Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κάθε φανέλα έχει μια ιστορία

Νιούκαστλ 1995-96

Η Νιούκαστλ του Κέβιν Κίγκαν ήταν στην κορυφή σχεδόν όλη τη σεζόν 1995-96, έφτασε να έχει 12 βαθμούς διαφορά τον Ιανουάριο και τελικά τερμάτισε δεύτερη με 78 βαθμούς, τέσσερις πίσω από τη Γιουνάιτεντ. Το 4-3 στο Άνφιλντ, στις 3 Απριλίου, έγινε το πιο διάσημο ματς της χρονιάς.

Νιούκαστλ 1995-96

9 λεπτά ανάγνωση1.677 λέξεις

Προσθέστε το jerseystories.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google

Η φανέλα των Entertainers

Φαρδιές ρίγες. Ένα ωοειδές λογότυπο μπύρας στο στήθος. Ένας γιακάς με κουμπιά, σαν ρούχο άλλης εποχής.

Η φανέλα της Νιούκαστλ της σεζόν 1995-96 δεν είναι ούτε η πιο εντυπωσιακή ούτε η πιο πολύχρωμη της δεκαετίας. Είναι όμως από εκείνες που οι οπαδοί αναγνωρίζουν αμέσως, γιατί φοριόταν από μια ομάδα που για μήνες έπαιζε ό,τι πιο επιθετικό είχε δει το αγγλικό πρωτάθλημα και που στο τέλος έμεινε χωρίς τίτλο.

Σε αυτό το άρθρο κοιτάμε τη φανέλα από κοντά, μέχρι το τελευταίο κουμπί, και τη σεζόν που την έκανε διάσημη: τους 12 βαθμούς του Ιανουαρίου, τα 212 ημερόνυχτα στην κορυφή και το βράδυ της 3ης Απριλίου στο Άνφιλντ.

The Shirt: ασπρόμαυρες ρίγες και μια μπύρα

Η εντός έδρας φανέλα φτιάχτηκε από την adidas και χρησιμοποιήθηκε σε δύο σεζόν, 1995-96 και 1996-97, όπως τη διαφημίζει και το Classic Football Shirts στην αγγελία της. Το σχέδιο είναι το κλασικό της Νιούκαστλ: κάθετες ασπρόμαυρες ρίγες, πολύ φαρδιές, που πιάνουν όλο το σώμα και συνεχίζονται και στα μανίκια, εκεί όπου γίνονται οριζόντιες.

Η φανέλα δεν έχει τον γιακά σε V που ήταν η μόδα της εποχής. Έχει έναν λευκό, ψηλό γιακά που κλείνει στο λαιμό, σαν γιακά ράγκμπι, με τέσσερα κουμπιά στη σειρά. Στις φωτογραφίες από κοντά φαίνεται ο λευκός γιακάς με τις ραφές του και, ακριβώς κάτω, η σειρά των κουμπιών που κατεβαίνει στο στήθος.

Στο αριστερό στήθος, πάνω από το χορηγό, είναι ραμμένο το σήμα του συλλόγου: ένα ασπρόμαυρο σκουτάρι με πύργο από πάνω, που στηρίζεται από δύο θαλάσσια άλογα στα πλάγια και φέρει από κάτω μια μπλε κορδέλα με το όνομα NEWCASTLE UNITED. Το σήμα είναι κεντημένο και όχι τυπωμένο, κάτι που φαίνεται καθαρά από την ανάγλυφη υφή του. Στο δεξί στήθος του παίκτη είναι το μαύρο κεντητό λογότυπο της adidas, με τη γραμματοσειρά της δεκαετίας και λευκά γράμματα.

Newcastle Brown Ale: το λογότυπο με το μπλε αστέρι

Το μεγαλύτερο στοιχείο της φανέλας είναι ο χορηγός. Η Newcastle Brown Ale, η μπύρα της πόλης, βρίσκεται στο στήθος της ομάδας και στη σεζόν 1995-96 εμφανίζεται ως ένα μεγάλο ωοειδές λογότυπο στο κέντρο του στήθους. Είναι ακριβώς η ετικέτα της μπύρας: κόκκινο περίγραμμα με την επιγραφή NEWCASTLE BROWN ALE, πορτοκαλί φόντο και στο κέντρο ένα μπλε αστέρι, με τη σιλουέτα της γέφυρας του Τάιν.

