Λάτσιο 1997-98

Η Ρώμη του Κράνιοτι και η πρώτη σεζόν του Ερικσον

Το καλοκαίρι του 1997 η Λάτσιο ήταν μια ομάδα που ήθελε περισσότερα από όσα της είχαν δώσει τα προηγούμενα χρόνια. Ο ιδιοκτήτης Σέρτζιο Κράνιοτι έβαζε χρήματα και φιλοδοξία, ο Ντίνο Τζοφ καθόταν στην προεδρική θέση και στον πάγκο ήρθε ένας Σουηδός που λίγο πριν είχε σχεδόν κλείσει με την Μπλάκμπερν Ρόβερς: ο Σβεν-Γκόραν Ερικσον.

Μαζί του ήρθε και ο Ρομπέρτο Μαντσίνι από τη Σαμπντόρια, ένας δεύτερος επιθετικός που ήξερε να παίζει με τα πόδια και με το μυαλό. Η ομάδα απέκτησε ακόμα από τη Γιουβέντους τον Βλάντιμιρ Γιούγκοβιτς και τον Άλεν Μπόκσιτς, τον Ματίας Αλμέιδα από τη Σεβίλλη, τον Τζουζέπε Πανκάρο από την Κάλιαρι, τον Τζοβάνι Λόπες από τη Βιτσέντσα και τον Μάρκο Μπαλότα από τη Ρετζιάνα. Ο Τζουζέπε Σινιόρι, ο παλιός αρχηγός και σκόρερ, δεν τα πήγε καλά με τον νέο προπονητή και στη διάρκεια της σεζόν έφυγε για τη Σαμπντόρια.

Η σεζόν είχε δύο πρόσωπα: διεκδίκηση του τίτλου και κατάρρευση στο πρωτάθλημα, δύο τελικοί στα κύπελλα, ένας κερδισμένος και ένας χαμένος. Σε όλα φορούσε το ίδιο γαλάζιο.

The Shirt: Το γαλάζιο της Umbro

Η εντός έδρας φανέλα του 1997-98 ήταν γαλάζια, με ένα ανοιχτό και ένα ελαφρώς πιο σκούρο τόνο του ίδιου χρώματος να φτιάχνουν λεπτές κάθετες ρίγες «τόνος επί τόνου». Δεν τις βλέπεις αμέσως από μακριά. Στις φωτογραφίες από κοντά φαίνονται καθαρά, σαν υφαντό μοτίβο που πιάνει το φως διαφορετικά ανάλογα με τη γωνία.

Τα μανίκια είναι ραγκλάν: η ραφή ξεκινά από τον γιακά και κατεβαίνει διαγώνια ως τη μασχάλη, και κατά μήκος της υπάρχει λεπτή λευκή υφασμάτινη λωρίδα που περνά από τον ώμο ως τον βραχίονα. Οι μανσέτες των μανικιών έχουν ρίγες με τρία χρώματα: λευκό, σκούρο μπλε και γαλάζιο. Ο γιακάς είναι σε σχήμα V με στρογγυλεμένη «πόλο» προέκταση. Έξω είναι σκούρο μπλε, με άκρη σε λευκό και γαλάζιο, και μέσα έχει ένα λεπτό περίγραμμα στα ίδια χρώματα. Στον λαιμό, μέσα, βρίσκεται η μπλε ετικέτα της Umbro με το διπλό ρόμβο.

Η ιταλική Wikipedia σημειώνει ότι κατασκευαστής και χορηγός ήταν οι ίδιοι με την προηγούμενη χρονιά, Umbro και Cirio.

Το σήμα και ο χορηγός: ο αετός και η Cirio

Το σήμα της Λάτσιο είναι κεντημένο στο στήθος, στην αριστερή πλευρά της φανέλας. Ο αετός με τα ανοιχτά φτερά, χρυσός και κίτρινος, κάθεται πάνω σε ασπίδα με τα χρώματα του συλλόγου, γαλάζιο και λευκό σε κάθετες λωρίδες. Στην ασπίδα γράφεται «S.S. LAZIO», και δεξιά της υπάρχει το μικρό σύμβολο καταχώρισης. Το κέντημα είναι ανάγλυφο, με ορατές τις βελονιές στα φτερά.

