαστής: η λέξη KELME σε μωβ κεφαλαία, πάνω από το σήμα.
• Χορηγός: το Teka σε μεγάλα μωβ γράμματα, κάτω από το σήμα, με ένα στρογγυλό «μπαλάκι» ως τελεία στο «T».
• Patch: το επίσημο σήμα της λίγκας (LFP) στο αριστερό μανίκι.

Το αποτέλεσμα είναι μια φανέλα με δύο όψεις: καθαρή και λευκή στον κορμό, έντονη και μωβ στα μανίκια και στο γιακά.

Ο γιακάς που σβήνει

Το πιο εύκολο στοιχείο για να αναγνωρίσεις τη φανέλα είναι ο γιακάς. Δεν έχει δύο καθαρά χρώματα, όπως οι περισσότεροι της δεκαετίας. Το μωβ μπαίνει στο ύφασμα σαν να έχει λιώσει, από σκούρο στην άκρη σε λευκό στη βάση.

Στο εσωτερικό υπάρχει η ετικέτα της Kelme, με το σήμα της Ρεάλ. Στο πίσω μέρος του γιακά, στο ίδιο μωβ, υπάρχει ένα μικρό λογότυπο.

Το σήμα και το Teka

Στο στήθος, η φανέλα έχει τρία στοιχεία το ένα κάτω από το άλλο: KELME, το σήμα της Ρεάλ και το Teka. Το σήμα είναι το κλασικό της ομάδας, με το στέμμα, και το μονόγραμμα του συλλόγου πάνω σε μια διαγώνια ζώνη.

Το Teka, ο χορηγός της Ρεάλ εκείνη τη σεζόν, γράφεται με μεγάλα μωβ γράμματα, που ταιριάζουν με τα μανίκια και το γιακά. Η τελεία πάνω από το «T» είναι μια μικρή μπάλα.

Οι «πατούσες» και το patch της λίγκας

Στα μανίκια, η Kelme είχε βάλει τη δική της υπογραφή. Τα μωβ τρίγωνα στις άκρες δεν είναι απλά χρωματιστά: έχουν τυπωμένες λευκές πατούσες της Kelme, και είναι ραμμένα με ορατή λευκή ραφή.

Στο αριστερό μανίκι υπάρχει το patch της LFP, με φόντο λευκό και χρυσό έμβλημα. Στο δεξί μανίκι, στη φανέλα της φωτογραφίας, δεν υπάρχει κάτι.

Η πλάτη

Στις φωτογραφίες προϊόντος, η πλάτη της φανέλας είναι εντελώς λευκή, χωρίς όνομα και χωρίς αριθμό, με το μωβ γιακά στην κορυφή και τα δύο μωβ μανίκια στα πλάγια. Αυτό είναι φυσιολογικό για μια φανέλα καταστήματος, καθώς τον αριθμό και το όνομα τα έβαζαν ξεχωριστά στους παίκτες για κάθε αγώνα.

Στη Ρεάλ εκείνης της εποχής, ο αριθμός «7» ήταν του Ραούλ, του επιθετικού που έγινε η φιγούρα της ομάδας.

Οι άλλες δύο: μωβ και μαύρη

Η σεζόν είχε και δύο ακόμα φανέλες, και φαίνονται καθαρά στις φωτογραφίες προϊόντος. Η εκτός έδρας ήταν ολόμωβη, με ένα λεπτό δικτυωτό ύφασμα, λευκές ραφές στα πλάγια και ασπρόμαυρο γιακά και μανσέτες. Η τρίτη ήταν μαύρη, με ένα έντονο γεωμετρικό σχέδιο από οριζόντιες μωβ και λευκές ράβδους που ανοίγουν και κλείνουν σαν πιάνο. Και οι δύο έχουν Kelme και Teka, όπως η εντός έδρας.

The Team: Μια ομάδα με Ευρώπη στο μυαλό

Η Ρεάλ του Χάινκες είχε σταθερό σκελετό. Στο τέρμα ο Μπόντο Ίλγκνερ, στην άμυνα ο Πανούτσι, ο Μανόλο Σάντσις, ο Φερνάντο Ιέρο και ο Ρομπέρτο Κάρλος. Στη μέση ο Καρεμπέ, ο Ρεδόνδο και ο Σέεντορφ. Μπροστά ο Μοριέντες, ο Μιγιατόβιτς και ο Ραούλ.

Ο Μοριέντες ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 16 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Δίπλα του ο Γιουγκοσλάβος Πρέντραγκ Μιγιατόβιτς ήταν ο παίκτης που θα έμενε στην ιστορία για ένα μόνο γκολ.

