Λι Κλαρκ: Από το Τάινσαϊντ στο Γουίαρ, ένας τίτλος με 105 βαθμούς και ένα μπλουζάκι στον τελικό του Γουέμπλεϊ

Ένας ποταμός ανάμεσα σε δύο πόλεις

Το Νιούκαστλ και το Σάντερλαντ απέχουν μόλις είκοσι μίλια, και ένας ποταμός χωρίζει τα δύο στρατόπεδα: το Τάινσαϊντ από τη μια, το Γουίαρ από την άλλη. Λίγοι παίκτες πέρασαν από το ένα στο άλλο, και ακόμη λιγότεροι το έκαναν όντας οπαδοί της ομάδας που άφηναν πίσω τους.

Ο Λι Κλαρκ ήταν αυτός. Μεγάλωσε στο Νιούκαστλ, έπαιξε εκεί για επτά χρόνια, και το καλοκαίρι του 1997 υπέγραψε στο Σάντερλαντ. Δύο σεζόν αργότερα έφυγε από εκεί με τρόπο που κανείς δεν ξεχνά.

Το αγόρι που ήθελε μόνο το ασπρόμαυρο

Σύμφωνα με το WSC, ο Κλαρκ υπέγραψε στην ομάδα της καρδιάς του στα 15 του, και το 1988 σκόραρε χατ τρικ στο Γουέμπλεϊ με την εθνική σχολών της Αγγλίας. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του το 1990, όταν το Νιούκαστλ ήταν μια μέτρια ομάδα της δεύτερης κατηγορίας.

Στη σεζόν 1992-93 έπαιξε σε όλα τα παιχνίδια και αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς, καθώς το Νιούκαστλ κέρδισε την πρώτη κατηγορία με οκτώ βαθμούς διαφορά και ανέβηκε στην Πρέμιερ Λιγκ. Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι σε όλα τα χρόνια του στο Σεντ Τζέιμς Παρκ έκανε 240 εμφανίσεις και 27 γκολ, με δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα το 1995-96 και το 1996-97.

Η τελευταία του χρονιά ήταν και η πιο φτωχή σε χρόνο συμμετοχής. Στις αρχές του 1997 ο Κέβιν Κίγκαν παραιτήθηκε και ο Κένι Νταλγκλίς πήρε τη θέση του, και ο Κλαρκ έκανε 14 εμφανίσεις (οι πέντε ως αλλαγή) και τρία γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, σύμφωνα με τη σελίδα της σεζόν.

Η φανέλα του Τάινσαϊντ

Η φανέλα του Νιούκαστλ της περιόδου 1995-97 είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες της δεκαετίας. Οι φωτογραφίες εδώ είναι από ένα αντίτυπο με το όνομα SHEARER και το νούμερο 9 στην πλάτη: δεν βρέθηκε φανέλα του Κλαρκ, και ούτε επιβεβαιώθηκε ο αγώνας που ήταν τελευταίος του με το Νιούκαστλ, γι’ αυτό η φανέλα είναι αυτή της σεζόν, όχι ενός συγκεκριμένου αγώνα.

• Κατασκευαστής: adidas, με το μαύρο logo σε λευκό ορθογώνιο στο στήθος, από την πλευρά της καρδιάς.
• Σχέδιο: φαρδιές ασπρόμαυρες κάθετες ρίγες. Οι ρίγες συνεχίζονται στα μανίκια, σε φαρδιές οριζόντιες ζώνες.
• Γιακάς: λευκός, χωρίς πέτο, με λωρίδα και τέσσερα κουμπιά.
• Μανίκια: τρεις λεπτές σκούρες μπλε ρίγες της adidas στον ώμο και κατά μήκος του μανικιού.
• Σήμα: το κεντημένο σήμα με τους δύο ιππόκαμπους, το κάστρο και την ταινία «Newcastle United», πάνω δεξιά.
• Χορηγός: Newcastle Brown Ale, στρογγυλό πορτοκαλί σήμα με μπλε αστέρι, μεγάλο, στο κέντρο του στήθους.
• Επίσημη ετικέτα: μικρή μπλε ετικέτα κάτω αριστερά, «Official Garment, Newcastle Football Club».
• Πλάτη: όνομα και νούμερο στο μεγάλο, γεμάτο γράμμα της εποχής, σε λευκό με μαύρη επένδυση.

