Ρομπέρτο Μπάτζιο: Ένα σουτ στο οριζόντιο, μια αγκαλιά από τον Μαλντίνι και ένα «Grazie Roby» στο μανίκι της λευκής Μπρέσια

Ένα αντίο που δεν ήθελε κανείς να ακούσει

Το Σαν Σίρο ήταν γεμάτο. Η Μίλαν γιόρταζε τον 17ο της τίτλο και η εξέδρα ήταν έτοιμη για πάρτι. Αλλά οι μισοί παρευρισκόμενοι είχαν έρθει για κάτι άλλο: να πουν αντίο σε έναν παίκτη της αντίπαλης ομάδας.

Στις 16 Μαΐου 2004, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο έπαιξε το τελευταίο ματς της καριέρας του. Φορούσε τη λευκή φανέλα της Μπρέσια, με το μεγάλο μπλε V στο στήθος, το Νο10 στην πλάτη και την περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Δεν υπήρξε γκολ, δεν υπήρξε τρόπαιο. Υπήρξε ένα φάουλ που βρήκε το οριζόντιο, μια αλλαγή και ένα στάδιο όρθιο. Αυτά έφτασαν.

Η τελευταία ημέρα

Κυριακή 16 Μαΐου 2004, 34η και τελευταία αγωνιστική της Serie A 2003-04. Στο Σαν Σίρο, μπροστά σε περίπου 80.000 θεατές, η Μίλαν υποδεχόταν την Μπρέσια. Διαιτητής ήταν ο Αντόνιο Τζαννοκάρο. Η Μίλαν του Κάρλο Αντσελότι είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα δύο εβδομάδες νωρίτερα, κι εδώ ήρθε να το πανηγυρίσει με τον κόσμο της. Η Μπρέσια του Τζάνι Ντε Μπιάζι ήταν ήδη στη μέση του βαθμολογικού πίνακα και δεν είχε τίποτα να παίξει.

Ο Μπάτζιο ήταν 37 ετών. Είχε ανακοινώσει από τις αρχές της χρονιάς ότι το 2003-04 θα ήταν η τελευταία του σεζόν. Στις 28 Απριλίου είχε παίξει την τελευταία του φορά και με την εθνική Ιταλίας, στο φιλικό με την Ισπανία στη Γένοβα, σε μια αναμέτρηση-αποχαιρετισμό. Στο Euro 2004 δεν θα πήγαινε: ο Τραπατόνι δεν τον κάλεσε.

Για την Μπρέσια ήταν ο αρχηγός, ο παίκτης που το 2000 είχε φέρει στην πόλη το Νο10 και ένα όνομα που ξεπερνούσε τα όρια ενός μικρού συλλόγου. Στο Μιλάνο, όμως, έπαιζε και απέναντι σε μια ομάδα που τον είχε κάποτε φορέσει.

Ο δρόμος ως το Σαν Σίρο

Για να καταλάβεις τι σήμαινε αυτός ο αγώνας, πρέπει να γυρίσεις πίσω. Ο Μπάτζιο είχε γεννηθεί στο Κάλντονιο της Βιτσέντσα και είχε περάσει από τη Βιτσέντσα, τη Φιορεντίνα, τη Γιουβέντους, τη Μίλαν, την Μπολόνια και την Ίντερ πριν φτάσει στην Μπρέσια το 2000.

Είχε κερδίσει τη Χρυσή Μπάλα του 1993. Το πέναλτι του τελικού του Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994, που πήγε πάνω από το οριζόντιο, έμεινε στο μυαλό του για πάντα. Ο ίδιος το είπε και μετά τον αγώνα με τη Μίλαν, όταν ρωτήθηκε για τη μοναδική λύπη της καριέρας του: ήταν εκείνο το πέναλτι.

Με την εθνική Ιταλίας είχε 56 συμμετοχές και 27 γκολ. Η Μίλαν τον είχε αποκτήσει το 1995, επί προεδρίας Μπερλουσκόνι, και μαζί της κέρδισε πρωτάθλημα. Η Μπρέσια τού έδωσε κάτι διαφορετικό: ένα σπίτι.