Ο Σούκερ, ο Αμαβίσκα και ο Χάιμε περίμεναν στον πάγκο του τελικού.

The Season: Ο δρόμος από τον όμιλο ως τον τελικό

Η Ρεάλ βγήκε πρώτη στον όμιλο D με 13 βαθμούς, με 15 γκολ υπέρ και 4 κατά. Τα αποτελέσματα, κατά το RSSSF:

• 17 Σεπτεμβρίου: Ρεάλ – Ρόσενμποργκ 4-1
• 1 Οκτωβρίου: Πόρτο – Ρεάλ 0-2
• 22 Οκτωβρίου: Ρεάλ – Ολυμπιακός 5-1
• 5 Νοεμβρίου: Ολυμπιακός – Ρεάλ 0-0
• 27 Νοεμβρίου: Ρόσενμποργκ – Ρεάλ 2-0
• 10 Δεκεμβρίου: Ρεάλ – Πόρτο 4-0

Οι δύο αγώνες με τον Ολυμπιακό είχαν ελληνικό ενδιαφέρον. Στο Μπερναμπέου, ο Ολυμπιακός έχασε 5-1, και στην Αθήνα η Ρεάλ έφυγε με 0-0, σε ένα ματς όπου δεν μπήκε κανένα γκολ. Για τον Ολυμπιακό ήταν μια δύσκολη πορεία: σύμφωνα με το RSSSF, κέρδισε την Πόρτο 1-0 στην πρεμιέρα, έφερε 2-2 με τη Ρόσενμποργκ στην τελευταία αγωνιστική και τελείωσε τρίτος στον όμιλο, με έξι γκολ υπέρ, δεκατέσσερα κατά και πέντε βαθμούς, πάνω από την Πόρτο.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Στα προημιτελικά η Ρεάλ έφερε ισοπαλία 1-1 στη Λεβερκούζεν και κέρδισε 3-0 στο Μπερναμπέου. Στα ημιτελικά είχε απέναντί της την Ντόρτμουντ, κάτοχο του τροπαίου: 2-0 στη Μαδρίτη και 0-0 στη Γερμανία.

Η Γιουβέντους απέναντι

Η αντίπαλος του τελικού ήταν η Γιουβέντους του Μαρτσέλο Λίπι, με μια σύνθεση που σήμερα ακούγεται σαν ονειρική ενδεκάδα: ο Περούτσι στο τέρμα, ο Ντεσάμπ και ο Νταβιντς στη μέση, ο Ζιντάν, ο Ντελ Πιέρο και ο Ίντζαγκι στην επίθεση.

Η Ρεάλ δεν είχε τον ίδιο όγκο ονομάτων, είχε όμως μια ομάδα που ήξερε να παίζει τους αγώνες της Ευρώπης. Κατά το RSSSF, ο Λίπι έκανε τρεις αλλαγές: ο Ταρντσινάρντι πήρε τη θέση του Ντι Λίβιο στο ημίχρονο, ο Φονσέκα τη θέση του Πεσότο και ο Κόντε τη θέση του Ντεσάμπ προς το τέλος. Η Γιουβέντους δεν βρήκε το γκολ που έψαχνε.

Key Matches: Ο τελικός του Άμστερνταμ

Ο τελικός έγινε στις 20 Μαΐου 1998 στην Άμστερνταμ Αρένα, με διαιτητή τον Γερμανό Χέλμουτ Κρουγκ. Η Γιουβέντους είχε στη σύνθεσή της παίκτες όπως ο Ζιντάν, ο Ντελ Πιέρο, ο Ίντζαγκι, ο Ντεσάμπ και ο Νταβιντς.

Η Ρεάλ έπαιξε με τον Ίλγκνερ, τον Πανούτσι, τον Σάντσις, τον Ιέρο, τον Ρομπέρτο Κάρλος, τον Καρεμπέ, τον Ρεδόνδο, τον Σέεντορφ, τον Μοριέντες, τον Μιγιατόβιτς και τον Ραούλ. Η Γιουβέντους απάντησε με τον Περούτσι, τον Τορίτσελι, τον Ιουλιάνο, τον Μοντέρο, τον Πεσότο, τον Ντι Λίβιο, τον Ντεσάμπ, τον Νταβιντς, τον Ντελ Πιέρο, τον Ζιντάν και τον Ίντζαγκι.

Σύμφωνα με τα διαγράμματα εμφανίσεων της Wikipedia, η Ρεάλ φόρεσε στον τελικό αυτή την ίδια λευκή φανέλα, ενώ η Γιουβέντους φόρεσε την ασπρόμαυρη εντός έδρας της.

