Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο: Το τελευταίο Νο10 στη Ρώμη

Το τελευταίο παιχνίδι

Δεκαεννέα χρόνια. Επτακόσιες πέντε συμμετοχές. Διακόσια ενενήντα γκολ.

Και ένα τελευταίο βράδυ στη Ρώμη, στις 20 Μαΐου 2012.

Ο Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο δεν αποχαιρέτησε τη Γιουβέντους με τρόπαιο. Την αποχαιρέτησε με μια ήττα, τη μόνη που γνώρισε η ομάδα του Αντόνιο Κόντε σε όλη τη σεζόν. Φορούσε όμως μια φανέλα που δεν είχε φορέσει κανείς ποτέ ξανά: την ασπρόμαυρη ριγέ της Nike, με ένα μικρό σήμα στο στήθος που είχε σχεδιάσει ο ίδιος.

Από την Πάντοβα στο Τορίνο

Ο Ντελ Πιέρο γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1974 στο Κονελιάνο του Βένετο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στην Πάντοβα και το 1993 πέρασε στη Γιουβέντους. Το πρώτο του επίσημο ματς με την ασπρόμαυρη φανέλα ήταν στις 12 Σεπτεμβρίου 1993.

Ο Τζάνι Ανιέλι, ο ιστορικός πρόεδρος του συλλόγου, του έδωσε ένα παρατσούκλι που έμεινε για πάντα: «Πιντουρίκιο», από το όνομα του αναγεννησιακού ζωγράφου, για την κομψότητα με την οποία έπαιζε.

Τα επόμενα χρόνια ο Ντελ Πιέρο έγινε το πρόσωπο της Γιουβέντους. Αρχηγός για έντεκα σεζόν, και ο παίκτης που έμεινε στην ομάδα όταν εκείνη υποβιβάστηκε στη Serie B το 2006, μετά το σκάνδαλο Καλτσιόπολι, για να την επαναφέρει ως αρχηγός στη Serie A μέσα σε μία σεζόν.

Η ανακοίνωση

Τον Οκτώβριο του 2011 η Γιουβέντους ανακοίνωσε ότι η σεζόν 2011-12 θα ήταν η τελευταία του Ντελ Πιέρο στον σύλλογο. Ο πρόεδρος Αντρέα Ανιέλι το έκανε δημόσιο, και ο ίδιος ο παίκτης είπε αργότερα ότι αιφνιδιάστηκε από την ανακοίνωση.

Ήταν η πρώτη σεζόν του Αντόνιο Κόντε στον πάγκο, του πρώην συμπαίκτη του. Με την άφιξη του Μίρκο Βούτσινιτς από τη Ρόμα, ο Ντελ Πιέρο έπαιζε κυρίως ως αλλαγή στο πρωτάθλημα και πιο συχνά στο Κύπελλο. Όταν όμως έμπαινε, θύμιζε σε όλους γιατί ήταν εκείνος.

Στις 25 Μαρτίου σκόραρε στη νίκη 2-0 επί της Ίντερ. Στις 11 Απριλίου, απέναντι στη Λάτσιο, μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο για να κάνει την 700ή συμμετοχή του με τη Γιουβέντους και πέτυχε το γκολ της νίκης με εκτέλεση φάουλ. Η Γιουβέντους επέστρεψε στην κορυφή της βαθμολογίας.

Ο δρόμος προς τον τελικό

Στο Κύπελλο ο Κόντε έδινε στον αρχηγό του περισσότερο χρόνο, και ο Ντελ Πιέρο το εκμεταλλεύτηκε. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, στα προημιτελικά με τη Ρόμα, σκόραρε το πρώτο του γκολ στο καινούργιο γήπεδο της Γιουβέντους, το Juventus Stadium, σε μια νίκη 3-0.

Στον ημιτελικό η Γιουβέντους βρήκε τη Μίλαν. Στη ρεβάνς ο Ντελ Πιέρο ολοκλήρωσε μια ωραία ομαδική επίθεση και η ομάδα του, με 2-2 μετά την παράταση, πέρασε στον τελικό με συνολικό σκορ 4-3. Ήταν η τελευταία φορά που έφτασε σε τελικό με την ασπρόμαυρη φανέλα.

Μια φανέλα για καινούργιο σπίτι

Η φανέλα της σεζόν 2011-12 είχε κι αυτή μια ιδιαίτερη ιστορία. Η Nike την παρουσίασε στις 6 Ιουλίου 2011, μέσα στα αποδυτήρια του νέου γηπέδου, λίγο πριν από τα εγκαίνιά του.

Οι σχεδιαστές κράτησαν τις κάθετες ρίγες, το πιο αναγνωρίσιμο στοιχείο του συλλόγου, αλλά τους έδωσαν μια μοντέρνα υφή. Αντί για καθαρές γραμμές, κάθε μαύρη ρίγα «σπάει» στις άκρες σε δεκάδες λεπτές γραμμές, σαν να κινείται. Οι Ιταλοί τη χαρακτήρισαν φανέλα με «τρισδιάστατο» εφέ.