Από κάτω ακολουθεί ο χορηγός. Η Cirio, η ιταλική εταιρεία τροφίμων, μπαίνει με δύο στοιχεία: πρώτα το μικρό πράσινο και λευκό λογότυπο με το σλόγκαν «Come natura crea», και από κάτω το μεγάλο όνομα «CIRIO» σε σκούρο μπλε, με χοντρά, στρογγυλεμένα γράμματα. Είναι τυπωμένα, όχι κεντημένα, και στο κομμάτι της φωτογραφίας ο χορηγός έχει ξεθωριάσει ελαφρά.

Αριστερά του σήματος, ψηλά, στέκεται η λέξη «UMBRO» σε σκούρο μπλε κεφαλαία γράμματα, σε ευθεία, γεωμετρική γραμματοσειρά της εποχής.

Η πλάτη: ΝΕΣΤΑ 13

Η φωτογραφία προϊόντος που χρησιμοποιούμε είναι ένα κομμάτι με το όνομα «NESTA» και το Νο13, στο στυλ της εκτύπωσης της Umbro. Ο νεαρός Αλεσάντρο Νέστα ήταν βασικός στη γραμμή άμυνας, δίπλα στον Πάολο Νέγκρο και τον Τζουζέπε Φαβάλι. Το όνομα και το νούμερο είναι μαύρα, με ψηλά και στενά γράμματα και με το ογκώδες «13» που γεμίζει το μισό πλάτος της πλάτης.

Στο κάτω μέρος του νούμερου υπάρχουν δύο μικρά λογότυπα Umbro, ένα κάτω από κάθε ψηφίο. Στο πίσω μέρος του γιακά, από μέσα, είναι υφασμένη η επιγραφή «S.S. LAZIO» σε λευκά γράμματα πάνω σε σκούρο μπλε φόντο. Λίγο πιο κάτω, μια μικρή ετικέτα γράφει «Vapa Tech Performance», το όνομα της τεχνολογίας υφάσματος που διαφήμιζε η Umbro εκείνα τα χρόνια.

Το σορτς και οι άλλες φανέλες της σεζόν

Σε αυτό το σημείο υπάρχει μια διαφωνία ανάμεσα στις πηγές. Η ιταλική Wikipedia δείχνει για την εντός έδρας εμφάνιση λευκό σορτς και κάλτσες σε γαλάζιο τόνο. Στη φωτογραφία του Ρομπέρτο Μαντσίνι με τη φανέλα της σεζόν, από την ίδια χρονιά, το σορτς φαίνεται σκούρο μπλε. Τη φανέλα την περιγράφουμε από τις φωτογραφίες της. Για το σορτς, όποιος θέλει ακρίβεια πρέπει να ξέρει ότι οι δύο εκδοχές συνυπήρξαν στις πηγές.

Εκτός έδρας η Λάτσιο φορούσε κίτρινο, και η τρίτη φανέλα ήταν σκούρα μπλε, σύμφωνα με τα γραφικά ενδυμασίας της Wikipedia για τη σεζόν. Και οι δύο ήταν σχέδια των ετών 1996-98, που είχαν μπει στην ομάδα από την προηγούμενη χρονιά. Μόνο η εντός έδρας άλλαξε με τη νέα σεζόν.

The Team: Η ομάδα του Ερικσον

Στο τέρμα ο Λούκα Μαρκεγιάνι, μπροστά του οι Νέγκρο, Νέστα, Φαβάλι και Γκραντόνι ή Σαμότ, στη μέση ο Φούζερ ως αρχηγός, ο Βεντουρίν και ο Γιούγκοβιτς, και μπροστά οι Νέντβεντ, Καζιράγκι και Μαντσίνι.

Ο Νέντβεντ και ο Μπόκσιτς έγιναν οι πρώτοι σκόρερ της ομάδας με 15 γκολ ο καθένας σε όλες τις διοργανώσεις, και ο Νέντβεντ έβαλε 11 στο πρωτάθλημα.

