Λυών: Τα 9 σήματα από την ασπίδα του 1950 μέχρι τον χρυσό λέοντα που φωτίστηκε το 2022
Η Λυών γεννήθηκε το 1950 και πήρε από την πρώτη μέρα το λιοντάρι της πόλης. Από τότε άλλαξε εννιά φορές σήμα: με μπάλα, με γράμματα που κυριαρχούν, με σκιά και ρίγες το 1989, και με την ασπίδα του 1996 που ξαναφωτίστηκε το 2022. Η ιστορία των εννέα σημάτων.
11 λεπτά ανάγνωση2.003 λέξεις
Ένα λιοντάρι σε κάθε σήμα
Αν ρωτήσεις έναν οπαδό της Λυών τι έχει το σήμα της ομάδας του, θα απαντήσει σχεδόν πάντα το ίδιο: ένα λιοντάρι. Από το 1950 ως σήμερα, με μία μεγάλη εξαίρεση, ο λέοντας της πόλης στέκεται σε κάθε σήμα του συλλόγου, όρθιος, με το κεφάλι γυρισμένο στο πλάι. Αλλάζει χρώμα, αλλάζει μέγεθος, κάποτε ανεβαίνει πάνω σε μια μπάλα και κάποτε κλείνεται μέσα σε κύκλο. Δίπλα του πάντα τα δύο γράμματα, «OL».
Ο σύλλογος είναι σχετικά νέος. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Λυών υπήρχε από το 1899 μέσα στον πολυαθλητικό όμιλο Lyon Olympique Universitaire, αλλά η Ολιμπίκ Λυών, όπως τη γνωρίζουμε, ιδρύθηκε το 1950. Από τότε πέρασαν εννέα σήματα με αρχείο και ημερομηνία, και αυτή είναι η ιστορία τους, από το πρώτο μέχρι εκείνο που ανακοινώθηκε στις αρχές Ιουλίου του 2022.
Η εικόνα δεν είναι πλήρης: οι πηγές δεν συμφωνούν σε όλες τις χρονολογίες, και ανάμεσα στο πρώτο σήμα και το σήμα του 1974 δεν υπάρχει αρχείο. Όπου λείπει κάτι, το γράφουμε.









Πριν από το σήμα: ένα καφέ στην πλατεία Μπελκούρ
Η ιστορία ξεκινά με μια σύγκρουση μέσα στο σπίτι. Στο Lyon Olympique Universitaire υπήρχαν εντάσεις ανάμεσα σε ερασιτέχνες και επαγγελματίες, και ο Φελίξ Λουό με τον κύκλο του σκέφτηκε να φτιάξει δικό του σύλλογο. Γύρω στους είκοσι ανθρώπους μαζεύτηκαν στις 23 Μαΐου 1950 στο Café Neuf, στην πλατεία Μπελκούρ, το κέντρο της πόλης. Εκεί αποφασίστηκε το όνομα, Olympique Lyonnais, και τα χρώματα, κόκκινο και μπλε.
Στο τραπέζι καθόταν ο Αλμπέρ Τριγιά, που η αγγλική Wikipedia τον θεωρεί υπεύθυνο για το όνομα και τα χρώματα, και ο Αρμάν Γκρόσλεβαν, που έγινε ο πρώτος πρόεδρος. Η γαλλική Wikipedia γράφει ότι ο Τριγιά ήταν χειρουργός. Στις 26 Μαΐου η τοπική εφημερίδα Le Progrès έγραψε ότι ο σύλλογος είχε επίσημα γεννηθεί.
Το πρώτο επίσημο ματς έγινε τον Αύγουστο του 1950, με προπονητή τον Οσκάρ Αϊσερέρ: 3-0 επί της Παρί-Σαραντόν. Στο δεύτερο έτος ζωής της, η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και ανέβηκε στην πρώτη για το 1951-52.
1950: το οικόσημο της πόλης, με «OL» στη θέση των κρίνων
Το πρώτο σήμα δεν χρειάστηκε φαντασία, γιατί υπήρχε έτοιμο. Η γαλλική Wikipedia εξηγεί ότι είναι ουσιαστικά το οικόσημο της πόλης. Το οικόσημο της Λυών έχει κόκκινο πεδίο με ασημένιο λιοντάρι με ουρά λεοπάρδαλης, και από πάνω μπλε ζώνη με τρία χρυσά κρίνα. Ο σύλλογος κράτησε το κάτω μέρος και στη θέση των κρίνων έγραψε «OL».

