Μετάβαση στο περιεχόμενο
Κάθε φανέλα έχει μια ιστορία

Arsenal FC: Η ιστορία της μέσα από τις φανέλες της

Από τους εργάτες του Woolwich και το κόκκινο που καθιερώθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, μέχρι τον Herbert Chapman, τον Tony Adams, τον Thierry Henry και τους αήττητους Invincibles

Υπάρχουν ομάδες που έχουν συνδέσει την ιστορία τους με ένα συγκεκριμένο χρώμα τόσο έντονα, ώστε να είναι σχεδόν αδύνατο να τις φανταστείς διαφορετικά. Η Arsenal είναι μία από αυτές. Το κόκκινο της φανέλας της, συνδυασμένο για περισσότερο από έναν αιώνα με το λευκό, αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ποδοσφαιρικά σύμβολα της Αγγλίας.

Η ιστορία της Arsenal ξεκινά το 1886 στο Woolwich, όταν εργαζόμενοι του Royal Arsenal δημιούργησαν την ομάδα Dial Square. Από εκείνη την πρώτη παρέα εργατών θα γεννιόταν ένας σύλλογος που θα μετακόμιζε στο βόρειο Λονδίνο, θα έκανε το Highbury σπίτι του για 93 χρόνια, θα δημιουργούσε μία από τις σημαντικότερες ομάδες της δεκαετίας του 1930 και, έναν αιώνα αργότερα, θα έφτανε στην εποχή του Arsène Wenger και των Invincibles.

Κάθε μία από αυτές τις εποχές έχει και τη δική της φανέλα. Και μέσα από αυτές μπορεί κανείς να αφηγηθεί σχεδόν ολόκληρη την ιστορία των Gunners.

Από το Dial Square στην Arsenal

Την 1η Δεκεμβρίου 1886, εργαζόμενοι του εργοστασίου όπλων στο Woolwich δημιούργησαν την ομάδα Dial Square. Η πρώτη της καταγεγραμμένη αναμέτρηση ήταν απέναντι στην Eastern Wanderers και έληξε με νίκη 6-0. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 25 Δεκεμβρίου, ο σύλλογος πήρε το όνομα Royal Arsenal, πριν καθιερωθεί τελικά ως Woolwich Arsenal και αργότερα ως Arsenal.

Η πρώτη περίοδος της ομάδας είχε άμεση σχέση με το εργατικό περιβάλλον από το οποίο προήλθε. Η Arsenal ήταν αρχικά ένας σύλλογος ανθρώπων που έψαχναν μέσα από το ποδόσφαιρο έναν τρόπο να ξεφύγουν από τη σκληρή καθημερινότητα του εργοστασίου και να δημιουργήσουν μία κοινότητα.

Το κόκκινο εμφανίστηκε από πολύ νωρίς. Η ιστορική φωτογραφία της ομάδας από τις αρχές του 20ού αιώνα δείχνει ήδη τους ποδοσφαιριστές με σκούρες κόκκινες φανέλες και λευκά σορτς, έναν συνδυασμό που θα γινόταν το θεμέλιο της εμφάνισης της Arsenal.

Η Arsenal μετακομίζει στο Highbury

Το 1913 η ιστορία της Arsenal άλλαξε για πάντα.

Ο σύλλογος βρισκόταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και είχε μόλις υποβιβαστεί από την First Division. Ο Henry Norris πίστευε ότι για να μπορέσει η ομάδα να επιβιώσει και να εξελιχθεί σε μεγάλη δύναμη του αγγλικού ποδοσφαίρου, έπρεπε να μετακινηθεί από το Woolwich στο βόρειο Λονδίνο.

Η επιλογή ήταν το Highbury. Η Arsenal έδωσε £20.000 για μίσθωση 21 ετών και στις 6 Σεπτεμβρίου 1913 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο νέο της σπίτι, νικώντας τη Leicester Fosse με 2-1 μπροστά σε περίπου 20.000 θεατές.

