Λίβερπουλ – Έβερτον: Το χατ τρικ του Τζέραρντ στο 400ό του ματς

Ένα βράδυ Τρίτης στο Άνφιλντ

Τρίτη 13 Μαρτίου 2012, βράδυ. Το Άνφιλντ γεμάτο, 44.921 θεατές. Απέναντι, η Έβερτον, η γειτόνισσα από την άλλη άκρη του Στάνλεϊ Παρκ.

Για τον Ντέιβιντ Μόγες ήταν μια βραδιά επετείου: έκλεινε δέκα χρόνια στον πάγκο της Έβερτον. Η ομάδα του ερχόταν με σερί χωρίς ήττα και για πρώτη φορά εδώ και καιρό έμοιαζε έτοιμη να κερδίσει στο Άνφιλντ.

Για τον Στίβεν Τζέραρντ ήταν κι αυτή μια βραδιά επετείου: το 400ό του ματς στην Premier League. Και ο αρχηγός της Λίβερπουλ τη γιόρτασε με τον πιο κατάλληλο τρόπο. Με τρία γκολ.

Η αντιπαλότητα του Μέρσεϊσαϊντ

Το ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ είναι ένα ντέρμπι μιας οικογένειας που χωρίστηκε. Στα τέλη του 19ου αιώνα η Έβερτον έπαιζε στο Άνφιλντ. Το 1892, μετά από διαφωνία με τον ιδιοκτήτη του γηπέδου, έφυγε για το Γκούντισον Παρκ. Στο άδειο Άνφιλντ γεννήθηκε ένας νέος σύλλογος: η Λίβερπουλ.

Από τότε τα δύο γήπεδα κοιτάζονται πάνω από το Στάνλεϊ Παρκ. Στις κερκίδες, πολλές οικογένειες της πόλης έχουν οπαδούς και των δύο ομάδων, και γι’ αυτό το παιχνίδι το έλεγαν για χρόνια «το φιλικό ντέρμπι».

Στο γήπεδο όμως δεν ήταν ποτέ φιλικό. Και για τους οπαδούς της Έβερτον, οι επισκέψεις στο Άνφιλντ στον 21ο αιώνα είχαν γίνει σχεδόν πάντα μια πικρή εμπειρία.

Πώς φτάσαμε στο ματς

Η Λίβερπουλ του Κένι Νταλγκλίς ζούσε μια σεζόν με δύο πρόσωπα. Στα κύπελλα πήγαινε καλά: δύο εβδομάδες πριν από το ντέρμπι, στις 26 Φεβρουαρίου, είχε κατακτήσει το Λιγκ Καπ στο Γουέμπλεϊ, νικώντας την Κάρντιφ στα πέναλτι μετά το 2-2 της παράτασης. Ήταν το πρώτο της τρόπαιο μετά από χρόνια. Στο πρωτάθλημα όμως δυσκολευόταν, μακριά από τις θέσεις του Champions League.

Η Έβερτον ήταν σε καλύτερη φόρμα. Ερχόταν με σερί αγώνων χωρίς ήττα, και στη βαθμολογία ήταν πολύ κοντά στη Λίβερπουλ. Ο Μόγες όμως ξάφνιασε με την ενδεκάδα του: ο Φιλ Νέβιλ, ο Λίον Όσμαν και ο Ρόιστον Ντρέντε ξεκίνησαν από τον πάγκο, και στην επίθεση έπαιξαν μαζί ο Ανιτσέμπε και ο Στρακουαλούρσι.

Για τους οπαδούς της Έβερτον, η απόφαση έμοιαζε με ρίσκο σε ένα ματς όπου η φόρμα σπάνια μετράει.

Η φανέλα της Λίβερπουλ: Κόκκινη adidas

Η Λίβερπουλ έπαιξε με την εντός έδρας φανέλα της adidas που φορούσε δύο σεζόν, από το 2010 ως το 2012. Οι φωτογραφίες από τον αγώνα δείχνουν καθαρά την ολοκόκκινη εμφάνιση: κόκκινη φανέλα, κόκκινο σορτσάκι, κόκκινες κάλτσες.