Το καλοκαίρι του 1997

Στο Σάντερλαντ ο διευθυντής ήταν ο Πίτερ Ριντ. Το WSC γράφει ότι ο Κλαρκ πέρασε στο Σάντερλαντ το καλοκαίρι του 1997, και η σελίδα της σεζόν 1997-98 του Νιούκαστλ καταγράφει την πώλησή του τον Ιούνιο για 2,5 εκατομμύρια λίρες. Το sporting-heroes δίνει 2,75 εκατομμύρια και ημερομηνία 25 Ιουνίου, και η διαφορά δεν λύνεται από τις πηγές.

Ο ίδιος είπε το 2000 στον Observer ότι ο μεγάλος λόγος ήταν η παραμονή στη Βορειοανατολική Αγγλία, κοντά στην οικογένεια. Την ίδια μέρα που έφυγε, ο Γκλεν Χόντλ τον κάλεσε στην αγγλική ομάδα.

Δεν ήταν μια συνηθισμένη μεταγραφή. Το Σάντερλαντ έπαιζε στην πρώτη κατηγορία, το δεύτερο επίπεδο, ενώ το Νιούκαστλ ήταν στην Πρέμιερ Λιγκ, και οι δύο ομάδες δεν συναντιούνταν πια στο πρωτάθλημα.

Η πρώτη σεζόν στο Γουίαρ

Ο Κλαρκ έπαιξε σε όλα τα παιχνίδια του 1997-98 και σκόραρε 13 φορές, όπως γράφουν το WSC και η Wikipedia. Το Σάντερλαντ τελείωσε τρίτο στην πρώτη κατηγορία με 90 βαθμούς, 26 νίκες, 12 ισοπαλίες και 8 ήττες, και πήρε τη θέση στα πλέι οφ.

Στον ημιτελικό απέναντι στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, το Σάντερλαντ έχασε 1-2 στην πρώτη αναμέτρηση, στις 10 Μαΐου 1998, και κέρδισε 2-0 στο δεύτερο παιχνίδι, στις 13 Μαΐου, με γκολ του Μάρκερ (αυτογκόλ) και του Κέβιν Φίλιπς, και πέρασε με 3-2 στο σύνολο.

Η φανέλα του Γουίαρ

Η εντός έδρας φανέλα του Σάντερλαντ της περιόδου 1997-99 ήταν της Asics και είχε χορηγό την μπίρα Lambton’s. Είναι η φανέλα της σεζόν του Κλαρκ στο Σάντερλαντ, και αυτή δείχνουμε εδώ. Δεν επιβεβαιώθηκε όμως ποια ακριβώς φανέλα φόρεσε στον πρώτο του αγώνα.

• Κατασκευαστής: Asics, με το μαύρο λογότυπο στον γιακά και ετικέτα με το μπλε λογότυπο μέσα στον λαιμό.
• Σχέδιο: φαρδιές κόκκινες και λευκές κάθετες ρίγες, μπροστά και πίσω.
• Γιακάς: κρεμ, τύπου ράγκμπι, με δύο κουμπιά.
• Μανίκια: οι ρίγες συνεχίζονται στο μανίκι, σε κόκκινο και λευκό.
• Σήμα: το σήμα του Σάντερλαντ, με τα δύο λιοντάρια και την κόκκινη και λευκή ασπίδα, πάνω από τον χορηγό.
• Χορηγός: Lambton’s, ένα πράσινο και κίτρινο οβάλ με το σύνθημα «Cool and Creamy, Smooth Brewed Beer», στο κέντρο του στήθους.
• Πλάτη: ρίγες χωρίς διακόσμηση, με ένα μικρό σήμα στη βάση του λαιμού και την ένδειξη «Asics authorised product».

