Σαμίρ Νασρί: Ένα 0-2 με το Νο8 στο Έμιρεϊτς, μια υπογραφή τετραετίας την Τετάρτη 24 Αυγούστου και το Νο19 που ντεμπούτο έκανε με 1-5 στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν

Το παιδί της Μασσαλίας

Ο Σαμίρ Νασρί γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1987 στο Σεπτέμ-λε-Βαλόν, ένα προάστιο στα βόρεια της Μασσαλίας. Έπαιζε πρώτα στους δρόμους της γειτονιάς του και μετά στην τοπική ομάδα Πεν-Μιραμπό, και στα εννιά του μπήκε στην ακαδημία της Ολυμπίκ Μαρσέιγ. Στη Wikipedia γράφεται ότι τον είχε εντοπίσει ο ανιχνευτής της Μασσαλίας Φρέντι Ασολέν, και ο Νασρί ανέβηκε τα σκαλιά των ομάδων νέων ως το πρώτο συγκρότημα.

Το ντεμπούτο του στη Ligue 1 έγινε στις 12 Σεπτεμβρίου 2004, ως αλλαγή του Μπρουνό Σεϊρού, σε μια ήττα με 2-0 στο Σοσό. Ήταν 17 ετών. Στη Μασσαλία έμεινε ως το 2008, κέρδισε το Κύπελλο Intertoto το 2005, έχασε δύο τελικούς Κυπέλλου Γαλλίας, και το 2007 η UNFP τον ανακήρυξε κορυφαίο νέο παίκτη του πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2008 έκανε το βήμα στην Αγγλία. Στις 11 Ιουλίου υπέγραψε στην Άρσεναλ με τετραετές συμβόλαιο, για ένα ποσό που δεν ανακοινώθηκε αλλά η Wikipedia το εκτιμά γύρω στα 12 εκατομμύρια λίρες, ενώ η γαλλική Wikipedia γράφει 16,8 εκατομμύρια ευρώ.

Οι φωτογραφίες των φανελών είναι προϊόντα του Classic Football Shirts και δείχνουν φανέλες με ονόματα άλλων παικτών, γιατί δεν βρέθηκε αγγελία με το όνομα του Νασρί για τις φανέλες των δύο αγώνων. Οι λεζάντες λένε κάθε φορά τι ακριβώς φαίνεται.

Το Νο8 των θρύλων

Στην Άρσεναλ ο Νασρί πήρε το Νο8, έναν αριθμό που πριν από αυτόν είχαν φορέσει οι Ίαν Ράιτ, Τζορτζ Γκράχαμ, Άλαν Σάντερλαντ και Φρέντι Γιούνγκμπεργκ. Έκανε ντεμπούτο στη Premier League στις 16 Αυγούστου 2008 με τη Γουέστ Μπρόμιτς και σκόραρε στα πρώτα λεπτά, σε ένα 1-0. Η σεζόν 2008-09 έκλεισε με 44 συμμετοχές και επτά γκολ, ανάμεσά τους τα δύο γκολ στο 2-1 επί της Γιουνάιτεντ στις 8 Νοεμβρίου.

Η δεύτερη σεζόν ξεκίνησε με κακοτυχία: στις 21 Ιουλίου 2009 έσπασε το πόδι του σε προπόνηση και έχασε την έναρξη του πρωταθλήματος. Το γκολ του με την Πόρτο, στο 5-0 του Champions League, έμεινε γνωστό για το σλάλομ ανάμεσα σε τρεις αμυντικούς.

Η καλύτερη χρονιά του ήταν η 2010-11. Σκόραρε σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια τον Οκτώβριο, ανάμεσά τους και στο 3-0 επί της Σίτι, και κέρδισε το βραβείο του καλύτερου παίκτη του μήνα από τους οπαδούς. Στις 13 Δεκεμβρίου το France Football τον ανακήρυξε Γάλλο ποδοσφαιριστή της χρονιάς για το 2010. Συνολικά σκόραρε 27 γκολ σε γύρω στις 125 συμμετοχές, χωρίς να κερδίσει επίσημο τρόπαιο με την Άρσεναλ.