Το σχέδιο που βλέπουμε στο αρχείο έχει σκούρο μωβ-μπλε περίγραμμα, λευκή ζώνη με τα δύο γράμματα και ένα λευκό λιοντάρι σε κόκκινο φόντο. Στις πρώτες φανέλες, γράφει η γαλλική Wikipedia, εμφανιζόταν στη μέση του στήθους. Για τη διάρκειά του οι πηγές διαφέρουν: η γαλλική Wikipedia το λέει «τα πρώτα δέκα χρόνια», ενώ το αρχείο του το χρονολογεί στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Η ίδια πηγή αναφέρει και ένα επόμενο σχέδιο, με το λιοντάρι απέναντι στα γράμματα, που δεν έχει αρχείο για να το δείξουμε.
Η φανέλα ήταν λευκή, με «V» από δύο λεπτές ρίγες, κόκκινη και μπλε, τα χρώματα της πόλης.
1974: η ασπίδα με τη μπάλα και τις ρίγες
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 η Λυών έζησε τη λαμπρότερη περίοδό της ως τότε. Με προπονητή τον Εμέ Μινιό και παίκτες όπως ο Μπερνάρ Λακόμπ και ο Σερζ Σιέζα, ανέβηκε στο βάθρο του πρωταθλήματος το 1974 και το 1975 και κέρδισε το Κύπελλο Γαλλίας του 1973 με 2-1 επί της Ναντ. Το 1974 εμφανίστηκε το σήμα που βλέπουμε στο αρχείο: ένα πιο σύνθετο σχέδιο. Κόκκινο πεδίο με χρυσό περίγραμμα, τα γράμματα «OL» πάνω αριστερά, χρυσό λιοντάρι που αγκαλιάζει τα γράμματα και, κάτω, μια μπάλα. Στη δεξιά πλευρά τρεις κάθετες ρίγες: λευκή, μπλε, λευκή. Έτσι περιγράφει το σχέδιο και η γαλλική Wikipedia: λιοντάρι πάνω από μπάλα, και «OL» στα αριστερά του.

Έμεινε σε χρήση ως το 1976, όσο και η λευκή φανέλα με τις δύο λεπτές κάθετες ρίγες, κόκκινη και μπλε, στο αριστερό μέρος του στήθους.
1976: τα γράμματα βγαίνουν από την ασπίδα
Το 1976 ο σύλλογος έκανε κάτι που δεν είχε ξανακάνει: έβγαλε το σήμα από την ασπίδα. Η ασπίδα έφυγε. Τα «OL» έγιναν τεράστια, λευκά με μπλε περίγραμμα, και το κόκκινο λιοντάρι στάθηκε δίπλα τους, χωρίς κανένα κάδρο.

Το ίδιο έτος άλλαξε και η φανέλα. Σύμφωνα με τη γαλλική Wikipedia, το λευκό αντικαταστάθηκε από ολόκληρο σετ κόκκινο, χωρίς έμβλημα, για δύο σεζόν, 1976-78. Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι το σχέδιο θύμιζε τη Λίβερπουλ. Αν ισχύει αυτό, το σήμα της χρονιάς δεν φοριόταν στο στήθος των παικτών.
1977: το λιοντάρι ανεβαίνει στη μπάλα
Μόλις έναν χρόνο αργότερα το σχέδιο γύρισε σε πιο παιχνιδιάρικη μορφή. Στο σήμα του 1977 το «OL» έχει μπλε γράμματα με κίτρινο περίγραμμα, και το κόκκινο λιοντάρι, επίσης με κίτρινη γραμμή γύρω του, στέκεται όρθιο πάνω σε μια ασπρόμαυρη μπάλα, με τα πόδια του να πατούν πάνω της.

