Ρομπέρτο Κάρλος: Ένα σκύψιμο για τα κορδόνια στο 57ο λεπτό, ένα βολέ του Ανρί και το τέλος μιας εποχής στη Φρανκφούρτη
Η Βραζιλία έφτασε στη Γερμανία ως παγκόσμια πρωταθλήτρια και φαβορί. Στον προημιτελικό της Φρανκφούρτης ο Ζιντάν σέντραρε ένα φάουλ, ο Ανρί σκόραρε αμάρκαρτος στο δεύτερο δοκάρι, και οι κάμερες έδειξαν τον Ρομπέρτο Κάρλος σκυμμένο να δένει το παπούτσι του. Δύο μέρες αργότερα ανακοίνωσε ότι εκείνο ήταν το τελευταίο του παιχνίδι με την εθνική.
9 λεπτά ανάγνωση1.633 λέξεις
Ένα δευτερόλεπτο
Ορισμένες καριέρες τελειώνουν με ένα γκολ. Άλλες με ένα τρόπαιο. Η καριέρα του Ρομπέρτο Κάρλος στην εθνική Βραζιλίας τελείωσε με ένα δευτερόλεπτο, όταν έσκυψε.
Ήταν το 57ο λεπτό του προημιτελικού του Μουντιάλ 2006 στη Φρανκφούρτη. Ο Ζινεντίν Ζιντάν ετοιμαζόταν να εκτελέσει ένα φάουλ από τα αριστερά. Ο Ρομπέρτο Κάρλος, στο όριο της περιοχής, έσκυψε να δέσει τα κορδόνια του. Πίσω του, στο δεύτερο δοκάρι, ο Τιερί Ανρί ήταν μόνος.