Αναπαραγωγή βίντεο

Άνοιγμα στο YouTube ↗

Ένα καλοκαίρι που άδειαζε

Το καλοκαίρι του 2011 η Άρσεναλ έχανε παίκτες. Το μεγάλο θέμα ήταν ο αρχηγός Σεσκ Φάμπρεγκας και η επιστροφή του στη Μπαρτσελόνα, που επιβεβαιώθηκε στα μέσα Αυγούστου με αρχική συμφωνία γύρω στα 30 εκατομμύρια λίρες. Ο Γκαέλ Κλισί είχε ήδη φύγει για τη Σίτι, ενώ ο Εμανουέλ Εμπουέ πήγε στη Γαλατασαράι. Ο Νασρί είχε υπογράψει το 2008 για τέσσερα χρόνια, οπότε του έμενε ακόμη ένας, και οι φήμες γύρω από το όνομά του δεν σταματούσαν.

Στην Premier League η Άρσεναλ ξεκίνησε με 0-0 στο Νιούκαστλ, στις 13 Αυγούστου. Έπειτα ήρθε ο δεύτερος αγώνας.

Ο τελευταίος αγώνας: Άρσεναλ – Λίβερπουλ 0-2

Το Σάββατο 20 Αυγούστου 2011 η Άρσεναλ υποδέχτηκε τη Λίβερπουλ στο Έμιρεϊτς, στις 12:45, με 60.090 θεατές και διαιτητή τον Μάρτιν Άτκινσον. Σύμφωνα με το ESPN, ο Νασρί ξεκίνησε βασικός με το Νο8, δίπλα στους Ράμσεϊ, Φαν Πέρσι, Αρσάβιν και Γουόλκοτ, και δεν αντικαταστάθηκε. Ήταν η μοναδική του συμμετοχή στην Premier League εκείνη τη σεζόν.

Το ματς δεν κύλησε καλά για τους γηπεδούχους. Στο πρώτο τέταρτο ο Λοράν Κοσιέλνι αποχώρησε τραυματίας και πέρασε στη θέση του ο Ινιάσι Μικέλ. Ο νεαρός Εμανουέλ Φρίμπονγκ είδε κίτρινη στο 8′ και δεύτερη στο 70′, οπότε η Άρσεναλ έμεινε με δέκα παίκτες.

Το σκορ άνοιξε στο 78′, όταν ο Άαρον Ράμσεϊ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της δικής του ομάδας. Ο Λουίς Σουάρες, που είχε μπει αλλαγή στο 71′, έκανε το 0-2 στο 90′. Το πρακτορείο AP έγραψε ότι ήταν η πρώτη νίκη της Λίβερπουλ στην έδρα της Άρσεναλ έπειτα από 11 χρόνια.

Η Άρσεναλ έπαιζε εντός έδρας, με την κόκκινη φανέλα και τα λευκά μανίκια. Το επιβεβαιώνει φωτογραφία από εκείνη τη μέρα.

Μετά από αυτό το παιχνίδι ο Νασρί δεν ξαναφόρεσε τη φανέλα της Άρσεναλ σε επίσημο αγώνα.

Η φανέλα της Άρσεναλ 2011-12

Η εντός έδρας φανέλα της Άρσεναλ 2011-12 ήταν της Nike, με κόκκινο κορμό και λευκά μανίκια.

Στο στήθος, αριστερά, είναι το επετειακό σήμα των 125 χρόνων. Το κανόνι της Άρσεναλ βρίσκεται σε ασπίδα, και γύρω του υπάρχει στεφάνι. Η Wikipedia γράφει ότι τα 15 φύλλα δάφνης στα αριστερά θυμίζουν τα νομίσματα των έξι πενών που κατέβαλαν 15 άντρες για να ιδρυθεί ο σύλλογος το 1886 στο Γούλουιτς, ενώ τα 15 φύλλα βελανιδιάς στα δεξιά τιμούν τους ίδιους ιδρυτές, που συναντιόντουσαν στην παμπ Royal Oak. Κάτω από το σήμα γράφεται το «Forward», ένα από τα πρώτα γνωστά μότο του συλλόγου, με τις ημερομηνίες 1886 και 2011 στις δύο πλευρές.

Στο δεξί στήθος είναι το λευκό swoosh της Nike, κεντημένο πάνω στο κόκκινο.

Ο χορηγός είναι η Emirates, με το «Fly Emirates» σε μεγάλα λευκά γράμματα στο κέντρο του στήθους, κάτω από το σήμα.

