Κεϊσούκε Χόντα: Δέκα λεπτά στο Ροστόφ και ένα 2-0 που έγινε 2-3

Δέκα λεπτά

Δέκα λεπτά και οι καθυστερήσεις, σε ένα από τα πιο δραματικά ματς εκείνου του Μουντιάλ. Τόσο κράτησε το τελευταίο ματς του Κεϊσούκε Χόντα με τη φανέλα της Ιαπωνίας.

Μπήκε στο 81′, σε ένα ματς που η Ιαπωνία είχε στα χέρια της και έχανε. Βγήκε από το γήπεδο με την ήττα, με το Βέλγιο να πανηγυρίζει ένα από τα πιο απίστευτα γυρίσματα στην ιστορία του Μουντιάλ.

Την επόμενη μέρα, στα 32 του, είπε τη φράση που περίμεναν πολλοί: «Αυτό είναι το τελευταίο μου Μουντιάλ». Πίσω του άφηνε 98 συμμετοχές και 37 γκολ με την εθνική ομάδα.

Δέκα χρόνια με τη μπλε φανέλα

Η ιστορία του Χόντα με την εθνική ξεκίνησε δέκα χρόνια πριν το Ροστόφ. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, έκανε το ντεμπούτο του στις 22 Ιουνίου 2008, σε προκριματικό του Μουντιάλ απέναντι στο Μπαχρέιν, και σκόραρε το πρώτο του γκολ τον Μάιο του 2009 σε φιλικό με τη Χιλή, στην Οσάκα, στον νομό όπου γεννήθηκε.

Το όνομά του έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο το καλοκαίρι του 2010, στη Νότια Αφρική. Στην πρεμιέρα με το Καμερούν σκόραρε το μοναδικό γκολ του αγώνα, και η νίκη 1-0 ήταν η πρώτη της Ιαπωνίας σε Μουντιάλ εκτός έδρας. Στο τελευταίο ματς του ομίλου, με τη Δανία, έβαλε ένα γκολ με απευθείας εκτέλεση φάουλ από μεγάλη απόσταση.

Έναν χρόνο αργότερα, στο Κύπελλο Ασίας του 2011, η Ιαπωνία κατέκτησε τον τίτλο για τέταρτη φορά και ο Χόντα ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης.

Στα χρόνια που ακολούθησαν έπαιξε σε πολλές χώρες: στην Ολλανδία με τη ΒΒΒ-Βένλο, στη Ρωσία με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην Ιταλία με τη Μίλαν, στο Μεξικό με την Πατσούκα. Από όπου κι αν περνούσε, η σκούρα μπλε φανέλα της εθνικής έμενε το σταθερό σημείο της καριέρας του.

Η τελευταία ημέρα

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2018, Ροστόφ Αρίνα, στο Ροστόφ-ον-Ντον της νότιας Ρωσίας. Φάση των 16 του Παγκοσμίου Κυπέλλου, Βέλγιο – Ιαπωνία.

Το Βέλγιο του Ρομπέρτο Μαρτίνεθ ήταν από τα φαβορί του τουρνουά: Εντέν Αζάρ, Κέβιν Ντε Μπρόινε, Ρομέλου Λουκακού, Βενσάν Κομπανί. Η Ιαπωνία του Ακίρα Νισίνο είχε περάσει τον όμιλο και ήθελε να πάει ένα βήμα παραπέρα.

Ο Χόντα ξεκίνησε στον πάγκο. Ήταν το τρίτο του Μουντιάλ, και σε αυτό το τουρνουά δεν είχε ξεκινήσει βασικός σε κανένα ματς. Η Ιαπωνία ξεκίνησε με τον Μακότο Χασέμπε αρχηγό στη μεσαία γραμμή, τον Σίντζι Καγκάουα στο Νο10 και τον Γιούγια Οσάκο στην επίθεση.

Η φανέλα του αντιπάλου

Απέναντι στο σκούρο μπλε της Ιαπωνίας, το Βέλγιο έπαιξε με την κόκκινη εντός έδρας φανέλα της adidas για το Μουντιάλ. Οι φωτογραφίες του αγώνα δείχνουν ένα κόκκινο με μοτίβο από ρόμβους σε πιο σκούρους τόνους στο στήθος, κίτρινες λεπτομέρειες στον γιακά και το σήμα της ομοσπονδίας με το στέμμα.

Ήταν ένα ματς με δύο πολύ διαφορετικές φανέλες της ίδιας εταιρείας: η μία λιτή, με λεπτές παύλες, η άλλη έντονη, με γεωμετρικό μοτίβο. Όταν ο Αζάρ με το περιβραχιόνιο έτρεχε ανάμεσα σε δύο Ιάπωνες, η αντίθεση φαινόταν σε κάθε καρέ.

48ο λεπτό

Το πρώτο ημίχρονο έληξε 0-0. Λίγα λεπτά μετά την επανάληψη, η Ιαπωνία βρήκε το γκολ: ο Γκένκι Χαραγκούτσι, ο δεξιός εξτρέμ, έβαλε το 1-0. Η κερκίδα με τα μπλε άρχισε να πιστεύει.