Η μετακόμιση αποδείχθηκε καθοριστική. Το Highbury δεν θα ήταν απλώς ένα γήπεδο. Θα γινόταν για 93 χρόνια το σπίτι της Arsenal και το σκηνικό μερικών από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία της.

Herbert Chapman και η πρώτη μεγάλη Arsenal

Η μεγάλη μεταμόρφωση ήρθε τη δεκαετία του 1930 με τον Herbert Chapman.

Ο Chapman δεν ήταν απλώς ένας προπονητής που ήθελε να κερδίζει. Ήταν ένας άνθρωπος που αντιλαμβανόταν το ποδόσφαιρο ως ένα συνολικό οικοδόμημα. Επηρέασε την τακτική, την οργάνωση, την εικόνα της ομάδας και ακόμη και την ίδια την ταυτότητα της Arsenal.

Υπό την καθοδήγησή του, η Arsenal κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1930/31 και έγινε μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Αγγλίας. Στη δεκαετία του 1930 ακολούθησαν ακόμη τρεις τίτλοι First Division, ενώ η ομάδα κατέκτησε και το FA Cup το 1930 και το 1936. Το Highbury είχε πλέον μετατραπεί σε ένα από τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά γήπεδα της χώρας.

Η φανέλα του Chapman

Η Arsenal της δεκαετίας του 1930 έδωσε στη φανέλα της μερικά από τα χαρακτηριστικά που θα την ακολουθούσαν για δεκαετίες.

Το κόκκινο παρέμενε κυρίαρχο, όμως η εμφάνιση άρχισε να αποκτά μία πιο συγκεκριμένη ταυτότητα. Η λευκή περιοχή στα μανίκια και ο συνδυασμός κόκκινου και λευκού δημιούργησαν μία εικόνα που θα εξελισσόταν με τον χρόνο, χωρίς ποτέ να χάσει την αναγνωρισιμότητά της.

Η συγκεκριμένη περίοδος είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί η Arsenal δεν απέκτησε μόνο τίτλους. Δημιούργησε το πρότυπο της μεγάλης ομάδας που θα ακολουθούσαν οι επόμενες γενιές.

Η φανέλα των ομάδων του Chapman και του George Allison συνδέθηκε με ποδοσφαιριστές όπως ο Alex James, ο Cliff Bastin και ο Ted Drake και αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία των vintage εμφανίσεων της Arsenal.

Από τον πόλεμο στη νέα εποχή

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε την ποδοσφαιρική δραστηριότητα, όμως η Arsenal κατάφερε να επιστρέψει δυναμικά μετά το τέλος του.

Το 1947/48 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα και το 1952/53 πρόσθεσε ακόμη έναν τίτλο First Division. Η Arsenal παρέμενε σημαντικό κομμάτι του αγγλικού ποδοσφαίρου, όμως οι επόμενες δεκαετίες δεν θα είχαν την ίδια σταθερότητα.

Η ομάδα πέρασε μεγάλα διαστήματα χωρίς πρωτάθλημα και χρειάστηκε να περιμένει μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970 για να δημιουργήσει ξανά μία πραγματικά ιστορική ομάδα.

1971: Το πρώτο Double

Η σεζόν 1970/71 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία της Arsenal.

Η ομάδα του Bertie Mee κατέκτησε το πρωτάθλημα και το FA Cup, ολοκληρώνοντας το πρώτο Double στην ιστορία του συλλόγου. Ο τίτλος κρίθηκε μάλιστα στο White Hart Lane, καθώς η Arsenal επικράτησε της Tottenham με 1-0 χάρη σε γκολ του Ray Kennedy.