Το βολέ του Ανρί κατέληξε στα δίχτυα. Η Γαλλία νίκησε 1-0, η Βραζιλία, παγκόσμια πρωταθλήτρια και φαβορί, αποκλείστηκε. Και ο αριστερός μπακ με τις πιο διάσημες εκτελέσεις φάουλ στον κόσμο δεν ξαναφόρεσε ποτέ την κίτρινη φανέλα.
Η τελευταία ημέρα
Σάββατο 1 Ιουλίου 2006. Στο γήπεδο της Φρανκφούρτης, το Waldstadion, που στο Μουντιάλ λεγόταν Commerzbank-Arena, η Βραζιλία έπαιζε με τη Γαλλία για μια θέση στα ημιτελικά. Διαιτητής ήταν ο Ισπανός Λουίς Μεδίνα Καντάλεχο.
Η Βραζιλία είχε φτάσει εκεί με τέσσερις νίκες σε τέσσερα παιχνίδια, δέκα γκολ υπέρ και ένα κατά. Είχε τον Ρονάλντο, τον Ροναλντίνιο, τον Κακά, τον Καφού. Ήταν το μεγάλο φαβορί.
Η Γαλλία είχε τον Ζιντάν και ένα σχέδιο: ένα 4-2-3-1 με πολλή αμυντική δουλειά και πίεση σε όλο το γήπεδο, όπως περιέγραψε η FIFA.
Ανάμεσα στις δύο ομάδες υπήρχε και μια ιστορία. Η Γαλλία είχε νικήσει τη Βραζιλία στον τελικό του 1998, στο Παρίσι, με τον Ρομπέρτο Κάρλος βασικό. Οκτώ χρόνια αργότερα, ήταν ξανά απέναντι.
Ο δρόμος ως τη Φρανκφούρτη
Η Βραζιλία του 2006 είχε περάσει τον όμιλο χωρίς πρόβλημα. Στην πρεμιέρα, στις 13 Ιουνίου στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, νίκησε 1-0 την Κροατία με γκολ του Κακά λίγο πριν από το ημίχρονο. Στις 18 Ιουνίου, στο Allianz Arena του Μονάχου, έκανε 2-0 την Αυστραλία με τον Αντριάνο και τον Φρεντ.
Ο Ρομπέρτο Κάρλος ήταν βασικός και στα δύο, χωρίς να βγει αλλαγή. Στο τρίτο ματς του ομίλου, με την Ιαπωνία στο Ντόρτμουντ, ο προπονητής ξεκούρασε βασικούς, και ο Ρομπέρτο Κάρλος δεν αγωνίστηκε. Η Βραζιλία νίκησε 4-1, με δύο γκολ του Ρονάλντο.
Στους «16» ήρθε το 3-0 επί της Γκάνας. Τέσσερα παιχνίδια, τέσσερις νίκες, δέκα γκολ υπέρ και ένα κατά, όπως σημείωσε η FIFA πριν από τον προημιτελικό. Όλα έδειχναν ότι η παγκόσμια πρωταθλήτρια μπορούσε να υπερασπιστεί τον τίτλο της.
Η Γαλλία, αντίθετα, είχε ξεκινήσει άσχημα. Στον όμιλο έφερε 0-0 με την Ελβετία στη Στουτγάρδη και 1-1 με τη Νότια Κορέα στη Λειψία, όπου ο Ανρί είχε σκοράρει από το 9ο λεπτό και ο Παρκ Τζι Σουνγκ ισοφάρισε στο 81′. Μόνο στο τρίτο ματς, με το 2-0 επί του Τόγκο στην Κολωνία, με γκολ του Βιεϊρά και του Ανρί, εξασφάλισε τη δεύτερη θέση.
Μετά πέρασε και τη φάση των «16». Ήταν μια ομάδα που ανέβαινε, με έναν Ανρί σε φόρμα, απέναντι σε μια ομάδα που έμοιαζε σίγουρη για τον εαυτό της. Και ο άνθρωπος που θα βρισκόταν πιο κοντά στον Ανρί όλο το βράδυ ήταν ο αριστερός μπακ της Βραζιλίας.
Οι ενδεκάδες
Βραζιλία: Ντίντα (1), Καφού (2, αρχηγός), Λούσιο (3), Χουάν (4), Ρομπέρτο Κάρλος (6), Ζιλμπέρτο Σίλβα (17), Κακά (8), Ζουνίνιο (19), Ζε Ρομπέρτο (11), Ροναλντίνιο (10), Ρονάλντο (9).
Αλλαγές: Αντριάνο (7) στο 63′ για τον Ζουνίνιο, Σισίνιο (13) στο 76′ για τον Καφού, Ρομπίνιο (23) στο 79′ για τον Κακά.
Ο Ρομπέρτο Κάρλος έπαιξε όλο το ματς στη θέση του αριστερού μπακ, με το Νο6 που φορούσε στην εθνική.
Το πρώτο ημίχρονο
Από νωρίς φάνηκε ότι η Γαλλία είχε βρει τον τρόπο να «σβήσει» τη Βραζιλία. Ο Ζιντάν κρατούσε τη μπάλα, οι Γάλλοι μαρκάριζαν ψηλά και οι επιθετικοί της Βραζιλίας δεν έβρισκαν χώρο.
Οι κίτρινες κάρτες έδειχναν την ένταση: ο Καφού στο 25′, ο Χουάν και ο Ρονάλντο λίγο πριν από το ημίχρονο. Το 0-0 της ανάπαυλας ήταν περισσότερο ανακούφιση για τη Βραζιλία παρά για τη Γαλλία.
57ο λεπτό: το φάουλ
Στο 56′ ο Καφού έκανε φάουλ στον Φλοράν Μαλουντά στα αριστερά της επίθεσης της Γαλλίας. Ο Ζιντάν στάθηκε πάνω από τη μπάλα.
Οι παίκτες της Βραζιλίας πήραν θέσεις στην περιοχή. Ο Ρομπέρτο Κάρλος, όπως περιέγραψε η FIFA, έσκυψε να δέσει τα κορδόνια του. Ο Ανρί, που θα έπρεπε να είναι στο μαρκάρισμά του, έμεινε μόνος στο δεύτερο δοκάρι.
Ο Ζιντάν σέντραρε. Η μπάλα πέρασε πάνω από όλους και ο Ανρί την έστειλε με βολέ στο πάνω μέρος των διχτυών. Ήταν 0-1, στο 57′. Ο Ζιντάν είπε αργότερα ότι ήταν η πρώτη του ασίστ για τον Ανρί.
Η απάντηση που δεν ήρθε
Η Βραζιλία είχε τριάντα λεπτά για να ισοφαρίσει. Ο πάγκος της Βραζιλίας έβαλε τον Αντριάνο στο 63′, τον Σισίνιο στο 76′ και τον Ρομπίνιο στο 79′.
Δεν βοήθησε. Η Γαλλία συνέχισε να πιέζει και να κλείνει τους χώρους. Ο Κακά το είπε απλά μετά το ματς: «Χάσαμε γιατί δεν μπορέσαμε να παίξουμε το παιχνίδι μας».
Ο Πελέ είπε ότι ο Ζιντάν ήταν «ο μάγος του αγώνα».
Η φανέλα της τελευταίας παράστασης
Απέναντι στη λευκή Γαλλία, η Βραζιλία φόρεσε τη γνωστή της εμφάνιση: κίτρινη φανέλα, μπλε σορτς, λευκές κάλτσες. Ήταν η φανέλα της Nike για το Μουντιάλ του 2006.