52ο λεπτό

Τέσσερα λεπτά αργότερα ήρθε το δεύτερο. Ο Τακάσι Ινούι, με το Νο14, σκόραρε. 2-0. Η Ιαπωνία ήταν σαράντα λεπτά μακριά από την πιο μεγάλη νίκη της ιστορίας της στο Μουντιάλ.

Η ανατροπή

Ο Μαρτίνεθ έκανε δύο αλλαγές ταυτόχρονα: έβαλε τον Μαρουάν Φελαϊνί και τον Νασέρ Σαντλί. Το Βέλγιο άρχισε να γεμίζει την περιοχή με σέντρες.

Ο Γιαν Φερτόνγκεν μείωσε σε 2-1. Λίγο αργότερα ο Φελαϊνί, που είχε μόλις μπει, ισοφάρισε. Μέσα σε λίγα λεπτά, το 2-0 είχε γίνει 2-2.

81ο λεπτό

Στο 81′ ο Νισίνο έκανε δύο αλλαγές. Ο Χοτάρου Γιαμαγκούτσι και ο Κεϊσούκε Χόντα μπήκαν στο γήπεδο. Ο Χόντα φόρεσε το Νο4, το νούμερο που είχε στην εθνική.

Είχε λίγα λεπτά για να κάνει αυτό που είχε κάνει τόσες φορές: να βρει το γκολ σε ένα μεγάλο ματς. Το σκορ ήταν ισόπαλο, το Βέλγιο πίεζε, και η Ιαπωνία χρειαζόταν κάποιον που να κρατήσει την μπάλα και να ηρεμήσει το παιχνίδι. Ο Νισίνο διάλεξε τον πιο έμπειρο παίκτη που είχε στον πάγκο, τον άνθρωπο που είχε σκοράρει σε τόσα μεγάλα βράδια με αυτή τη φανέλα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, είχε δύο ευκαιρίες να δώσει τη νίκη στην Ιαπωνία. Καμία δεν κατέληξε στα δίχτυα.

90+4

Η κανονική διάρκεια τελείωσε 2-2 και όλοι περίμεναν την παράταση. Στις καθυστερήσεις όμως ο Νασέρ Σαντλί σκόραρε το 3-2.

Ήταν το τελευταίο γκολ του αγώνα. Η Ιαπωνία έμεινε εκτός, λίγα δευτερόλεπτα πριν από την παράταση. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ήταν η πρώτη φορά από το 1966 που μια ομάδα ανέτρεπε 2-0 σε νοκ άουτ αγώνα του Μουντιάλ μέσα στα 90 λεπτά.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Ο Χόντα στο Ροστόφ

Δύο φωτογραφίες του αγώνα δείχνουν τον Χόντα στα λίγα λεπτά του στο γήπεδο. Και στις δύο φοράει τη σκούρα μπλε φανέλα με το Νο4 στο στήθος, και το σορτσάκι στο ίδιο σκούρο μπλε.

Τα μαλλιά του είναι βαμμένα ξανθά, όπως τα είχε σε όλο το τουρνουά. Το βλέμμα του είναι στραμμένο στο χορτάρι, συγκεντρωμένο. Πίσω του, οι φωτογράφοι με τους μακριούς φακούς και οι κερκίδες της Ροστόφ Αρίνα, γεμάτες κόσμο με τα χρώματα και των δύο ομάδων.

Στο στήθος του φαίνεται καθαρά κάθε λεπτομέρεια της φανέλας: η μικρή σημαία, το σήμα της ομοσπονδίας, η επιγραφή του τουρνουά δίπλα στο σήμα, το λογότυπο της adidas και, στο μανίκι, το πράσινο σήμα της FIFA με το «Living Football».

Η φανέλα της τελευταίας παράστασης

Η Ιαπωνία έπαιξε στο Ροστόφ με την εντός έδρας φανέλα της, τη σκούρα μπλε της adidas για το Μουντιάλ 2018. Οι φωτογραφίες του αγώνα δείχνουν καθαρά όλες τις λεπτομέρειες:

• Χρώμα: σκούρο, βαθύ μπλε.
• Μοτίβο: λεπτές κάθετες γραμμές από μικρές λευκές παύλες, σαν βελονιές, σε όλο τον κορμό.
• Ώμοι: οι τρεις λευκές ρίγες της adidas.
• Γιακάς: λαιμόκοψη V με κόκκινο εσωτερικό, που φαίνεται σαν λεπτή κόκκινη γραμμή.
• Σημαία: μια μικρή ιαπωνική σημαία πάνω από το σήμα.
• Σήμα: το σήμα της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας (JFA), με το μαύρο τρίποδο κοράκι, στο αριστερό στήθος.
• Κατασκευαστής: το λευκό λογότυπο της adidas στο δεξί στήθος.
• Μανίκι: το σήμα της διοργάνωσης με το «Living Football».
• Αριθμός: λευκός, στο στήθος και στην πλάτη, με τη γραμματοσειρά του τουρνουά. Ο Χόντα φορούσε το 4.
• Χορηγός: κανένας.