• Χρώμα και ύφασμα: έντονο κόκκινο, με ένα ανάγλυφο μοτίβο από μικρούς ρόμβους τόνο σε τόνο σε όλο τον κορμό.
• Ώμοι: οι τρεις λευκές ρίγες της adidas, από τον γιακά ως τα μανίκια.
• Γιακάς: στρογγυλός, κόκκινος.
• Λεπτομέρειες: λεπτές χρυσές γραμμές στα πλάγια του κορμού, από τη μασχάλη ως τη βάση.
• Σήμα: το σήμα με το πουλί Λίβερ, την πύλη Σάνκλι με το YOU’LL NEVER WALK ALONE και τις δύο φλόγες, στο αριστερό στήθος.
• Κατασκευαστής: adidas, σε λευκό, στο δεξί στήθος.
• Χορηγός: Standard Chartered, σε λευκά γράμματα με το λογότυπο της τράπεζας.
• Πλάτη: όνομα και νούμερο σε λευκό, με τα νούμερα της Premier League.

Η φανέλα της Έβερτον: Μπλε Le Coq Sportif

Η Έβερτον έπαιξε κι αυτή με την εντός έδρας εμφάνισή της: μπλε φανέλα και λευκό σορτσάκι, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες του αγώνα.

• Χρώμα: βαθύ βασιλικό μπλε.
• Γιακάς: πόλο, μπλε, με κίτρινο εσωτερικό και ένα μικρό κίτρινο ένθετο στο άνοιγμα του λαιμού.
• Κατασκευαστής: Le Coq Sportif, με τον λευκό πετεινό στο δεξί στήθος.
• Σήμα: το σήμα με τον πύργο του Πρινς Ρούπερτ, τις χρονιές 18 και 78 και τη λέξη Everton από κάτω.
• Χορηγός: Chang, με το λευκό λογότυπο με τους δύο ελέφαντες και ένα δέντρο ανάμεσά τους, πάνω από τη λέξη Chang.
• Πλάτη: λευκά ονόματα και νούμερα.

Κόκκινο και μπλε: Οι δύο φανέλες δίπλα δίπλα

Στο γήπεδο οι δύο εμφανίσεις ξεχώριζαν όσο πιο καθαρά γίνεται: η ολοκόκκινη Λίβερπουλ απέναντι στη μπλε φανέλα και το λευκό σορτσάκι της Έβερτον. Η Λίβερπουλ με τις τρεις λευκές ρίγες της adidas στους ώμους, η Έβερτον με τον πόλο γιακά της Le Coq Sportif. Δύο κατασκευαστές, δύο χορηγοί, μια τράπεζα και μια ταϊλανδέζικη μπίρα, δύο πόλεις μέσα σε μία.

Το πρώτο ημίχρονο: Το «κρεμαστό» του αρχηγού

Με τον Βίκτορ Ανιτσέμπε και τον Ντένις Στρακουαλούρσι μπροστά και τον Νίκιτσα Γέλαβιτς στον πάγκο, η Έβερτον δυσκολεύτηκε να κρατήσει την μπάλα στην επίθεση.

Στο 34ο λεπτό η Λίβερπουλ προηγήθηκε. Ο Μάρτιν Κέλι σούταρε, ο Τιμ Χάουαρντ απέκρουσε, η μπάλα δεν καθάρισε. Ο Τζέραρντ τη βρήκε και τη σήκωσε πάνω από τους παίκτες που είχαν μαζευτεί μπροστά στην εστία και από τον Χάουαρντ που γύριζε στη θέση του. 1-0.

Το δεύτερο ημίχρονο: Σουάρες και Τζέραρντ

Στο 51ο λεπτό ο Σουάρες ξέφυγε από τον Ντιστέν και έφερε την μπάλα μπροστά στην εστία. Ο Τζέραρντ ήταν εκεί και από κοντά την έστειλε στα δίχτυα. 2-0.