Στην πλάτη, κάτω από τον γιακά, είναι γραμμένο με λευκά γράμματα το «ARSENAL». Το όνομα του παίκτη τυπώνεται κυκλικά πάνω από τον αριθμό, και ο αριθμός είναι σε κρεμ-λευκό με το λιοντάρι της Premier League στο κάτω μέρος του. Η φωτογραφία είναι από φανέλα με το όνομα RAMSEY και το Νο16, του ίδιου παίκτη που πέτυχε το αυτογκόλ εκείνη την ημέρα.

Το Νο8 το πήρε μετά τον Νασρί ο Μικέλ Αρτέτα, που ήρθε από την Έβερτον στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου.

Στα μανίκια υπάρχει το σήμα της Premier League. Η φωτογραφία με το όνομα ARTETA έχει στο μανίκι το σήμα του Champions League, γιατί είναι φανέλα της ευρωπαϊκής διοργάνωσης, και στο ματς με τη Λίβερπουλ ο Νασρί φορούσε το σήμα του πρωταθλήματος.

Τρεις μέρες αργότερα

Την Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011 η Σίτι ανακοίνωσε την υπογραφή του Νασρί, με συμβόλαιο τεσσάρων ετών. Η Άρσεναλ είχε ανακοινώσει ότι η συμφωνία περιμένει ιατρικές εξετάσεις και την τυπική εγγραφή.

Για το ποσό υπάρχουν διαφορετικές αναφορές. Η Wikipedia γράφει γύρω στα 25 εκατομμύρια λίρες, το Goal 24, ενώ η γαλλική Wikipedia κάνει λόγο για γύρω στα 28 εκατομμύρια ευρώ. Κανένας από τους δύο συλλόγους δεν ανακοίνωσε επίσημο ποσό.

Στη Σίτι ο Νασρί πήρε το Νο19, όπως ανακοίνωσε ο σύλλογος. Η μεταγραφή ήρθε λίγες μέρες μετά την αποχώρηση του Φάμπρεγκας, και στο Έμιρεϊτς η αντίδραση ήταν πικρή. Σύμφωνα με το Goal, πολλοί οπαδοί της Άρσεναλ πίστευαν ότι έφυγε για τα χρήματα, και ο ίδιος είπε το 2016 ότι ήταν «φιλοδοξία, όχι χρήματα».

Το ντεμπούτο: Τότεναμ – Σίτι 1-5

Την Κυριακή 28 Αυγούστου, μόλις τέσσερις μέρες μετά την υπογραφή, ο Νασρί ξεκίνησε βασικός με τη Σίτι στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν. Το παιχνίδι ξεκίνησε στις 13:30, με 36.150 θεατές και διαιτητή τον Φιλ Ντάουντ.

Ο Έντιν Ντζέκο πέτυχε τέσσερα γκολ, στο 34′, 41′, 55′ και 90+3′. Ο Σέρχιο Αγουέρο έκανε το 0-4 στο 60′ και ο Γιουνές Καμπούλ μείωσε για την Τότεναμ στο 68′. Ο Νασρί συμμετείχε στα δύο πρώτα γκολ του Ντζέκο: η Spurs Odyssey τον γράφει ως τον παίκτη που έκανε την σέντρα στο 34′ και ως τον τελευταίο πασαδόρο στο 41′, ενώ η Wikipedia μιλά για τρεις ασίστ συνολικά. Εδώ οι πηγές διαφωνούν, και γι’ αυτό γράφουμε «δύο ή τρεις».

Την ίδια μέρα η Άρσεναλ ταξίδεψε στο Ολντ Τράφορντ και έχασε με 8-2, τη βαρύτερη ήττα της στην ιστορία της Premier League.

Το Γουάιτ Χαρτ Λέιν φιλοξένησε το ντεμπούτο του. Στη δεύτερη φωτογραφία φαίνεται με τη φόρμα της Σίτι στο Busch Stadium, και στην τρίτη με τον Μαντσίνι, τον Αγουέρο και το τρόπαιο της Premier League.

Η φανέλα της Σίτι 2011-12

Στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν η Σίτι φόρεσε την εκτός έδρας φανέλα της Umbro, με κόκκινες και μαύρες ρίγες. Το καρέ από το επίσημο βίντεο της Σίτι δείχνει παίκτη της με αυτή τη φανέλα στο ματς.