Οι συμπαίκτες της τελευταίας ημέρας

• 1 Ειτζί Καουασίμα
• 19 Χιρόκι Σακάι
• 22 Μάγια Γιοσίντα
• 3 Γκεν Σότζι
• 5 Γιούτο Ναγκατόμο
• 17 Μακότο Χασέμπε (αρχηγός)
• 7 Γκάκου Σιμπασάκι
• 8 Γκένκι Χαραγκούτσι
• 10 Σίντζι Καγκάουα
• 14 Τακάσι Ινούι
• 15 Γιούγια Οσάκο
• Αλλαγές στο 81′: 16 Χοτάρου Γιαμαγκούτσι, 4 Κεϊσούκε Χόντα

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης

• Αγώνας: Βέλγιο – Ιαπωνία 3-2
• Διοργάνωση: Παγκόσμιο Κύπελλο 2018, φάση των 16
• Ημερομηνία: 2 Ιουλίου 2018
• Γήπεδο: Ροστόφ Αρίνα, Ροστόφ-ον-Ντον
• Γκολ Ιαπωνίας: Χαραγκούτσι 48′, Ινούι 52′
• Γκολ Βελγίου: Φερτόνγκεν, Φελαϊνί, Σαντλί (90+4′)
• Ο Χόντα: αλλαγή στο 81′, με το Νο4
• Φανέλα: σκούρα μπλε εντός έδρας, adidas
• Ο Χόντα με την εθνική: 98 συμμετοχές, 37 γκολ, τρία Μουντιάλ

Μετά το Ροστόφ

Η αποχώρηση από την εθνική δεν σήμαινε και το τέλος της καριέρας του. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, μετά το Μουντιάλ ο Χόντα πήγε στην Αυστραλία, στη Μελβούρνη Βικτόρι, και τα επόμενα χρόνια φόρεσε φανέλες συλλόγων στην Ολλανδία, τη Βραζιλία, το Αζερμπαϊτζάν και τη Λιθουανία.

Ήταν πάντα ένας ποδοσφαιριστής που έψαχνε το επόμενο ταξίδι. Η σκούρα μπλε φανέλα της Ιαπωνίας όμως έμεινε στο Ροστόφ, εκείνο το βράδυ του Ιουλίου, μαζί με το Νο4 που τη συνόδευε σε όλη τη διαδρομή.

Το Νο4

Για έναν επιθετικό μέσο, το 4 δεν είναι ένα συνηθισμένο νούμερο. Είναι αριθμός αμυντικού, ή αμυντικού μέσου, στις περισσότερες ομάδες του κόσμου. Ο Χόντα όμως το έκανε δικό του στην εθνική, και με αυτό έπαιξε και στη Ρωσία.

Στη φανέλα του 2018, το 4 είναι τυπωμένο με λευκά, λεπτά ψηφία στο στήθος, κάτω από το σήμα, και μεγάλο στην πλάτη, κάτω από το όνομα του παίκτη. Στις φωτογραφίες του Ροστόφ φαίνεται στο στήθος του, καθαρό πάνω στο σκούρο μπλε με τις λευκές παύλες.

Το τέλος μιας εποχής

Ο Χόντα δεν ήταν ο μόνος που αποχαιρέτησε την εθνική εκείνο το βράδυ. Ο αρχηγός Μακότο Χασέμπε, με 114 συμμετοχές, ανακοίνωσε κι αυτός την αποχώρησή του. Δύο από τα πρόσωπα που είχαν οδηγήσει την Ιαπωνία για μια δεκαετία έφευγαν μαζί. Ο Χασέμπε, με το περιβραχιόνιο του αρχηγού στο μπράτσο, είχε παίξει όλο το ματς στη μεσαία γραμμή, μπροστά από την άμυνα. Ο Χόντα είχε μπει για τα τελευταία λεπτά. Κανείς από τους δύο δεν θα ξαναφορούσε τη σκούρα μπλε φανέλα.

Ο Χόντα, ο πρώην μέσος της Μίλαν με τα ξανθά μαλλιά, είχε παίξει σε τρία Μουντιάλ με την Ιαπωνία. Το τελευταίο του Μουντιάλ τελείωσε στο Ροστόφ, δέκα λεπτά από την είσοδό του, με ένα γκολ του αντιπάλου στις καθυστερήσεις.

Για τους φιλάθλους της Ιαπωνίας, η εικόνα του αρχηγού και του Χόντα να αποχωρούν μαζί έκλεισε ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Η επόμενη Ιαπωνία θα είχε άλλα πρόσωπα, άλλους ηγέτες και άλλες φανέλες.

Η σκούρα μπλε φανέλα με το Νο4 ήταν η τελευταία του με την Ιαπωνία. Και το 2-0 που έγινε 2-3 ήταν το πιο σκληρό τέλος που θα μπορούσε να γραφτεί.