Ο τελικός του Γουέμπλεϊ

Στις 25 Μαΐου 1998, μπροστά σε 77.739 θεατές, το Σάντερλαντ και η Τσάρλτον έπαιξαν έναν από τους πιο δραματικούς τελικούς που έγιναν ποτέ στο παλιό Γουέμπλεϊ. Το Σάντερλαντ προηγήθηκε τρεις φορές, και τρεις φορές η Τσάρλτον ισοφάρισε.

Ο Κλάιβ Μεντόνσα άνοιξε το σκορ για την Τσάρλτον στο 23′, και ο Νιλ Κουίν ισοφάρισε στο 50′. Ο Κέβιν Φίλιπς έβαλε μπροστά το Σάντερλαντ στο 58′, ο Μεντόνσα έκανε το 2-2 στο 71′ και ο Κουίν το 3-2 στο 73′. Ο Ρίτσαρντ Ράφους ισοφάρισε στο 85′ για το 3-3, στην παράταση ο Νίκι Σάμερμπι έβαλε ξανά μπροστά το Σάντερλαντ στο 99′, και ο Μεντόνσα έγραψε το 4-4 στο 103′, με χατ τρικ.

Ο Κλαρκ ξεκίνησε βασικός στο κέντρο και βγήκε στο 100′ για τον Άλεξ Ρέι. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ήταν ένας από τους δύο παίκτες που εκτελούσαν συνήθως πέναλτι και δεν ήταν διαθέσιμοι στη διαδικασία, λόγω τραυματισμού. Στα πέναλτι η Τσάρλτον κέρδισε 7-6, αφού ο Σάσα Ίλιτς απέκρουσε την εκτέλεση του Μάικλ Γκρέι.

Το Σάντερλαντ φόρεσε εκείνο το βράδυ την εκτός έδρας φανέλα του, σε παλιό χρυσό και σκούρο μπλε, και όχι τις κόκκινες και λευκές ρίγες των φωτογραφιών εδώ. Οι ρίγες ήταν της εντός έδρας.

Το πρωτάθλημα των 105 βαθμών

Η επόμενη χρονιά ήταν πολύ πιο ευτυχισμένη. Το Σάντερλαντ του Ριντ κέρδισε την πρώτη κατηγορία το 1998-99 με ρεκόρ 105 βαθμών, 31 νίκες, 12 ισοπαλίες και μόλις τρεις ήττες, όπως γράφουν η Wikipedia και το WSC.

Ο Κλαρκ έπαιξε σε 33 παιχνίδια και σκόραρε τρεις φορές. Στα δύο χρόνια του στο Σάντερλαντ έκανε έτσι 85 εμφανίσεις και 16 γκολ.

Το μπλουζάκι

Δύο περίπου εβδομάδες μετά τους εορτασμούς του τίτλου, ο Κλαρκ πήγε στο Γουέμπλεϊ για τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, στις 22 Μαΐου 1999, ανάμεσα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και το Νιούκαστλ. Πήγε με φίλους, οπαδούς του Νιούκαστλ, και φωτογραφήθηκε φορώντας ένα μπλουζάκι με το σύνθημα «Sad Mackem Bastards».

Η Γιουνάιτεντ κέρδισε 2-0, με γκολ των Σέρινγκαμ και Σχόουλς. Για τον Κλαρκ ο τελικός είχε και δεύτερο αποτέλεσμα: ο Ριντ τον έβαλε στη λίστα μεταγραφών, και ο Κλαρκ δεν ξαναφόρεσε τη φανέλα του Σάντερλαντ. Ο Ριντ είπε ότι η πρώτη του προτεραιότητα ήταν οι οπαδοί.