Για πολλούς οπαδούς, αυτή η φανέλα είναι «η φανέλα με την ετικέτα». Το λογότυπο καλύπτει σχεδόν τρεις ρίγες και είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα χορηγικά της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας, γιατί ταυτίζεται με την ομάδα όσο ταυτίζονται και τα χρώματά της.

Στη βάση της φανέλας, κάτω αριστερά, υπάρχει η ετικέτα αδειοδότησης του συλλόγου, με το όνομα Newcastle Football Club και τα σήματα της εταιρείας, ένα μικρό στοιχείο που φαίνεται μόνο στις φωτογραφίες από κοντά.

Μανίκια, αριθμοί και τα σήματα του Premier League

Στα μανίκια, στο πάνω μέρος, περνούν οι τυπικές λεπτές ρίγες της adidas σε σκούρο μπλε και λευκό. Πάνω τους βρίσκονται και τα επίσημα σήματα του Premier League, ένα σε κάθε μανίκι: το λιοντάρι της διοργάνωσης με την μπάλα. Είναι ραμμένα πάνω στο ύφασμα και όχι τυπωμένα, και είναι ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν μια φανέλα που φορέθηκε σε αγώνα Premier League από μια απλή φανέλα οπαδού.

Στην πλάτη, το όνομα και ο αριθμός είναι τυπωμένα σε λευκό χρώμα με μαύρο περίγραμμα, με μια γραμματοσειρά που έχει μια ξεχωριστή «κομμένη» γραμμή μέσα στα ψηφία. Το αντικείμενο που απεικονίζουμε εδώ, η φανέλα του Ντέιβιντ Τζινόλα με το Νο14, δείχνει καθαρά πώς είναι το τελικό αποτέλεσμα: οι τεράστιοι αριθμοί πάνω στις φαρδιές ρίγες, με το όνομα σε μικρότερα γράμματα από πάνω.

Η πλάτη της φανέλας του Τζινόλα με το Νο14: λευκοί αριθμοί με μαύρο περίγραμμα πάνω στις φαρδιές ρίγες. Φωτογραφία: Classic Football Shirts

The Team: ένα καλοκαίρι ξοδεμένο

Η Νιούκαστλ του 1995 ήταν μια ομάδα που ο πρόεδρος Σερ Τζον Χολ και ο προπονητής Κέβιν Κίγκαν είχαν χτίσει με ένα συγκεκριμένο σχέδιο: επιθετικό ποδόσφαιρο, μεγάλα ονόματα και ένα γήπεδο που γέμιζε κάθε Σάββατο, με μέσο όρο περίπου 36.500 θεατών στο πρωτάθλημα. Βοηθός του Κίγκαν ήταν ο Τέρι ΜακΝτέρμοτ.

Το καλοκαίρι του 1995 ήρθαν οι ενισχύσεις: ο Λες Φερντινάντ από την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς για 6 εκατομμύρια λίρες, ο Ντέιβιντ Τζινόλα από την Παρί Σεν Ζερμέν, ο Γουόρεν Μπάρτον από τη Γουίμπλεντον και ο Σέι Χίσλοπ από το Ρέντινγκ. Το δίδυμο της επίθεσης ήταν ο Φερντινάντ με τον Πίτερ Μπέρντσλεϊ, και πίσω τους ο αρχηγός Ρομπ Λι με τον Τζινόλα στην πτέρυγα.

Τον Φεβρουάριο του 1996 ήρθαν δύο ακόμα: ο Φαουστίνο Ασπρίγια από την Πάρμα και ο Ντέιβιντ Μπάτι από τη Μπλάκμπερν, με τους δύο μαζί να στοιχίζουν περίπου 11 εκατομμύρια λίρες. Ο Κολομβιανός έκανε ντεμπούτο στο 2-1 στο Μίντλεσμπρο.

Το St James' Park, η έδρα της Νιούκαστλ, με τις κερκίδες και το χορτάρι του. Φωτογραφία: Joe89316, Wikimedia Commons (δημόσιο κτήμα)

The Season: από την κορυφή στους 12 βαθμούς

Η Νιούκαστλ ανέβηκε στην κορυφή αφού κέρδισε εννέα από τα πρώτα δέκα ματς και έμεινε εκεί μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Στα Χριστούγεννα είχε 10 βαθμούς διαφορά και στις 20 Ιανουαρίου το προβάδισμα έφτασε τους 12. Συνολικά πέρασε 212 ημέρες στην κορυφή, περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη ομάδα που δεν κατέκτησε τον τίτλο στην ιστορία του Premier League, όπως αναφέρει και η ίδια η διοργάνωση.