Το αρχείο το χρονολογεί από το 1977 ως το 1980, και το περιγράφει ως σχέδιο «των ετών του ’70». Στη φανέλα, εκείνα τα χρόνια, το κόκκινο εμπλουτίστηκε. Για δύο σεζόν, 1977-78 και 1978-79, στο κόκκινο πουκάμισο μπήκαν κάθετες μπλε ρίγες. Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι το σχέδιο θεωρήθηκε ανεπιτυχές.
Η περίοδος ήταν δύσκολη και οικονομικά: η γαλλική Wikipedia γράφει ότι ο Ντομενέκ πουλήθηκε στο Στρασβούργο και, το 1978, ο Λακόμπ έφυγε για 1,6 εκατομμύρια φράγκα.
1980: το λιοντάρι με την ψηλή ουρά
Το 1980 η Λυών τελείωσε 18η και γλίτωσε από το πλέι-άουτ με την Αβινιόν, χάρη σε μια νίκη 6-0 στον πρώτο αγώνα και μια ήττα 4-2 στον δεύτερο. Το σήμα της δεκαετίας του ’80 ακολουθεί.

Είναι το πιο ήσυχο σχέδιο της σειράς. Τα γράμματα είναι σε απαλό μενεξεδί-μπλε, χωρίς περίγραμμα, το λιοντάρι είναι κόκκινο με ψηλά σηκωμένη, κυρτή ουρά, και από κάτω στέκεται μια μπάλα με λεπτές γραμμές, που μοιάζει σχεδόν με μπάλα βόλεϊ. Η περιγραφή του αρχείου το λέει απλώς «σήμα των ετών ’80».
Η δεκαετία δεν ήταν ευγενική. Η Λυών υποβιβάστηκε το 1983, μετά από 29 συνεχόμενες σεζόν στην πρώτη κατηγορία, και ακολούθησε, όπως γράφει η γαλλική Wikipedia, ένα «μακρύ καθαρτήριο» έξι ετών.
1989: η εποχή του Ολά, το σήμα που δεν μοιάζει με κανένα
Ο Ζαν-Μισέλ Ολά, ένας βιομήχανος της Λυών, έγινε πρόεδρος στις 15 Ιουνίου 1987. Η γαλλική Wikipedia γράφει ότι, μετά την άφιξή του, ξεκίνησε η μελέτη ενός νέου εμβλήματος. Εμφανίστηκε στις φανέλες το 1989, τη χρονιά που η Λυών ξαναγύρισε στην πρώτη κατηγορία.

Είναι το πιο ριζοσπαστικό σήμα της σειράς. Δεν έχει ούτε ασπίδα ούτε λιοντάρι. Τα γράμματα «OL» είναι χοντρά και κεφαλαία, με μαύρο περίγραμμα και σκιά προς τα δεξιά, και μέσα τους δύο «V» ρίγες, η πάνω κόκκινη και η κάτω μπλε. Η γαλλική Wikipedia το περιγράφει ως πιο δυναμικό και πιο μοντέρνο, και λέει ότι δεν παραπέμπει πια στα αρχικά οικόσημα.
Μετά το 1990 ξαναγύρισε και το λευκό της φανέλας.
1996: η ασπίδα που ξαναγύρισε
Το 1996 η Λυών ξαναγύρισε στην παράδοση. Το σήμα έγινε πάλι ασπίδα, με κόκκινη οριζόντια ζώνη στην κορυφή, όπου γράφεται σε δύο γραμμές «OLYMPIQUE LYONNAIS» με χρυσά κεφαλαία. Από κάτω, σε μπλε φόντο, ένας λευκός κύκλος με χρυσό περίγραμμα, μέσα στον οποίο στέκεται το χρυσό λιοντάρι, και δίπλα το «L». Η γαλλική Wikipedia γράφει ότι το λιοντάρι «μπαίνει μέσα στο γράμμα O».

Είναι το σήμα της χρυσής εποχής. Η Λυών κέρδισε το 2001 το Κύπελλο Λιγκ, και το 2002 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα, στην τελευταία αγωνιστική. Ακολούθησαν επτά συνεχόμενοι τίτλοι, ως το 2008, ρεκόρ για τη Γαλλία, καθώς και ημιτελικός Champions League το 2010. Όλα αυτά με το ίδιο σήμα στο στήθος.
2006: τα γράμματα γίνονται λευκά
Η αλλαγή του 2006 ήταν η πιο μικρή. Σύμφωνα με τη γαλλική Wikipedia αφορά μόνο το όνομα στην πάνω ζώνη, που από χρυσό έγινε λευκό. Αυτό είναι όλο.