Η βάση είναι ένα φωτεινό κίτρινο, με λεπτή υφή. Ο γιακάς είναι πράσινος, με ένα μικρό V μπροστά, και πράσινες είναι και οι μανσέτες στα μανίκια.

Στο εσωτερικό του γιακά, σε μια πράσινη λωρίδα, υπάρχουν πέντε μικρά αστέρια: τα πέντε Παγκόσμια Κύπελλα της Βραζιλίας ως τότε. Τα ίδια πέντε αστέρια στέκονται πάνω από το σήμα της ομοσπονδίας, της CBF, στο αριστερό στήθος.

Απέναντί του, το πράσινο swoosh της Nike. Στο στήθος, κάτω από τα δύο λογότυπα, ο αριθμός του παίκτη σε πράσινο-τιρκουάζ.


Στην πλάτη, κάτω από τον γιακά, η επιγραφή «BRASIL» σε κίτρινο πάνω στο πράσινο. Πιο κάτω, το όνομα και ο αριθμός, στη γνωστή στενή και ψηλή γραμματοσειρά της Nike για εκείνο το Μουντιάλ.


- Χρώμα: κίτρινο, με πράσινο γιακά και μανσέτες
- Κατασκευαστής: Nike, πράσινο swoosh
- Σήμα: CBF με πέντε αστέρια
- Γιακάς: πράσινος, μικρό V, πέντε αστέρια στο εσωτερικό
- Αυχένας: «BRASIL»
- Αριθμός Ρομπέρτο Κάρλος: 6
- Χορηγός: κανένας
- Σορτς και κάλτσες: μπλε, λευκές
- Αντίπαλος: Γαλλία με λευκά
Τα στοιχεία της τελευταίας εμφάνισης
- Αγώνας: Βραζιλία – Γαλλία 0-1
- Διοργάνωση: Μουντιάλ 2006, προημιτελικός
- Ημερομηνία: 1 Ιουλίου 2006
- Γήπεδο: Waldstadion (Commerzbank-Arena), Φρανκφούρτη
- Γκολ: Ανρί 57′ (ασίστ Ζιντάν από φάουλ)
- Ρομπέρτο Κάρλος: βασικός, 90 λεπτά, Νο6
- Διαιτητής: Λουίς Μεδίνα Καντάλεχο
«Ήταν το τελευταίο μου παιχνίδι»
Η κριτική στη Βραζιλία ήταν σκληρή. Ο Τύπος και οι οπαδοί κατηγόρησαν τον Ρομπέρτο Κάρλος για το γκολ του Ανρί. Η εικόνα του σκυμμένου μπακ, την ώρα που ο Ζιντάν σέντραρε, έγινε το σύμβολο του αποκλεισμού.
Δύο μέρες αργότερα, στις 3 Ιουλίου 2006, ανακοίνωσε ότι σταματά. «Σταμάτησα με την εθνική. Ήταν το τελευταίο μου παιχνίδι», είπε. Αρχικά συνδέθηκε με την κριτική. Αργότερα ο ίδιος εξήγησε ότι την απόφαση την είχε πάρει πριν από το Μουντιάλ και ότι στην εθνική ερχόταν πια μια νέα γενιά αμυντικών.
Τον Σεπτέμβριο του 2006, όταν τον ρώτησαν γιατί δεν είχε στείλει γραπτή ανακοίνωση στην ομοσπονδία, απάντησε ότι στη Βραζιλία κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται. Η απόφαση ήταν οριστική. Η Βραζιλία είχε ήδη αρχίσει να ψάχνει τον επόμενο αριστερό μπακ, και ο ίδιος γύρισε στη Μαδρίτη για τη δέκατη και τελευταία του σεζόν εκεί.
Μια καριέρα με την κίτρινη φανέλα
Το ντεμπούτο του με τη Βραζιλία έγινε στις 26 Μαρτίου 1992, σε ένα φιλικό με τις ΗΠΑ. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, είχε περάσει από τρία Μουντιάλ.
Στο Μουντιάλ του 1998 έφτασε ως τον τελικό, που η Βραζιλία έχασε από τη Γαλλία. Στο Μουντιάλ του 2002 έπαιξε σε έξι αγώνες, σκόραρε με την Κίνα και σήκωσε το τρόπαιο μετά το 2-0 επί της Γερμανίας στον τελικό.
Και υπήρχε φυσικά εκείνο το φάουλ. Στις 3 Ιουνίου 1997, σε ένα τουρνουά στη Γαλλία, εκτέλεσε από περίπου 40 μέτρα ένα φάουλ που έστριψε τόσο, ώστε ένα παιδί που μάζευε τις μπάλες έσκυψε. Η μπάλα μπήκε στα δίχτυα του Φαμπιάν Μπαρτέζ. Ειρωνεία ή όχι, ήταν πάλι απέναντι στη Γαλλία.
Ο αριστερός μπακ της Ρεάλ
Τα χρόνια της εθνικής ήταν και τα χρόνια της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Ρομπέρτο Κάρλος πήγε στη Μαδρίτη το 1996, από την Ίντερ, και έμεινε ως το 2007. Έφυγε με 584 συμμετοχές και 71 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, τέσσερα πρωταθλήματα Ισπανίας και τρία Champions League.
Στο Μουντιάλ του 2006 έφτασε ως ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες του κόσμου. Ήταν 33 ετών και είχε δίπλα του τον Καφού στη δεξιά πλευρά, με τον οποίο σχημάτιζαν για χρόνια ένα από τα πιο επιθετικά ζευγάρια μπακ που είχε δει το ποδόσφαιρο.
Η ομάδα αυτή είχε κερδίσει το Μουντιάλ του 2002 και είχε φτάσει και στον τελικό του 1998. Το 2006 ήταν, για πολλούς, η τελευταία ευκαιρία της.