Η πορεία όμως άλλαξε. Η Γιουνάιτεντ του Άλεξ Φέργκιουσον είχε την καλύτερη φόρμα του πρωταθλήματος αφού επέστρεψε ο Ερίκ Καντονά από την τιμωρία, και ο Κίγκαν είδε την ομάδα του να χάνει τέσσερα από τα έξι ματς. Στις 27 Δεκεμβρίου η Νιούκαστλ είχε χάσει 0-2 στο Όλντ Τράφορντ, με γκολ των Καντονά και Κόουλ, και στις 4 Μαρτίου έχασε και στην έδρα της, 0-1, από την ίδια αντίπαλο.

Στα κύπελλα η σεζόν ήταν σύντομη: στο Λιγκ Καπ η ομάδα αποκλείστηκε στα προημιτελικά από την Άρσεναλ, με 0-2 στις 10 Ιανουαρίου, και στο FA Cup έμεινε εκτός στον τρίτο γύρο, ύστερα από 2-2 στον επαναληπτικό και ήττα στα πέναλτι από την Τσέλσι.

Key Matches: το 4-3 του Άνφιλντ

Στις 3 Απριλίου 1996, Τετάρτη βράδυ, η Νιούκαστλ πήγε στο Άνφιλντ. Η Γιουνάιτεντ είχε 67 βαθμούς, η Νιούκαστλ 64 σε 30 ματς. Και οι δύο ομάδες είχαν χάσει στην προηγούμενη αγωνιστική τους.

Ο Ρόμπι Φάουλερ άνοιξε το σκορ στο 2ο λεπτό. Ο Λες Φερντινάντ ισοφάρισε στο 10΄ και ο Τζινόλα έβαλε μπροστά τη Νιούκαστλ στο 14΄. Στο 55΄ ο Φάουλερ ισοφάρισε ξανά, και δύο λεπτά αργότερα ο Ασπρίγια, με μια υπέροχη λόμπα, έκανε το 3-2 για τους φιλοξενούμενους. Ο Στάν Κόλιμορ έκανε το 3-3 και, στις καθυστερήσεις (90+2΄), το 4-3.

Οι ενδεκάδες της Νιούκαστλ ήταν οι εξής: Σρνίτσεκ (Νο1), Γουότσον (19), Χάουι (6), Αλμπέρ (27), Μπέρεσφορντ (3), Μπάτι (22), Μπέρντσλεϊ (8), Λι (7), Τζινόλα (14), Φερντινάντ (9) και Ασπρίγια (11).

Ο Κίγκαν ονόμασε το ματς «κλασικό». Το 2003 ψηφίστηκε Ματς της Δεκαετίας του Premier League. Και η Νιούκαστλ κέρδισε τρεις μέρες αργότερα την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, έχασε όμως μετά από τη Μπλάκμπερν με 2-1, ενώ μια νίκη στο Λιντς, 1-0 στις 29 Απριλίου, έγινε γνωστή από τη δήλωση του Κίγκαν στην τηλεόραση, με το «I would love it if we beat them».

Οι αριθμοί πάνω στις ρίγες

Η φανέλα δεν είναι μόνο ύφασμα και χορηγός: είναι και οι αριθμοί των ανθρώπων που τη φόρεσαν. Το Νο9 ήταν του Λες Φερντινάντ, 28 ετών όταν έφτασε από την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς τον Ιούνιο του 1995 και σκόρερ της ομάδας με 29 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Το Νο8 φορούσε ο Πίτερ Μπέρντσλεϊ και το Νο7, μαζί με το περιβραχιόνιο, ο Ρομπ Λι.

Το Νο14 του Ντέιβιντ Τζινόλα είναι αυτό που βλέπουμε στη φανέλα του άρθρου. Ο Γάλλος έφτασε από την Παρί Σεν Ζερμέν τον Ιούλιο του 1995, ως ο εξωτερικός της ομάδας που έπαιζε στην πτέρυγα, και έβαλε το γκολ που έφερε τη Νιούκαστλ μπροστά στο 14΄ του Άνφιλντ. Το Νο11 έγινε του Φαουστίνο Ασπρίγια τον Φεβρουάριο του 1996, ενώ το Νο15 ήταν του τερματοφύλακα Σέι Χίσλοπ.