Η φανέλα εκείνης της ομάδας έχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία των Gunners. Το κλασικό κόκκινο με τα λευκά μανίκια συνδέθηκε με παίκτες όπως ο Charlie George, ο Ray Kennedy, ο John Radford και ο Frank McLintock και έγινε το σύμβολο της πρώτης ομάδας της Arsenal που κατάφερε να κατακτήσει δύο μεγάλους τίτλους στην ίδια σεζόν.

Για τους φίλους της Arsenal, η εικόνα του Charlie George να πανηγυρίζει στο Wembley μετά το νικητήριο γκολ στον τελικό του FA Cup αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές εκείνης της γενιάς.

Η εποχή του George Graham

Μετά από αρκετά χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, η Arsenal επέστρεψε στην κορυφή στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Ο George Graham ανέλαβε την ομάδα το 1986 και δημιούργησε μία από τις πιο χαρακτηριστικές Arsenal όλων των εποχών. Η άμυνα με τους Tony Adams, Steve Bould, Nigel Winterburn και Lee Dixon έγινε σημείο αναφοράς, ενώ στο κέντρο και την επίθεση υπήρχαν παίκτες όπως ο David Rocastle, ο Paul Merson και ο Alan Smith.

Το 1988/89 ήρθε ένας από τους πιο δραματικούς τίτλους στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Η Arsenal ταξίδεψε στο Anfield την τελευταία αγωνιστική και χρειαζόταν νίκη με δύο γκολ διαφορά για να πάρει το πρωτάθλημα από τη Liverpool.

Ο Michael Thomas σκόραρε στο τελευταίο λεπτό και η Arsenal κατέκτησε τον τίτλο με το 2-0. Δύο χρόνια αργότερα, τη σεζόν 1990/91, η ομάδα κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα, ολοκληρώνοντας τη σεζόν με μόλις μία ήττα.

Η φανέλα της μεγάλης άμυνας

Οι φανέλες της Arsenal στα τέλη των 80s και στις αρχές των 90s έχουν εξελιχθεί σε πραγματικά cult αντικείμενα.

Η adidas εμφάνιση με το χαρακτηριστικό κόκκινο σώμα, τα λευκά μανίκια και τις έντονες λεπτομέρειες της εποχής συνδέθηκε με μία ομάδα που βασιζόταν περισσότερο στην οργάνωση, την πειθαρχία και την αμυντική της συνέπεια.

Η εικόνα του Tony Adams με τη φανέλα της Arsenal έγινε ένα από τα σύμβολα εκείνης της περιόδου. Ο αρχηγός, μαζί με τους Dixon, Winterburn και Bould, αποτέλεσε την καρδιά μιας άμυνας που έγραψε τη δική της ιστορία.

Το κόκκινο της Arsenal είχε πλέον συνδεθεί όχι μόνο με την παράδοση αλλά και με μία συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία.

1994: Η Arsenal κατακτά την Ευρώπη

Το 1993/94 η Arsenal πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές επιτυχίες της ιστορίας της.

Στον τελικό του European Cup Winners’ Cup στο Κοπεγχάγη, η Arsenal αντιμετώπισε την Parma και επικράτησε 1-0 χάρη σε ένα εκπληκτικό μακρινό σουτ του Alan Smith.

Η Arsenal είχε πλέον κατακτήσει ευρωπαϊκό τρόπαιο και η φανέλα της ομάδας απέκτησε μία ακόμη ιστορική αναφορά. Το χαρακτηριστικό κόκκινο με τα λευκά μανίκια είχε ταξιδέψει στην Ευρώπη και επέστρεψε στο Λονδίνο με ένα τρόπαιο που μέχρι σήμερα αποτελεί μέρος της συλλογής του συλλόγου.

1996: Η άφιξη του Arsène Wenger

Το 1996 ήρθε ένας άνθρωπος που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία της Arsenal.

Ο Arsène Wenger ανέλαβε την ομάδα και έφερε μαζί του μία διαφορετική αντίληψη για το ποδόσφαιρο, την προπόνηση, τη διατροφή και τη διαχείριση των ποδοσφαιριστών. Η Arsenal άρχισε να αλλάζει.