Τέσσερις σεζόν στο Μπρέσια, με 46 γκολ σε 101 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Έφτασε διψήφιος στα γκολ σε κάθε μία από αυτές. Στη σεζόν 2003-04 σκόραρε 12 φορές στο πρωτάθλημα, ισοφαρίζοντας στην κορυφή των σκόρερ της ομάδας τον νεαρό Αντρέα Καραττσόλο, και έδωσε και 11 ασίστ. Η Μπρέσια τελείωσε 11η στη βαθμολογία, με 40 βαθμούς, 9 νίκες, 13 ισοπαλίες και 12 ήττες.

Τα χρόνια της Μπρέσια

Στην πρώτη του σεζόν με το λευκό και το μπλε, το 2000-01, ο Μπάτζιο έβαλε 10 γκολ και έδωσε 10 ασίστ σε 25 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, και η Μπρέσια τερμάτισε όγδοη. Για μια ομάδα που παλεύει συνήθως να μείνει στην κατηγορία, αυτό ήταν σχεδόν θαύμα.

Από τότε ο Μπάτζιο έγινε το πρόσωπο του συλλόγου. Οι οπαδοί της Μπρέσια τον αγκάλιασαν σαν δικό τους παιδί, και ο ίδιος, βρήκε στην Μπρέσια μια ομάδα φτιαγμένη γύρω από το ταλέντο του. Το Νο10, που φορούσε από το 2000, έγινε δικό του για πάντα, μέχρι που ο σύλλογος το απέσυρε.

Γι’ αυτό η τελευταία ημέρα στο Σαν Σίρο δεν ήταν απλώς το τέλος ενός παίκτη. Ήταν το τέλος της πιο όμορφης περιόδου στην ιστορία ενός μικρού συλλόγου της Λομβαρδίας, που για τέσσερα χρόνια είχε στη φανέλα του το πιο γνωστό όνομα του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Η φανέλα που φόρεσε

Η λευκή φανέλα του αγώνα δεν ήταν η συνηθισμένη εκτός έδρας της σεζόν. Την είδε όλο το Σαν Σίρο: λευκή, με το μπλε V, με ένα ειδικό patch για τη μέρα. Το επιβεβαιώνουν το εξώφυλλο του επίσημου βίντεο της Μίλαν για τον αγώνα, όπου ο Μπάτζιο αγκαλιάζει τον Μαλντίνι ντυμένος στα λευκά, και τα καρέ του αγώνα στα βίντεο που βρήκαμε.

Στο Μιλάνο, απέναντι στους ερυθρόμαυρους, η Μπρέσια φόρεσε τη λευκή εκτός έδρας.

Το φάουλ και το οριζόντιο

Ο Μπάτζιο δεν έφτασε στο Σαν Σίρο για να παρακολουθήσει. Στο πρώτο ημίχρονο, λίγο πριν το διάλειμμα, χτύπησε ένα φάουλ και το έστειλε στο οριζόντιο. Το γήπεδο, που είχε ετοιμαστεί να τον χειροκροτήσει στο τέλος, τον χειροκρότησε τότε πρώτη φορά.

Στο μεταξύ η Μίλαν είχε ήδη βρει τον δρόμο προς το σκορ. Στο πρώτο ημίχρονο σκόραραν ο Γιον Νταλ Τομάσον και ο Αντρέι Σεφτσένκο, και ο ρυθμός του αγώνα ήταν αυτός ενός ματς που δεν είχε βαθμολογική αξία για κανέναν.

Ο αγώνας και τα γκολ

Στο δεύτερο μέρος η Μπρέσια μίκρυνε τη διαφορά με τον Βραζιλιάνο Ματουζαλέμ, που σκόραρε δύο φορές στον αγώνα. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, ο Μπάτζιο έδωσε την ασίστ στο δεύτερο γκολ του Ματουζαλέμ. Η Μίλαν απάντησε με δεύτερο γκολ του Τομάσον, με το κεφάλι, και με γκολ του Ρούι Κόστα, που ήρθε από έξω από την περιοχή.