Στο 61ο ο Μόγες έριξε στο γήπεδο τον Ντρέντε, τον Γέλαβιτς και τον Όσμαν με μία κίνηση. Η Έβερτον έπαιξε καλύτερα για λίγα λεπτά, αλλά δεν βρήκε γκολ.

Και στις καθυστερήσεις ήρθε το τρίτο. Ο Σουάρες άνοιξε για άλλη μια φορά την άμυνα και έδωσε στον Τζέραρντ, που από κοντά έκανε το 3-0 και το χατ τρικ.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Το χατ τρικ που περίμενε τριάντα χρόνια

Ο Τζέραρντ έγινε ο πρώτος παίκτης μετά τον Ίαν Ρας, το 1982, που πέτυχε χατ τρικ σε ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ. Το έκανε στο 400ό του ματς στην Premier League, με το Νο8 και το περιβραχιόνιο του αρχηγού, στο γήπεδο όπου μεγάλωσε ως ποδοσφαιριστής.

Ο Ίαν Ρας και το 1982

Για να βρει κανείς το προηγούμενο χατ τρικ σε ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ πριν από τον Τζέραρντ, πρέπει να γυρίσει στις 6 Νοεμβρίου 1982. Εκείνη τη μέρα, στο Γκούντισον Παρκ, ο Ίαν Ρας σκόραρε τέσσερις φορές και η Λίβερπουλ νίκησε την Έβερτον 5-0.

Ο Τζέραρντ, με το χατ τρικ του Μαρτίου του 2012, μπήκε δίπλα του σε μια πολύ μικρή λίστα: τη λίστα των παικτών που έκαναν ένα ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ δικό τους.

Οι πρωταγωνιστές

Στίβεν Τζέραρντ. Ο αρχηγός, με το Νο8, στο 400ό του ματς στην Premier League. Τρία γκολ με τρεις διαφορετικούς τρόπους: ένα «κρεμαστό» πάνω από πλήθος παικτών, ένα σουτ από κοντά μετά από γύρισμα, ένα τελείωμα στις καθυστερήσεις.

Λουίς Σουάρες. Ο Ουρουγουανός με το Νο7 δεν σκόραρε, αλλά έφτιαξε τα δύο τελευταία γκολ. Στις φωτογραφίες του αγώνα είναι σχεδόν πάντα με την μπάλα, απέναντι στον Ντιστέν.

Τιμ Χάουαρντ. Ο Αμερικανός τερματοφύλακας της Έβερτον απέκρουσε το σουτ του Κέλι στη φάση του πρώτου γκολ, αλλά η μπάλα δεν απομακρύνθηκε και ο Τζέραρντ τον βρήκε εκτός θέσης.

Ντέιβιντ Μόγες. Στη δέκατη επέτειο της παρουσίας του στην Έβερτον, οι αλλαγές του στην ενδεκάδα έγιναν το θέμα συζήτησης για τους οπαδούς της ομάδας του.

Οι ενδεκάδες

• Λίβερπουλ: Ρέινα, Κέλι, Σκρτελ, Καραγκέρ, Ζοζέ Ενρίκε, Σπίρινγκ, Τζέραρντ (αρχηγός), Χέντερσον (72′ Κάιτ), Ντάουνινγκ, Σουάρες, Κάρολ. Προπονητής: Κένι Νταλγκλίς
• Έβερτον: Χάουαρντ, Χίμπερτ, Μπέινς, Τζαγκιέλκα, Ντιστέν, Κόουλμαν (61′ Ντρέντε), Πιναάρ, Φελαϊνί, Ρόντγουελ, Στρακουαλούρσι (61′ Όσμαν), Ανιτσέμπε (61′ Γέλαβιτς). Προπονητής: Ντέιβιντ Μόγες