Ο Dennis Bergkamp ήταν ήδη στο ρόστερ και σύντομα θα γινόταν ο βασικός δημιουργός της νέας ομάδας. Ο Patrick Vieira έφτασε από τη Milan και εξελίχθηκε σε ηγέτη της μεσαίας γραμμής, ενώ σταδιακά θα δημιουργούνταν ένα σύνολο που θα άλλαζε την εικόνα της Premier League.

1998: Το πρώτο Double του Wenger

Η πρώτη μεγάλη επιβεβαίωση ήρθε τη σεζόν 1997/98.

Η Arsenal κατέκτησε το πρωτάθλημα και το FA Cup, ολοκληρώνοντας το δεύτερο Double στην ιστορία της. Ο Wenger είχε μόλις δύο χρόνια στην Αγγλία και ήδη είχε αλλάξει το αγωνιστικό πρόσωπο του συλλόγου.

Η φανέλα της Nike από εκείνη την εποχή είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές εμφανίσεις της Arsenal των 90s. Το κλασικό κόκκινο, τα λευκά μανίκια και το χαρακτηριστικό σήμα της Nike στο στήθος συνδέθηκαν με τους Bergkamp, Vieira, Adams, Overmars και Wright.

Ήταν η αρχή μιας εποχής που θα έφερνε ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες.

Η εποχή Nike και οι φανέλες που έγιναν κλασικές

Η συνεργασία της Arsenal με τη Nike δημιούργησε μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες φανέλες στην ιστορία του συλλόγου.

Η εμφάνιση των τελών της δεκαετίας του 1990 με το Dreamcast ως χορηγό στο στήθος θυμίζει την ομάδα των Bergkamp και Henry. Οι εμφανίσεις των αρχών των 2000s με το χαρακτηριστικό O2 στο στήθος συνδέθηκαν με μία ακόμη πιο σημαντική περίοδο.

Η Arsenal είχε πλέον δημιουργήσει μία ξεκάθαρη αισθητική. Κόκκινο σώμα, λευκά μανίκια και ένας συνδυασμός που δεν χρειαζόταν σχεδόν καμία εξήγηση για να αναγνωριστεί.

2002: Ένα ακόμη Double

Η σεζόν 2001/02 έφερε ακόμη ένα ιστορικό Double.

Η Arsenal κατέκτησε το πρωτάθλημα και το FA Cup, με τον τίτλο να εξασφαλίζεται μάλιστα στο Old Trafford απέναντι στη Manchester United. Λίγες ημέρες νωρίτερα, οι Gunners είχαν νικήσει την Chelsea στον τελικό του FA Cup.

Η ομάδα του Wenger είχε πλέον γίνει η νέα μεγάλη δύναμη του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Και το καλύτερο δεν είχε έρθει ακόμη.

2003/04: Οι Invincibles

Η σεζόν 2003/04 δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

Η Arsenal κατέκτησε το πρωτάθλημα χωρίς ούτε μία ήττα. Ήταν η πρώτη ομάδα της εποχής της Premier League που ολοκλήρωνε ολόκληρη σεζόν 38 αγωνιστικών αήττητη και η πρώτη ομάδα στο αγγλικό κορυφαίο πρωτάθλημα από την Preston του 19ου αιώνα που πετύχαινε κάτι αντίστοιχο.

Η πορεία δεν σταμάτησε στους 38 αγώνες. Η Arsenal συνέχισε αήττητη μέχρι τον Οκτώβριο του 2004 και έφτασε συνολικά τα 49 συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς ήττα, επίδοση που αποτελεί ακόμη και σήμερα το ρεκόρ της Premier League.