Στη συνέντευξη στον Observer, ο Κλαρκ είπε ότι η πράξη του ήταν «μια τεράστια λύπη» στην καριέρα του και ότι είχε ήδη πει στον Ριντ πως σκεφτόταν να φύγει. Ήξερε, είπε, ότι μετά την άνοδο θα έπρεπε να παίξει ενάντια στο Νιούκαστλ, την ομάδα που υποστήριζε, και «δεν μπορούσε να το κάνει». Το ίδιο κείμενο γράφει ότι οι οπαδοί του Σάντερλαντ τον είχαν δεχτεί, επειδή ήξεραν πού βρισκόταν η καρδιά του, αρκεί να έκανε τη δουλειά του στο γήπεδο.

Η Φούλαμ και ο δρόμος της επιστροφής

Από το Σάντερλαντ ο Κλαρκ πήγε στη Φούλαμ, και η Wikipedia γράφει ότι κέρδισε την πρώτη κατηγορία το 2000-01 και μπήκε στην ομάδα της χρονιάς του PFA. Στη Φούλαμ έμεινε έξι χρόνια, ως το 2005, και ήταν αρχηγός το 2004-05.

Το 2005, σε ηλικία 32 ετών, επέστρεψε στο Νιούκαστλ. Έκανε 22 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα και ένα γκολ, και ο τελευταίος του αγώνας ήρθε στις 7 Μαΐου 2006, ως αλλαγή με την Τσέλσι. Το WSC γράφει ότι τον αποδοκίμασαν στο Στάδιο του Φωτός, όπου το Νιούκαστλ κέρδισε και τα δύο ντέρμπι της σεζόν.

Τα στοιχεία

Ο Λι Κλαρκ στα δύο κλαμπ

• Νιούκαστλ, 1990-1997: 240 εμφανίσεις και 27 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις (πρώτη θητεία)· πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας 1992-93.
• Σάντερλαντ, 1997-1999: 85 εμφανίσεις και 16 γκολ· πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας 1998-99.
• Φούλαμ, 1999-2005: πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας 2000-01.
• Νιούκαστλ, 2005-2006: 22 εμφανίσεις και ένα γκολ στο πρωτάθλημα.

Τελικός πλέι οφ 1998 (Γουέμπλεϊ, 25 Μαΐου 1998)

• Αποτέλεσμα: Τσάρλτον – Σάντερλαντ 4-4, 7-6 στα πέναλτι.
• Γκολ Σάντερλαντ: Κουίν 50′, 73′, Φίλιπς 58′, Σάμερμπι 99′.
• Γκολ Τσάρλτον: Μεντόνσα 23′, 71′, 103′, Ράφους 85′.
• Θεατές: 77.739.

Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 1999 (Γουέμπλεϊ, 22 Μαΐου 1999)

• Αποτέλεσμα: Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Νιούκαστλ 2-0.
• Γκολ: Σέρινγκαμ και Σχόουλς, στο 11′ και στο 53′ κατά τις περισσότερες πηγές.

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

• Νιούκαστλ, 1990-1997: adidas, ασπρόμαυρη, με τη Newcastle Brown Ale· δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα το 1996-97.
• Αναχώρηση: καλοκαίρι 1997, για 2,5 με 2,75 εκατομμύρια λίρες, σύμφωνα με τις πηγές.
• Σάντερλαντ, 1997-1999: Asics, κόκκινες και λευκές ρίγες, με τη Lambton’s.
• 1997-98: 13 γκολ, τρίτη θέση με 90 βαθμούς, ήττα στα πέναλτι στον τελικό του Γουέμπλεϊ.
• 1998-99: πρωτάθλημα με 105 βαθμούς και 3 ήττες.
• Το τέλος: το μπλουζάκι της 22ας Μαΐου 1999, η λίστα μεταγραφών και η Φούλαμ.
• Η επιστροφή: Νιούκαστλ το 2005, 22 εμφανίσεις και ένα γκολ.