Στο Άνφιλντ, ο Πάβελ Σρνίτσεκ με το Νο1 φύλαγε την εστία. Όλοι φορούσαν την ίδια φανέλα: ρίγες, χορηγός και αριθμός.

Το μετά

Η Λίβερπουλ τερμάτισε τρίτη, επτά βαθμούς πίσω από τη Νιούκαστλ, και έχασε τον τελικό του FA Cup από τη Γιουνάιτεντ, με γκολ του Καντονά στο 85΄. Η Νιούκαστλ είχε μια εξαιρετική σεζόν στη βαθμολογία και μια πικρή στη βιτρίνα: δεύτερη με 78 βαθμούς, και χωρίς τίτλο.

Η Kop στο Άνφιλντ, στο γήπεδο όπου η Νιούκαστλ έπαιξε το 4-3. Φωτογραφία: Trevor Rickard, Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.0)

Season Stats: τα νούμερα της δεύτερης θέσης

  • Τελική θέση: 2η στο Premier League, 78 βαθμοί
  • Απολογισμός: 24 νίκες, 6 ισοπαλίες, 8 ήττες
  • Γκολ: 66 υπέρ, 37 κατά (+29)
  • Πρωταθλήτρια: Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 82 βαθμοί, τέσσερις περισσότεροι
  • Πρώτος σκόρερ: Λες Φερντινάντ, 25 γκολ στο πρωτάθλημα, 29 σε όλες τις διοργανώσεις
  • Κύπελλα: Λιγκ Καπ, προημιτελικά· FA Cup, τρίτος γύρος
  • Προπονητής: Κέβιν Κίγκαν
  • Φανέλα: adidas, χορηγός Newcastle Brown Ale

Ήταν η καλύτερη θέση της ομάδας εδώ και 69 χρόνια, όπως σημειώνει η Wikipedia. Ήταν επίσης η σεζόν που η Νιούκαστλ οδήγησε το πρωτάθλημα για περισσότερους μήνες από κάθε άλλη ομάδα που τελικά δεν το κατέκτησε.

The Shirt Archive: μια φανέλα που ζει ακόμα

Η φανέλα του 1995-97 είναι σήμερα από τις πιο περιζήτητες της συλλογής των φανελών της Νιούκαστλ. Στο Classic Football Shirts, το αντίγραφο με το όνομα του Τζινόλα και το Νο14, με τα επίσημα σήματα του Premier League στα μανίκια, αναγράφεται σε τιμή περίπου 312 ευρώ.

Το ίδιο το κομμάτι δείχνει τα σημάδια της ηλικίας του: λίγο ξεθωριασμένα τα σήματα των μανικιών και το κεντημένο έμβλημα, στοιχεία που περιγράφονται αναλυτικά στην αγγελία. Και αυτό δεν μειώνει την αξία της, αντίθετα την κάνει πιο αληθινή.

Το τέλος μιας εποχής

Η Νιούκαστλ δεν κατέκτησε τίτλο το 1996. Η φανέλα της όμως έμεινε στη μνήμη όσων έζησαν εκείνη τη χρονιά, επειδή συνδέθηκε με το πιο ανοιχτό και θεαματικό ποδόσφαιρο που έπαιξε ομάδα στη διοργάνωση. Τα ματς με πολλά γκολ, ο Τζινόλα στην πτέρυγα, ο Φερντινάντ να σκοράρει και ο Ασπρίγια να κάνει τις λόμπες του, όλα αυτά πάνω σε μια ασπρόμαυρη φανέλα με την ετικέτα μιας μπύρας στο στήθος.

Εκείνη η σεζόν παραμένει, για τους Βρετανούς, το «τι θα γινόταν αν». Για μας, που κοιτάμε τη φανέλα, είναι κάτι πιο απλό: ένα από τα πιο ωραία χορηγικά σχέδια της δεκαετίας, σε μια από τις πιο ιστορικές σεζόν της αγγλικής λίγκας.

Σχετικές ιστορίες φανελών

TotalSports Media Group ΜΕΛΟΣ ΤΟΥTOTALSPORTS MEDIA GROUPSports stories. Bigger together