Οι Thierry Henry, Dennis Bergkamp, Patrick Vieira, Robert Pires, Freddie Ljungberg, Ashley Cole, Sol Campbell, Kolo Touré, Lauren και Jens Lehmann δημιούργησαν μία ομάδα που έμεινε για πάντα στην ιστορία ως The Invincibles.

Η φανέλα των Invincibles

Αν υπάρχει μία φανέλα που συμπυκνώνει τη σύγχρονη ιστορία της Arsenal, αυτή είναι η εμφάνιση της σεζόν 2003/04.

Η Nike είχε δημιουργήσει μία κλασική κόκκινη εμφάνιση με λευκά μανίκια, ενώ το O2 βρισκόταν στο κέντρο του στήθους. Το σχέδιο ήταν σχετικά λιτό, κάτι που άφηνε τους πρωταγωνιστές να κάνουν τη διαφορά.

Και τι πρωταγωνιστές ήταν αυτοί.

Ο Thierry Henry πέτυχε 30 γκολ στην Premier League, ο Patrick Vieira ήταν ο αρχηγός, ο Bergkamp συνέχιζε να δημιουργεί στιγμές μαγείας και οι Pires και Ljungberg έδιναν ποιότητα και ταχύτητα στα άκρα.

Η συγκεκριμένη φανέλα δεν είναι απλώς ένα vintage kit. Είναι η φανέλα της ομάδας που δεν έχασε ούτε ένα παιχνίδι πρωταθλήματος.

Από το Highbury στο Emirates

Το 2006 η Arsenal αποχαιρέτησε το Highbury.

Για 93 χρόνια το γήπεδο είχε αποτελέσει το σπίτι του συλλόγου. Εκεί κατακτήθηκαν τα πρωταθλήματα της δεκαετίας του 1930, το Double του 1971, οι τίτλοι του George Graham και οι μεγάλες επιτυχίες του Wenger. Συνολικά, η Arsenal έδωσε 2.010 επίσημα παιχνίδια στο Highbury, κερδίζοντας 1.196 από αυτά.

Τον Μάιο του 2006 ήρθε το τελευταίο παιχνίδι. Η Arsenal νίκησε τη Wigan Athletic με 4-2 και ο Thierry Henry πέτυχε χατ-τρικ, σε μία ιδανική αποχαιρετιστήρια βραδιά. Λίγους μήνες αργότερα άνοιξε επίσημα το Emirates Stadium.

Η Arsenal περνούσε πλέον από μία ιστορική εποχή σε μία νέα πραγματικότητα.

Η φανέλα του αποχαιρετισμού

Η εμφάνιση της Arsenal για τη σεζόν 2005/06 έχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία του συλλόγου.

Ο λόγος δεν είναι μόνο αγωνιστικός. Είναι συμβολικός.

Η συγκεκριμένη φανέλα φορέθηκε στην τελευταία σεζόν στο Highbury και σχεδιάστηκε ως φόρος τιμής στην εμφάνιση της ομάδας από το 1913, τη χρονιά που η Arsenal μετακόμισε στο ιστορικό γήπεδο. Η μπορντό απόχρωση και το vintage ύφος της την έκαναν διαφορετική από τις παραδοσιακές κόκκινες εμφανίσεις.

Ήταν η φανέλα του τελευταίου κεφαλαίου στο Highbury.

Η δύσκολη μετάβαση

Η μετακόμιση στο Emirates ήταν απαραίτητη για το μέλλον του συλλόγου, όμως αγωνιστικά η Arsenal χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί.

Ο Wenger συνέχισε να δημιουργεί ομάδες με νεαρούς ποδοσφαιριστές, όμως οι τίτλοι έγιναν πιο δύσκολοι. Η Arsenal παρέμεινε σταθερά στις κορυφαίες θέσεις και συνέχισε να αγωνίζεται στο Champions League, όμως το πρωτάθλημα παρέμενε μακριά.