The Season: Το πρωτάθλημα

Η Λάτσιο ξεκίνησε στις 31 Αυγούστου 1997 με 2-0 επί της Νάπολι στο Ολίμπικο, με γκολ του Μαντσίνι και του Πανκάρο. Στη συνέχεια είχε στιγμές που δεν έδειχναν μια ομάδα που θα έπεφτε τόσο χαμηλά. Την 1η Νοεμβρίου 1997, στο ντέρμπι της Ρώμης, κέρδισε με 3-1 εκτός έδρας τη Ρόμα. Σκόραραν ο Μαντσίνι, ο Καζιράγκι και ο Νέντβεντ, ενώ για τη Ρόμα μείωσε ο Ντελβέκιο στο τέλος.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Τον Φεβρουάριο ήρθαν δύο μεγάλες βραδιές στο Ολίμπικο. Στις 8 Φεβρουαρίου η Λάτσιο νίκησε τη Μίλαν 2-1, με τον Μαντσίνι να σκοράρει στο έκτο λεπτό και τον Μπόκσιτς να δίνει τη νίκη στις καθυστερήσεις, πριν ο Κλάιβερτ μειώσει σχεδόν αμέσως. Στις 22 Φεβρουαρίου η Ίντερ του Ρονάλντο έφυγε από τη Ρώμη με 3-0, με γκολ των Φούζερ, Μπόκσιτς και Καζιράγκι. Στις 8 Μαρτίου ήρθε και το δεύτερο ντέρμπι με τη Ρόμα, με 2-0 και γκολ των Μπόκσιτς και Νέντβεντ.

Η Λάτσιο ήταν τότε στην τρίτη θέση, μέσα στη μάχη για τον τίτλο. Όμως στις 5 Απριλίου, με 0-1 από τη Γιουβέντους στο Ολίμπικο, με γκολ του Ιντζάγκι, το όνειρο τελείωσε. Στα έξι τελευταία παιχνίδια η ομάδα πήρε μόλις έναν βαθμό: ισοπαλία 1-1 στη Μπρέσια και ύστερα πέντε ήττες, από τη Βιτσέντσα, την Πάρμα, τη Λέτσε, τη Φιορεντίνα και την Μπολόνια.

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η έβδομη θέση με 56 βαθμούς, 16 νίκες, 8 ισοπαλίες και 10 ήττες και γκολ 53-30, σύμφωνα με το RSSSF. Και παρά την έβδομη θέση, η Λάτσιο έπαιξε το επόμενο φθινόπωρο στο Κύπελλο Κυπελλούχων, επειδή είχε κερδίσει το Κύπελλο Ιταλίας.

Key Matches: Το Κύπελλο Ιταλίας

Η διαδρομή στο Coppa Italia ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου με τη Φιντέλις Άντρια: 3-0 εκτός και 3-2 στη Ρώμη, 6-2 συνολικά. Στους δεκαέξι έπεσε η Νάπολι. Η Λάτσιο κέρδισε 4-0 στο Ολίμπικο και έχασε 0-3 στη Νάπολι, αλλά πέρασε με 4-3.

Στους οκτώ ήρθε η Ρόμα, ένα κύπελλο με ντέρμπι. Στις 6 Ιανουαρίου 1998 η Λάτσιο κέρδισε 4-1 και στις 21 Ιανουαρίου 2-1, 6-2 συνολικά. Στα ημιτελικά ήταν η Γιουβέντους. Ο Μπόκσιτς έδωσε το 1-0 στο Τορίνο, και στο δεύτερο παιχνίδι, 2-2 στη Ρώμη, ο Νέντβεντ σκόραρε δύο φορές. Το συνολικό 3-2 έστειλε τη Λάτσιο στον τελικό.

Ο τελικός παιζόταν σε δύο αγώνες. Στις 8 Απριλίου στο Σαν Σίρο η Μίλαν του Φάμπιο Καπέλο κέρδισε 1-0 με γκολ του Τζορτζ Γουέα στο 90ό λεπτό. Η Λάτσιο ήταν πίσω, με ένα γκολ διαφορά, και είχε στη διάθεσή της τρεις εβδομάδες για να το αναστρέψει στη Ρώμη.

Στις 29 Απριλίου 1998, στο Ολίμπικο, η Μίλαν προηγήθηκε στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου με τον Αλμπερτίνι. Η Λάτσιο όμως απάντησε με τρία γκολ μέσα σε περίπου δέκα λεπτά. Σκόραραν ο Γκουερίνο Γκοτάρντι, που είχε μπει αλλαγή στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου, ο Γιούγκοβιτς από πέναλτι και ο Νέστα. Το 3-1 έφερε το 3-2 στο σύνολο και το δεύτερο Κύπελλο Ιταλίας στην ιστορία της Λάτσιο, 40 χρόνια μετά το πρώτο.