Το τελικό σκορ ήταν 4-2: Τομάσον (2), Σεφτσένκο και Ρούι Κόστα για τη Μίλαν, Ματουζαλέμ (2) για την Μπρέσια. Τα λεπτά των γκολ δεν τα γράφουμε εδώ, γιατί δεν βρήκαμε δεύτερη πηγή που να συμφωνεί.

84ο λεπτό: η αλλαγή

Στο 84ο λεπτό, ο προπονητής Τζάνι Ντε Μπιάζι φώναξε τον αριθμό του. Η αλλαγή αναφέρεται στο 84′ από την επίσημη ιστοσελίδα της Μίλαν, από το Goal.com Italia, το TuttoMercatoWeb και το Sky Sport. Η αγγλική Wikipedia και ένα άρθρο του The Culture Division γράφουν 88′. Εμείς κρατάμε το 84′, που στηρίζεται σε περισσότερες πηγές.

Ο Μπάτζιο έβγαλε την περιβραχιόνιο του αρχηγού, χειροκρότησε τον κόσμο και πήγε προς την πλάγια γραμμή. Το Σαν Σίρο είχε σηκωθεί όρθιο. Στο δρόμο συνάντησε τον Πάολο Μαλντίνι, τον αρχηγό της Μίλαν, που τον αγκάλιασε. Ο Μπάτζιο έσφιξε μετά και τα χέρια όλων στα δύο πάγκους.

Εκείνη η αγκαλιά έμεινε η εικόνα της μέρας. Δύο παίκτες που είχαν παίξει ο ένας απέναντι στον άλλο για πάνω από μια δεκαετία, και ένας κόσμος με τα χρώματα της ομάδας που πανηγύριζε, να χειροκροτεί τον αντίπαλο.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Η φανέλα της τελευταίας παράστασης

Η λευκή εκτός έδρας φανέλα της Μπρέσια του 2003-04 είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες ιταλικές φανέλες της δεκαετίας. Την έφτιαξε η Kappa και την ξεχωρίζεις αμέσως από το μεγάλο μπλε V που κατεβαίνει από τους ώμους προς το κέντρο του στήθους.

• Χρώματα και σχέδιο: λευκό σώμα με φαρδύ μπλε V, που ξεκινά από τους ώμους και καταλήγει σε μύτη στο κέντρο του στήθους. Οι ραφές του V είναι ορατές, με φωτεινό μπλε, γυαλιστερό ύφασμα.
• Γιακάς: ψηλός, κλειστός λαιμός χωρίς κουμπιά, σε λευκό χρώμα.
• Σήμα: το έμβλημα της Brescia Calcio, μια ασπίδα με το χρυσό λιοντάρι και το 1911, πάνω από το μπλε V, στην αριστερή πλευρά του στήθους.
• Κατασκευαστής: το λογότυπο της Kappa, με τις δύο καθιστές φιγούρες «Omini», σε μπλε χρώμα, στο στήθος και στα δύο μανίκια.
• Χορηγός: Banca Lombarda, με πορτοκαλί γράμματα και το κυκλικό λογότυπο της τράπεζας πάνω από το όνομα, στη μέση της φανέλας.
• Πλάτη: BAGGIO και 10 με μεγάλα μπλε γράμματα σε χοντρή γραμματοσειρά, πάνω στο λευκό.
• Patches: στο δεξί μανίκι το σήμα της Lega Calcio, στο αριστερό το ειδικό patch του αποχαιρετισμού.
• Το ιδιαίτερο: στο αριστερό μανίκι η φανέλα φέρει ραμμένο ένα λευκό ορθογώνιο patch με γράμματα που μοιάζουν χειρόγραφα, σε μπλε χρώμα, όπου διαβάζονται το «Milan», το «16.0…», το «Brescia 2004» και το «Roby!». Το Classic Football Shirts το περιγράφει ως το ειδικό patch «Grazie Roby», για το τελευταίο παιχνίδι του Μπάτζιο πριν την απόσυρση, απέναντι στην πρώην ομάδα του, τη Μίλαν, στο Σαν Σίρο.