Το 2014 ήρθε ξανά το FA Cup, με τη νίκη 3-2 απέναντι στη Hull City στον τελικό του Wembley να βάζει τέλος σε μια εννιάχρονη αναμονή χωρίς μεγάλο τρόπαιο.

Το FA Cup του 2015 και εκείνο του 2017 ακολούθησαν και η Arsenal έφτασε πλέον τις 13 κατακτήσεις στη διοργάνωση.

Η τελευταία φανέλα του Wenger

Η σεζόν 2017/18 ήταν η τελευταία του Arsène Wenger στον πάγκο της Arsenal.

Ο Γάλλος αποχώρησε μετά από 22 χρόνια, αφήνοντας πίσω του τρία πρωταθλήματα, επτά FA Cups και μία κληρονομιά που άλλαξε όχι μόνο την Arsenal αλλά ολόκληρο το αγγλικό ποδόσφαιρο.

Η φανέλα της τελευταίας του σεζόν απέκτησε με τον χρόνο συμβολική αξία. Δεν ήταν η εμφάνιση ενός τίτλου Premier League, αλλά η τελευταία εμφάνιση μιας εποχής που είχε ξεκινήσει το 1996 με τον Wenger και είχε φτάσει στο απόγειό της με τους Invincibles.

Mikel Arteta και η νέα Arsenal

Ο Mikel Arteta ανέλαβε την Arsenal τον Δεκέμβριο του 2019 και άρχισε σταδιακά να δημιουργεί μία νέα ομάδα.

Το πρώτο του μεγάλο τρόπαιο ήρθε γρήγορα. Το 2020 η Arsenal κατέκτησε το FA Cup, νικώντας την Chelsea στον τελικό του Wembley με 2-1, με δύο γκολ του Pierre-Emerick Aubameyang.

Η νέα Arsenal άρχισε να στηρίζεται περισσότερο σε νεαρούς ποδοσφαιριστές και σε μία νέα αγωνιστική φιλοσοφία. Bukayo Saka, Martin Ødegaard, Gabriel Martinelli, William Saliba και Declan Rice έγιναν σταδιακά τα πρόσωπα μιας νέας γενιάς.

Η Arsenal επιστρέφει στη μάχη του τίτλου

Η σεζόν 2022/23 αποτέλεσε το σημείο όπου η νέα Arsenal έδειξε ότι ήταν έτοιμη να επιστρέψει στην κορυφή.

Η ομάδα του Arteta διεκδίκησε το πρωτάθλημα για μεγάλο μέρος της σεζόν και παρέμεινε για εβδομάδες στην πρώτη θέση. Τελικά ο τίτλος πήγε στη Manchester City, όμως η Arsenal είχε ήδη δείξει ότι είχε αλλάξει επίπεδο.

Την επόμενη σεζόν οι Gunners έφτασαν ξανά πολύ κοντά, αυτή τη φορά με ακόμη μεγαλύτερη συγκομιδή βαθμών, αλλά και πάλι η Manchester City κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Η νέα Arsenal είχε πλέον επιστρέψει οριστικά στην ελίτ της Premier League.

Οι φανέλες που έγραψαν την ιστορία της Arsenal

Αν η ιστορία της Arsenal παρουσιαστεί μέσα από τις εμφανίσεις της, υπάρχουν ορισμένες φανέλες που ξεχωρίζουν αμέσως.

Η πρώτη κόκκινη εμφάνιση των πρώτων χρόνων συμβολίζει τη γέννηση της Arsenal από τους εργάτες του Woolwich και τη δημιουργία της βασικής χρωματικής ταυτότητας του συλλόγου.

Οι φανέλες της δεκαετίας του 1930 συνδέονται με τον Herbert Chapman και την πρώτη μεγάλη δυναστεία της Arsenal. Είναι η εικόνα μιας ομάδας που κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα μέσα στη δεκαετία και έγινε η κυρίαρχη δύναμη του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Η εμφάνιση του 1970/71 συμβολίζει το πρώτο Double. Είναι η φανέλα των Charlie George, Ray Kennedy και Frank McLintock και της ομάδας που πανηγύρισε πρωτάθλημα και FA Cup μέσα στην ίδια σεζόν.