Κράτησε δεκαέξι χρόνια, ως το 2022. Στο διάστημα αυτό η ομάδα έφυγε από το Ζερλάν, με το τελευταίο ματς στις 5 Δεκεμβρίου 2015, και πέρασε στο Parc OL της Ντεσίν-Σαρπιέ, το σημερινό Groupama Stadium.
2022: ίδια στοιχεία, πιο φωτεινά χρώματα
Το σημερινό σήμα παρουσιάστηκε στις 1 Ιουλίου 2022. Σύμφωνα με το footyheadlines.com, ο σύλλογος άλλαξε τις εικόνες προφίλ και το site τα μεσάνυχτα και έκανε επίσημη παρουσίαση στις 14:30 την ίδια μέρα. Το σχέδιο κρατά όλα τα στοιχεία του προηγούμενου, με ελαφρά αναθεωρημένα σχήματα και μεγέθη, φωτεινότερα χρώματα και πιο μοντέρνα γραμματοσειρά. Η γαλλική Wikipedia το χρονολογεί «από τον Ιούλιο 2022».

Στο αρχείο φαίνεται καθαρά: το μπλε είναι πιο έντονο, το κόκκινο πιο ζωηρό, και γύρω από την ασπίδα υπάρχει λευκό περίγραμμα και μετά χρυσό.
Η χρονιά ήταν γεμάτη: τον Δεκέμβριο του 2022 ο Αμερικανός Τζον Τέξτορ αγόρασε το 77,49% του ομίλου, και τον Μάιο του 2023 ο Ολά, μετά από 36 χρόνια, αποχώρησε από την προεδρία. Το 2025 η γυναικεία ομάδα μετονομάστηκε σε OL Lyonnes, με νέο σήμα όπου, σύμφωνα με δημοσιεύματα, μια λιονταρίνα παίρνει τη θέση του λιονταριού. Το σήμα των ανδρών έμεινε ίδιο.
Δίπλα δίπλα: τι αλλάζει από σήμα σε σήμα
Τα εννέα σήματα μοιράζονται σε τρεις εποχές. Ως το 1974 κυριαρχεί η ασπίδα του οικόσημου. Από το 1974 ως το 1989 το σχέδιο ψάχνει ταυτότητα: ασπίδα με μπάλα, γράμματα χωρίς πλαίσιο, λιοντάρι πάνω σε μπάλα. Από το 1989 έρχονται το μπλοκ με τη σκιά και, το 1996, η ασπίδα που γίνεται το βασικό σχήμα ως σήμερα.
Η μπάλα εμφανίζεται τρεις φορές, το 1974, το 1977 και το 1980, και μετά εξαφανίζεται. Το λιοντάρι αλλάζει χρώμα: λευκό (1950), χρυσό (1974), κόκκινο (1976, 1977, 1980) και ξανά χρυσό (από το 1996).
Τι δεν άλλαξε ποτέ
Το «OL». Σε κάθε ένα από τα εννέα σήματα υπάρχουν τα δύο γράμματα, ενωμένα ή χωριστά.
Το κόκκινο και το μπλε, τα χρώματα που διάλεξαν οι ιδρυτές το 1950.
Και το λιοντάρι, με μία εξαίρεση: το σήμα του 1989. Η Λυών ξαναγύρισε στον λέοντα της πόλης το 1996 και από τότε δεν τον αποχωρίστηκε.
Το σήμα πάνω στη φανέλα
Η αγγλική Wikipedia γράφει ότι οι κύριες αποχρώσεις της Λυών είναι το κόκκινο, το μπλε και το λευκό, με το λευκό να επικρατεί. Το 1955 προστέθηκε κόκκινο και μπλε «V» και μπλε σορτς, το 1961 οι ρίγες έγιναν οριζόντιες, και από το 1970-71 ως το 1975-76 η φανέλα είχε κάθετες ρίγες στα αριστερά. Το 1976 ήρθε το ολοκληρωτικό κόκκινο, ως το 1989-90, με εξαίρεση τις δύο σεζόν με τις μπλε ρίγες.