Οι φωτογραφίες προϊόντος είναι από ειδική έκδοση της φανέλας με το επίσημο όνομα και νούμερο του Μπάτζιο και το patch του αποχαιρετισμού, όπως τη δίνει σε περιγραφή το Classic Football Shirts. Δεν πρόκειται για αποδεδειγμένα φορεμένη φανέλα του αγώνα.

Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης

• Αγώνας: Μίλαν – Μπρέσια 4-2
• Διοργάνωση: Serie A 2003-04, 34η αγωνιστική
• Ημερομηνία: 16 Μαΐου 2004
• Γήπεδο: Τζουζέπε Μεάτσα (Σαν Σίρο), Μιλάνο
• Θεατές: περίπου 80.000
• Διαιτητής: Αντόνιο Τζαννοκάρο
• Σκόρερ Μίλαν: Τομάσον (2), Σεφτσένκο, Ρούι Κόστα
• Σκόρερ Μπρέσια: Ματουζαλέμ (2)
• Αλλαγή του Μπάτζιο: 84ο λεπτό
• Φανέλα: λευκή εκτός έδρας Kappa, Banca Lombarda, Νο10
• Σεζόν 2003-04 για τον Μπάτζιο: 12 γκολ και 11 ασίστ στο πρωτάθλημα
• Με την Μπρέσια: 46 γκολ σε 101 συμμετοχές (2000-04)
• Με την Ιταλία: 56 συμμετοχές, 27 γκολ

Τι είπε ο Μπάτζιο

Μετά τον αγώνα, ο Μπάτζιο μίλησε για μια μέρα «πραγματικά συγκινητική και όμορφη». Ευχαρίστησε τους οπαδούς της Μίλαν και είπε ότι αυτό ήταν το τελευταίο του ματς. Είπε επίσης ότι είχε ζήσει 19 χρόνια στο ποδόσφαιρο και ότι το μοναδικό του παράπονο ήταν το πέναλτι που έχασε στον τελικό των ΗΠΑ το 1994.

Όταν τον ρώτησαν για την επόμενη γενιά, ανέφερε τον Αντόνιο Κασάνο, που, όπως είπε, μπορούσε να γίνει ένας πραγματικά μεγάλος παίκτης. Η Μπρέσια αποφάσισε αργότερα να αποσύρει το Νο10 προς τιμή του.

Το τέλος μιας εποχής

Ο Μπάτζιο δεν κέρδισε τίποτα εκείνη τη μέρα. Η Μπρέσια έχασε, δεν είχε τίποτα να παίξει, και το γήπεδο ήταν βαμμένο στα χρώματα της αντίπαλης ομάδας. Κι όμως, ο κόσμος που είχε έρθει να γιορτάσει τον τίτλο έφυγε με άλλη εικόνα στο μυαλό.

Αυτό που έμεινε ήταν ένα λευκό V σε ένα ερυθρόμαυρο γήπεδο, και ένα όνομα που έγραφε στο μανίκι «Grazie Roby». Στην Ιταλία αυτή η μέρα έμεινε γνωστή με μια φράση που έγινε τίτλος σε χιλιάδες άρθρα: «Δεν είναι πια Κυριακή».

Η λευκή φανέλα της Μπρέσια με το Νο10 δεν είναι από τις πιο διάσημες φανέλες της ιστορίας. Είναι όμως από τις πιο ανθρώπινες: η φανέλα ενός παίκτη που έφυγε από το γήπεδο χωρίς τρόπαιο, αλλά με όλο το στάδιο όρθιο.