Οι adidas εμφανίσεις των τελών της δεκαετίας του 1980 και των αρχών του 1990 συνδέονται με τον George Graham, τον Tony Adams και την ομάδα που κατέκτησε δύο πρωταθλήματα.

Η εμφάνιση του 1993/94 έχει τη δική της θέση, καθώς φορέθηκε από την ομάδα που κατέκτησε το European Cup Winners’ Cup.

Οι Nike φανέλες της εποχής Wenger θυμίζουν την αλλαγή της Arsenal σε μία από τις πιο επιδραστικές ομάδες της Premier League. Εκεί ξεχωρίζει φυσικά η εμφάνιση του 2003/04, η φανέλα των Invincibles.

Η μπορντό εμφάνιση του 2005/06 συμβολίζει το τέλος του Highbury και την αρχή της εποχής Emirates.

Και οι σύγχρονες εμφανίσεις της Arsenal συμβολίζουν τη νέα γενιά που δημιουργήθηκε υπό τον Arteta και προσπαθεί να επαναφέρει τον σύλλογο στην κορυφή της Αγγλίας.

Το κόκκινο της Arsenal

Η Arsenal έχει αλλάξει γήπεδα, προπονητές, ποδοσφαιριστές και εταιρείες αθλητικού εξοπλισμού. Έχει περάσει από το Woolwich στο Highbury και από εκεί στο Emirates. Έχει γνωρίσει μεγάλες νίκες και δύσκολες περιόδους.

Το χρώμα της, όμως, παρέμεινε.

Το κόκκινο.

Είναι το χρώμα του Chapman και του Bastin, του Charlie George και του Ray Kennedy, του Tony Adams και του George Graham, του Bergkamp και του Vieira, του Thierry Henry και των Invincibles.

Είναι το χρώμα μιας ομάδας που κατέκτησε την Αγγλία με διαφορετικές γενιές και διαφορετικές ποδοσφαιρικές φιλοσοφίες, αλλά πάντα με την ίδια βασική εικόνα.

Και ίσως αυτό είναι που κάνει τις φανέλες της Arsenal τόσο σημαντικές.

Δεν χρειάζονται περίπλοκα σχέδια για να αφηγηθούν την ιστορία τους. Αρκεί το κόκκινο σώμα, τα λευκά μανίκια και ένα κανόνι στο στήθος.

Γιατί κάθε φορά που μία Arsenal φανέλα εμφανίζεται στο γήπεδο, κουβαλά μαζί της κάτι από το Woolwich, κάτι από το Highbury, κάτι από τον Chapman, κάτι από τον Wenger και κάτι από τους Invincibles.

Μουσείο τίτλων

49 τίτλοι

  • 18

    FA Community Shield Σούπερ Καπ

    1930, 1931, 1933, 1934, 1938, 1948, 1953, 1991, 1998, 1999, 2002, 2004, 2014, 2015, 2017, 2020, 2023, 2026

  • 14

    Premier League Πρωτάθλημα

    1931, 1933, 1934, 1935, 1938, 1948, 1953, 1971, 1989, 1991, 1998, 2002, 2004, 2026

  • 14

    FA Cup Κύπελλο

    1930, 1936, 1950, 1971, 1979, 1993, 1998, 2002, 2003, 2005, 2014, 2015, 2017, 2020

  • 1

    UEFA Cup Winners' Cup Ευρωπαϊκό

    1994

  • 1

    Football League Centenary Trophy Άλλο

    1988

  • 1

    Inter-Cities Fairs Cup Άλλο

    1970

Το γήπεδο

Emirates Stadium

Emirates Stadium

60.704 θέσεις