Μετά το 1990 ξαναγύρισε το λευκό, και από το 1995-96 οι κάθετες ρίγες στο κέντρο της φανέλας, ως το 2001-02. Για το 2002-03 ο Ολά ανακοίνωσε την επιστροφή των πλαϊνών ριγών, και η ομάδα τις φόρεσε σε έξι από τους επτά συνεχόμενους τίτλους. Το 2009-10 ξαναήρθαν οι οριζόντιες ρίγες.
Όλα τα σήματα
- Από το 1950: λευκό λιοντάρι σε κόκκινη ασπίδα, «OL» σε λευκή ζώνη πάνω
- 1974–1976: κόκκινη ασπίδα με χρυσό περίγραμμα, χρυσό λιοντάρι, μπάλα και κάθετες ρίγες
- 1976–1977: χωρίς ασπίδα, μεγάλα «OL» με μπλε περίγραμμα και κόκκινο λιοντάρι
- 1977–1980: μπλε «OL» και κόκκινο λιοντάρι πάνω σε μπάλα, με κίτρινο περίγραμμα
- 1980–1989: μενεξεδί «OL», κόκκινο λιοντάρι με ψηλή ουρά και μπάλα που θυμίζει βόλεϊ
- 1989–1996: χοντρά «OL» με σκιά και κόκκινες-μπλε «V» ρίγες, χωρίς λιοντάρι
- 1996–2006: ασπίδα με χρυσό «OLYMPIQUE LYONNAIS», λιοντάρι στον κύκλο και λευκό «L»
- 2006–2022: ίδια ασπίδα, λευκά γράμματα στην κόκκινη ζώνη
- Από το 2022: φωτεινότερα χρώματα, πιο μοντέρνα γραμματοσειρά, ίδια στοιχεία
Σχετικές ιστορίες φανελών
Με βίντεο Σεντ Ετιέν – Λυών: Το διπλό του Στασσέν, ένα νόμισμα στο κεφάλι του βοηθού διαιτητή και η λευκή φανέλα της Λυών με το Emirates
Την Κυριακή 20 Απριλίου 2025 η Σεντ Ετιέν με την πράσινη φανέλα της Hummel και το Kelyps Intérim νίκησε 2-1 τη Λυών, με τη λευκή adidas και το Emirates, στο 126ο ντέρμπι, με δύο γκολ του Στασσέν, διακοπή πριν το ημίχρονο και τον Τεσμάν στο 76′.
Με βίντεο Ρομπέρτο Μπάτζιο: Ένα σουτ στο οριζόντιο, μια αγκαλιά από τον Μαλντίνι και ένα «Grazie Roby» στο μανίκι της λευκής Μπρέσια
Με τη λευκή εκτός έδρας Kappa της Μπρέσια, το μπλε V στο στήθος, τη Banca Lombarda στη μέση και ένα ειδικό patch «Grazie Roby» στα μανίκια, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο έπαιξε στις 16 Μαΐου 2004 στο Σαν Σίρο το τελευταίο του ματς, φορώντας το Νο10 και την περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Εθνικός Αστέρας: Τα 5 σήματα με το κόκκινο αστέρι, από τον ριγέ θυρεό της Καισαριανής ως τον μπλε-λευκό «Αστέρα»
Ο Εθνικός Αστέρας Καισαριανής, με ρίζες στο 1927, άλλαξε πέντε φορές πρόσωπο στα σήματά του, από τον ριγέ θυρεό και τον λευκό κύκλο της Π.Α.Ε. ως το μπλε-λευκό έμβλημα των συγχωνεύσεων του 2022, και το 2025 γύρισε στο όνομα της ιστορίας του.
Ρέιντζερς 2021-22
Η φανέλα των 150 χρόνων της Ρέιντζερς από τη Castore, με χρυσό σήμα-ρολό «1872 – 150 Years – 2022», τα πέντε αστέρια στην πλάτη και τη 32Red στο στήθος, ντύθηκε μια σεζόν με τελικό Europa League στη Σεβίλλη και το Κύπελλο Σκωτίας στο Χάμπντεν.