Η Wikipedia γράφει ότι η φανέλα έφερνε πίσω τις κόκκινες και μαύρες ρίγες, τα παραδοσιακά εκτός έδρας χρώματα της Σίτι, που είχε εισαγάγει ο Μάλκολμ Άλισον τη δεκαετία του ’60. Η πιο ιδιαίτερη λεπτομέρεια ήταν η θέση των ραβδώσεων στα μανίκια: σχεδιάστηκαν έτσι ώστε, όταν ένας παίκτης ανοίγει τα χέρια του οριζόντια, οι ρίγες των μανικιών να συνεχίζουν τις ρίγες του κορμού. Το σχέδιο συμπληρώνεται με χρυσές λεπτομέρειες, μαύρα σορτσάκια και κάλτσες.

Το σήμα είναι στο αριστερό στήθος, με τρία χρυσά αστέρια από πάνω. Στα δεξιά βρίσκεται το λογότυπο της Umbro, με τα δύο διαμάντια.

Ο χορηγός είναι η Etihad Airways, με χρυσά γράμματα στο κέντρο του στήθους και το «AIRWAYS» από κάτω, με μικρότερα γράμματα.

Στην πλάτη, το όνομα και ο αριθμός είναι λευκά, με το λιοντάρι της Premier League κάτω από τον αριθμό. Η φωτογραφία είναι από φανέλα με το όνομα TOURE YAYA και το Νο42, του Γιαγιά Τουρέ, που έπαιξε και αυτός στο ματς.

Το Νο19 του Νασρί φαίνεται καλύτερα σε φανέλα της εντός έδρας της ίδιας σεζόν, γιατί δεν βρέθηκε αγγελία της εκτός έδρας με το όνομά του. Το όνομα και ο αριθμός είναι σκούρα μπλε πάνω στο γαλάζιο, με το λιοντάρι της Premier League στο κάτω μέρος του αριθμού.

Στα μανίκια υπάρχει το σήμα της Premier League, πάνω στις ρίγες.

Η πρώτη χρονιά

Μετά το ντεμπούτο του, και μετά το διάλειμμα για τις εθνικές ομάδες, βοήθησε σε ένα από τα τρία γκολ του Αγουέρο στο 3-0 επί της Γουίγκαν. Στις 1 Οκτωβρίου έβαλε το πρώτο του γκολ με τη Σίτι, στο 73′, σε ένα 0-4 στο Γιούγουντ Παρκ με τη Μπλάκμπερν.

Στις 21 Μαρτίου 2012 σκόραρε στο 85′ το γκολ που έδωσε το 2-1 με την Τσέλσι, μετά το πέναλτι του Αγουέρο στο 78′. Στις 13 Μαΐου 2012 η Σίτι κέρδισε την ΚΠΡ με 3-2, με γκολ του Θαμπαλέτα και, στις καθυστερήσεις, των Ντζέκο και Αγουέρο, και ο Νασρί κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα Αγγλίας.

Με τη Σίτι ο Νασρί έφτασε συνολικά στις 176 συμμετοχές και τα 27 γκολ, κέρδισε και το πρωτάθλημα του 2013-14 και το Λιγκ Καπ του 2014, όπου ήταν ο παίκτης του τελικού με το 3-1 επί της Σάντερλαντ.

Δύο φανέλες, δύο κεφάλαια

• Τελευταία φανέλα στην Άρσεναλ: εντός έδρας Άρσεναλ 2011-12, Nike, κόκκινη με λευκά μανίκια, επετειακό σήμα των 125 χρόνων, Fly Emirates και Νο8. Φορέθηκε στο 0-2 με τη Λίβερπουλ, 20 Αυγούστου 2011.
• Πρώτη φανέλα στη Μάντσεστερ Σίτι: εκτός έδρας Σίτι 2011-12, Umbro, κόκκινες και μαύρες ρίγες, Etihad Airways με χρυσά γράμματα και Νο19. Φορέθηκε στο 1-5 με την Τότεναμ, 28 Αυγούστου 2011.
• Η διαδρομή: Μασσαλία 2004-08, Άρσεναλ 2008-11 με γύρω στις 125 συμμετοχές και 27 γκολ, Σίτι 2011-17 με δύο πρωταθλήματα και ένα Λιγκ Καπ.