Το τέλος μιας εποχής
Η ήττα της Φρανκφούρτης έκλεισε έναν κύκλο για όλη τη Βραζιλία. Η γενιά που είχε φτάσει σε τρεις συνεχόμενους τελικούς, το 1994, το 1998 και το 2002, άρχισε να φεύγει.
Ο Ρομπέρτο Κάρλος συνέχισε στους συλλόγους, στη Ρεάλ Μαδρίτης ως το 2007 και μετά στη Φενέρμπαχτσε, την Κορίνθιανς και την Ανζί. Με την κίτρινη φανέλα όμως, η τελευταία εικόνα έμεινε εκείνη στη Φρανκφούρτη: ένας άνθρωπος σκυμμένος, ένα φάουλ στον αέρα.

Η φανέλα σε αριθμούς
- Μουντιάλ: 2006, Γερμανία
- Κατασκευαστής: Nike
- Αστέρια: 5
- Αριθμός: 6
- Λεπτά στο τελευταίο ματς: 90
- Γκολ που δέχτηκε η Βραζιλία: 1, στο 57′
- Μουντιάλ του Ρομπέρτο Κάρλος: 3 (1998, 2002, 2006)
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Εθνική Βραζιλίας 1993-94
Κίτρινη, με πράσινο γιακά και ανάγλυφα σήματα της CBF υφασμένα στο ύφασμα, το λογότυπο της Umbro στο στήθος και τρία αστέρια πάνω από το σήμα: η φανέλα με την οποία η Βραζιλία των Ρομάριο, Μπεμπέτο και Ντούνγκα κατέκτησε στο Ρόουζ Μπόουλ το τέταρτο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Σπόρτινγκ Λισαβόνας: Τα 6 σήματα του λιονταριού, από τον γκρίζο κύκλο του 1907 ως το λευκό λιοντάρι που γύρισε το 2026
Ένα λιοντάρι δανεισμένο από το οικόσημο ενός αριστοκράτη, ένα πράσινο που διάλεξε ο ιδρυτής ως χρώμα της ελπίδας, το «SCP» που έγινε στέμμα και το χρυσό λιοντάρι του 2001 που ξαναέγινε λευκό στα 120 χρόνια: όλα τα σήματα της Σπόρτινγκ από το 1907 ως σήμερα.
Γουέιν Ρούνεϊ: Ο μπλε της Κροξτεθ που έφυγε από το Γκούντισον με 27 εκατομμύρια λίρες και σκόραρε τρεις φορές στην πρώτη του βραδιά με το κόκκινο Νο8
Από την κίτρινη εκτός έδρας φανέλα της Puma με το Kejian στο Μάντσεστερ, στις 15 Μαΐου 2004, στην κόκκινη φανέλα της Nike με τη Vodafone στο Ολντ Τράφορντ, στις 28 Σεπτεμβρίου. Ο 18χρονος Γουέιν Ρούνεϊ άλλαξε το Νο18 της Έβερτον με το Νο8 της Γιουνάιτεντ και σκόραρε χατ-τρικ στο ντεμπούτο του.
Με βίντεο Εθνική Σκωτίας 1991-92
Σκούρο μπλε της Umbro με γεωμετρικό μοτίβο σε δύο τόνους, λευκό γιακά με μπλε άκρη, κίτρινο λογότυπο και το λιοντάρι της SFA στο στήθος: η φανέλα με την οποία η Σκωτία έκανε το ντεμπούτο της σε τελική φάση Ευρωπαϊκού, στη Σουηδία το 1992, και κέρδισε 3-0 την ΚΑΚ.