Η ενδεκάδα της ρεβάνς: Μαρκεγιάνι (1), Νέγκρο (2), Νέστα (13), Γκραντόνι (20), Φαβάλι (5), Φούζερ (14, αρχηγός), Βεντουρίν (23), Γιούγκοβιτς (21), Νέντβεντ (18), Καζιράγκι (9), Μαντσίνι (10).

Key Matches: Ο τελικός του Παρισιού

Η Λάτσιο έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου UEFA. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της που έπαιζε ευρωπαϊκό τελικό. Και ήταν και η πρώτη χρονιά που ο τελικός του θεσμού διεξαγόταν σε έναν αγώνα, σε ουδέτερο γήπεδο, και όχι σε δύο παιχνίδια.

Η πορεία ξεκίνησε με τη Βιτόρια Γκιμαράες, 4-0 στην Πορτογαλία και 2-1 στη Ρώμη, 6-1 συνολικά. Ακολούθησαν η Ρότορ Βόλγκογκραντ (0-0 και 3-0) και η Ράπιντ Βιέννης (2-0 και 1-0). Στους οκτώ η Οσέρ, 1-0 στη Ρώμη και 2-2 στη Γαλλία, 3-2 στο σύνολο. Στα ημιτελικά ο Ατλέτικο Μαδρίτης, νικημένος 1-0 στο Βιθέντε Καλντερόν και με 0-0 στη Ρώμη.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Στον τελικό, στις 6 Μαΐου 1998 στο Παρκ ντε Πρενς, αντίπαλος ήταν μια άλλη ιταλική ομάδα, η Ίντερ. Η Ίντερ προηγήθηκε με τον Ιβάν Σαμοράνο στο πέμπτο λεπτό και έκλεισε τον αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο, με τον Χαβιέρ Ζανέτι στο 60ό και τον Ρονάλντο στο 70ό λεπτό. Το 3-0 ήταν το τελικό σκορ, μπροστά σε 44.412 θεατές.

Δεν επιβεβαιώσαμε ποια φανέλα φόρεσε η Λάτσιο στον τελικό, και γι’ αυτό δεν γράφουμε τίποτα για το χρώμα της εκείνη τη βραδιά.

Η Ρώμη στην κερκίδα

Η Κούρβα Νορντ του Ολίμπικο, σε ντέρμπι του 1995, δύο χρόνια πριν από τη σεζόν της φανέλας.

Ο άνθρωπος πίσω από την ομάδα

Στα χαρτιά της σεζόν, ιδιοκτήτης της Λάτσιο ήταν ο Σέρτζιο Κράνιοτι, με πρόεδρο τον Ντίνο Τζοφ. Η φιλοδοξία του φαίνεται στα ονόματα που έφερε εκείνο το καλοκαίρι: Μαντσίνι, Γιούγκοβιτς, Μπόκσιτς, Αλμέιδα. Δύο χρόνια αργότερα, το 1999-00, η Λάτσιο θα κέρδιζε το πρωτάθλημα. Η φανέλα του 1997-98 ήταν ένα από τα πρώτα βήματα προς εκεί.

The Shirt Archive: Η φανέλα σε αριθμούς

• Σεζόν: 1997-98
• Εμφάνιση: εντός έδρας
• Κατασκευαστής: Umbro
• Χορηγός: Cirio
• Χρώμα: γαλάζιο με κάθετες ρίγες τόνου επί τόνου
• Γιακάς: σχήμα V, σκούρο μπλε με λευκή και γαλάζια άκρη
• Μανίκια: ραγκλάν, με λευκή λωρίδα και μανσέτα σε λευκό, σκούρο μπλε και γαλάζιο
• Σήμα: κεντημένο, με αετό πάνω από την ασπίδα S.S. Lazio
• Πλάτη: όνομα και νούμερο σε μαύρο, δύο λογότυπα Umbro κάτω από το νούμερο
• Ετικέτα υφάσματος: Vapa Tech Performance

Η Λάτσιο του 1997-98 δεν κέρδισε το πρωτάθλημα. Έχασε έναν τελικό στο Παρίσι και κέρδισε έναν άλλον στη Ρώμη, μπροστά στο κοινό της, με το γαλάζιο της Umbro και το λογότυπο της Cirio στο στήθος.