Η δεύτερη φανέλα της σεζόν ήταν ροζ, με ένα μεγάλο αστέρι στο στήθος και χορηγό την Balocco, ενώ ως τρίτη χρησιμοποιήθηκε ξανά η λευκή φανέλα της προηγούμενης χρονιάς με την τρίχρωμη κάθετη λωρίδα. Για τον τελικό όμως η επιλογή ήταν μία: οι ρίγες.

Το αντίο στο Τορίνο

Στις 13 Μαΐου 2012 η Γιουβέντους έπαιξε το τελευταίο ματς του πρωταθλήματος με την Αταλάντα, έχοντας ήδη κατακτήσει τον 28ο τίτλο της. Ο Ντελ Πιέρο ξεκίνησε βασικός.

Στο πρώτο ημίχρονο πήρε την μπάλα στο ύψος της περιοχής και πλάσαρε τον τερματοφύλακα για το 2-0. Ήταν το 290ό του γκολ με τη Γιουβέντους και το τελευταίο. Λίγο μετά το μισό του παιχνιδιού βγήκε αλλαγή και έκανε τον γύρο του γηπέδου, με τους οπαδούς και των δύο ομάδων να τον χειροκροτούν. Η Γιουβέντους νίκησε 3-1 και τελείωσε το πρωτάθλημα χωρίς ήττα.

Δεν ήταν όμως το τελευταίο του ματς. Απέμενε ο τελικός του Κυπέλλου.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η τελευταία ημέρα

Κυριακή 20 Μαΐου 2012. Ολίμπικο της Ρώμης. Τελικός Κυπέλλου Ιταλίας, Γιουβέντους – Νάπολι.

Η Γιουβέντους δεν είχε χάσει κανένα παιχνίδι στη σεζόν. Η Νάπολι του Βάλτερ Ματσάρι είχε στην επίθεση τον Εντίνσον Καβάνι, τον Εζεκιέλ Λαβέτσι και τον Μάρεκ Χάμσικ. Ο Κόντε έβαλε βασικό τον Ντελ Πιέρο, με το Νο10, δίπλα στον Μάρκο Μποριέλο.

Πριν από τη σέντρα, οι παίκτες της Γιουβέντους βγήκαν στο γήπεδο με ένα καινούργιο σήμα ραμμένο στη φανέλα τους. Ήταν για εκείνον.

Το σήμα «One love»

Η Γιουβέντους είχε ετοιμάσει για τον τελικό ένα ειδικό σήμα, μια «toppa», όπως τη λένε οι Ιταλοί, που ράφτηκε στις φανέλες όλων των παικτών. Το σχέδιο το έκανε ο ίδιος ο Ντελ Πιέρο.

Πάνω του υπήρχαν οι δύο ημερομηνίες που όριζαν τη ζωή του στη Γιουβέντους: 12 Σεπτεμβρίου 1993, η μέρα του πρώτου του αγώνα, και 20 Μαΐου 2012, η μέρα του τελευταίου. Δίπλα τους η υπογραφή του και η φράση «One love».

Ήταν η μόνη φορά που η ασπρόμαυρη φανέλα της σεζόν 2011-12 φορέθηκε με αυτό το σήμα. Ένα αντικείμενο φτιαγμένο για ένα μόνο βράδυ, από τον ίδιο τον άνθρωπο που τιμούσε, για τους συμπαίκτες που θα έπαιζαν δίπλα του για τελευταία φορά.

Τα πρώτα λεπτά

Ο Ντελ Πιέρο ξεκίνησε το τελευταίο του ματς δίπλα στον Μποριέλο, με τον Αντρέα Πίρλο πίσω του να μοιράζει το παιχνίδι. Η Νάπολι περίμενε και έψαχνε τον χώρο για τις αντεπιθέσεις του Λαβέτσι και του Καβάνι.

Το πρώτο ημίχρονο τελείωσε 0-0.

63ο λεπτό: Το πέναλτι

Στο δεύτερο ημίχρονο η Νάπολι κέρδισε πέναλτι. Ο Καβάνι το εκτέλεσε και έκανε το 0-1 στο 63ο λεπτό.

68ο λεπτό: Η αλλαγή

Πέντε λεπτά αργότερα, ο Κόντε έκανε δύο αλλαγές. Έβγαλε τον Στέφαν Λιχτστάινερ και τον Ντελ Πιέρο. Στη θέση τους μπήκαν ο Σιμόνε Πέπε και ο Μίρκο Βούτσινιτς.

Ο Ντελ Πιέρο περπάτησε προς τον πάγκο. Η καριέρα του στη Γιουβέντους είχε τελειώσει, 6.825 μέρες μετά το πρώτο του ματς.