Τα στοιχεία του αγώνα

• Ημερομηνία: Τρίτη 13 Μαρτίου 2012
• Γήπεδο: Άνφιλντ, Λίβερπουλ
• Διοργάνωση: Premier League 2011-12
• Σκορ: Λίβερπουλ – Έβερτον 3-0 (ημίχρονο 1-0)
• Γκολ: Τζέραρντ 34′, 51′, 90+’
• Θεατές: 44.921
• Διαιτητής: Φιλ Νταουντ
• Κίτρινες κάρτες: Πιναάρ 55′, Μπέινς 78′, Ντρέντε 84′, Χίμπερτ και Ζοζέ Ενρίκε στις καθυστερήσεις
• Φανέλες: Λίβερπουλ εντός έδρας 2010-12 (adidas, Standard Chartered), Έβερτον εντός έδρας 2011-12 (Le Coq Sportif, Chang)

Η φανέλα στη φωτογραφία της νύχτας

Οι φωτογραφίες του αγώνα κρατούν κάτι που οι φωτογραφίες προϊόντος δεν δείχνουν: πώς φαίνονται οι δύο φανέλες κάτω από τους προβολείς. Το κόκκινο της Λίβερπουλ γίνεται πιο ζεστό, σχεδόν πορτοκαλί, και οι λευκές ρίγες στους ώμους φωτίζονται. Το μπλε της Έβερτον βαθαίνει και το λευκό σορτσάκι λάμπει.

Στο κάδρο με τον Σουάρες και τον Ντιστέν φαίνονται όλα: ο Ουρουγουανός με το κόκκινο, ο Γάλλος με το μπλε και το Chang στο στήθος, και πίσω τους η διαφημιστική πινακίδα της Λίβερπουλ και η κερκίδα.

Μια πόλη, δύο χρώματα

Στο Λίβερπουλ το χρώμα της φανέλας δεν είναι απλώς θέμα ποδοσφαίρου. Είναι κάτι που μαθαίνεις από παιδί, στο σπίτι, στο σχολείο, στον δρόμο. Κόκκινο ή μπλε. Άνφιλντ ή Γκούντισον. Και πολλές φορές, μέσα στο ίδιο σπίτι, και τα δύο.

Γι’ αυτό σε αυτό το ντέρμπι οι φανέλες έχουν ιδιαίτερο βάρος. Η κόκκινη adidas του 2010-12 και η μπλε Le Coq Sportif του 2011-12 δεν ήταν απλώς οι εμφανίσεις μιας σεζόν. Ήταν οι φανέλες που φορούσαν οι μισοί κάτοικοι της πόλης τη μέρα μετά το ματς: οι μεν με περηφάνια, οι δε κρυμμένες κάτω από ένα μπουφάν.

Και για τους οπαδούς της Λίβερπουλ, η κόκκινη φανέλα με το Νο8 στην πλάτη έγινε από εκείνο το βράδυ η φανέλα ενός χατ τρικ.

Το μετά

Ένα μήνα αργότερα, στις 14 Απριλίου 2012, οι δύο ομάδες συναντήθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στο Γουέμπλεϊ, στον ημιφινάλε του Κυπέλλου Αγγλίας. Η Έβερτον προηγήθηκε με τον Γέλαβιτς, αλλά ο Σουάρες ισοφάρισε και ο Άντι Κάρολ έδωσε στη Λίβερπουλ τη νίκη με 2-1 στο 87ο λεπτό.

Η Λίβερπουλ έχασε τον τελικό του Κυπέλλου από την Τσέλσι, τελείωσε όγδοη στο πρωτάθλημα, και στις 16 Μαΐου 2012 ο Νταλγκλίς απομακρύνθηκε από τον πάγκο. Η σεζόν είχε δύο τελικούς, ένα τρόπαιο και δύο μεγάλες νίκες επί της Έβερτον μέσα σε έναν μήνα.

Για τον Μόγες, η επέτειος των δέκα χρόνων έμεινε μια πικρή βραδιά. Για τον Τζέραρντ, έμεινε μία από τις μεγαλύτερες βραδιές του στο Άνφιλντ: τρία γκολ στους γείτονες, στο 400ό του ματς, με το κόκκινο της adidas και το Νο8 στην πλάτη.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