Το μοναδικό γκολ ήρθε στο δεύτερο ημίχρονο, από τον Μιγιατόβιτς, γύρω στο 66ο λεπτό (η Wikipedia γράφει 66′, το RSSSF 67′). Στο 89ο λεπτό ο Σούκερ μπήκε στη θέση του και στο 90ό ο Αμαβίσκα πήρε τη θέση του Ραούλ. Η Ρεάλ κράτησε το 1-0 και κέρδισε το έβδομο Κύπελλο της, το πρώτο μετά το 1966.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Τα γήπεδα της χρονιάς

Ο τελικός έγινε στο γήπεδο του Άγιαξ. Στο Μπερναμπέου, το σπίτι της Ρεάλ, έπαιξε η ομάδα τους εντός έδρας αγώνες της διοργάνωσης.

Η Σέπτιμα: 32 χρόνια μετά

Για τη Ρεάλ, ο τίτλος του 1998 είχε ιδιαίτερο βάρος. Ήταν ο έβδομος της ιστορίας της και ο πρώτος μετά το 1966, δηλαδή μετά από 32 χρόνια. Ήταν επίσης ο πρώτος τίτλος της στην εποχή του Champions League.

Γι’ αυτό η φανέλα αυτής της σεζόν έχει ξεχωριστή θέση στη μνήμη των οπαδών. Δεν είναι η πιο εντυπωσιακή λευκή της Ρεάλ. Είναι όμως η φανέλα της «Σέπτιμα», αυτή που η ομάδα φορούσε όταν ξαναέγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Στο κατάστημα Classic Football Shirts βρίσκονται σήμερα και καινούργιες φανέλες της σεζόν, με το καρτελάκι ακόμα πάνω τους, σε ενήλικο και παιδικό μέγεθος. Οι φωτογραφίες αυτού του άρθρου είναι από τέτοιες αγγελίες.

Πώς αναγνωρίζεις τη φανέλα

Αν κρατάς στα χέρια μια φανέλα της Ρεάλ του 1997-98, υπάρχουν λίγα στοιχεία που τη ξεχωρίζουν από τις άλλες λευκές της δεκαετίας. Το πρώτο είναι ο γιακάς, με το μωβ που σβήνει προς το λευκό και την ετικέτα της Kelme με το σήμα της ομάδας στο εσωτερικό. Το δεύτερο είναι τα μωβ τρίγωνα στα μανίκια με τις λευκές πατούσες. Το τρίτο είναι η διάταξη του στήθους, με το KELME πάνω, το σήμα στη μέση και το Teka από κάτω, όλα σε μωβ και κίτρινο.

Η εκτός έδρας και η τρίτη δεν μοιάζουν καθόλου με την εντός έδρας. Η μία είναι ολόμωβη, η άλλη μαύρη με ράβδους. Το κοινό τους στοιχείο είναι το ίδιο μοτίβο: το σήμα στο κέντρο, το KELME από πάνω και το Teka από κάτω.

Τι ακολούθησε

Η σεζόν έκλεισε με τον κόσμο της Ρεάλ να έχει πάρει αυτό που ήθελε, και τον προπονητή να φεύγει. Λόγω της τέταρτης θέσης στο πρωτάθλημα ο Χάινκες αποχώρησε μετά το τέλος της σεζόν, παρά τον τίτλο. Η Ρεάλ θα ξανακέρδιζε το Champions League το 2000.

Οι δύο ομάδες ξανασυναντήθηκαν σε τελικό 19 χρόνια αργότερα, το 2017.

Σήμερα, στο μουσείο του Μπερναμπέου, τα τρόπαια της Ρεάλ στην Ευρώπη είναι εκτεθειμένα σε προθήκη, κάτω από οθόνες που δείχνουν στιγμές της ομάδας.

Η φανέλα σε αριθμούς

• Σεζόν: 1997-98
• Ομάδα: Ρεάλ Μαδρίτης
• Φανέλα: εντός έδρας, λευκή με μωβ λεπτομέρειες
• Κατασκευαστής: Kelme
• Χορηγός: Teka
• Προπονητής: Γιουπ Χάινκες
• Champions League: νικήτρια, 1-0 με τη Γιουβέντους στις 20 Μαΐου 1998
• Όμιλος: πρώτη στον όμιλο D, με 13 βαθμούς
• La Liga: τέταρτη
• Πρώτος σκόρερ: Φερνάντο Μοριέντες, 16 γκολ
• Τίτλος: ο έβδομος της Ρεάλ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών / Champions League