83ο λεπτό: Το τέλος

Η Γιουβέντους πίεσε για την ισοφάριση, αλλά στο 83ο λεπτό ο Χάμσικ έκανε το 0-2. Η Νάπολι κατέκτησε το τέταρτο Κύπελλο Ιταλίας της ιστορίας της. Για τη Γιουβέντους, ήταν η πρώτη ήττα της σεζόν.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η φανέλα της τελευταίας παράστασης

Στον τελικό η Γιουβέντους φόρεσε την εντός έδρας φανέλα της σεζόν 2011-12. Αυτή είναι η φανέλα του τελευταίου αγώνα του Ντελ Πιέρο:

• Κατασκευαστής: Nike, με κίτρινο λογότυπο στο δεξί στήθος και την ετικέτα Dri-FIT μέσα στον γιακά.
• Σχέδιο: οι κλασικές ασπρόμαυρες ρίγες, αλλά με ένα ιδιαίτερο «τρισδιάστατο» εφέ: οι άκρες κάθε ρίγας διαλύονται σε λεπτές γραμμές, σαν να θολώνουν.
• Γιακάς: στρογγυλός, γκρι-λευκός, απλός.
• Σήμα: το οβάλ σήμα της Γιουβέντους της εποχής, με τα δύο χρυσά αστέρια από πάνω.
• Χορηγός: η BetClic, σε λευκό πλαίσιο με κόκκινα και γκρι γράμματα.
• Πλάτη: το DEL PIERO και το Νο10 σε κιτρινόχρυσα γράμματα, με ένα μικρό σήμα του συλλόγου μέσα στο νούμερο.
• Στον τελικό: το ειδικό σήμα «One love» με τις ημερομηνίες 12/9/1993 – 20/5/2012 και την υπογραφή του.

Το Νο10 και το χρυσαφί τύπωμα

Το Νο10 της Γιουβέντους είχε φορεθεί από μεγάλους παίκτες πριν από τον Ντελ Πιέρο. Εκείνος όμως το κράτησε τόσα χρόνια που, για μια ολόκληρη γενιά οπαδών, το νούμερο και το όνομα έγιναν ένα.

Τη σεζόν 2011-12 τα ονόματα και τα νούμερα της Γιουβέντους τυπώνονταν σε κιτρινόχρυσο χρώμα, με στενά, τετραγωνισμένα ψηφία. Μέσα στο κάτω μέρος κάθε ψηφίου υπήρχε ένα μικροσκοπικό σήμα του συλλόγου. Πάνω στις ρίγες, το χρυσαφί ξεχώριζε καθαρά τόσο στο μαύρο όσο και στο λευκό.

Για τους συλλέκτες, το DEL PIERO 10 εκείνης της σεζόν έχει ξεχωριστή αξία: είναι η φανέλα του τελευταίου του πρωταθλήματος με τη Γιουβέντους, του τελευταίου του γκολ και του τελευταίου του αγώνα. Μια φανέλα που κλείνει δεκαεννέα χρόνια σε μία σεζόν.

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης

• Παίκτης: Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, Νο10
• Αγώνας: Γιουβέντους – Νάπολι 0-2
• Διοργάνωση: Κύπελλο Ιταλίας 2011-12, τελικός
• Ημερομηνία: Κυριακή 20 Μαΐου 2012
• Γήπεδο: Ολίμπικο, Ρώμη
• Γκολ: Καβάνι 63′ (πέν.), Χάμσικ 83′
• Αλλαγή: Ντελ Πιέρο έξω στο 68′
• Γιουβέντους: Στοράρι, Μπαρτσάλι, Μπονούτσι, Κάσερες, Λιχτστάινερ (68′ Πέπε), Πίρλο, Μαρκίζιο, Βιδάλ, Εστιγκαρίμπια, Ντελ Πιέρο (68′ Βούτσινιτς), Μποριέλο (72′ Κουαλιαρέλα). Προπονητής: Αντόνιο Κόντε
• Συνολικά με τη Γιουβέντους: 705 συμμετοχές, 290 γκολ, 19 σεζόν

Η ροζ φανέλα του μουσείου

Στο μουσείο της Γιουβέντους, στο Τορίνο, μια προθήκη θυμίζει τα νούμερα του Ντελ Πιέρο: 705 συμμετοχές, από το 1993 ως το 2012. Μέσα της κρέμεται μια φανέλα της ίδιας σεζόν, η ροζ δεύτερη εμφάνιση του 2011-12 με το μεγάλο αστέρι στο στήθος. Ήταν η σεζόν που η Γιουβέντους έφερε ξανά στο προσκήνιο το ροζ των πρώτων της χρόνων.

Το τέλος μιας εποχής

Λίγες εβδομάδες μετά τον τελικό, ο Ντελ Πιέρο ήταν ελεύθερος. Δεν πήγε σε άλλη ιταλική ομάδα. Πήγε στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Σίδνεϊ, όπου έπαιξε δύο σεζόν, και έκλεισε την καριέρα του το 2014 στην Ινδία, με την Ντέλι Ντιναμός.

Για τη Γιουβέντους όμως, το Νο10 έμεινε δεμένο με το όνομά του. Ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές και τα περισσότερα γκολ στην ιστορία του συλλόγου.

Ο τελευταίος του αγώνας δεν είχε το τέλος που θα ήθελε. Είχε όμως κάτι που λίγοι αποχαιρετισμοί έχουν: μια φανέλα που φορέθηκε για εκείνον από όλη την ομάδα, με δύο ημερομηνίες και δύο λέξεις. «One love».